بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته سلام علیکم و رحمة الله.
از رهبر عزیز استفسار شده که این بانک‌هایی که تسهیلات میدن اگر برای تشویق مردم یه شرایطی رو بگذارن مثلا بگن آقا شما بیا شش ماه پولتو بخوابون تا این تسهیلاتو به شما بدیم.
آیا این کار اشکال نداره که مثلا ما اون کار تشویقی که بانک داره انجام میده ما به خاطر اون بریم مثلا پول بخوابونیم، اون تسهیلات تشویقی رو دریافت کنیم؟
آقا فرمودن خیر هیچ ایرادی نداره که چه اون بانک داره کار تشویقی انجام میده، شرایطو می‌شینه چه، چه گرفتن شما.
هر دو بی‌اشکال است.
در خصوص قلب سلیم یه روایت خیلی ناب و زیبایی دیدم.
البته در کتاب میزان الحکمه آقای ریشهری دیدم در باب، باب القلب ایشون.
لکن اونجا سند زده بود تفسیر نور الثقلین، جلد چهار، صفحه پنجاه و هشت که امام صادق صلوات الله علیه فرمودن "صاحب النیه الصادقه صاحب القلب السلیم".
در حقیقت امام صادق صلوات الله علیه یکی از ترجمه‌های قلب سلیم رو به نیت سالم برگردوندن.
فرمودن که منظور از قلب سلیم که در قرآن وارد شده همون نیت سالم است.
بعد توضیح میدن که "لأن سلامت القلب من حواجز المذكورات" یعنی چون که پاک و سالم بودن دل از حواجز نفسانی "تخلص النیه لله في الأمور كلها" نیت رو در همه کارها خالص می‌کنه.
یعنی وقتی که انسان از خطورات نفسانی حفظ شد، نیتش پاک میشه.
بعد فرمودن، اشاره کردن به این آیه امام صادق صلوات الله علیه که "قال الله تعالی يوم لا ينفع مال ولا بنون إلا من أتى الله بقلب سلیم" که مورد بحث ماست.
پس امام صادق صلوات الله علیه اینجا قلب سلیم رو نیت خالص گرفتن، نیت صادق گرفتن که برگرفته از قلبی‌ست که خالی باشه از خطورات نفسانی و هواها و خواهش‌های دل.
اگر دقت کردید رهبر عزیزمون توی تشییع شهید حججی یه نکته‌ای رو گفتن که فرمودن ما خیلی شهید دادیم، شهید مدافع حرم همه‌شونم عزیزن اما این شهید خدا عزیش کرد حتما یه حکمتی داشته و اشاره کردن به خلوص نیت شهید و نیت پاکش.
اگه یادتون باشه بالا سر بدن پاک شهید حججی رهبری این نکته رو اشاره کردن.
فرمودن قطعاً برمی‌گرده به نیت خالص و نیت پاکش.
این در حقیقت همون قصه‌ست.
یعنی با توجه به همین نکته‌ای که رهبری فرمودن، میشه گفت که این شهید به یک درجه بالاتری از قلب سلیم قطعاً رسیده.
خود سلامت قلب هم درجاتی دارد دیگه، مقاماتی دارد که البته بعد از درجات، غرفات است که هر کدوم اینا باید معنی بشه و بعد از غرفات حالا انواری‌ست، درجاتی‌ست.
یه حدیث دیگه در همین خصوص دیدم خیلی جالب بود در کتاب کافی صف-- جلد دو، صفحه هشتاد و پنج.
امام صادق صلوات الله علیه فرمودن "إنما خلد، خلد أهل النار في النار" می‌خواد بفرماد که چرا اهل جهنم همیشه تو جهنم‌ن و اهل بهشت همیشه تو بهشت.
می‌فرماید "إنما خلد أهل النار في النار لأن نياتهم" برمی‌گرده به نیتشون.
"لأن نياتهم كانت في الدنيا أولى لو خلدوا فيها أن يسعى الله تعالى أبدا" اینایی که همیشه تو جهنم‌ن به جهت اینه که نیتشون این بوده، نیتشون این بوده که تا وقتی که اینا زنده‌ن معصیت خدا رو بکنن، تا هر وقت که هستن.
همچنین فرمود "و إنما خلد أهل الجنة" اینکه مخلدند اهل بهشت در بهشت باز "لأن نياتهم" به خاطر اینکه نیتشون چیه؟
"كانت في الدنيا لو ألا لو بقوا فيها" تا وقتی که باقی هستن در دنیا "أن يطيع الله أبدا" تا اونجایی که هستن در اطاعت خدا باشن.
نیت اینا بهشتی‌ها این بوده حتی اگر یه وقت شیطان گولشون بزنه و آلوده به معاصی بشن، سریع توبه می‌کنن برمی‌گردن.
نیت بر ماندن در معصیت ندارن اهل ایمان.
سریع برمی‌گردن.
بعد فرمودن "فبنيات خلد هؤلاء" و پس به نیت‌هاشونه که این‌ها مخلدند.
چه در جهنم، چه در بهشت.
