ددرس‌گفتارها

بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.

السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته.

سلام علیکم و رحمة الله.

یکی دیگه از جاهایی که بر اساس اصل طهارت ما محکوم می‌کنیم موضوع رو به طهارت که می‌گیم ان‌شاءالله پاک هست وقتیه که یه بچه‌ای، بچه کوچیکی دائماً خودش رو نجس می‌کنه.

حالا این بچه‌ای که دائماً خودش رو نجس می‌کنه و به‌هرحال لباسش نجسه، یهو برمی‌خوردیم مثلاً دستش تره.

نگاه کنیم ببینیم دستش تره، حالا این دست ترش رو به خیلی جاها زده.

چون ما یق-یقین نداریم که این تری دستش از نجاست لباسشه یا نه، باز اینجا هم بر اساس اصل طهارت میگن محکومه به طهارت.

یقین نداریم.

به همین راحتی.

یکی دیگه از نشانه‌های قلبی که دچار نفاق شده بر اساس حدیث امام سجاد سلام الله علیه رو که بررسی کردیم، دیروز عرض کردیم اینجاست که فرمودند: "صبح می‌کند و همه‌ش خواب است با اینکه شب بیدار نبوده." این رو صحبت کردیم پیرامون خواب مطالبی رو گفتیم.

تبرّکاً یه حدیث دیگه هم در همین خصوص بخونم و رد شیم که اختصاص شیخ مفید، صفحه دویست و هجده.

پیامبر اعظم السلام فرمودند: "ایاکم و کثرة النوم".

بپرهیزید از زیاد خوابیدن.

"و إن كثرة النوم يدع صاحبه فقیر يوم القيامة" کسی که زیاد می‌خوابه قیامت فقیر محشور می‌شه.

فقر میاره.

البته این تو دنیا هم این‌چنینه.

آدمی که زیاد می‌خوابه تو دنیا هم فقیره، قیامت هم از جهت معنوی دستش خالیه.

اما نشانه‌های دیگه همین حدیث رو حالا تمومش کنیم دیگه امروز بخوایم رو هر جز جزش حرف بزنیم خیلی طول می‌کشه.

همین که گرای بگیریم، متوجه باشیم، خودمون رو بررسی کنیم.

فرمودند که اگر با تو سخن گوید، دروغ می‌گوید.

دروغ به قول بزرگان کج و مع-- کج و معوج بار میاره آدمو.

هرچی زور می‌زنی خودتو درست کنی، خودسازی، تهذیب نفس، هی زمین می‌خوری.

چرا؟

چون صداقت تو وجود ریشه نداره.

دروغ آدمو کج و معوج بار میاره.

خیلی چیز بدیه در مسیر خودسازی و از نشانه‌های نفاقه.

کسی که مخصوصاً به راحتی دروغ میگه.

بعد فرمود و اگر به او امانت بسپاری خیانت می‌کند.

این یه معنای ظاهری داره که یعنی امانت بهش میدی، تصرف می‌کنه در امانت، ناخنک می‌زنه، خیانت می‌کنه، درست نگه نمیداره.

یه معنای باطنی هم داره، اون هم در زیارت جامعه کبیره می‌خونیم "والأمانة المحفوظة".

شما اهل بیت علیهم الصلاة والسلام امانت محفوظه خدایید.

اینکه اینجا می‌فرماید خیانت می‌کنه به امانت یعنی در امانت ولایت "إنا عرضنا الأمانة على السماوات والأرض والجبال" این‌ها این امانتی که به همه داده شد پس دادن نتونستن اون عظمت رو بگیرن.

اون امانت ولایت اهل بیت علیهم الصلاة والسلام که ما انسان‌ها پذیرفتیم در عالم الست، عالم زر بعد حالا متأسفانه توی این عوالم بعدی که میایم هی خیانت می‌کنیم، هی خیانت می‌کنیم.

هر چقدر که التزام عملیه به اون امانت، به ولایت اهل بیت علیهم الصلاة والسلام که امانت محفوظه الهی هستن داشته باشیم، همون مقدار امانت داریم و هر مقدار التزام نداریم خیانتکاریم.

شوخی هم نداریم.

این از نشانه‌های نفاقه.

و بعد فرمود و اگر او غایب از، از او غایب شوی غیبت تو را می‌کند.

غیبت، غیبت.

الله اکبر.

این غیبت چقدر پسته که میگن که صاحبان گناهان زشت مثل شراب‌خواری و چه می‌دونم شهوت‌رانی و اینا رو می‌کنند به غیبت‌کننده در قیامت میگن بابا ما یه کیفی کردیم، این گناهو کردیم، اون کیفش گول ما رو، ما رو گول زد، سر ما رو گول زد.

ها؟

اینطوری گفت‌وگو می‌کنند.

تو یه روایت دیدم.

میگن که ما کیف کردیم مثلا استغفرالله شراب خوردیم یا زنا کردیم فلان.

تو چه کیفی کردی؟

خاک بر سرت کنند.

با هم مواجهه می‌کنند.

فحش‌ش میدن اینا.

میگن تو خجالت نکشیدی آخه چه ز-- چه کیفی داشت برات؟

چه لذتی بردی از غیبت کردن؟

نامردیه دیگه بز-- قدیمیا همه گفتن غیبت کردن اصل نامردیه.

اینم از نشانه‌های به‌هرحال نفاق هست که البته معنای باطنی‌ش هم می‌تونه این باشه که وقتی امام هستش، حاضره، پیششه، پیش حضرته، دم از ولایت می‌زنه و اقرار می‌کنه و وقتی امام غایب شد مثل الان عصر غیبت ما، غیبت حضرته، این چی کار می‌کنه؟

هی بدگویی می‌کنه بر علیه ارزش‌های دینی، ولایت، دستورات اهل بیت.

کی گفته، چی، کی رفته، کی شنیده، این حرفا چیه؟

غیبت می‌کنه.

اهل غیبت و بدگویه.

اینم یه معنای باطنی‌ش و آخرین نشانه که البته در این روایت بررسی شده فرموده و اگر با او وعده کنی خلف وعده می‌کند.

اصلاً عادتشه وقتی وعده میده وفای به وعده‌ش نداره.

اینم خب یه معنای ظاهری داره که پیغمبر یه جا صبح ظاهراً وعده داشت تا غروب وایساد.

طرف اومد رد شد دید پیغمبر وایساده و پیغمبر فرمود اگر نمی‌اومدی شبم وایمیستادم.

من قول داده بودم به تو.

خب این یه معنای ظاهری‌ش، یه معناش اون آیه است که می‌فرماید "أن اعبدونی" قل-- می‌فرماید که "ألم أعهد إليكم يا بني آدم أن لا تعبدوا الشيطان وأن اعبدوني هذا صراط مستقيم".

ما از تو عهد نگرفتیم که عبادت ما رو بکن نه شیطان رو اون دشمن آشکار توئه.

اعبدونی عبادتو این وعده‌ی ما به خدا بوده.

وعده‌ای بوده که ما با خدا بستیم.

علم أعهد، أعهد الیکم عهد بستید با من خدا که اعبدونی منو عبادت کنید و این هم معنای باطنش.

هر مقدار که ما از عبادت فاصله بگیریم اینجا در حقیقت ما خلف وعده کردیم و این نشانه نفاق درونی‌ست.

و این‌هام، این‌هایی که الان ما داریم می‌گیم علم ظاهریه.

حواسمون جمع باشه.

علم فکریه.

الان من اینا رو دارم می‌فهمم فکر نکنم خب دیگه پاک شدم از نفاق.

اینا یک علم فکریه.

اینا تو فکر من جمع می‌شه.

عملم رو باید بررسی کنم.

اینا کمک باید بکنه به عمل، به پاک‌سازی عمل، به صالح‌سازی عمل.

و الا بزرگانی مثل آقا باقر بهبهانی بزرگ رو، اون عارف و اون آو-- واصل و اون عالم رو آخر عمرش هرچی بلد بود یادش رفت.

میگن اصلا صفحه ذهنش خالی شد.

هرچی علم داشت رفت.

یکی از علما اسمش یادم نیست وسط نماز سوره حمد یادش رفت.

هرچی فکر کرد یادش نیومد سوره حمد.

سوره حمدو یادش نیومد اصلا.

گرفتن ازش.

این ف-- میره حالا با یک بعضی از بزرگان اجازه نمیدن جراحیشون کنن.

چرا؟

میگن یه دفعه علممون میره.

خب این چه علمیه که با یک فشار جراحی بره.

این دیگه با فشار قبر چی می‌شه؟

با فشار قبر می‌خواد چی بشه؟

همش میره.

این علم فکریه.

فکر نکنین به قول علامه جوادی آملی اینکه چهار تا حدیث و آیه بخونیم و هی بگیم این علم فکریه فکر نکنیم این اصل عملیاته.

اینا باید سا-- منتج بشه به صالح‌سازی اعمال.

انشاالله عاقبتمون ختم بخیر بشه به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.

اللهم صل علی محمد و آل محمد