[سخner] در خصوص کفاره دقت بفرمایید عزیزان.
[نفس عمیق] کفاره، می‌دونید ما یه کفاره جمع داریم که یا در قتل، قتل عمدی یا در کفاره روزه است.
حالا شما بفرمایید توجه بفرمایید که آیا این کفاره جمع، به در حقیقت چه موقعی تعلق میگیره و نظر رهبری تو کفاره روزه‌ها چه موقع تعلق میگیره؟
که حالا شما عزیزان هم سؤال کردن اینو خوبه بدونید.
اولاً اون موضوع برده آزاد کردن یا بنده آزاد کردن که دیگه ملغی شد.
الان دیگه بنده‌ای نیست که آزاد بشه و اتفاقاً شما استفتائات رهبر رو هم که ببینید فقط اشاره می‌کنند به همون دو وجهی که فرمودن سی تا در حقیقت شصت تا شصت روز رو روزه بگیری که سی و یک روزش پی در پی باشه و یا اینکه شصت تا فقیر رو اطعام کنی، سیر کنی.
حالا این اگر کفاره جمع باشه دو تاشو باید با هم انجام بدی.
خب م-منتها موضوع اینجاست در کفاره روزه آیا آقا رهبر عزیزمون قائل به کفاره جمع هستند یا نه؟
دقت بفرمایید بسیاری از م-مراجع ما می‌گن که اگر با گناه، با گناه، با فعل حرام، با فعل حرام و عمداً روزت رو بخوری کفاره جمع تعلق میگیره.
اما رهبری این نظر رو ندارن.
رهبری می‌فرمایند که حتی اگر با فعل حرام و عمداً روزت رو بخوری، [زبان‌زدن] کفاره جمع ندارد.
می‌تونی یا شصت روز روزه بگیری یا اینکه شصت یا "یا" داره، نه "و".
یا اینکه شصت تا فقیر رو اطعام کنی.
اما اینجا آقا رهبر وقتی فتوا میدن بعد احتیاط مستحب هم می‌کنند.
یعنی اگر بخواهی مستحب رو انجام بدی، احتیاط مستحب کنی، خب جمع رو انجام بده اگه توانش رو داری.
اینو دقت بکنید.
بعضیا اینو نمی‌دونن.
من دیدم حتی فتو-- مثلاً مقلد رهبر که داشت کفاره جمع انجام می‌داد.
با گناه عمداً مثلاً جنب شده بود عمداً در ماه رمضان افطارش، افطار کرده بود و مجبور مثلاً داشت روزه می‌گرفت بیچاره سی و یک روز پشت سر هم نمی‌دونست.
پس ما حواسمون باشه.
امروز به یکی از شیرینی‌های بحث قلب معلوف می‌رسیم که اگر انشاالله جلسات پیش رو خوب توجه کرده باشید امروز به کامتون مثل عسل شیرین میشه.
یکی از مقامات جمعی اول-- البته اون مقام جمعی چون قلب معلوف الفت، امس الفت قلبیه که گفتیم بشود عرش الرحمن و توحید صمدیه قرآن رو ببیند از ظواهر و این آیات و نشانه‌ها به حضرت حق پی ببرد و همه نظام هستی رو یکپارچه حق ببیند که این بحث‌ها گذشت، که از تولد انسانی، خروج از عادت، نگاه دفعی به عالم با دیده عقلی اِ-- به این جاها رسیدیم.
نکته دوم زیل همین که در دل اینه بحث ولایت دقت کنید کلامو ولایت کلیه الهی‌ست.
اونم مقام جمعی دارد.
یعنی تمام ولایت دست صاحبان ولایته.
امام عصر ما تمام شئون ولایت رو داره.
لذا تمام ولایت داران عالم حتی انبیا زیل امام عصر ما تعریف می‌شوند.
این مقام جمعی‌ست.
هر وقت قلب متوجه حضور امام، تو، تو رو خدا دقت کنید خیلی مهمه.
متوجه حضور تام در محضر ولایت کلیه شد به مقام قلب معلوف رسیده است.
یعنی چی؟
اینو برای اینکه درست متوجه بشیم الصاقش بدیم، سنجاقش کنیم به بحث‌های جلسه پیش.
