خلاصهٔ کوتاه
در کلمهٔ بیست‌ونهم از صد کلمه در معرفت نفس، علامه ظاهر و باطنِ فعل را در کسبِ علم و حرفه تبیین می‌کند و نشان می‌دهد که علم و عمل عَرَض نیستند، بلکه با اتحادِ وجودی، ذاتیِ انسان می‌شوند و او را انسان‌تر می‌سازند؛ پیوندِ ایمان و عمل صالح به ولایت و شجرهٔ طوبی نیز در همین افق فهمیده می‌شود.
فهرست مطالب
- ظاهر و باطنِ فعل و پیدایشِ ملکه
- اتحادِ وجودی با علم و عمل و آیهٔ طوبی
- روایاتِ مجالست با عالم و فقه در دین
- دو گوهرِ انسان‌ساز در هزار و یک نکته
- معیارِ وزنِ انسانی
نکات کلیدی
- ظاهرِ فعل ناپایدار است و باطنش ملکه می‌شود.
- علم و عمل جوهره‌اند، نه عَرَضِ جدا از ذات.
- طوبی به ولایت و شجرهٔ طیّبه تأویل می‌شود.
- هم‌نشینی با عالم حتی در مزبله از جاهل در زربفت بهتر است.
- انسان‌تر کسی است که بهرهٔ بیشتری از علم و عمل دارد.
اصطلاحات و منابع
- صد کلمه در معرفت نفس؛ کلمهٔ ۲۹
- سورهٔ رعد، آیهٔ ۲۹
- روایتِ محادثة العالم (امام رضا)
- روایتِ فقّهه فی الدین (امام صادق)
- هزار و یک نکتهٔ علامه حسن‌زاده
خلاصه توسط مدل از متن کتابیِ جلسه — نقل مستقیم طولانی از عربی لازم نیست.