بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته.
السلام علیکم و رحمة الله.
پیرامون وام و عرض کنم قرض و احکام بانکی و این‌ها داشتیم استفتائات رهبر عزیز رو بررسی می‌کردیم.
یکی دیگه از جاهایی که سؤال شده اینه که آیا اگر ما بریم وامی، قرضی جایی از مؤسسه‌ای، بانکی، صندوقی بگیریم و اون‌ها شرط کنند که این پولی که شما حالا قبلاً عرض کردیم اگر جزو شرایط وام باشه، این پولی که تو حساب می‌خوابونی ربا حساب می‌شه و حرامه، مگر نه شرط عضو در صندوق شدن این باشه که پول در حساب بخوابه این اشکال نداره اما شرط وام نمی‌تونه باشه.
حالا عضو صندوق شدی، پول گذاشتی، وام می‌گیری.
اگر شرط گرفتن وام این باشه که حساب شما مسدود می‌شه، هر مقدار که تو حساب پول گذاشتی مسدود می‌شه تا مثلاً انتهای آخرین قسطی که دادی نمی‌تونی پول رو برداشت کنی.
این رو هم فرمودن حرام است و ربا حساب می‌شه و نه تو حق داری این کارو بکنی، نه بانک حق داره این کارو انجام بده یا مؤسسه و صندوق.
در خصوص قلب قسی یا قلبی که دچار قساوت و سختی شده که شما خوبان نرا- ناراحت نشید.
مرض امروزه امثال منه که واقعاً گرفتار هستیم و عرض کنم نکات رو داریم عرض می‌کنیم بر اساس آیه هفتاد و چهار سوره بقره.
یکی دیگه از اون نکات که به زیبایی تمام این آیه داره ازش پرده برمی‌داره و علت قسی القلب شدن ما رو میگه، میگه ثم قست قلوبکم من بعد ذلك یعنی اینکه شما وقتی قساوت قلب گرفتید که به علم رسیدید چون قبلاً مثلاً رهبریات معصومی مثل حضرت موسی علیه النبی و آلهم و علیه الصلاة والسلام رو به شما دادیم.
آیات قبل اینا رو بررسی کرده.
اون معجزات و این‌ها رو که عرض کردیم.
در حقیقت داره میگه شما علمش رو داشتید.
آیا قرائتی در تفسیر سوره نور، در تفسیر نورشون ببخشید.
ذیل این آیه می‌فرمایند که منظور این هستش که علم داشتن به تنهایی منهای یقین یا علم بدون عمل فایده‌ای نداره.
علم داشتن بدون عمل یا علم بدون ایمان یا علم بدون پشتوانه یقین، این سبب قساوت قلب می‌شه.
یعنی طرف اگر عمل نکنه هرچی بیشتر بدونه تو مفقوداتش بیشتر فرو میره و دچار سختی و سفتی قلب می‌شه.
تا جایی که دیگه اصلاً پا موعظه دیگران هم حاضر نیست بشینه.
چون انقدر شنیده و عمل نکرده دیگه خسته شده.
خسته شنیدنه، خسته دانستنه و چنین کسی خیلی خطرناکه.
یعنی باید ما خ-- مراقب باشیم مخصوصاً ما سخنران‌ها که به قول آقای بهجت بعضیمون عادت کردیم فقط بشنویم و بگیم، همین.
عمل در کار نیست و این یک خطر بسیار بزرگه برای ما و امثال ما گوینده‌ها.
حالا من خیلی جالبه که در کتاب شریف ارشاد القلوب صفحه صد و پنجاه و یک یه حدیثی دیدم خیلی جالب بود که نقش خاتم امام حسین علیه الصلاة والسلام یعنی رو انگشتر بالاخره هرکی اون چکیده آنچه که براش خیلی مهم هست رو رو نگین انگشترش می‌نویسه.
اینجا ابی عبدالله نقش نگینش دو کلمه است.
خیلی جالبه.
علمت، یاد گرفتی؟
عالم شدی؟
فعمل.
پس عمل کن.
تمام.
نقش نگین امام حسین سلام الله علیه اینه.
علمت فعمل.
هر چیزی که یاد گرفتی عمل کن.
این باعث واقعاً تأسف امثال منه که مثلاً این نقش نگین امام حسین رو اصلاً توجه بهش ندارم.
در حالی که شاید هر روز برا آقا سینه بزنم.
در کتاب شریف غرر الحکم حدیث شش هزار و صد و نود و شش هم یه حدیث جالبی دیدم.
مولامون امیرالمؤمنین علیه الصلاة والسلام فرمودن علی العالم.
این عالم نه به معنای خاص که مثلاً علما و مراجع، نه هرکسی به اندازه خودش علومی دارد دیگه.
علی العالم ان يعمل بما علم.
بر عالم است یعنی فریضه است براش.
واجبه که چی؟
آنچه می‌داند به کار بندد، عمل کنه.
ثم یطلب تعلم ما لم يعلم.
سپس بره دنبال یادگیری اون چیزایی که نمی‌دونه.
این خیلی نکته مهمیه ها.
شما کمتر پیش اومده دیده باشید بین سائلین از آقای بهجت که آقا یه نصیحتی بفرمایید که اینو نگفته باشه بهش آقای بهجت.
که آقا اونچه که عمل-- آنچه که بلدی عمل کن تمام.