خوب دل بدید ببینید به کجا می‌رسیم، یعنی چی؟
اتفاقاً تو دعای عهدمون آخرش چی میگی؟
اللهمäkشف هذه الغمة.
این پریشانی رو برطرف کن.
این غم و غصه رو بردار.
به چی؟
بحضور الحجة.
اللهمäkشف هذه الغمة عن هذه الأمة بحضوره.
به حضور امام این پریشانی بر...
این حضور، حالا ما باید منتظر باشیم تا اون ز-- حضور یا ظهور زمانی اون برسه.
اینجا رو خوب دل بدید.
انشاالله قلب معلوف ایجاد میشه.
ببینید عزیزان و [نفس عمیق] می‌خوام خیلی هم طول نکشه برای همین دل بدید.
عزیزان دلم ببینید ما عرض کردیم که تمام عالم در حرکته.
از نقص به کمال و این نقص به کمال در همه مراتب عالم ریخته شده.
در عالم ملکوت گفتیم حرکت ایجادی است.
البته این حرکت اشتیاقیه.
اما در عالم ملک، در عالم ما حرکت استکمالیه که احتیاجی، از رو احتیاجه.
شما بفرمایید ببینم چه کسی اینا رو متوجه خروج از نقص به کمال می‌کنه؟
حرکت همه از نقص به کماله.
سؤال حضرت علامه حسن زاده حفظه الله تعالی در ابتدای همون دروس معرفت نفسشون درس ششم به بعد می‌فرما چه کسی اینا رو آگاه می‌کنه که شما از نقص به کمال خَر-- حرکت کن.
یک سنگ در رحم کوه از کجا می‌فهمه باید خانی بشه؟
باید مثلاً یک سنگ گرانقیمت و طلا و نقره و مروارید و صدف و چه این‌ها مروارید این‌ها بشه.
کی اینو متوجه می‌کنه؟
رحمش میشه کوه.
کی از نقص به...
یا یک نبات رو یک دانه مثلاً خرما رو بکاری، کی بهش درس میده که شما بهش گفت و شکوفا که شدی این شکلی بار و برگ بده، این شکلی میوه بده شکلت اینطوری باشه.
نکنه تو انگور بدی خرما.
کی اینو بهش آموزش میده؟
چه کسی در ف-- اون بچه‌ای که در رحم شتره میگه تو شتر به دنیا بیا.
مبادا یه وقت اسب بشیا.
و اصلاً هم نمیشه اساساً.
چطور میشه که اینطوریه؟
یا بچه در رحم مادر، انسان در رحم مادر، چی بهش آموزش میده که تو این شکلی شو.
ببین این همه بچه.
اصلاً یه مادر رو تصور کنید بیست تا بچه بیاره.
هر کدومش یه شکله.
کاملاً عین هم نیستن.
حتی دوقلوها اینطور نیست که مو نزنه.
نه.
کی به اون میگه تو این شکلی شو، تو این شکلی شو.
تو سه تا چله‌ای که تو رحم مادر میگیره تا "وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُوحِي" بشه.
سه تا چله.
چهل روز طول میکشه نطفه بشه علقه.
چهل روز طول میکشه علقه بشه مزغه.
چهل روز طول میکشه مزغه بشه جنین.
صد و بیست روز.
مجموعاً حدود چهار ماه.
حالا "وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُوحِي".
روح خدا دمیده می‌شود.
این سیر چهل، سه تا چهل روز رو کی بهش تعلیم میده؟
چهل.
عجیبه که انسان هم تا چهل سالش نشه کامل نیست.
همه‌ی انبیا هم چهل ساله کامل شدن.
کی این سی رو داده؟
شما غذا رو تا وقتی دست خودته که ببلعی، بخوری، تمام.
شمایی که هضمش می‌کنی، شمایی که دفعش می‌کنی، شمایی که جذبش می‌کنی، این قوای وجودی دست توئه.
نه.
کی داره این کارو می‌کنه از درون؟
تو فقط اختیار داشتی بخوری.
لذا اینجا علامه میاد یه اصلی رو القا می‌کند که عزیزم تمام عالم حتی جماد که تو فکر می‌کنی شعور ندارد، جان دارد، شعور دارد.
