بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.
[نفس عمیق] السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته سلام علیکم و رحمة الله.
[نفس عمیق] خب شب شهادت آقامون علی ابن موسی الرضا علیهم الصلاة والسلام هست.
خب چون صبح [نفس عمیق] زیاد عاشورا داشتید و روضه خوندید ما دیگه روضه نخوندیم [نفس عمیق] و صرفا نکتهای رو عرض میکنیم تبرکاً [نفس عمیق] از فرمایشات حضرت.
البته برای اینکه مرتبط با بحث ما باشد [نفس عمیق] چون سلسله بحث ما پیرامون قلب در قرآن بود و رسیده بودیم به قلب ممتحن [نفس عمیق] قلبی که توسط خدا امتحان میشود.
یکی از جاهایی که ما مورد امتحان و ابتلا قرار میگیریم [نفس عمیق] مالکیتهای ماست [نفس عمیق] تملکات ما در هر نکتهای البته قبلاً تو شرح اون حدیث مبثوت امام الرؤوف صلی الله علیه به ريان بن شبيب که میفرماید ان کنت باکی للشي فبک للالحسین ابن علی ابن ابی طالب عرض شد که اون لام، لام مالکیت است فبک للالحسین [نفس عمیق] لام مالکیت یعنی اینکه همه وجودت تحت تملک ابی عبدالله و ای یفعل و به فعلیت برسد [نفس عمیق] یعنی اینکه گریه تو نه فقط همه اشک و آه و گریه تو [نفس عمیق] در تملک سید الشهدا باشد و باکی برای حسین باشی.
همه وجودت تحت تملک سید الشهدا باشه.
قوای وجودیت همه در تصرف و تملک آقا باشه [نفس عمیق] خب پس آنچه که ما در تحت تملک خودمون داریم از قواهای وجودیمون، ظاهر و باطنمون، داشتهها و حتی نداشتههامون همه به نوعی امتحان الهیست که خدا داره ما رو امتحان میکنه در این تملکها یا عدمش چگونه رفتار میکنیم؟
مهم رفتار ماست.
در خصوص قاعده مالکیت که از اصول اساسی و بنیادین [نفس عمیق] اقتصاد هست، میدونید که سه تا نظریه وجود داره.
یکی نظریه آزادی مالکیت که براش فرقی نمیکنه از کجا درآره یا کجا خرج میکنه.
آزاده، کامل از هر جا دوستداشت کسب درآمد میکنه به هر روشی و به هر روش و هر جایی دوستداشت خرج میکنه.
این آزادی کامل در مالکیت داره که اصطلاحاً همون [نفس عمیق] ااah احسنت بهش میگن که همین لیبرالیسم اقتصادی که نوع دومش محدودیت در مالکیت است.
حالا اصطلاحاً سوسیالیسم اقتصادی بهش میگن.
محدودیت در اقتصاد در مالکیت یعنی اینکه یک قوانین رو میگذارند که حالا قاد-غالباً هم این قوانین دست و پاگیر هست و وحی منزل هم نیست و طبق اون باید چه کنه؟
باید عمل کنه.
حق نداره از هر راهی کسب درآمد کنه و در هر راهی خرج کنه.
اصطلاح سوم کمونیسم اقتصادیه که اصطلاحاً میگن مالکیت مطلق دست دولته.
هرچی که حکومت و دولت امر کرد همونه.
یعنی همه چی تحت تملک دولته.
هیچ کسی برای خودش عهدی مالکیتی نداره حتی اگر خودش تملکی داشته یا از شود از طریق اقتصادی مالی رو جمع کرده.
اما در میان همه این نظریهها جالبه که بدونید آقامون علی ابن موسی الرضا که معروف است به عالم آل محمد [همهمه] صلی الله علیه و آله و سلم [نفس عمیق] نظریه دینی رو اینجا مطرح میکنند پیرامون مالکیت مطلقه الهی و میفرماید ضمن ارزشی که برای تملک مردم قائل است، امام رضا میفرماید اون مالکیت مطلقه صرفاً مال خداست و آنچه که تو داری و ت-- در تملک تو حتی خود تو، اینها همه عاریهاند، مجازیاند به قول امام رضا.
یه جا میفرماید مزا-مجازیاند، یه جا میفرماید عاریتیاند و حتی سودی که تو از تجارت به دست میاری میفرماید این هم غنیمت است.
مال خودت نیست، مال غیر است.
در فعلاً امانت به دست تو سپردهست که چی بشه؟
برای چی امانته؟
برای چی مالکیت من امانت است؟
برای اینکه ما در معرض امتحانیم.
همه رو هم قراره بذاریم و بریم.
ما د-- حتی در تملکات علمیه خودمون اونچه که از علم و معرفت تملک پیدا کردیم در وجودمون، در موطن وجود خودمون، اون هم به نوعی امتحانهست که تو نسبت به داشتههای علمی و دانش و معرفت درونیت چگونه رفتار کردی؟
تا بگیری مسائل اقتصادی و همه ز-- لذا زکات فقط تو بحث اقتصادی نیست حتی میگه زکات العلم نشرهُ یا زکات بدن میگه صوم است، روزه.