جالبه که حضرت انتهای روایت رو اینچنین جمع می‌کنه.
ااا، اش-- یه آیه‌ای رو از قرآن تلاوت می‌کنه که "تلا قوله، ثم تلا قوله تعالى" سپس حضرت تلاوت کرد این آیه رو.
"قل كل يعمل على شاكلته" که قبلاً رو این آیه ما خیلی بحث کردیم تو قاعده شاکله در قرآن.
بعد حضرت اینطوری این آیه هشتاد و چهار سوره اسرا عه.
بعد حضرت اینطوری تموم می‌کنه که "قال یعنی على نيته" یعنی چی؟
حضرت می‌فرماید "قل كل يعمل، يعمل على شاكلته" اینکه قرآن می‌فرماید همه عمل می‌کنند بر اساس شاکله‌شون یعنی همون درون و ذات و شخصیت و سجیه‌شون.
امام صادق یعنی فرمودن یعنی علی نیته.
یعنی اون درون هر کسی نیت اوست.
شخصیت هر کسی نیت اوست.
شخصیت هر کسی رو میشه از نیاتش پیدا کرد.
یه کسی شاید به سمت عبادیات هم بره، به سمت معارف الهی هم بره و حتی بعضا خط مقدم کارهای جهادی هم باشه.
اما می‌بینی در نهایت اونچه که براش مهمه و نیت کرده مشهوریت باشه، معروفیت باشه، می‌خواد چهره‌ی شاخصی باشه.
حدیث عجیبی در کتاب اصول کافی مرحوم کلینی اعلی الله مقامه الشریف دیدم.
خیلی عجیب بود برام که خیلی سال پیش براتون هم فکر کنم گفتم که شهیدی رو می‌برن به جهنم.
شهید در راه خدا.
میگن ببرنش به جهنم.
خدایا من در راه تو کشته شدم.
میگه تو به این خاطر رفتی کشته شی که اسمت رو زبان‌ها مطرح بشه.
ببینید قصه تا کجا پیش میره.
تو نیتت این بوده که معروفیت رو تو همین خاطر رفتی که به شهادت برسی.
انقدر قضیه نیت مهمه یا کسی که مال براش مهمه حتی مسیر عباداتش رو به سمتی میره که پول بیشتری درش هست.
حالا این پول می‌تونه تو لباس پیغمبر باشه، می‌تونه تو مداحی باشه، می‌تونه تو هیئت‌داری باشه، می‌تونه تو مدیریت باشه، می‌تونه تو خیلی چیزا باشه.
تو چهره‌ها اون چهره‌ای که درش پول بیشتری هست میره اون چهره رو انتخاب می‌کنه.
می‌خواد ضد دین باشه یا دین باشه.
اصلا اون براش مهم نیست.
ملاک باز در، در حقیقت ختم که الان بر می‌گردیم به قصه‌ای که دیروز عرض کردیم تعلقات قلبی طرفه و قلبی لقلبکم سلم که در زیارت اربعین عرض کردیم از مفاد عهدنامه ما با اباعبدالله روز اربعین بوده.
یعنی قلب من با قلب شما تسلیم قلب شماست.
یعنی حوزه تعلقات من کاملا تسلیم تعلقات شماست.
هرچی که شما بهش علقه و علاقه داری منم به همون علقه و علاقه دارم.
اگر شما از معروفیت بدت میاد، حدیث داریم هر نوع مشهوریت و معروفیت از شیطانه.
و نمی‌دونم بعضیا چطور حتی از وادی دین میخوان برن به سمت معروفیت.
حدیث امیرالمؤمنین که می‌فرماید هر نوعش آ دام شیطانه.
گول نخورید.
اینکه حالا بره لباس پیغمبر هم بخواد معروف شه بعدم توجیه کنه میخوام معارف رو انتقال بدم.
این حرفا چیه؟
بشین سر جات.
خیلیا از تو گنده‌تر رفتن چپه شدن.
آره یه وقت هست خدا کسی رو معروف می‌کنه، اون دیگه به ما ربطی نداره.
تو نباید به سمت معروفیت خودت بری که بارها عرض کردیم آقای جوادی آملی در کتاب اسرار یا حکمت عباداتش می‌فرماید بعضیا رو اصلا خدا خواسته که اینا معروف بشن یه زمانی، خودشون عجله می‌کنن خراب می‌کنند.
اینکه یهو با سر می‌خوره زمین طرف میره به اوج با سر می‌خوره خودش دخالت کرده تو کار خدا.
بسپر به خدا.
تو برای معروفیت نرو، برای پول نرو.
تو برای خاطر خدا برو.
بقیه‌ش رو خدا اگر صلاحت باشه میده.
این نیت صالح و سی-- نیت سالمه که صالح‌سازی اعمال بعد از نیت خالص رخ میده و این میشه همون قلب سلیم که شاید من خیلی باهاش فاصله دارم و شاید بشه گفت خیلی با شهادت فاصله دارم.
خدا انشاالله ما رو برسونه به اون مقامات و درجات.
عاقبتمون انشاالله ختم به خیر بشه به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
سلام.