بسم الله الرحمن الرحيم و به نستعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته.
سلام علیکم و رحمة الله.
استفسار دیگری که در خصوص نماز جماعت در مراکز من-- حالا مناطقی که بیشتر امم ائمه جمعه و جماعتشون اهل تسنن هستند از رهبر عزیزمون شده که پرسیدن [مکث] محل کار من در یکی از مناطق کردنشینه اکثر ائمه جمعه و جماعت اونجا اهل تسننند.
اقتدا با اون‌ها چه حکمی داره؟
و آیا غیبت آنان جایز است یا نه؟
رهبر عزیز فرمودند که مشارکت با آنان در نماز جمعه و جماعتشان از جهت حفظ وحدت اشکال ندارد و بعد می فرمایند که از غیبت اون‌ها هم باید پرهیز بشه.
یعنی دلیل نمیشه که حالا این اهل چون اهل تسنن هستند الآن مثلاً به جواز بر غیبتشون بشه.
اما ادامه بحث قلب من ومر در موضوع قرآن و بی‌خبری ما حداقل حتی از ظاهر قرآن بود و از اخبار قرآنی، علوم و اعجاز علمی قرآن و این‌ها بودیم.
[نفس عمیق] یکی دیگه از آیاتی که به زیبایی تمام به این اعجاز علمی قرآن اشاره کرده است آیه هفتاد و پنج به بعد سوره واقعه است.
اونجا خدای منان در سوره واقعه می‌فرماید "فلا اقسم بمواقع النجوم" که قسم می‌خوره اینجا خدای منان در به مواقع نجوم در اون محلی که ستارگان رفت و آمد می‌کنند.
خب که البته بعدش می‌فرماید و "إنه لقسم لو تعلمون عظيم" اگر شما بدونید "لو تعلمون" اگر شما می‌دونستید "إنه لقسم عظيم" یعنی قطعاً، قطعاً تاکید میکنه که این قسم بزرگی است.
خب اون موقع که کسی باخبر نبود از این وضعیت کائنات و کهکشان‌ها و کرات و ستارگان و اینا فوقش اون‌ها در اون زمان گمان می‌کردند ستارگان یه میخ‌های نقره‌ای هستند که به سقف آسمان کوبیده شدن برای همین حد و کسی خبر نداشت از این مواقع و اون مداری که ستارگان درش قرار گرفتند.
خیلی جالبه که قرآن تصریح میکنه اگه می‌دونستید "لو تعلمون" که این چه قسم بزرگیه یعنی الان شما نمی‌دونید بعدها که حالا بعضی از این عظمت کرات در اکتشافات و اختراعات اینا مکشوف بشه، مشخص بشه متوجه عظمت این قسم میشید که بعد حالا این قسم رو خدا مقدمه کرده برای چی؟
که "إنه لقرآن کریم".
باز تاکید دو تا تاکید "إنه" یکم "ل" لام تأکید "قرآن کریم".
حالا قرآن کریمه، کریم دستش بازه، سفره پهنه "معدبت الله" بفرمایید بسم الله.
سفره کریمانه پهن شده.
گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب‌خانه چیست؟
اگر ما دست دراز نمی‌کنیم و خرشه نمی‌چینیم و غذا بر نمی‌داریم، تقصیر صاحب‌خانه چیست که این معدو برو پهن کرده که القرآن معدبت الله دیگه سفره‌ایست که طعام در او حاضره نسبت به سعای وجودی هر کسی حاضر غذا درش.
متأسفانه ما نرفتیم و غذا بر نداشتیم رضا گرسنه موندیم.
حالا امروزه که خدا لطف کرده و ما در عصر اطلاعات و گسترش این اطلاعات و توسعه علمی و تولید علم و این‌ها قرار گرفتیم، متوجه این جایگاه هستیم که همونطور که قرآن باز در جای دیگه می‌فرماید و "کلن کلن فی فلک یسبحون" کل دیگه همه و همه در یک فلکی‌اند در یک مداری‌اند "یسبحون" شناگرند در اون مدار خودشون که مطلقا یک اپسیلون، یک میکرون اعوجاج در این مدارات وجود ندارد که اگر وجود داشت به هم می‌خوردند زمین و زمان به هم می‌ریخت.