نه قوه ادراکی دارد بلکه قوه دراکه دارد.
دراک است بر وزن فعال.
به شدت درک داره.
همه‌ی عالم.
حالا این نکته‌ی اول.
نکته‌ی دوم انشاالله دیگه می‌زنیم به خال.
به امید حق.
اونم اینکه آقا هر مخرجی، یه اصل علمیه در فلسفه و عرفان که هر، هر خروجی از نقص به کمال یه مخرج می‌خواد.
اینطور نیست که طرف خودش مگه ناقص نیست؟
وقتی ناقصه چگونه خارج بشه بره به سمت کمال؟
ها؟
ناقصه دیگه.
ناقص چگونه خارج بشه بره به سمت کمال؟
اصلاً در ذات او این نیست.
پس یکی از بیرون، از خارج باید این حرکت رو ایجاد کنه.
یه متحرکی می‌خواد که حرکت ایجاد کنه در موجود ناقص.
هر خروجی از نقص به کمال [مکث] مخرج می‌خواهد.
به به، به به.
حالا ببینید به چی می‌رسیم.
بریم سراغ آیه‌ی یک سوره حضرت ابراهیم سلام الله عليه.
"الف.
لام.
را".
ببینید چقدر شیرینه.
پیغمبر حواست باشه.
این کتابی که ما به تو نازل کردیم، این کتاب رو ما برای این نازل کردیم که "لِتُخْرِجَ النَّاسَ"، "لِتُخْرِجَ".
تا تو خارج کنی.
اونم "النَّاسَ".
همه‌ی مردم رو.
به سمت چی؟
" مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ".
ظلمات نقصه، نور کماله.
به اذن ربه.
البته به اذن خداست.
"إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ".
"الف.
لام.
را.
كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ".
نکته اول که ازش اومد بیرون.
اونچه که پیغمبر باهاش ما رو از نقص به کمال می‌بره چیه؟
قرآنه.
کتاب.
دو، مخرج کیه؟
چه کسی داره نظام هستی رو از نقص به کمال می‌بره به توسط قرآن.
"لِتُخْرِجَ".
فعل چیه؟
مخاطبه به پیغمبر.
"تُخْرِجَ".
تو باید خارج کنی از نقص به کمال همه رو، همه رو.
خوب و بد و نظام هستی رو.
پیغمبر داره سیر می‌کنه به سمت حضرت حق.
"إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ".
همه رو هم داره به سمت خودش سیر میده، به سمت او.
کی پس مخرجه؟
پیغمبر.
خب، نکته‌ی آخر.
پیغمبر که از این دنیا رخت بستن.
الان در نشئه مرگ کی مخرج ما از نقص به کماله؟
دائماً آن به آن، نه من و شما.
تمام نظام هستی رو داره اخراج می‌کنه.
"يُخْرِجُهُ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ".
کیه؟
حضرت ولی عصر، امام زمان، مهدی فاطمه سلام الله علیه.
[هم پوشانی دیالوگ] الله.
اللهم صل علی محمد و آل محمد.
[هم پوشانی دیالوگ] الله.
وقتی این با این دید قلب تو معلوف شد، انس و الفت با اون نظام جمعی ولایت کلیه‌ی الهیه در نظام هستی گرفت، دیگه نمیگی که امیرالمؤمنین، ولایت رو از علی قصد کردن.
غلط کردی که میگی ولایت رو.
ریاست رو قصد کردن که امروز دارن سرش دست و پا می‌شکنن.
در حالی که مولا فرمود ریاست از اون چیزی که از دماغ بز وقتی عطسه می‌ریزه بیرون پیش من بدتره، کثیف تره، منزجه.
ولایت رو نگرفتن، ولایت جاری‌ست.
پس اونچه که وقتی شما به این نگاه می‌رسی، می‌بینی که اصلاً ولایت جاری و ساریه.
کی امام غائبه؟
کی امام نیست که تو دنبال حضورش بگردی؟
ببین "اللَّهُمَّ كَشِفْ هَذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ بحضوره".
