ددرس‌گفتارها

بسم الله الرحمن الرحیم و بهی نستعین.

السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته.

السلام علیکم و رحمة الله.

این قلموهایی که مو بهش وصل هست و [خنده] من می‌خواد نقاشی بکشه یا به هر حال نوشته‌ای رو باهاش قلم بزنه، این موهایی که در این قلم‌ها هست، این‌ها باید از جنس پاک باشن.

یعنی اگر این مویی که در این قلمو استفاده شده مثلا موی سگ باشه، موی خوک باشه، موی مرده‌ار باشه، اینا همه نجسن و نمیشه به اون مخصوصا کلمات نورانی قرآن و ادعیه رو نوشت.

حرامه اصلا.

با یه همچین قلمویی مثلا بخوای یه آیه‌ای از قرآن یا حدیثی، اون قلم باید پاک باشه، از جنس پاک باشه.

یا حتی بخوای نقاشی کنی بالاخره می‌زنی تو اون آب که خیسش کنی، اون آب می‌ریزه رو فرش، خب این فرش نجس میشه.

لازمه که این پاک باشه.

اما سؤال اینجاست که آیا نیاز واجبه که انسان حالا رفته از بازار خریده، واجبه که بره تفحص کنه بررسی کنه این موها از کجا هست، از چه جنسیه و این‌ها؟

همه مراجع بر اساس اصل طهارت فرمودن نخیر بنا رو بذارید بر طهارت چون بالاخره تو بازار مسلمون‌ها این خریداری شده، تو بازار دولت اسلامی هست بنا رو بذارید بر طهارت.

شما یقین ندارید نیازی هم به تفحص بر این نیست.

یکی دیگه از نشانه‌هایی که ما بر قلبی که دچار مریضی نفاق شده عرض کردیم بر اساس حدیث امام سجاد سلام الله عليه این بود که می‌فرمود وقتی که به نماز می‌ایستد، التفات و توجهش به غیر خداست.

وقتی نماز می‌خونه توجهش به کس دیگه‌ست.

این قلب منحرف شده، منصرف شده، انصراف داده از توجه به خدا لذا دچار نفاقه باید درمان بشه که درمانش هم اون روز اول بحث قلب منافق ما زرنگی کردیم همون اول عرض کردیم درمان نفاق چیه.

حالا ما داریم اوا-- علام- علائمش رو می‌شماریم بر اساس روایت و آیات.

یه حدیث از رسول خدا [خنده] پیرامون این هست که می‌فرماید "مازاد خشوع الجسد على ما في القلب" هر مقدار اضافه بر اون حالتی که در قلب هست در جسد خودش رو نشون بده "فهو عندنا نفاق" این پیش ما نفاقه.

یعنی کسی می‌خواد مخصوصا این رمز می‌فرماید "عندنا نفاق" پیش ما این نفاقه.

یعنی اگر کسی می‌خواد عندنا بشه به مقام هندیّت برسه، معنى بشه [نفس عمیق] اصلاً از ما بشه، منا بشه، همراه ما باشه این چاره‌ای نداره جز اینکه حواسش به این ریزه‌کاری‌ها باشه.

پیش ما همچین چیزی نفاقه که کسی در نماز مقداری خشوع بده به جسدش خضوع بده که مغایره با حضور قلبشه.

یعنی بیشتر از حضور قلبش خو- خضوع به جسدش بده که اینو ما توضیح دادیم.

فقط این حدیث چون حدیث خوبی بود و توجه می‌داد ما رو به اون مبحث قبلی ازش رد می‌شیم و عرض کردیم.

نشانه بعدی که نشانه خیلی عجیبیه و امروز خیلیا گرفتارشیم.

می‌فرمايد تو همین حدیث‌ها حضرت سجاد سلام الله عليه می‌فرمايد با، می‌فرمايد که شام می‌کند، شب می‌کند [نفس عمیق] و همش خوراک است، خوردن.

آقا شامو بردار بیار که شکممون ضعف رفت.

هاج خانم چی درست کردی؟

زود پاشو بیار خیلی گرسنمه.

حالا یه شب آدم اینطوریه، دو شب.

هم-- اصلاً همش اینه.

توجه داشته باشید روایت میگه همش خوراکه.

اصلاً همش ولا-- حرص می‌زنه که برسه خونه و غذای حضرت حوا منزل رو نوش جان کنه.

و سر اینجاست فرمود با اینکه روزه نبوده، روزه نبوده بازم اینقدر حرص می‌زنه برای خوردن.

این نشون میده اصلاً همش شده شکمش.

یکی از نشانه‌های نفاق اینه که آدم هم و غمش بشه شکمش.

مثل خیلی از ماها که الان واقعاً هم و غممون شده شکم خودم و زن و بچه‌م و البته تو این فشارهای اقتصادی چیکار کنیم؟

گریزی از این نیست.

