دروس سخنرانی

خلاصهٔ کوتاه

شب سوم محرم ۱۴۰۳ ادامهٔ بحث لقاء الله است بر آیهٔ صد و پنجاه و چهار انعام: خدا تورات را به موسی داد تمام نعمت بر نیکوکاران، تفصیل هر چیز، هدایت و رحمت، تا به لقای پروردگار ایمان آورند. مقصد نهایی نزول کتاب لقاء الله است و دوری از کتاب خدا همان راز درک‌نکردن لقاء است. توراتِ تحریف‌نشده شبیه قرآن بوده؛ انجیل بر موعظه و زبور بر دعا تکیه داشته؛ تورات فعلی معاد و لقاء را حذف کرده است. فقط محسنان پیام آسمانی را می‌گیرند. سورهٔ انعام سوره‌ای خاص است: یکجا نازل شد با هفتاد هزار ملکِ مسبّح؛ تلاوت با معرفت تا قیامت تسبیح همان ملائکه را می‌آورد. نوشتن انعام با مشک و زعفران و نوشیدن شش روز رزق و خیر کثیر می‌افزاید و به زهرا نزدیک می‌کند. آیهٔ نخست انعام ظلمات و نور را جعل خدا می‌داند؛ وجوه تفسیر از جهنم و بهشت تا شرک و ایمان تا نور ولایت است. آیهٔ صد و بیست و دو انعام مرده را با نور ولایت زنده می‌کند؛ نور امامی است که به او اقتدا می‌کنی. عنوان صحیفهٔ مؤمن حبّ علی است و صراط مستقیم راه علی. دعوای کربلا بغض پدر بود. هیئت‌ها ملکوت دارند چون معرفت اهل‌بیت همان عمل صالح رسیدن به لقاء است. دیدن معصوم دیدن خداست. بی‌قراری برای امام زمان، زیارت ناحیه و جا ماندن از کربلا، و شب رقیه که بی‌قرارترین است، جلسه را به روضه می‌رساند.

فهرست مطالب

استغاثه و سلام‌های حسینی در شب سوم محرم
آیهٔ صد و پنجاه و چهار انعام: کتاب موسی برای لقاء الله
هدایت و رحمت؛ تا به لقاء پروردگار ایمان آورند
نکات تفسیر نور: انجیل، تورات، زبور
تورات تحریف‌نشده؛ حذف لقاء الله و قیامت
فقط نیکوکاران پیام آسمانی را دریافت می‌کنند
سورهٔ انعام سوره‌ای خاص است
نزول یکجای انعام با هفتاد هزار ملک
درود ملائکه به عدد آیات؛ هفتاد جای نام خدا
نوشتن سورهٔ انعام با مشک و زعفران
آیهٔ نخست انعام: خلق آسمان‌ها و زمین، جعل ظلمات و نور
وجوه تفسیر ظلمات و نور
آیهٔ صد و بیست و دو انعام: مرده را زنده کردیم و نوری دادیم
شیعه مانند زنبور عسل
نور امامی است که به او اقتدا می‌کنی
فطرت، اصلاب و ارحام؛ دعا برای پدر و مادر
نور ولایت در قیامت؛ عنوان صحیفهٔ مؤمن حبّ علی است
اهدنا الصراط المستقیم؛ راه علی
هیئت‌ها کمک‌کنندهٔ رسیدن به لقاء الله
وزن وجودی ما همان تلقی ما از سیدالشهداست
دغدغهٔ دیدن امام زمان؛ بی‌قراری
زیارت ناحیه: جا ماندن از کربلا

نکات کلیدی

مقصد نهایی نزول کتاب — تورات آن روز و قرآن امروز — ایمان به لقاء پروردگار است؛ لقاء الله نقشهٔ راه است.
«تماماً علی الذی أحسن» یعنی نعمت بر نیکوکاران تمام شد؛ «تفصیلاً لکل شیء» جزءبه‌جزء نیاز زمان را پوشش می‌دهد؛ هدایت و رحمت دو وصف دیگر کتاب است.
چرا لقاء را درک نکرده‌ایم؟ چون از کتاب خدا دوریم. کتب انبیا برای مردم زمان خود کامل بودند؛ هیچ‌کدام قرآن نشدند.
از تفسیر نور: انجیل تکیه بر مواعظ، زبور بر دعا، تورات از نظر قوانین شبیه قرآن. قرآن تورات را «امام» خوانده است.
تورات فعلی تحریف شده و خبری از قیامت و لقاء الله در آن نیست؛ آیات معاد را حذف کردند.
فقط محسنان پیام آسمانی را دریافت می‌کنند؛ آلودگی مانع انس با قرآن است.
سورهٔ انعام خاص است و آیهٔ سی‌ویک آن هم دربارهٔ تکذیب لقاء الله است. یکجا نازل شد و هفتاد هزار ملک با تسبیح و تهلیل و تکبیر بدرقه‌اش کردند.
هر کس انعام را با معرفت بخواند — حتی یک بار — همان هفتاد هزار ملک تا قیامت برای او تسبیح می‌کنند؛ و به عدد آیات روز و شب درود می‌فرستند.
انعام صد و شصت و پنج آیه است، با بسم‌الله صد و شصت و شش؛ ضرب در هفتاد هزار می‌شود یازده میلیون و ششصد و بیست هزار درود.
امام صادق: هفتاد جای سوره نام خدا آمده؛ اگر مردم می‌دانستند خدا در خواندنش چه گذاشته ترکش نمی‌کردند. ختم انعام قدیم رایج بود و امروز کم شده.
نوشتن کل سوره با مشک و زعفران، ریختن آب و نوشیدن همان آب شش روز پشت‌سرهم — نه بازنویسی هر روز — رزق و خیر را زیاد و ریشهٔ مرض و پریشانی را می‌کَند؛ خیر کثیر قرب به زهراست. سهم خانواده هم برسد.
ظلمت هم خلق خداست مثل موت. وجوه ظلمات و نور: جهنم و بهشت؛ شرک و کفر و نفاق در برابر اسلام و یقین و ایمان؛ شب و روز؛ اولیای طاغوت در برابر نور ولایت امام.
کسی که مرده بود با نور زنده شد و با آن در مردم راه می‌رود؛ شیعه مانند زنبور است که اگر می‌دانستند خدا در محب چه گذاشته از حسد می‌کشتند. آن گنج ولایت است.
نور «إمام یؤتم به» است: امامی که به او اقتدا کرده‌ای؛ نور ولایت امیرالمؤمنین و امام عصر.
فطرت همه پاک آمد؛ رنگ اول در اصلاب و ارحام والدین است. دوست داشتن حسین از پاکی اجداد است؛ این شب‌ها پدر و مادر را دعا کنید.
در محشر تنها محبان علی از پیشانی نور دارند. عنوان صحیفهٔ مؤمن حبّ علی است. امیرالمؤمنین از پیشانی می‌شناسد با ماست یا علیه ما.
«اهدنا الصراط المستقیم» ده بار در شبانه‌روز واجب است؛ صراط، راه علی است. تمایز با دشمنان حسین همین نور ولایت است.
در کربلا گفتند تو را می‌کشیم بغضاً لأبیک. دعوای عالم سر امیرالمؤمنین است: یا عشق یا بغض.
عمل صالحِ آیهٔ کهف برای لقاء — پیش از موت، «موتوا قبل أن تموتوا» — معرفت اهل‌بیت است که در هیئت شکل می‌گیرد. هیئت ملکوت دارد چون کمک‌کنندهٔ لقاء الله است.
وزن وجودی هر کس همان تلقی او از سیدالشهداست؛ آن مرتبهٔ ملاقات با خداست. خدا جسم نیست؛ امام را باید دید. من رآنی فقد رأی الله.
دغدغه باید دیدن امام زمان باشد نه سریال و فوتبال. سه شب گذشته؛ چند نفر حضور آقا را حس کرده‌اند؟ مقام ندبه: عزیزٌ علیّ أن أری الخلق ولا تراک.
امام عصر در ناحیه می‌گوید زمانه تأخیرم انداخت، نبودم کربلا یاری دهم؛ صبح و شب می‌گریم و اگر اشک خشک شد خون می‌گریم تا بمیرم. ما هم جا ماندیم. بترسید دوباره جا بمانید.
لطف خدا این بود که در عالم ذر هل من ناصر را شنیدیم و لبیک گفتیم. شعار: یا لیتنی کنت معکم فأفوز فوزاً عظیما. شب سوم شب رقیه است؛ هیچ‌کس اندازهٔ او بی‌قرار نشد.

اصطلاحات و منابع

اصطلاحات: لقاء الله، منتهی‌الیه نزول کتاب، تماماً علی الذی أحسن، تفصیلاً لکل شیء، محسن، کتاب مبین، امام مبین، قرآن ناطق، تورات تحریف‌نشده، نقشهٔ راه، ختم انعام، خیر کثیر / کوثر، جعل ظلمات و نور، خلق موت، نور ولایت، أولیاء طاغوت، الشیعة کالنحل، إمام یؤتم به، فطرت، اصلاب شامخه و ارحام مطهره، عنوان صحیفهٔ مؤمن، صراط علی، ملکوت هیئت، موتوا قبل أن تموتوا، وزن وجودی، بی‌قراری، عالم ذر.

منابع و ارجاعات: تفسیر نور قرائتی؛ تفسیر اهل‌بیت جلد ۴ صفحات ۳۱۴ و ۳۱۶ (نزول یکجای انعام، هفتاد هزار ملک، فضیلت تلاوت، هفتاد موضع نام خدا، نوشتن با مشک و زعفران)؛ تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة؛ زیارت اباعبدالله و الارواح التی حلت بفنائک؛ استغاثه به صاحب‌الزمان؛ زیارت ناحیهٔ مقدسه؛ دعای ندبه. آیات: انعام/۱، انعام/۳۱، انعام/۵۹، انعام/۱۲۲، انعام/۱۵۴؛ یس/۱۲؛ احقاف/۱۲؛ اسراء/۹ و ۷۱؛ ملک/۲؛ روم/۳۰؛ کهف/۱۱۰؛ فاتحه/۲ و ۶. روایات: من رآنی فقد رأی الله؛ عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن أبی طالب؛ الشیعة کالنحل؛ هل من ناصر ینصرنی؛ یا لیتنی کنت معکم.

خلاصه توسط مدل از متن کتابیِ جلسه — نقل مستقیم طولانی از عربی لازم نیست.