بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته سلامٌ علیکم و رحمة الله.
یک اصل کلی در طهارت وجود داره عزیزان که این یک اصل کلی هست و همه مراجع به اون متفق القولن.
اونم اینکه همه چی محکوم به طهارته این یادمون باشه.
همه چی، همه چی محکوم به طهارته مگر اینکه عکسش ثابت بشه.
یا اون ثابت شدن هم از دو طریقه، یا اینکه خودت عین نجاست رو ببینی یا نجس شدن چیزی رو ببینی متنجس شدنشو یا یه شخص عادلی به شما خبر بده بگه آقا اینجا نجس شد من دیدم.
در غیر این صورت حتی معذرت می‌خوام سنگ توالت هم پاکه.
شما شاید نجاست درش ندیدی که، آب ریختن شسته شده.
سخت نگیرین تو بحث طهارت.
اونچه که اسلام سخت گرفته در گناه و عدم طهارت باطنیه، اونجا خیلی اسلام سخت گرفته.
خب تو بحث قلب مخبط بودیم بر اساس آیه سی و پنج سوره حج و نشانه‌های مخبطین و کسی که دارای قلب مخبط هست، اشاره کردیم به این آیه که چهار نشونه از اهل اخباث رو بیان می‌کنه که جالبه ها.
اینو شما بدونید که این چهار نشونه همراه با هم باید باشه.
اینطور نیست که یه دونه‌شم کسی داشته باشه بگیم قلب مخبط داره.
نخیر.
خب یکیش الذین اذا ذكر الله وجلت قلوبهم بود.
بعدیش والصابرین على ما اصابهم بود.
بحث صبر بود.
سومیش والمقيم الصلاة.
خیلی جالبه که هیچ کجای قرآن و دستورات اهل بیت علیهم الصلاة والسلام نمیگن خواندن نماز.
همه بدون اس-- بدون استثناء قرآن می‌فرماید، اهل بیت می‌فرمایند اقامه صلاة.
اولاً خود صلاة یه معنای در خودش از ریشه صَلَ الَ اگه بگیریم یعنی سوختن یا سوزاندن.
در حقیقت نماز باید درون و اون ناپاکی‌های وجود رو بسوزونه.
یا نه خود انسان نمازش به گونه‌ای باشه که با سوختن نماز رو بخونه.
حالا سوختن، اون سوختن عشق و درون و بفهمه داره چیکار می‌کنه.
مثل کسی که یک عمر از دوری محبوب و معشوقش سوخته، حالا اون آتش گر گرفته‌ش می‌شه نمازش.
و اگه اینچنین نگاه کنیم من اصلاً نماز، من خودم نماز نمی‌خونم.
حالا رو ریشه کلمه خیلی کاری نداریم رو بحث اقامه کار داریم.
این توجه بفرمایید خیلی نکته مهمی هست که اولاً ما تا نمازمون درست نشه بقیه کارهامون درست نمی‌شه.
این که اصل اساسی‌ست.
لکن اینم توجه داشته باشیم ق-- نماز خودش، خود صلاة ذات صلاة محک زدن بقیه کارها هم هست.
لذا آقای بهجت فرمودن نماز می‌خونی نه این برای این بخونی که کیف کنی، عشق کنی، حال کنی.
فرمودن که بخون که ببینی چگونه زندگی کردی.
اگر تو بیرون نمازت درست باشه، داخل نمازت درسته.
پس اشکال کار برمی‌گرده به بیرون نماز.
این که می‌فرماید اقامه صلاة اصلاً معنیش همینه.
یعنی باید نماز اقامه بشه.
اقامه بر چی بشه؟
بر ذکر.
مثل حضرت ولی عصر ارواحنا فدا که انشالله وقتی تشریف میارن ایشون رو برای چی قائم میگن؟
چون قیام می‌کنند به ذکر الله، به ذکر خدا.
چرا پشت به خانه کعبه می‌زنن و قیام می‌کنند؟
چون خانه کعبه هم قائم است.