و این یکی از اعجاز علمی از مهم‌ترین اعجاز علمی قرآن است.
که وقتی توجه کنیم طبق گواهی دانشمندا می‌بینیم حالا اونچه که در تفسیر نمونه هم که حالا من مطلب بحثمون در تس-تفسیر نمونه بود، او خیلی سال‌های پیش در تفسیر نمونه فرموده بودند که دانشمندان روز بیش از یک هزار میلیون یعنی بیش از میلیارد ستاره کشف کردن که گفتند وجود داره و به جز این ستارگان‌ها کشف کهکشان‌های زیادی هم موجود هستند که هر کدومشون توی مسیر خاصی هستند که این نشون میده این سوگند قرآنی چقدر عظمت داشته.
شما اینا رو همونطور که دارید می‌شنوید توجه داشته باشید عزیزان که با اون وضعیت اون روز، اون جهل و نادانی که در محیط اون روز حاکم بود، که دانشمندان اون روز تازه فکر می‌کردن ستاره‌های میخ‌های نقره‌ای‌اند کوبیده شده به سقف آسمون.
ببینید این قرآن اون موقع پرده‌برداری از چه عظمت میکنه و می‌فرماید میخواد همه این قسم‌ها رو مقدمه بشینه به اینکه چی؟
"إنه لقرآن کریم" این سفره گسترده‌ست.
البته فی کتاب مکنون.
این قرآن در یک کنی هست، در یک پرده‌ای هست، مکنون باطنه که "لا یمسهُ الا المطهرون".
همه اون‌هایی که هی دنبال این عالم و اون عالم و این کتاب و اون کتاب و از این درس و مکتب و نمی‌دونم به اون درس و مکتب و این‌ها، از این استاد به اون استاد که آقا چه کنیم؟
چه کنیم؟
چه کنیم؟
بفرمایید.
بفرمایید آقا جان.
این سط-- این سفره، این معدوبت الله رمزشم "لا یمسهُ الا المطهرون" تموم شد رفت.
هی نشینیم به این گیر بدیم، به اون اصرار کنیم، به اون التجا کنیم، به اون پافشاری کنیم که آقا یه راهی جلوی ما بگذار.
نمی‌دونم من چگونه آدم موفقی باشم؟
چگونه از ظاهر قرآن به باطنش عبور کنم؟
چگونه از این بی‌خبری نسبت به این معدوبت الله نجات پیدا کنم؟
بسم الله رمز و کد رو اون عمحات و اصول مهمه رو قرآن بیان کرده.
"لا یمسهُ الا المطهرون".
آقا جان با طهارت میشه به اونجا رسید.
یزکیه اون تزکیه، زکات هم از همین ریشه است دیگه.
رشد و نموه.
یعنی رشد و نمو شما در پس این طهارت نفسه.
یعنی اگر شما می‌خواید رشد کنید، نمو پیدا کنید با طهارت نفس برید سر سفره قرآن بشینید که متأسفانه این بی‌خبری شما از قرآن کار داده دست شما.
حالا شما ببینید که این دانشمندان فلکی فعلاً این ستارگانی که بیش از یک مثلاً میلیاردها عدد الان که دیگه قبلاً می‌گفتن مثلاً یک هزار میلیون ستاره اینا الان که میگن در آسمان‌ها میلیاردها به توان میلیارد عرض شود ترمینال وجود داره که در هر ترمینالی میلیارد به توان میلیارد یعنی عدد نتونستن بدن دیگه.
میلیارد به توان میلیارد کهکشان و منظومه شمسی که درون اون‌ها س-ستارگان متعدد الی ماشاءالله وجود داره.
