ددرس‌گفتارها

بسم الله الرحمن الرحیم و به این استعین.

السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته سلامٌ علیکم و رحمة الله.

[مکث] دیروز یه حکمی رو از روی [مکث] استفتاحات حضرت رهبر عزیزمون عرض کردم خدمتتون پیرامون [مکث] موضوع سفر شغلی و وصلش کردیم به دانشجویان و محصلین.

دو قسمت بود؛ گفتیم اون‌هایی که سفرشون از جهت تحصیلی، بورسیه و مأموریت اداره است، این‌ها هم سفر شغلی حساب می‌شه و نمازشونو باید از سفر دوم به بعد کامل بخونن و روزه بگیرن.

بعد یه حکمی رو اینجا از اِاِاِ استفتاء جواب استفتاهایی که اینجا هست اتفاقاً تنها روزیم که من از رو خوندم براتون حکم‌ها اینجا دیروز بود.

عرض کردیم بعد امروز من با ر- دفتر آقا گفتگو کردم از قضا یه دفعه یکی از صحبت‌هایی که بهش برخوردیم همین موضوع دیروز بود.

دیدم ایشون، اون عزیزی کارشناسی که اونجا جواب می‌داد، یه چیز جدیدی گفتن.

حالا اگر احتمالا اینو دقت کنید شما از روی رساله، اجوبه، استفتاحات اینا هرچی رو دیدید بعدا د- زنگ زدید دفتر یه چیز جدیدی دفتر یه چیز دیگه به شما گفت.

اونی که دفتر آقا میگه رو عمل کنید.

به دو جهت؛ یا اینکه بعضا من دیدم بعضی از این چاپ‌ها درش مشکل چاپی وجود داره، نیست و است نوشته و اصلا حکم رو عوض کرده.

این یه نکته، من دیدم چند تا.

نکته دوم اینکه بعضی از فتوای آقا می‌بینی عوض می‌شه، به‌روز می‌شه.

مثل مسؤلیت شهری که قبلاً عرض کردیم.

حالا اون چیزی که ما مغایرشو شنیدیم دیروز ما عرض کردیم که خدمت شما خوبان که اگر چنانچه کسی محصل و دانشجو بود صرفاً برای تحصیل می‌رفت و بورسیه و مأموریت نبود، این مسافر حساب می‌شه و سفرش سفر شغلی نیست که نمازشو کامل بخونه.

این درسته؟

اصلاً ببینید استفتاء ششصد و پنجاه و دو اجوبت الاستفتائات رهبری جوابش، جواب رهبر رو ببینید "در سفر برای تحصیل علم نماز شکسته است و روزه هم صحیح نیست" یعنی فتواس اصلاً.

لکن صحبتی که ما کردیم امروز با دفتر آقا فرمودن نظر آقا احتیاط واجبه، اصلاً فتوا نداده.

شما اینو عمل کنید.

حواستون باشه.

عزیزانی که دیروز بودن هم [مکث]، یعنی در حقیقت چی می‌شه؟

آقا احتیاط کردن جمع بین شکسته و کامل بخونید.

یعنی کسی که دانشجوعه و بورسیه نیست، مأموریتی نیست، برای تحصیل میره جایی و قصد ده روز هم نمی‌کنه.

میره برای تحصیل جایی به هر حال حداقل در هر ده روز یه بار میره میاد.

فتوای ره-- اینجا فتوا نداده طبق صحبتی که امروز ما با دفتر کردیم آقا احتیاط واجب کرده یعنی فرمودن احتیاطاً وقتی فتوا نمیده احتیاط می‌کنه یعنی واجب.

احتیاطاً هم کامل باید نمازشو بخونه هم شکسته.

جمع کنه بین خودش.

اما می‌تونه رجوع کنه به یه مجتهد دیگه‌ای چون احتیاط واجبه.

این همه توضیح دادم برای اهمیت قصه.

اما خب اینم البته اینکه فتوا حالا یه استفاده‌ای هم اینجا شاید هم سوءاستفاده‌ای هم بکنیم.

اینم که یک مرجع بعد هفتاد سال، هشتاد سال جون کندن، جان به لب رسیدن، به قول علامه جان به لب رسید تا جااان به لب رسید، باز فتوا نمیده احتیاط می‌کنه، این نشان- نشان دهنده عظمت دینه، عظمت دستورات دینه، جایگاه بلند معارف الهیه و احکامه که هرکسی جرات نداره حرف بزنه.

آقا هشتاد سال عمر از خدا گرفته، شب و روز تو حجره درس خونده باز جرات نمی‌کنه، می‌گه نمی‌دونم.

فتوا نمیده یعنی چی؟

یعنی نمی‌دونم دیگه.

احتیاط می‌کنه.

این از باب همون و- و- امانت المحفوظه الهیه در زیارت جامعه کبیره می‌خونیم خطاب به اهل بیت علیهم الصلاة والسلام میگیم "والأمانة المحفوظة" شما امانت محفوظه خدایید.

حفظ شده خدایید.

اهدی حق نداره تفسیر به رای کنه حرفای شما رو.

جالبه بعدش که مرتبط می‌شه با این بحث قلب ممتحن، بلافاصله بعد از همین تیکه تو عبارت زیارت جامعه میگه "والباب المبتلى به الناس" و شما اهل بیت علیهم الصلاة والسلام همون بابی هستید که به شما مردم گرفتار می‌شن و مبتلا می‌شن و امتحان می‌شن.

امتحان الهی بلکه سخت‌ترین امتحان الهی، امتحان با امامه.

که حالا از اینجا ورود به مدخل بحث کردیم.

بحث هر روزمون.

امتحان با امام، امتحان با حب اهل بیت، امتحان با ولایت امام عصرت.

ما چگونه رفتار می‌کنیم با امام؟

و بارها من این سؤالو پرسیدم امروز دوباره بریم تو خودمون یه غوری کنیم "فليتلفف و ليتلتف" این قرآن "وليتدبر" به قول علامه حسن زاده "وليتأمل" باید اهل تدبر و تأمل باشی تا تلطیف سر پیدا کنی.

تا معارف به جان وجودت بریزه.

امروز در وجود خودمون غور کنیم، در خودمون فرو بریم که به راستی جایگاه امام عصر، ولایت و حب اون‌ها در زندگی ما چگونه است؟

چقدر اصلاً؟

اصلاً ما چه جایگاهی برای امام تو زندگیمون داریم؟

خدا رحمت کنه حضرت آیت الله حالا که بحث به اینجا کشید، روحش شاد حضرت آیت الله نورالله شاه آبادی یه کتاب عجیبی دارن به نام-- مخصوصاً میگن عجیب.

شبرات المعارف ایشون اونجا یه بحثی رو میارن پیرامون همین محبت و ولایت اهل بیت اشاره می‌کنند به اون آیه "انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون".

چقدر تاکید خدا تو این آیه داره که بدون برو برگرد الا و بالله قطعا ما خودمون این ذکر رو یعنی این قرآن رو حفظش می‌کنیم.

بعد می‌فرماید مسلمونا اینجا به این اشتباه افتادن گفتن خب خدا خود خدا در قرآن فرموده ما حفظ می‌کنیم دینو دیگه.

ما کتاب و قرآن و دینو حفظ می‌کنیم.

پس ولش کنیم ما بریم دنبال زندگیمون دیگه چیکار داریم چه-- اصلاً وظیفه شونو زمین گذاشتن.

کاری که قوم موسی کردن.

گفتن موسی تو برو با خدات برو خودت و خدات برید با فراعنه زمان بجنگید.

هر وقت پیروز شدید دین رو شما محافظید.

پیروز شدید بیایید ما میایم.

توجه به اون بد- بعدش نکردن که بعد از این "йтиحون" گرفتار آیه قرآنی که میگه گرفتار بیابان طیه، سرگشتگی و سرگردانی بودن چهل سال "اربعین سنة" چهل سال گرفتار سرگشتگی شدن.

چرا؟

چون دینو زمین گذاشتن.

حجت خدا رو ول کردن.

امامشونو رها کردن.

پیغمبرشون رو رها کردن.

حالا ما اگر گرفتار این قصه بشیم وا مصیبتا این امتحان بزرگترین امتحان الهی از من و شماست که بزرگان اهل معرفت فرمودن اولین سواله از من و شما هم لحظه‌ی مرگ نه هنوز ورود به عالم برزخ.

لحظه‌ی مرگ سوال از حجت خداست.

"والأمانة المحفوظ".

تو برای چی به کسی امانت میدی؟

برای اینکه بسنجیش.

اصلاً فرمودن شیعیان ما رو خیلی از کثرت رکوع و سجودشون نشناسید بلکه از امانت داریشون از صداقت و راستگویی‌شون از وفای به عهدشون بشناسید.

اگر کسی امانت‌دار نیست باخته.

ولایت اهل بیت بزرگترین امانت دست ماست.

باید مراقب باشیم.

یکی از سخت‌ترین امتحانات الهی نسبت به امام عصر ما.

خدا رحمت کنه باز [نفس عمیق] ایشون در همون کتاب بعدش این بعد از این مبحث این هشدار رو میگه حضرت آیه الله شاه آبادی رحمت الله علیه در شذرات المعارفش.

میگه که بعد حالا شیعیان میان اشاره می‌کنن، استناد می‌کنن به این حدیث بسیار مستند البته.

که "من مات علی حب آل محمد صلی الله علیه وآله وسلم" [همهمه] "فهو شهيد" یا "مات شهيدا" هم داریم.

هرکس که بر محبت اهل بیت عصمت علیهم السلام بمیره این شهید حساب می‌شه.

میان میگن خب دیگه پس ما شهیدیم.

دیگه اون نمیرن دم-- این حضرت آیت الله شاه آبادی می‌فرمایند نمیرن دنبال اینکه باطن و حقیقت حب آل محمد چیه؟

اصلاً حب اهل بیت یعنی چی؟

دنبال این نمیرن.

در حالی که ایشون می‌فرماید ایمان سه قسمت داره.

یه قسمش تو وجه، توی زبان انسانه.

انسان باید بگه، باید بگه، نباید سکوت کنه، باید تبلیغ کنه.

نه فقطاً آخوندا تبلیغ کنن، همه‌ی ما.

یه وجهش عرض شود قلبیه، تو دلت نشسته باشه.

یه وجهش هم عمله.

عمل انسان مطابق با دستورات اونا باشه.

اگر این نباشه ما تو امتحان باختیم عزیز دلم.

تعارفم نداریم و این امتحان تا لحظه‌ی مرگ ما ادامه داره.

حتی لحظه‌ی مرگ هم امتحان ادامه داره.

این بحث ما هم انشاالله به صورت دقیق‌تر ادامه داره.

انشاالله عاقبتmu ختم به خیر بشه.

به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.

اللهم صل علی محمد و آل محمد