خلاصهٔ کوتاه
رعب در حکمت صدرایی ضعف مرتبهٔ وجودی باطل در برابر شدت نور حق است و از سدنهٔ اسم القهار می‌آید. تصادم وجود ناقص با کامل انقباض می‌آورد؛ در کافر رعب می‌ماند و در مؤمن صدر با تذکر نعمت اتساع می‌یابد. فتوحات باب ۲۹۰ قلب را محل الهیت و صدر را محل قلب می‌داند؛ شکر نعمت و ترتیب قابض سپس باسط همین سیر را تأیید می‌کند.
فهرست مطالب
- رعب در حکمت صدرایی از مجرای تجلی وجود
- تصادم وجود ناقص با کامل و انقباض قلب
- فتوحات ابن عربی: قلب و صدر
- اتساع صدر مؤمن و معنای کون
- دو سرنوشت یک اسم جلال
- شکر نعمت و قابض و باسط
نکات کلیدی
- فعل خدا از مجرای تجلی وجود؛ رعب = ضعف وجودی باطل در برابر شدت نور حق
- اسم القهار؛ سعهٔ وجودی به میزان ظهور اسم الله
- جملهٔ طلایی: رعب نتیجهٔ تصادم وجود ناقص با کامل
- فتوحات باب ۲۹۰؛ قلب گنجایش الهیت؛ صدر گنجایش قلب؛ حج/۴۶
- ورود اسماء جلال تنگی می‌آورد؛ در مؤمن صدر متسع می‌شود
- کون در عرفان ماسوی‌الله؛ در فلسفه مادون فلک قمر
- تذکر نعمت حائل تنگی است؛ ظاهر احسان و باطن رحمت
- کافر در قبض می‌ماند چون صدر کمک نمی‌کند؛ مؤمن با رب اشرح لی صدری گشایش می‌یابد
- فأما بنعمة ربک فحدث؛ جنود ربک؛ یا قابض یا باسط
اصطلاحات و منابع
- علامه طباطبایی؛ المیزان؛ حشر/۲؛ ملاصدرا؛ اسم القهار؛ فتوحات مکیه باب ۲۹۰؛ ابن عربی؛ حج/۴۶؛ ذاریات/۵۵؛ طه/۲۵–۲۷؛ ضحی/۱۱؛ مدثر/۳۱؛ جوشن کبیر؛ مسجد بلال
خلاصه توسط مدل از متن کتابیِ جلسه — نقل مستقیم طولانی از عربی لازم نیست.