[صدای تلاوت] بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته.
سلام علیکم و رحمة الله.
ما موضوع عدول از نیت رو داشتیم می‌گفتیم.
دیروز عرض کردیم که در صورتی که ما به محل، از محل عدول نیت نگذشته باشیم می‌تونیم نیت رو برگردونیم.
مثلا عرض کردیم اینکه اه وقتی که در نماز دوم اشتباها نماز اول رو نخوندیم در نماز دوم یادمون میاد که چی شده نماز اول رو نخوندیم.
حالا یا عشا هستیم یا عصر یادمون رفته نماز قبلی رو نخوندیم.
قبل از اینکه مثلا در نماز عشا باشیم.
عرض کردیم قبل از اینکه به رکوع رکعت چهارم بریم باید یادت بیاد.
حالا اگر یادت نیومد چی؟
بعد از رکوع یادت اومد.
اینو دیروز نگفتیم.
اینکه قبل از رکوع رکعت چهارم نماز عشا یادت بیاد مغربت رو نخوندی [مکث] یا اصلا تو خود نماز مثلا نماز عصر چون قبلیش هم چهار رکعته این هم چهار رکعته، هر کجاش یادت بیاد میتونی عدول کنی به نیت نماز ظهر.
اما اصلا یادت نیومد نمازم تموم شد یادت اومد.
در صورتی که نماز اصلا تموم شد و شما نماز دومتو خوندی و یادش اومد که نماز اولو نخوندی، فتوای مقام معظم رهبری حفظه الله تعالی اینه که اشکالی نداره شما نماز اولو حالا بخون.
یعنی اینجا شاید تنها جایی باشه که میشه جابجا خوند نمازها رو.
در صورتی که چیزی یادت رفته باشه‌ها، نه از عمد.
مثلا نماز عصر رو خوندی تموم شد یادت افتاد که اع نماز ظهر رو نخونده بودی عصر رو خوندی.
اینجا نماز ظهر رو می‌خونی درستم هست.
نماز عشا رو خوندی تموم شد یادت افتاد که نماز مغرب نخونده بودی پا میشی مغربت رو می‌خونی.
درسته نیازی نداره دوباره مغرب و بعدش عشا.
اما اینکه در رکعت در بعد از رکوع رکعت چهارم یادت بیفته که مغربت رو نخوندی یعنی از محل عدول گذشته باشی.
اینجا هم گفتن که رهبر عزیزمون فرمودن که شما می‌تونید نماز تموم شد نماز اولت رو دوباره بخونی.
یعنی نماز دوم رو درسته نماز اول رو بخونی، مغرب رو بخونی.
اما احت-- نزدیک‌تر به احتیاط فرمودن اینه که بعد از اینکه نماز تموم شد مثلا عشاتو خوندی تموم شد، یه مغرب عشا با هم بخونی.
این نزدیک‌تر به احتیاطه.
و الا همینطوری مثلا عشاتو تموم شد بعد مغرب رو بخونی نیازی نیست از جهت فتوا نیازی نیست که شما حتما دوباره عشا رو بعد از مغربت بخونی.
نزدیک‌تر به احتیاط اینه که بخونی.
یعنی هر دو تاشو میتونی انجام بدی.
اما بحث ما پیرامون قلب بود.
یه نکته‌ای که خیلی مهمه در خصوص همین قلب مطمئن با توجه به آیاتی که عرض کردیم تو این چند روز از همین آیات استخراج کنیم.
ما گفتیم که صریح آیه قرآن که می‌فرمود "الا بذكر الله تطمئن القلوب" در ااا آیه بیست و هشت سوره رعد این می‌فرمود که خب فقط، فقط با ذکر انسان به اطمینان می‌رسه "بذكر الله تطمئن القلوب".
گفتیم مفسرین فرمودن فقط با ذکر.
اگر فقط با ذکر قلب انسان به مقام اطمینان و آرامش می‌رسه، توی این آیات دیگه‌ای که پیرامون اطمینان قلبی هست چند تا مورد دیگرم بیان کرده که سبب اطمینان قلب میشن.
پس اون‌ها هم باید چی باشن؟
ذکر باشن یا اون‌ها ما رو به ذکر بکشونن.
اگر یادتون باشه یکیش خود وجود ملائکه بود که می‌فرماید مثلا در آیه صد و بیست و شش آل عمران و همچنین در آیه ده انفال می‌فرمود که این‌ها یعنی ملائکه سبب اطمینان قلبی‌اند.
مثلا "وما جعله الله الا بشرا لکم ولیطمئن قلوبکم به".
این فرشته‌ها سبب اطمینان قلب شمااند.
اگر دقت کنید اینو اگر فقط ذکر سبب اطمینانه، اینجا میگه ملائکه هم سبب اطمینان قلبی شمااند.
پس ملائکه هم یا خود ذکر‌اند یا یادآور ذکر‌اند.
این یک نکته که البته اگه کسی بخواد پیرامون ملائکه بررسی کنه یکی از بهترین توصیفات که داریم در خطبه اول نهج البلاغه امیرالمؤمنین علیه‌سلام ملائکه رو دسته‌بندی کرده که عده‌ایشون فقط در قیام‌اند، کار دیگه‌ای نمی‌کنن.
عده‌ایشون فقط در سجده‌اند، رکوع نمی‌کنن، قیام نمی‌کنن، عده-- همش در سجده‌اند.
عده‌ایشون در رکوع‌اند کار دیگه‌ای نمی‌کنن.
دائما در رکوع‌اند یعنی از اول تا آخر خلقت اینا تو.
عده‌ای دائما مسبهن، در حال تسبیح‌اند.
بعد عده‌ایشون که فقط مشغول عبادتن.
عده‌ایشون کارگزار عالمان کار‌های انسان‌اند.
در هر حال وجود ملائکه هم اطمینان قلبی میاره هم متوجه میشیم که سبب ذکر است یا خودش یادآوری‌ست.
یعنی اگه کسی حضور ملائکه رو بتونه حس کنه اطمینان قلبی پیدا می‌کنه.
مثلا آقای بهجت می‌فرمود که در خصوص حضرت شاه عبدالعظیم حسنی هم داره آقای بهجت فرموده اینجا ملائکه تردد می‌کنن چه برسه به حضرت معصومه و مشهد و رضا یکی از خوانوم‌های خیلی خوب سادات حرم حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام ما رو دید و ما رو کشید کنار تو حرم چند تا جمله گفت.
رفته بودیم دیدار آقای بهجت.
یه جمله‌شو ایش، ایشون فرموده بودند که همین که مراقب باشید تو این حرم با ادب حرکت کنید.
پر ملائکت اللهه.
چرا میری تو حرم یه حال ذکر بهتری پیدا می‌کنی، آرامش بهتری، اطمینان قلبی؟
همون وجود ملائکه است.
البته فرموده بودند امام عصر [مکث] همین جا تردد دارن، آقای بهجت فرمودن.
همین شاه عبدالعظیم مثلا بغل گوشمونه و کسایی مثل ما که از اربعین جا موندیم یادمون نره انشاالله بریم تو همین ایام بریم زیارت ایشون که مساوی است با زیارت سید الشهدا.
پس خود ملائکه، ارتباط با اون‌ها، توجه به اون‌ها، هدیه کردن اعمال به اون‌ها قطعا سبب ذکر میشه و ذکر هم که گفتیم اطمینان قلبی میاره.
نکته بعدی که در آیه صد و سیزده مائده آورده جالبه.
می‌فرماید قالوا نريد ان اکل منها و تطمئن قلوبنا که وقتی از خدا مائده آسمانی خواستند گفتند لا اکل منها ما از این بخوریم؟
برای چی؟
تطمئن قلوبنا که این خوردن ما از این مائده آسمانی، از این رزق آسمانی اطمینان قلبی برای ما بیاره.
ما در احادیث داریم سفره‌های امام حسین رزق آسمانین، مائده‌ی آسمانین.
یعنی شبیه به این رو در احادیث داریم.
اطعامی که برای امام حسین میشه که هر پولی هم لیاقت این کار رو نداره حواسمون باشه هر پولی لیاقت نداره خرج سفره‌ی امام حسین باشه.
این سبب-- این رزق آسمانی‌ست، مائده آسمانی‌ست و سبب چی میشه؟
اطمینان قلبی میشه.
بعضیا هستن وضع مالیشون خیلی خوبه اما میان تو صف طویل هیئتها وایمیسن که این رزق رو بخورن.
به همین خاطره.
اینا چیز فهم‌اند، نکته سنج‌اند.
آقای قرائتی می‌گفت توی صف دیدی شبای ماه رمضون مخصوصا نیمه که میشه بعضیا میان به عشق امام حسن پول میدن یه نونوایی رو می‌خرن نذر می‌کنن که هر کی پول گرفت به عشق امام حسن چی؟
نون رایگان ببره.
آقای قرائتی می‌فرمود من شنیدم از ایشون که یه زن بدحجابی میاد تو صف وایمیسته نوبتش که می‌رسه بهش میگن، پول نمی‌گیرن ازش میگن که برو مهمون امام حسنی.
تا بهش میگن ببیند اسم امام حسن میاد تا هنوز که اصلا نخورده نونو.
همین می‌فهمه که مهمون امام حسنیه او آقای قرائتی می‌گفت بغضش می‌ترکه.
زار زار گریه می‌کنه.
حجابشو همونجا جلوی مردم درست می‌کنه.
رو سرشو می‌کشه جلو درست می‌کنه.
بعد هج-- میره به حساب حجابش رسیدگی می‌کنه.
یک تذکر فقط پیرامون که تو سر سفره‌ی امام حسنی.
حالا ببین بخوره چی میشه.
اصلا چیزی که منسوب به اون‌ها باشه نور داره.
حدیث داریم سفره اطعام امام حسین نور داره و همچین سفره‌ای سبب ز-- با توجه به این آیات قطعا سبب اطمینان قلبی میشه.
نکته آخر هم جالبه در آیه صد و شش نحل می‌فرماید الا من اكره وقلبه مطمئن بالایمان.
میگه با ایمان قلب شما به اطمینان می‌رسه.
ایمان یعنی همون دلدادگی.
حواسمون جمع باشه یعنی چیزی که بهش اعتماد و اطمینان، چیزی که بهش عرض کنم ایمان باور قلبی داری نه چیزی که فقط می‌دانی.
دان-- اینو قبلا بحث کردیم.
دانسته نیست، ایمان یافته‌ست یعنی بهش رسیدی.
که البته امیرالمؤمنین در یک فرمایشی می‌فرمود که خیلی جالبه این اصلا روانشناسا باید همشون بکشن کنار بغل این جمله‌ی امیرالمؤمنین که فرمودند مراقب افکارتون باشید که گفتارتونو می‌سازه.
افکار، گفتار رو می‌سازه.
مراقب گفتار باشید که رفتار رو می‌سازه.
مراقب رفتار باشید که عادت میشه براتون، عادتون رو می‌سازه و مراقب عادتون باشید که شخصیتون رو درست می‌کنه.
حالا آخری رو بذارید جلوی اولی میشه مراقب افکارت باش که شخصیتت همون میشه.
اگر کسی افکارش براساس ایمان باشه، شخصیتش انسان با ایمانی میشه.
در چنین کسی میگه مطمئن بالایمان آیه قرآنه دیگه.
یعنی اگر کسی تونست این فرمولوگ با دقت رعایت کنه در مسیر معنویت به اطمینان قلبی می‌رسه.
این میشه که مثل حضرت امام کوه تکون بخورده، دنیا تکون بخوره، او تکون نمی‌خوره که به قول حضرت عمه الله شهید اشرافی اصفهانی از معجزات حضرت امام این بود که فرمود والله قسم یک بار تو عمرم نترسیدم.
این یعنی قلب مطمئن.
وقتی هم که می‌رفت فرمود با قلبی مطمئن و زمینی امیدوار به پروردگار دارم میرم.
یادتونه؟
روحش شاد باشه.
انشاالله عاقبتmon ختم به خیر بشه به ذکر صلوات بر محمد و آل محمد.
اللهم صل على محمد و آل محمد