همه چی زکات داره.
البته در یک فرمایشی شخصی از امام الرؤوف این در این روایت که عرض میکنم تفسیر نور الثقلین، جلده دو، صفحه چهارصد و نود و پنج هست.
یکی از امام رضا علیه الصلاة والسلام میپرسه آیا در مال ما تکلیفی به جز زکات هم هست؟
یعنی ما زکات رو دادیم تموم شد؟
تکلیف مالی ما ادا شد؟
حضرت میفرماید نخیر، کی اینو حرفو زده؟
اصا-اشاره میکنند به اون آیه صلة الرحم و میفرماید اتفاقاً شما باید با آنچه که خدا به شما در تملک شما قرار داده، در حقیقت به صورت مجازی و به شما اینها رو امانت سپرده، برسید به ارحامتون، به نزدیکانتون.
اینکه زکات فطره رو میگه اگر تو شهر خودت، فامیل خودت، خونواده و نزدیکانت فقیر است حق نداری بدی به جای دیگه.
امام رضا صلوات الله علیه میفرماید اصلاً تو باید اول با اونچه که داری برسی به داد اون کسایی که دور و برتن، رحمتن به نوعی حتی همکارهای اداره شما.
اینا هم به نوعی ره، روحمای شما میشن ارهام شما میشن.
اینها هم باید اول اگر کسی همکار مشکلداری داره قیام کنه براش.
در روایت دیگری در کتاب عیون اخبار الرضا جلد دو صفحه صد و شصت و نه این رو هم بگم و بحث تمام.
حضرت در خصوص، چون حضرت وقتی عوامل فقر رو میشمارن یکی از عوامل فقر و گرفتاریهای اقتصادی جامعه رو بیتوجهی به گرفتارها و مددکاری اجتماعی و اینها بیتوجهی به این قصه بر میشمارن.
خیلی جالبه حضرت ببینید میفرماید بدانید که پس از ایمان به خدا و اعتراف به حقوق اهل بیت علیهم الصلاة والسلام این دو تا وزنه سنگین میاره.
ایمان، ولایت اهل بیت.
این دو تا میگه پس از این دو تا بلافاصله وظیفه ما رو چگونه میشماره حضرت؟
میفرماید توانمندان را مکلف کرده است خدا.
حالا هرچی، هر مقدار که در تملکته، هرچی هست آبروعه، پوله، ماله.
چه میدونم از جهت علمی قدرت داری، علم تو وجودته.
هرچی که هست.
میگه مکلف کرده است تا برای اداره امور بیماران زمینگیر و دیگر مبتلایان قیام کنند.
قیام.
امول الله مثنی و فرادی که قرآن میگه یا تک تک یا دو دو تا دو تا قیام کنید.
امام رضا میگه اصلاً بر شماست.
جالبه بعد از ایمان و ولایت میگه شما مکلفید اصلاً وظیفه شماست قیام کنید.
حالا میدونید احادیث اهل بیت هم مثل آیات قرآن کلمه به کلمه بلکه حرف به حرفش هفتاد تا عمق و معنا بلکه به یک روایت هفتاد هزار معنا دارد.
این که میگه مبتلایان نه یعنی فقط اون کسی که فلجه یا افلیجه چه میدونم.
نه، مبتلا به هر مشکلی هست.
هر قسمی از اقسام گرفتاریهای روز هست.
یا میگه مثلاً بیماران زمینگیر.
این بیمار نه فقط بیمار جسمی، بیمار روحی، بیمار عرض شود اخلاقی، بیمار اعتقادی.
همه اینها رو شامل میشه.
میگه قیام کنید و این امتحان من و شماست.
اگر کسی به فرمایش امام رضا صلوات الله علیه بیتوجه به گرفتاران از هر قسمش که باشد در اجتماع در نزدیک و دور خودش باشد، چنین کسی از ولایت اهل بیت و خدا خارج شده است.
لذا یکی از امتحانات اساسی ما اینه که این قید رو اول از تملک خودمون برداریم.
این قید که برداشته شد راحت میشیم.
چی؟
قید تملک مطلقه.
نه، تملک مطلقه مال خداست.
وقتی فهمیدی هیچی از تو نیست راحت میشی.
راحت میبخشی چون مال تو نیستش که.
گرفتاری اینجاست که تو مال خودت میدونی که به سختی میبخشی.
این قید رو برداشتی تو امتحانات سر بلند میشی به فکر دیگران هستی.
اون موقع اگه ده تومن بخشیدی نمیگی ای کاش پنج تومن میبخشیدم.
بس که پنج تومن اضافه دادم.
ان شا الله که هافتمون ختم به خیر بشه.
به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
الله الله