اون قبة الارضی که اولین بار سر از حالا زیر آب بیرون آورد در اون مرحله جدید خلقت که هر مرحله به مرحله این‌ها فرق می‌کنند و ما در خلقت انسان در مرحله هفتمش هستیم و بعد از ما هم دو سه تا مرحله دیگری هست و هر کدوم قبة الارضش به شکلی‌ست.
تو علم هیأت این‌ها بر-بررسی می‌شه.
اون زمین قیام کرده.
اولین خشکی‌ست که از زیر آب قیام کرد.
چون قیام کرد، خب بر اساس چی قیام کرد؟
چهار ذکر.
رضا کعبه هم چهار رکن داره.
سبحان الله، الحمدالله، لا اله الا الله، الله اکبر.
بر اساس این چهار ذکر و حقیقت این چهار ذکر قیام کرده کعبه.
امام عصر هم قیامش به-- یعنی د-- تکیه به جایی می‌زنه که او هم قائم است.
او هم قیام کرده، یعنی کعبه.
یعنی باید اینچنین باشه.
اصلاً به غیر از این نمی‌شه.
کسایی جلو-- دور امام عصر جمع می‌شن که اون‌ها هم اهل قیامن.
اون‌ها هم قائمن.
اون‌ها هم نشانه‌هاشون، بهترین نشانه‌شون در نمازه.
اون‌ها هم صلاةشون رو اقامه می‌کنند.
اقامه در این چهار ذکر یعنی وجود این‌ها، دقت بفرمایید روح این‌ها، قوای عاقله‌شون، درونشون، ذات و سرشتشون تغذیه‌ش از این ذکر بوده.
می‌دونید تغذیه‌ی باطن از حقیقت اذكار صورت می‌گیره.
آقای بهجت می‌فرمایند که قوت ملائکه همین تسبیحات اربعه است که ما به راحتی می‌گیم می‌ریم.
همین تسبیح حضرت زهرا الان با یه کمکی متوجه می‌شیم عظمت این تسبیح و که متأسفانه من غصه می‌خورم در مساجد ما این تسبیح تعظیم نمی‌شه.
ای کاش همه جا درست مثل شماها بگن.
تازه این ظاهرشه، شکل ظاهرشه.
باطنشو که اگر کسی به باطن ح-حقیقت تسبیح حضرت زهرا سلام الله علیها که قیام به اون اق-- تمام عوالم هستی به اون قیام کرده و قوام همه عوالم به اون چهار ذکره متوجه بشه، اصلاً این یعنی باقیات الصالحات.
حدیث داریم کسی می‌تونه به حقیقت این ذکر دست پیدا کنه، در نتیجه وجودش قائم بشه، لذا نمازش قیام باشه و اقامه باشه که به حکمت دست پیدا کرده باشه و سکوت اختیار کرده باشه.
لذا یه حدیث عجیب از حضرت زهرا سلام الله علیها دیدم.
تو رو خدا این احادیث رو قدر بدونید چون هر جایی نیست و گفته نمی‌شه.
خانم فرمود بگردید دنبال کسی که سکوت زیاد داره و باهاش رفیق بشید.
چرا؟
بعد خود خانم می‌فرمایند کسی که سکوت زیاد داره به حکمت رسیده، بهش حکمت می‌دن.
کسی که حکیمه یعنی وجودش قائمه بر اذکار، بر اون چهار ذکر.
کسی که وجودش قائمه یعنی حواجس، افکارش، قوای خیالش زیرمجموعه قوه عقلش قرار گرفته و پراکنده فکر نمی‌کنه، متمرکز فکر می‌کنه.
همه، همه عوالم وجودیش و همه افکارش متمرکز رو حقیقت این چهار ذکره حتی سر کار میره، شغل اختیار می‌کنه، ازدواج می‌کنه، دانشگاه میره، هر شئونی از شئونات مختلف زندگیش رو اختیار می‌کنه بر اساس این چهار ذکره.
وقتی می‌خواد بره سر کار میگه سبحان الله.
وقتی می‌خواد یه انتخاب کنه میگه الله اکبر و اینا باید البته روش کار بشه.
یعنی چی؟
وقتی میگه سبحان الله یعنی خدایا همه نواقص، این یه وجهش البته، از تو بریه.
