بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیا سه.
سلام علیکم و رحمت الله.
بحث عدول از نیت در نماز رو [سرفه] عرض کردیم.
یکی از جاهای حالا موارزشو بگیم یکی یکی.
یکی از مواردی که میشه عدول کرد از نماز از نیت نماز اینه که مثلا شما در نماز ایستادی، حالا هر نمازی یه دفعه یادت می‌افته که نماز قبلی رو قضاشو نخوندی.
مثلا نماز ظهر رو الله اکبر میگی یادت می‌افته که نماز صبحت رو قضا شده و قضاشو نخوندی.
اینجا فرمودن آقا رهبر عزیرمون فرمودن که اجازه داری نیت کنی نیتو برگردونی به نماز صبح در صورتی که هنوز رکعت دوم رو تموم نکرده باشی بخوای بری به رکعت سوم و ر-- به رکوع رکعت سوم رسیده باشی.
یعنی باید دو رکعت نماز رو بالاخره نماز صبح دو رکعتیه دیگه.
تو اون حالت اگر یادت اومد می‌تونی نیت کنی نماز قضای صبحت رو می‌خونی و باید دو رکعتی تموم کنی.
موضوع ما قلب بود.
حالا به فضل الهی یک یک این‌ها رو توضیح بدیم.
امروز مختصراً و به یاد همه بر و بچه‌هایی که بسیاری از جمع ما رفتن به سمت حرم ارباب [نفس عمیق] ان شا الله اونجا گوش بدن تو مرام که میرن تو تلگرام یاد ما بکنن.
ما از همین جا یاد می‌کنیم اون‌ها رو اونا هم اونجا یاد ما کنن.
[نفس عمیق] امروز قلب مطمئن رو چند تا آیه‌ای که پیرامون این قلب، این نوع قلب اومده رو بگم و یه نکته‌ای و السلام.
اولا آیه دویست و شصت سوره بقره در خصوص حضرت ابراهیمه که می‌فرماید "و لک لیطمئن قلبی" حالا من بخشی از آیه رو می‌خونم همشو نمی‌خونم که همون برمی‌گرده به جریان اینکه اون چهار تا پرنده رو حضرت ابراهیم دستور گرفت از خدا که بکوبه و اینا رو بکشه و بکوبه و در هم مخلوط کنه و بعد خدا زنده شون کنه که "ولک لیطمئن قلبی" برای اینکه سبب اطمینان قلبی حضرت بشه.
جای دیگه تو قرآن این بحث قلب مطمئن اومده صد و بیست و شش آل عمران "وما جعله الله الا بشری لکم لیطمئن قلوبکم" برمی‌گرده به قضیه ملائکه الله که خدا میگه فرشته‌ها سبب اطمینان قلبی شمااند.
جای دیگه در سوره مائده آیه صد و سیزده‌ست می‌فرماید "قالوا نريد ان نأکل منها وتطمئن قلوبنا".
این هم برمی‌گرده به اون مائده آسمانی که حواریون به حضرت عیسی گفتن از خدا بخواه یه مائده آسمونی برای ما بفرسته که ما از این بخوریم سبب اطمینان قلبی مون بشه که ما گفتیم این رزق آسمانی اطمینان قلبی میاره که چه رزقی بالاتر از زیارت امام حسین، اشک برای امام حسین که اون هم اطمینان قلبی میاره.
آیه ده سوره انفال هم همین هست "وما جعله الله الا بشری لتطمئن به قلوبکم".
این هم در خصوص ملائکه است که میگه اینا بشارت‌اند و سبب اطمینان قلبی شما میشن و آیه بیست و هشت سوره رعد که "الذین آمنوا وطمئن قلوبهم بذكر الله الا بذكر الله تطمئن القلوب" یکی از بهترین و مهم‌ترین آیات قرآن در این خصوص هست و آیه صد و شش سوره نحل که می‌فرماید ال-- "الا من اكره وقلبه مطمئن بالايمان" که بعضیا فرمودن در خصوص حضرت عمار یاسر اومده که بر زبانش یک کراهتی جاری شد.
یه کفری چیزی گفت ولی قلبش ایمان داشت زیر شکنجه و بعد پشیمون شد از پیغمبر خواست که خدا ببخشش و این آیه نازل شد.
در هر حال این آیاتی‌ست که پیرامون اطمینان قلبی یعنی قلب مطمئن وارد شده.
یه نکته‌ای رو من فقط اینجا بگم اگر دقت کنید وقتی در مجموعه این آیات بررسی می‌کنید صراحتا خصوصا در آیه بیست و هشت رعد می‌فرماید الا.