بعد اون چیزایی که بلد نیستی رو خدا بهت آموزش می‌ده.
بارها یعنی انقدر اینو گفت، گفت، گفت کلید واژه اصلاً همینه.
ما خودمون هم خیلی خب ایشون رو اذیت کردیم.
هر وقت محضرش می‌رفتیم برای شما گفتم داستان‌هاشو و خیلی اذیت می‌کردیم.
دیگه از سر و کله ایشون بالا می‌رفتیم که یه وقتی به ما بده و فلان.
همش حرفش همین بود.
آخر انقدر ما دیگه به تهدید افتادیم و ایشونم داد زد سر ما و داستانشو گفتم براتون.
آخر سر اون چیزی که نوشت ماحصل و به ما داد بازم همین بود که تو دروغ میگی.
میگی نمی‌دونم چه کنم، چه نکنم.
همون چیزایی که بلدی عمل کن تمام.
اگر ماها بدونیم اصلاً سر نجات همینه.
همونچه که بلدی رو عمل کنی برگرد به اون دانست و اون عمل کن تمامه.
یعنی راه سعادت همینه.
در صورتی ما متاسفانه جای دیگه دنبالش می‌گردیم.
در خطبه صد و شصت و چهار نهج البلاغه هم دقت بفرمایید که پیرامون این قصه امیرالمؤمنین چقدر زیبا فرمودن "ان العالم العامل بغير علمه" اون عالمی که به غیر علمش عمل می‌کنه کل-- یعنی علم داره اما عمل به علمش نمی‌کنه "كالجاهل الخائر".
خائر یعنی سرگشته مثل نادون سرگشته‌ست.
"الذي لا يستفيق من جهله" که این جهلش از خواب بیدارش نمی‌کنه.
"بل الحجة" بترسیم امثال ما.
"بل الحجة عليه اعظم".
حجت براش بیشتر از دیگران تموم شده.
"والحسرة له الزم".
اصلاً اون اتفاقا حسرتش از دیگران بیشتره.
"وهو عند الله الوم".
خدا بیشتر از همه اونو سرزنش می‌کنه.
چون می‌دانست و عمل نکرد.
این خیلی ترس داره.
حالا من قرآن و روایات رو بررسی می‌کردم شدیدترین وجوه و مثل‌ها رو قرآن و روایت پیرامون کسی که می‌داند و عمل نمی‌کند زدند.
هم تو قرآن هم تو روایات مثلاً آیه صد و هفتاد و شش اعراف میگه "فمثله كمثل الكلب".
میگه کسی که عالمه که به سمت دنیا میره و به علمش عمل نمی‌کنه مثل سگه.
مثل سگی که زبونشو بیرون میاره و حالا آیه طولانیه.
یا در آیه پنج سوره جمعه میگه "كمثل الحمار يحمل اسفارا" مثل الاغی که کتاب بارش کردن فقط کشنده باره.
سختی بار رو می‌کشه.
یا تو روایات مثلاً من یه بررسی امروز کردم تقریباً دو ساعتی خدا لطف کرد بررسی کردم.
حالا خلاصه بگم وقت نیست.
مثلاً پیامبر عظیم الشأن اسلام مثلی که می‌زنن میگن: عالمی که عمل نمی‌کنه به علمش مثل چراغیه که خودش می‌سوزه اما به دیگران نوری نمیده.
حضرت عیسی علی النبیین و آله و علیه صلوة السلام می‌فرماید که مثل کسیه که پشت بومش چراغ روشن کرده اما اتاقاش تاریکه، تو خونه‌ش تاریکه.
دوباره پیغمبر می‌فرماید مثل تیرانداز بی‌خشابه.
تیر، تیر، تیر در اسلحه دستشه اما تیر نداره بندازه.
گمان می‌کنه مسلحه.
مولامون علی علیه الصلاة والسلام می‌فرماید مثل درخت بی‌ثمره.
یا فرموده مثل گنجیه که ازش انفاق نشه.
پیشش مونده داره می‌گنده، خاک می‌خوره.
یا امام صادق صلوة الله علیه فرمود اصلاً موعظه‌ای که عالم بی‌عمل می‌کنه و ولی ما نباید پای صحبت هر کسی هم بشینیم.
فرمود اثر اون موعظه مثل اون بارش بارونیه که می‌زنه به سنگ.
هیچ اثری در سنگ نمی‌کنه.
خشک می‌شه میره.
به هر حال ما در یک خطر بزرگی قرار داریم که این آیه داره به شدت گوشزد می‌کنه که دل-- یکی از دلایل اینکه شما دل سنگ شدید اینه که به اونچه که بلدید عمل نمی‌کنید.
و الا تبدیل شدن علم به یقین و بعد ایمان عرض کنم اینکه انسان علمش به یقین و ایمان بدل بشه هم گفتن تو سه وجه باید کار کنه.
یکی ذکر مدام.
دائما ذاکر الذکر باشه، ذ-ذکر لسانی.
دو، ذکر عملی.
یعنی دائما سعی کنه عمل کنه.
چهارم ذکر قلبی.
دائما حضور قلب داشته باشه در کارهای عبادتش.
این سه تا رو تمرین کنه تا انشالله یقین براش حاصل بشه.
انشالله که عاقبتمون ختم بخیر باشه.
به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
اللهم صل على محمد و آل محمد وعجل لفرجهم