اگر ضرری من تو زندگیم می‌کنم از خودمه.
ما أصابک من سیئه فمن نفسك ما أصابک من حسنه فمن الله.
هرچی سیئه و بدیه از خودته، قرآن می‌فرمایده و هرچی خیره از خداست.
خیر محض هم خدا تو این چهار تا ذکر قرار داده.
اگر کسی تو این چهار تا ذکر تمرکز داشت، تفکر داشت، سکوت داشت بر اساس این چهار ذکر، اون موقع نمازش قیام داره، قائمه.
لذا این همه میلیاردی و میلیونی آدم چندتاشون دارن، اصلاً چندتاشون نماز می‌خونن.
از همینم که نماز می‌خونن چندتاشون اقامه می‌کنن.
آقای بهجت چقدر عمر کرد؟
هشت، نود سال، چقدر؟
صد سال.
خودشون فرمودن من تو کل عمرم سه نفر رو دیدم نماز اقامه می‌کنن [خنده] بعد دو تاشون رو حس می‌بره.
یکیش که میگه میرزای دوم عجب نمازی می‌خوند، آقای بهجت می‌فرمایند.
یکی شیخ عبدالله پیاده که معروف بوده.
یه آدم مثلا نه عالم آنچنانی بوده، حالا آدم مقدسی بوده، نماز-- بعد آقای بهجت می‌فرمود اصلاً فکر معصیت هم نمی‌کرد شیخ عبدالله پیاده.
ببین فکر معصیت نمی‌کرد یعنی چی؟
یعنی فکرش قوای فکریش متمرکز بود روی یه نقطه، روی یک نقطه.
اونم ذکره، ذکر، ذکر الله که پایه ذکر الله اون چهار ذکرن.
اگر کسی اینطوری شد، اون موقع می‌تونه دور امام عصر بگیره، دور حضرت رو بگیره، جزو اون حلقه حالا اوتاد نه، ابدال، ابدال نه، ابرار یا حالا به عبارتی صلحا.
صلحا نشد؟
جزو نقبا باشه.
نقبا نشد؟
لااقل نجبا باشه.
این حلقه‌های ابتدایی باشه.
اگر دیگه نشد به هیچ وجه من الوجوه اقامه صلاة کنه، نمازش همه کدورت‌های وجودش رو بسوزونه و او اقامه کنه بر حقیقت ذکر الله.
اگر نشد به اینجا برسه، او متصل به قائم نیست و نمی‌تونه در اون قیام جهانی شرکت کنه.
اما اگر کسی به این قیام و ان شاء الله به این اقامه صلاة به این معنا که نشانه اهل اخبات و قلب مخدبت است رسید، هر کجای عالم دفن شده باشه، می‌فرمود که [سخنی به عربی] اون موقع می‌تونه دور حضرت رو بگیره.
هر کجا باشه اصلاً میاد، می‌کشوننش.
این اقامه، قیام حضرت هر کسی که اهل اقامه بوده رو می‌کشونه.
بیاید رو نمازمون کار کنیم.
چقدر ما شنیدیم تا نماز درست نشه هیچی درست نمی‌شه.
چقدر بزرگان مثل آقای بهجت‌ها از قول اساتیدشون مثل آقای قاضی‌ها فرمودن آقا جون، عزیز دلم، آقا جان اگر نماز همین نماز پنج گانه روز، يوميت همین رو درست و به موقع اول وقت درست اقامه کنی و تمام، تمام آقا جان تمام.
همه چی درست می‌شه.
همه چی حتی دنیا.
بعد میگه تو درست کن اگه نشد تف کن تو صورت من.
بابا بزرگان دین دارن اینو میگن.
بعد ما از این نماز چقدر غافلیم.
مهرو پرت می‌کنیم دنبالش راه میفتیم.
هر کجا سکون پیدا کرد الله اکبر.
بعد السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
[نفس عمیق] همون سلام آخر خودش انقدر اسرار داره که نگو و نپرس.
ان شاء الله عاقبتمون ختم به خیر بشه به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
سلام بر محمد و آل محمد.