یعنی همین الان نه که منتظر اون زمانی باشی که حالا کی باشه ما باشیم یا نباشیم امام عصر پشت به خانه خدا خودشو معرفی کنه.
اونم حقه.
اما الان، الان این اکتشاف رو انجام بده.
خدایا در وجود من این توحید رو ایجاد کن.
قلب معلوف رو به من بده.
همین الان امامم رو حاضر ببینم در جز جز کائنات.
که هست، من نمی‌بینم.
که اگر رسید به دیدن امام عصر، در و دیوار رو دید امام عصرش رو دید.
آسمان و زمین رو دید امام عصرش رو دید.
میگه حضرت حضور داره.
این میشه همون فرج فردی.
که اصل اینه که سید ابن طاووس فرمود کی گفته نمیشه امام عصر رو دید؟
هر وقت مشکل و گله، گرای علمی برای من پیش بیاد میرم محضر حضرت و از حضرت سؤال می‌کنم و جواب می‌گیرم.
لذا تمام بزرگان گفتن آثار سید ابن طاووس رو اصلاً حرفی ما جرات نداریم روش بزنیم.
تا لیتلب معصوم.
پس میشه.
افسانه نیست اینا نکته‌ای که از دل این اومد الان بیرون به شما عرض کنم حالا ما آماده هستیم برای اصلاً بگو اون حضور، اصلاً بگو حضور مقید به زمان.
آماده هستیم آقا تشریف بیارن میخوان چیکار کنن؟
شما بفرمایید آقا تشریف بیارن شما چی ازش می‌خواید؟
حاج آقا ببخشید میگم حاج آقا.
آقا یه استخاره‌ای برای ما بزنید.
امام عصر تشریف آوردید مریض ما را شفا بدید.
آقا چک برگشتی دارم.
آقا خونه می‌خوایم آقا.
چی می‌خوایم از آقا؟
در حالی که ختم کلام تنمون بلرزه.
حضرت تشریف میارن اساساً اون اصل و لب کار ایشون، برنامه‌ی اصلی ایشون انفجار است.
سلامٌ هى حتى مطلع الفجر.
علامه میگه این فجر رو انفجار بگیر.
انفجار علم و معرفته.
هفتاد و سه حرف از علم رو اگر بگیری که همش تو سینه حجت خداست، از ازل تا ظهور امام عصر، امام صادق صلی الله علیه فرمود یک یا یک حرف و نیم از همه‌ی این علوم استخراج میشه، کشف میشه، ظهور می‌کنه، بروز می‌کنه.
این همه علم که آب و هوا ساختن، می‌رن مثلاً کرات.
یک حرف هفتاد و دو تاش تو سینه‌ی امام عصره.
بعد آقا تشریف بیارن بگن آقای فلانی، آقای فلانی آقا تشریف بیارید یه جلسه‌ای داشته باشیم.
می‌خوام منفجرت کنم با علم.
کی حاضره؟
ما علامه حسن زاده رو الان می‌تونیم درک کنیم.
چه کردیم با همین شاگردان امام عصرمون؟
آقای جوادی آملی رو می‌تونیم؟
رهبرمون رو می‌تونیم؟
آقای طبا طبایی، علامه طباطبایی رو می‌تونیم؟
آقای علامه طباطبایی خودشون فرمودن حسن زاده را جز امام عصر کسی نشناخت و نخواهد شناخت.
ما تو اینا موندیم.
تو آثار اینا موندیم.
چهار تا حرف عقلی می‌زنیم همه فراری‌ایم.
بابا ولمون کن.
یه حدیث، یه حکم بگو ما بریم.
بعد میخوان امام عصر به اون ظهور مقید به زمان تشریف بیارن و هفتاد و دو حرف از علم رو که از خزينه‌ی حضرت حق اخذ کرده و ولایت بوی ولایت میده رو به ما بده.
باید آمادگی داشته باشیم یا نه؟
اینجاست که مرحوم حاجی سبزواری می‌فرماید اگر کسی عقلش رو به کار ننداخته، ننداخته باشه به به-- بهشتی نیست.
به بهشت راهش میدن اما مستأجر بهشتی‌ست.
ان‌شاءالله عاقبتمون ختم بخیر باشه به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم