استعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیات.
سلامٌ علیکم و رحمة الله.
می‌رسیم به کلمه‌ی هفتم [مکث] در یکصد کلمه از تلنامه.
می‌فرمایند آن که خود را برای همیشه درست نساخت، پس به چه کاری پرداخت؟
آن که خود را برای همیشه درست نساخت، پس به چه کاری پرداخت؟
سه تا نکته از اینجا من تأمل کردم.
خب می‌دونید کلمات بزرگان مثل ایشون جامع الاطراف مثل امثال من نیست اینطوری چیزی بگن و بنویسن.
هرچی میگن حساب شده‌ست.
سه تا نکته رو دقت کنید متوجه می‌شید.
یکی اینکه فرموده برای همیشه.
اینکه خودش رو برای همیشه بسازه.
یعنی چی؟
یعنی توجه داشته باشه که ابد در پیش داره.
ما ابد در پیش داریم.
اگر توجه به ابدیه‌ست داشته باشیم، اون موقع حواسمون جمعه.
نکته‌ی بعد اینکه می‌فرما درست نساخت.
اون کسی که خودش رو درست نساخت.
همه‌ی ما ادعای ساز-سازندگی و این‌ها داریم.
اما یکی رو می‌بینی دست‌پا شکسته خودشو می‌سازه، یکی نه از درسته درمون خودشو می‌سازه.
یعنی دیگه مو لا در قضیه نره به قول قدیمیا.
به نحو احسن خودش رو می‌سازه.
کسی که می‌داند که ابدیت داره با تمام قوا.
نه اینکه حالا یه روز خوبه، یه روز بده، یه روز صبح می‌بینی مومنه، شب کافره.
حدیث هم داریم آخر زمان مردم اینطوری‌اند.
صبح مومنن شب کافرند.
شب مومنن صبح کافرند.
حدیث داریم.
این‌ها فایده نداره.
دهه‌ی فاطمیه کارش درسته تموم شد دوباره همون آش و همون کاسه.
لَقَدْ أُدْنِيَ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ.
میاد شیطان وقتی تو صراط مستقیم قرار گرفتی میاد.
و نکته‌ی بعد اینکه فرمودن چه کاری، به چه کاری پرداخت؟
یعنی اینکه اصلاً نشون میده که هیچ کاری مهم‌تر از خودسازی نیست.
حالا ما داریم چیکار می‌کنیم؟
آیا ما این خودسازی جزو برنامه زندگی ما هست یا نه؟
اصلاً مهم‌تر از خودسازی ما کار دیگه‌ای نداریم.
حالا شما آیه آیه آیه‌ی قرآن رو هرچی که دقت می‌کنی از اون آی-آیات سوره ولعصر بگیر که ما آخرالزمانه به یک معنا.
ولعصر إن الإنسان لفي خسر.
همه در خسرانند إلا الذين آمنوا وعملوا الصالحات.
تا اون آیه اگر باشد مثلا بیست و نه سوره رعد.
الذين آمنوا وعملوا الصالحات طوبى لهم وحسن مآب.
این مقام طوبى وحسن مآب.
این‌ها همه در گرو چی‌اند؟
همه در گرو ایمان و عمل صالح‌اند.
اصلاً نمیشه به جز خودسازی نمیشه به جز این دو تا انسان حسن مآب داشته باشه.
خوش به حالش بشه به عبارتی طوبى لهم.
حالا مجمع البيان رو اگر دقت بفرمایید این طوبى رو فرمودن که تعنیف أطيب است.
أطيب بر وزن افعل یعنی پاکیزه‌ترین، پاکیزه‌تر.
که یعنی یک زندگی که خ-- پاکیزه‌ترین زندگی رو دارن.
این‌هایی که کی طوبى لهم، طوبى لهم.
اینا طوبى تعنیف اگه بگیری از تعنیف أطيب یعنی پاکیزه‌ترین.
یعنی وقتی می‌خوای مثل بزنی یک زندگی پاک رو به اینا مثال می‌زنی.
از همه پاک‌تر زندگی می‌کنند.
و بالاخره اصحاب آخر زمانی سید الشهدا‌ند دیگه.
باید از همه پاک‌تر زندگی بکنیم.
و مآب رو هم مجمع البيان شیخ طبرسی فرمود مصدر میمی اگه بگیری بازگشتنه.
اسم مکان بگیری بازگشته.
به هر حال بازگشته.
بازگشته.
یعنی إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ.
قراره بریم به اونجا به اون مبدأ که اومدیم حالا دو مرتبه برگردیم به همون جا.
به جز خودسازی نمیشه.
با آلودگی کسی رو تو بهشت راه نمیدن.
به قول آیه الله قاضی توی تفسیر نورش می‌فرمود مردم چهار دسته‌اند یا ایمان در مومنن که هم ایمان دارن هم عمل صالح.
یا کافرند که نه ایمان دارن نه عمل صالح.
یا منافق‌اند که ایمان ندارن، عمل صالح دارن.
یا فاسق‌اند که ایمان دارن، عمل صالح ندارن.
ما از بین این چهار دسته باید اون اولی باشیم.
مومن باشیم.
هم ایمان هم عمل صالح.
طرف می‌بینی باهاش دو- دو، دو دقیقه نمی‌تونی بشینی.
همین بچه هیئتیه، سینه زنه، نماز شب خونه.
دو دقیقه نمی‌تونی بشینی.
حالا نماز شب رو باید فاکتور گرفت چون نماز شب توفیق هر کسی نمیشه.
نه اون رو نمیشه گفت.
ولی بالاخره بچه مسجدی، هیئتیه.
می‌بینی دو دقیقه یا غیبت می‌کنه یا حرف زشت و کریه می‌زنه.
اینا نمیشه به جایی نمی‌رسن این‌ها.
واقعاً به جایی نمی‌رسن.
اینکه پیغمبر فرمود من رفتم در معراج، ها چرا اینقدر به حضرت زهرا شما احترام می‌گذارید؟
فرمود در معراج که رفتم از درخت طوبى، میوه درخت طوبى، اینجا میگه طوبى لهم.
از درخت طوبى خوردم.
هر وقت دلم برای بهشت تنگ می‌شه حضرت زهرا سلام الله علیها رو بو می‌کنم.
اینا حسودیشون شده بود.
چه می‌فهمند این یعنی چی؟
این درخت طوبى چرا حدیث داریم? اصلها ثابت و فرعها في السماء.
تو بهشته، تو خونه‌ی پیغمبر، یه روایت میگه تو خونه امیرالمؤمنین و تو خونه‌ی هر کدوم از بهشتی‌ها یه شاخه‌ش رفته.
ها؟
تمثیله دیگه.
یعنی همون عبارتی که توی اگر باشد زیارت جامعه کبیره داره.
إن كنتم إذ ذكر الخير، إذ ذكر الخير وقتی حرف خیر می‌شه كنتم أوله وأصله وفرعه ومعدنه ومنتهى ومأواه.
همه‌ی خیرات پیش شماست.
یعنی اگر کسی می‌خواد به بهترین وجه ممکن خودش رو بسازه و طوبى لهم حسن مآب بشه، هیچ چاره‌ای نیست مگر اینکه بره تحت سایه‌ی درخت طوبى، شجر طوبى که اصلش ریشه‌ش تو خونه امیرالمؤمنینه.
باید با ولایت زندگی کرد.
غیر از این بریم سرمون به سنگ می‌خوره.
اما دیر می‌شه دیگه.
سر به سنگ می‌خوره میگه بخواب که جای تو همین جاست.
ان‌شاءالله عاقبتمون ختم به خیر بشه و به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
صلى الله على محمد و آل محمد