بدونید همه بدونید "الا بذكر الله تطمئن القلوب".
اگر کسی می‌خواد برسه به اطمینان قلبی، آرامش قلبی فقط و مفسرین اینجا گفتن فقط یعنی اگه کسی بگه یکی از راه‌های رسیدن به مثلا آرامش قلبی و اطمینان ذکر خداست غلط ترجمه کرده.
علامه طباطبایی فرمود نخیر باید بگید فقط تنها راه اطمینان قلبی ذکر خداست.
حالا ذکر هم دو جوره.
می‌دونید دیگه ذکر لسانی، ذکر قلبی.
لک-- ذکر لسانی مقدمه ذکر قلبی‌ست.
مطلوب ذکر قلبی‌ست.
انسان قلبش به یاد خدا باشه دائما.
لکن ذکر لسانی مقدمه است.
یعنی اون هم باید باشه و کمک کنه.
روایات بسیاری داریم که آقا تو این مشکل افتادی این ذکرو بگو.
این راه-- خواستی به اینجا برسی اون ذکرو بگو.
نمی‌دونم حاجت از خدا خواستی اون ذکرو بگو.
بسیار داریم و همین ذکر یونسیه تو خود قرآن می‌فرماید "لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین" وقتی حضرت یونس تو دل ماهی اینو گفت "فا استجبنا له" قرآن میگه دیگه ما دعاشو مستجاب کردیم "ونجیناه من الغم" و او رو از غم نجات دادیم "وكذلك ننجي المؤمنین" فعل مضارعه میاره و الف و لام سر المؤمنون یعنی برای همه اهل ایمان این تا ابد جاریه این سنت خدا که اگه کسی بخواد از غم نجات پیدا کنه باید این مناجات رو بکنه با خدا، این ذکرو با خدا.
پس ذکر لسانی هم مهمه لکن مهم‌تر از اون اینه که این بدل به قلب بشه در...
اما خب در خصوص خود ذکر که تنها ذکر رو فرمودن سبب اطمینان قلبی بشن یه روایتی بگم که خلاصه این ذکر، اصل این ذکر یا بهترین ذکر چیه؟
"ولذكر الله الاكبر" که قرآن میگه بالاترین ذکرها از همه اذکار بالاتره که وقتی اون بالاترین قلباً، قطعاً دل رو محکم‌تر می‌کنه.
اون چیه؟
فرمودن نماز.
اهل بیت ذیل این آیه شریفه فرمودن صلاة است.
یک مجموعه‌ایست از جمیع وجوه معرفتی و عرفانی.
خود نماز رو نباید دست کم گرفت.
نماز سبب همون بالاترین ذکر است که سبب اطمینان میشه.
یه روایت دیدم اینم ضمیمه کنیم خوبه که جهت تسهیل فهم که سلمان نشسته بود با ابو عثمان زیر سایه درختی.
بعد یه شاخه درختی که زرد شده بود برگ‌هاشو گرفت تکون داد تا ریخت، همه برگ‌هاش ریخت.
به این رفیقش ابو عثمان گفت چرا از من سؤال نکردی چرا این شاخه رو تکون دادی؟
گفت خب چرا تکون دادی؟
گفت اتفاقاً همین اتفاق برای من و پیغمبر افتاد.
زیر سایه درختی که زرد شده بود دم پاییز بود یه همچین فصلی بود نشسته بودیم پیغمبر یه شاخه برداشت تکون داد تا همه شاخه‌هاش ری-- برگ‌هاش ریخت.
به من گفت سلمان چرا نپرسیدی که چرا این کارو کردم؟
منم گفتم یا رسول الله چرا؟
پیغمبر این جوابو دادن.
فرمودن که همین طور که این برگ با این تکون برگ‌ها همه از این شاخه ریختن، اگر کسی اونطور که وجهی-- به همون وجهی که خدا دستور داده مطلوب یعنی خوب وضو بگیره، یعنی وقتی وضو می‌گیره یاد خدا باشه در حین وضو گرفتن؛ وضو بگیره و نماز پنج گانه‌شو بگی-- بخونه همین‌طور با اون نماز پنج گانه همین‌طور گناهاش می‌ریزه.
ببین این شاخه هیچ برگی دیگه بهش نیست.
یه نماز پنج گانه با وضو خوب یعنی یاد خدا باشه بدون اینکه داره نماز می‌خونه یه همچین اثری داره.
این نماز رو نباید دست کم گرفت.
همه رو میشوره می‌بره و سبب اطمینان قلبی میشه.
انشاالله که عاقبتمون всех بخير باشه به ذکر صلوات بر محمد و آل محمد.
اللهم صل على محمد و آل محمد