اما نه اینکه آدم فقط هم و غمش این بشه.

این خطره، این نفاقه که توجه به مسائل دینی و معرفتیش نداشته باشه، فقط شکم.

حالا یه وقت هست کسی خب روزه بوده خب این ببینید چقدر رحمت دارن این‌ها چقدر مهربونن کارو سخت نکردن.

نگفتن حتی اگر روزه بود.

خب بالاخره وقتی روزه است طرف گرسنه است دیگه.

اصلاً یکی از را-- لحظات شادی یا ساعت بهشتیه مؤمن وقتیه که می‌خواد افطار کنه.

اما اون همش خوردن نیست، شکم نیست.

اون همش اتصال امر خداست.

حالا می‌خواد اف- افطار کنه که البته چه خوب وقتی هم رسیدیم به این حدیث، به این قطعه از حدیث که بالاخره شروع ماه رجب هست.

این شروع رو تبرکاً یه حدیثی هم عرض کنیم که مرتبط، چه جالب امروز این حدیث رو می‌دیدم که نقل شده از کتاب بهار، جلد چهل و نه، صفحه سی و نه.

چهل و نه، سی و نه.

راحت حس می‌کنید.

صفحه چهل و-- ج- جلد چهل و نه، صفحه سی و نه.

یه شخصی اونجا حالا اینو چجوری حس کردیم؟

اتوبان رو الف و لامشو وردار توبان می‌مونه.

توبان خ-- غلام پیغمبر بوده.

یکی از غلامای پیغمبر به نام توبان بوده.

میگه من با پیغمبر همراه شدم با یه عده‌ای می‌رفتیم تا رسیدیم به یه قبرستونی پیغمبر توقف کرد.

یه لحظاتی بین قبرها ایستاد و تأمل کرد و بعد رد شدیم.

ازش سؤال کردم.

چه زرنگ بودن اینا دیگه می‌دونستن پیغمبر بی‌خودی توجه، توجه نمی‌کنه، توقف نمی‌کنه.

یا رسول الله اون تأملتون چی بود؟

حضرت به گریه افتاد.

میگه انقدر شدت گریه‌ش که همه ما به گریه افتادیم چقدر قشنگ میشه آدم با گریه‌ی آقاش گریه کنه.

چی شده یا رسول الله؟

گریه‌ی حضرت شدید شد.

فرمود که من دیدم این بیچاره‌ها گرفتار عذابن.

عذاب بدجوری این‌ها رو گرفته.

من اندوه و ناله و آهشون رو شنیدم و از خدا درخواست تخفیف کردم.

من دلم به رحم اومد.

قربون این رحمت الله العالمین برم و خدا شفاعت منو در حقشون پذیرفت، عذابشون رو تخفیف داد.

بعد این جمله رو فرمود.

فرمود توبان اگر این‌ها یک روز فقط یک روز از ماه رجب رو تو کل عمرشون یک روز روزه گرفته بودن دچار این عذاب قبر نمی‌شدن.

الله اکبر.

این چه ماهیه، چه عظمتیه.

حالا خدا لطف کرده عمر ما قطع بده برسیم به این ماه.

یه روزش رو حالا ما که نمیگیم حالا سی روز رو.

البته کمالین اولیاء خدا هر سی روز رو می‌گرفتن.

حالا یه روزشو.

بعد جالبه پیغمبر این چنین ادامه دادند که بعد توبان میگه من تعجب کردم.

عرض کردم که به راستی انقدر روزه و عبادت ماه رجب ارزش داره.

رسول خدا فرمود اگر کسی قسم به اون خدا قسم خورده معلومه که خیلی حرف جدیه.

قسم به اون خدایی که منو به حق به رسالت مبعوث کرده.

اگر کسی یه روز از ما این ماه رجب رو روزه بگیره یا یک شبش رو تا صبح به عبادت ب- بلند شه در حالی که این قیدش خیلی مهمه.

در حالی که ر-- همش اون قصدش جز رضای خدا نباشه.

همین.

جز رضای خدا نباشه، پیغمبر فرمود خدا در نامه‌ی عملش ثواب هزار روز عبادت رو می‌نویسه در حالی که هزار شبانه‌روز در حالی که روزها روزه بوده و شب‌ها تا صبح شب‌زنده‌داری کرده.

الله اکبر از این عظمت و از این رأفت.

پس از این فرصت استفاده کنیم.

اونجایی که خط نفاقه میگه شب میگه که روزه نبوده روز، شب هرس خوردن می‌زنه.

اما اگر کسی روزه بود حالا این ازش برداشته شده.

انشاالله عاقبت بخیر بشیم به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.

اللهم صل على محمد و آل محمد