همه هم در یک مداری، همه در مداری در حرکتن.
شما این عظمت رو ببینید.
کی می‌تونه اون موقع این عظمت رو ببینه و بهش قسم بخوره و این قسم رو پایه تعظیم قرآن قرار بده و توجه مردم رو جلب کنه به سفره گسترده معدوبت الله و بگه که رمز و راز رسیدن به این کتاب مکنون هم چیزی نیست جز طهارت نفس.
یعنی از درون خودت هرچه تجسس می‌کنی، تفحص می‌کنی، می‌بینی که هرچه هست در درون خودته.
همه از درون خودت اتفاق میفته.
باید از درون خودت بری برسی به این‌ها.
این‌هایی که از بیرون می‌گردن و از درون غافلن به جایی نمی‌رسن عزیزان.
اینکه حالا در حالا اون کتاب شریف صد کلمه در معرفت نفس، اونجا در کلمه نوزدهم باید باشه که از تعالم فرمودن «آنکه در وادی مقدس من کیستم قدم ننهاده است خرواری به خردلی».
مثل اینکه حالا این خروار خرده رو باید تعبیر کرد.
منظور علامه احتمال این باشه که شما یه خروار سکه رو مثلاً بدی، یه خرده مثلاً یه دانه خردل بگیری.
انقدر ضرر درشه.
اونم وادی مقدس من کیستم.
یعنی معرفت نفس مقدسه، بلکه مقدس‌ترین‌هاست، بلکه اقدسه.
که می‌دونید دیگه در رس-- در اون رساله عن نهض الحق که سفارش کردیم عزیزان پیگیرش باشن، اونجا حضرت استاد می‌فرمود هیچ معرفتی چون معرفت نفس به کار انسان نمیاد و سرمایه همه سعادت‌ها این معرفته و اون که خودش رو نشناخت عاتل و باطل زیست و گوهر ذاتش رو تباه کرد و برای همیشه بی‌بهره ماند.
یعنی حتی کانال وجودی ارتباط با دریای بیکران قرآن این معدوبت الله اللا یتناهی باز کانال وجودی خودمونه.
از درون خودمون باید پل بزنیم به اونجا برسیم عزیزان، به قرآن برسیم.
که هرکس که این رو توجه کرد و رفت رسید و چشید و دید که این دریا و مخصوصاً اون‌هایی که ساحل‌پیمایی نمی‌کنن صرفاً هم در کنار قرآن به ظاهر قرآن بسنده نمی‌کنن، بلکه به قول حضرت استاد میرن به لجه، میرن قدم می‌گذارن به لجه در عمق، در اون، اون لجه عرض شود عمیق، اون بطن عمیق آیات و روایات، آیات و این سوره قرآن و این‌ها.
این چه عظمتی！ یعنی واقعاً انسان دچار حیرت می‌شود وقتی که ورود میکنه.
حالا شما این ظاهر قرآن رو که ما بحث معجزه علمی رو داریم مطرح می‌کنیم، هر عقل سلیمی و سالمی اقرار میکنه که واقعاً معجزه است.
اونم اون موقع که همه بی‌خبر بودند چگونه است که یک انسانی که نخوانده است، ننوشته است، توانسته یک همچ عظمت از خودش بیافریند و اینچنین انسان‌ها رو با باطن قرآن و این معدوبت الله آشنا کند که محل تأدیب هم هست.
اگر معدبه بگیرید بحثش قبلاً گذشته که محل ادبستانه.
قرآن ادبستان الهیه.
می‌خوای مؤدب بشی؟
بسم الله قرآن.
و این‌ها نشون میده عزیزان که ما چقدر متأسفانه عقب هستیم و چقدر از اون کلید جنگ یا گنج سعادتی که خدای منان در درون خودمون قرار داده که با اون از خوانش سطر سطر کتاب وجود خودمون، قرآن درون خودمون پی ببریم به این قرآن بیرون بی‌خبریم که مفتاح سعادت جاودانی و معراج سرای دو جهانی در معرت-- معرفت نفس جمع آمده.
او مفتاح مظهر مدینه گوهرهای رازه دیگه که از این میشه پی برد.
یا حالا اون قرآن رو که قبلاً بحثش گذشته بود این قرآن رو حالا ما در ظاهر قرآن کتبی داریم بحث می‌کنیم.
بعد متوجه میشید که عجب این قرآن کتبی کتب شده، قرآن آفاقی هست شده و قرآن انفسi نفس شده در درون خودمون که تا این کانال رای- لای روبی نشه اتصال و ارتباط با اون قرآن بر اساس لا یمسّه إلا المتهرون رخ نخواهد داد.
که حالا طبق ممت الهمم از تو استاد اگر کسی بعد اونجا در اون مداخل دوازده گانه‌ای که علامه قیسری برای شرح fusūs دارند و علامه توضیح میدن، اونجا میفرمایند که بعضیا مثل یه روزنه‌ای کانال وجودیشون ارتباط داره با اون دریای بیکران.
بعضیا هم مشب- شبکه شبکه‌اند.
یعنی اون روزنه هم منظور درستش روزنه دیگه روزن.
اون تایی که آخرش اومده مثلا ما در فارسی میگیم روزن یک منفذ، یک سوراخ اینا وقتی می‌خوایم بگیم خیلی کوچکه میگیم روزنه.
اونجا هم روازن رو وقتی در از ته علامه قیسری میاره وسط استاد در ممت الهمم بحث میکنه روازن رو اونجا یا عرض شود روزنه‌ها.
اونجا بیان میکنه که بعضیا خیلی راه ارتباطیشون از درون یه-- یعنی اون جدول وجودیشون خیلی کوچیکه.
یک مثلاً نهر کوچیکه، یه جدول خیلی زیغیه.
بعضیا نه رود نیل میشن.
نمی‌دونم شبکه‌های ارتباطی با اون دریای لایتناهی پیدا می‌کنند.
که این حالا ما میگیم لایتناهی، همون به زبان قرآن از سمت دیگه.
یا مثلاً ببین در فلسفه یه چیزی میگن، عرفان یه چیز، قرآن.
اما همش یک حقیقته.
قرآن میگه از سمت لایتناهی سر فلسفه و عرفان لایتناهیا عرض شود وجود واحد اون بسیط الحقایق کل الأشیا.
بسیط الحقایق کل الأشیا.
جوهر الجواهر.
حقیقت الحقایق.
اینا همه یک حقیقت کلیه.
یک، یک دریای لایتناهی بی‌انتها که ما باید از این جدول وجودیمون به اون مرتبط بشیم.
و چقدر وقتی که آه حسرت سر بدیم که وا یا حسرتا علی ال-- وا یا حسرتا علی ما فرطت فی جنب الله.
اونجایی که قرآن می‌فرماید حسرت می‌خورند از جنب الله.
اون جنب الهی.
یعنی اون اسم اعظمی که جنب الله بوده.
اون حالا به یک معنا ام- انسان کامله.
به یک معنا قرآن کتبیه.
اینا همه یک حقیقتند.
که حالا این‌ها البته شرح اون انسان کامل‌اند.
این نظام آفاقی قرآنه عرض شود عینی، قرآن کتبی، قرآن کتب شده و نوشته شده و شرح کتبی.
و اون هم که متنه و اصله و غذا و لفظ وجود انسان کامل.
که ما از طریق خودمون باید متصل بشیم به این از، به، از این شبکه‌های درون خودمون متصل بشویم.
و متأسفانه این بی‌خبری ما رو غافل کرده، دور کرده.
انشاالله که خدا به هممون رحم کنه.
والحمد لله رب العالمين.
اللهم صل على محمد.
اللهم صل وسلم وزد وبارك على رسول الله.
اللهم صل وسلم وزد وبارك على رسول الله.
وآله الأطهار.
وآله الأطهار.
وآله الأطهار.