السلام علیک ای داعی الله و ربانی آیات.
سلام علیکم و رحمة الله.
[نفس عمیق] یکی از اشکالاتی که بحث ما در خصوص اساساً این شصت قلبی که الان رسیدیم به هفدهمین قلب در قرآن، حدود شصت تا خدا لطف کرده پژوهش کردیم از قرآن درآوردیم و الان دو سه سالی هست سر سفره‌ی این آیاتیم.
یکی از اشکالاتی که وارد میشه بهش، به اون تعریفی که منطقیین بر انسان دارن.
تو همین آیه یا اساساً خود همین آیات، دسته آیات پیرامون قلب در قرآن من جمله همین قلب اغلف، قلبی که در غلاف هست وارد میشه.
همینجاست که خب ما میگیم آقا این‌ها میگن قلب ما در غلاف پره، نمی‌فهمیم.
یکی از معانی‌ای که مفسرین گفتن اینه که اینا مدعی‌اند که قلب ما یا وجود ما یا گوش ما پره از حرف‌هایی که دیگه حرف‌های شما رو نمی‌فهمیم.
اصلاً خودشونو می‌خوان راحت کنن.
اگر این چنینه از قدیم شنیدید جسارتاً میگن یاسین در گوش خر خواندن.
خب اگر این چنینه چه فرقی بین شما و حیوان است؟
اینجا یه اشکال اساسی به تعریف منطقیین بر انسان وارد میشه.
منطقی می‌دونید که میگه که بین موجودات عالم یه دسته جمادند که جسم‌اند.
حجم و طول و عرض و رنگ و بو و این‌ها دارن.
هیچ درکی ندارن.
البته نظر این‌هاست‌ها.
اشتباه نشه ما حرف دیگه‌ای داریم.
یسبح وقتی به وادی عرفان قدم می‌گذاری و قرآن "یسبح لله ما في السماوات وما في الأرض" حتی این‌ها هم دارای یک شعور ابتدایی هستند.
اما خب حالا این شد.
بعد به دسته دوم می‌رسی به در حقیقت [نفس عمیق] مخلوقاتی که این‌ها بر اضافه‌ی بر جسمیت رشد و نمو هم دارن، بهش میگن نبات.
اما باز ادراکات اولیه رو ندارن.
دسته دوم حیوانن، سوم ببخشید.
سوم حیوانند که علاوه بر جسمیت و رشد و نمو، این‌ها شعور و آگاهی هم دارن.
آگاهی حیوانات البته بر اساس خیال و وهمشونه بسطام، نه اون آگاهی حالا انسانی.
مثلاً زن و بچه‌شون رو می‌شناسن، حب و بغض دارن، دشمنشون رو تشخیص میدن، دوستشون رو تشخیص میدن.
این‌ها بر اساس وهمشونه حیوانات.
عرض شود هم قوای ادراکی دارن، حواس پنجگانه دارن، هم قوای تحریکی دارن یعنی شهوت و غضب دارن، حب و بغض دارن.
حالا در بین این حیوانات منطقی اینجا میاد یه تمایز قائل میشه.
میگه هیچ‌کدوم از این همین حیوانات که حالا اصلش حیوانه "وإن دار الآخرة لهي الحيوان" یعنی حیات، یکپارچه حیات.
اینا میگن بین این حیوانات یه دسته‌شون هستن که فقط ناطق‌اند.
می‌تونن کلمه بر زبان خودشون جاری کنن و کلام بیان کنن.
"وخلق الأزواج كلها" قرآن میگه همه چی با هم ازدواج می‌کنه بر اساس صنعه الهی.
این حروف بر مخارج حلق، مخارج حروف در حلق با هم مزدوج می‌شن، کلمه رو تشکیل میدن و کلمات با هم در-- تزویج می‌کنن.
کلام و جملات و موضوعات.
این از عهده‌ی حیوانات دیگه بر نمیاد.
فقط یک دسته از این جانوران، جان، جان دارن.
مثل نباتات و جمادات و این‌ها نیستن.
یک دسته‌شون از این جانوران که جان دارن، تمایز بهشون میده منطقی میگه که این‌ها ناطق‌اند، حیوان ناطق‌اند.
خب حالا شما بفرمایید اگر حیوان ناطق‌اند و این‌ها تمایز دارن از حیوانات دیگه که در این نطق رو بر اساس همون فکرشون، بر اساس همون قوه عاقله‌شون پیدا کردن.
[خنده] هیچ دیدید تا حالا حیوانی کتاب بنویسه؟
حیوانی بحث علمی بکنه؟
حیوا-حیوانی اساساً کار علمی انجام بده؟
چرا؟
چون قوه عقل رو ندارن.
خب حالا بر اساس اینکه انسان تمایز پیدا کرد و قوای عاقله پیدا کرد، این‌ها میگن نطق داره و این‌ها.
خب الان شما بفرمایید آقای منطقی اینجا جواب بدید چطور اینجا هم تو گوش حیوان یاسین بخونی جواب نمیده هم تو گوش این انسان.
پس این چگونه انسانه؟
این که حیوانه.
جوابتون چیه؟
گیر می‌کنن.
باید رفت سراغ انسان در عرف عرفان که یک رساله است حضرت آلامه دارن بسیار رساله وزینی و امید دارم یه روزی این رساله رو اینجا با هم کار کنیم.
بسیار رساله ارشی‌ایه.
در عرف ارس-عرفان که همون قرآن است و برهان.
البته منطق هم برهانه، همون برهان ابتداییه.
برهان رو ببری بالا میشه همون برهان فلسفی.
حالا در هر حال این‌ها [سرفه] گیرن تو این قصه.
حالا خ-خدا انشالله حفظ کنه از آیت الله مصمدی آملی.
اینجا اشکالات زیادی هم متأ-- حتی تعدد اشکال دارن در این قصه که آقا اصلاً مثلاً اشاره می‌کنم به اون آیه "یوم ينفخ في الصور فتأتون أفواجا" تو سوره نبع.
پیغمبر ذیل این آیه فرمود فوج فوج امت من محشور می‌شن اما به قیافه های حیوانات.
خب آقای منطقی بیا جواب بده.
شما که گفتی خوک ناطق نیست.
ها؟
سگ ناطق نیست، الاغ ناطق نیست، میمون ناطق نیست.
انسان است که ناطق است.
پس چطور تو قیامت اینا همه همین انسان ناطق تو به شکل حیوانات محشور میشه فوج فوج پیغمبر فرمود اشکالش رو نمی‌تونه جواب بده.
فوقش به، تو همین دنیا بتونه جوابگو باشه.
یا مثلاً اذا عرض شود اونجایی که می‌فرماید "اذ الوحوش حشرت" محشور می‌شن وحوش.
محشور می‌شن برای چی؟
باز فرمودن این وحوش انسان‌های وحشی‌اند.
حیوان که حشر نداره که.
خب اگه انسان می‌خواد حشر پیدا کنه، چهره‌ش بعد وحشیه یعنی شبیه گرگ محشور میشه.
خب گرگ که ناطق نیست.
آقای منطقی جواب نداره.
یا اونجا که حضرت یعقوب علی‌نبی‌نا و آله و علیه صلوات و سلام خیلی با احترام به بچه‌هاش گفت شما گرگید "اني اخاف ان يأكله الذئب" یوسف رو می‌خواستن ببرن فرمود من می‌ترسم گرگ اینا رو "يأكله الذئب" گرگ اینا رو بخوره.
این منظور گرگ وجود فرزندانش بود نه که اون گرگ.
حضرت یعقوب که می‌دونه گرگ اینو نمی‌خوره.
این ولی‌الله یوسفه.
ولی‌الله رو هیچ حیوانی آزار نمی‌رسونه.
منظور گرگ وجود فرزندانش بود.
لذا بعضی از بزرگان قائل‌اند اون چندین سال‌ها، سی و چندین سال نزدیک چهل سال گریه حضرت یعقوب به خاطر این گرگ بودن، صفت گرگ داشتن فرزندانش بود.
برای اصلاح اونا همش گریه می‌کرد.
از یوسف که خیالش راحت بود و چقدر همین صبر جواب داد و اون‌ها همه نجات پیدا کردن و تائب شدن فرزندان.
دیدی صبر چهل ساله ولی خدا چه می‌کنه.
خب بازم میگه آقا اینا داره میگه گرگید دیگه.
خب اینا که انسان‌اند چطور میگه گرگه؟
منطقی بیا جواب بده.
یا حتی حضرت امام حسین صلوات الله علیه می‌خواستن تشریف ببرن به سمت کربلا تو [نفس عمیق] مکه خطبه خوندن فرمودن به سمت سرزمینی می‌روم که گرگ‌ها چ-- دندان تیز کردن تا مرا بدرند.
خب اینا که انسان‌اند که.
گرگ به این معنای حیوان گرگ اینطوری و زمینی که این که کاری به ولی خدا نداره.
منطقی بیا جواب بده.
امام سجاد همه شنیدید انگشت‌های مبارک رو باز کرد از لای انگشتاش حاجی‌ها رو نشون داد.
فرمود ما اكثر ال "ما اكثر الزجير" اکثراً زجره کننده‌اند و "أقل الحجيج" اقلشون حاجی‌اند.
بعد طرف از میان دو انگشت امام سجاد صلوات-- صلوات الله علیه نگاه کرد همه رو حیوان دید "إلا قليل".
خب اینا که، اینا که حیوانن که.
مگه ناطق نیستن؟
مگه تو نگفتی منطقی که حیوانی که ناطق نیست انسان نیست؟
اینا که همه سگ و خوک‌اند که.
پس چطور اینا ناطق‌اند؟
دارن زجره می‌کنن.
نه جواب نداره.
اساساً انسان از ریشه یا أنثى است یا نسیه.
اگه از ریشه نسیه باشه یعنی فراموشکار.
اگه أنثى باشه یعنی انس گیرنده، خو گرفته.
حالا اگر انسان فوقش منطقی بیاد اینطوری پاسخ بده یا توجیه کنه بگه آقا اگر انسان بیاد فراموش کند دنیا را و خو بگیرد با ملکوت، این اون انسانه مدنظر ماست و وجه تمایز با خـ-- اگه برعکس بشه بیاد خو بگیرد با دنیا و فراموش کند آخرت را، این میشه همون حیوان دوپا.
فوقش دیگه اینجا بتونه حرف بزنه یا تمیز قائل بشه بین ملک و ملکوت.
در هر حال با اون جواب نمی‌شه، با اون منطق نمی‌شه رفت جلو.
ت-- اساساً اینو می‌خوام امروز عرض کنم.
همین قلب اغلف یه نمونه از این شصت قلب داره میگه که آقا جان اگر همین انسانی ب-- حالا به ما و انسان که منطقی ازش یاد می‌کنه، اگر این هم گوش شنوا نداشته باشد، این هم قلبش دچار غفلت شود، دچار غلاف شود، گرفتار بشود، قلبش رو نده به حقایق نظام هستی و عقلش رو مشوب به وهم و خیال بکند، این هم می‌شود حیوان.
آقا اصلاً البته منطق کاری با قرآن نداره ها اما قرآن داره میگه چی؟
"أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ" مثل حیوان، بدتر از اون "بَلْ هُمْ أَضَلُّ".
این خطره.
اینجا خطره.
اگر کسی-- اینو می‌خوام عرض کنم، این خطر رو می‌خوام بگم.
اگر کسی نره به حوزه تعقلش و گرفتار فوقش خیال و وهمش بمونه، اساساً به انسانیت انسان، وجودش نرسیده.
وجه تمایز انسان با حیوان عقلشه، تفکرشه.
"الرحمن خلق القرءان-- الرحمن علم القرآن خلق الإنسان علمه البيان".
خلقت انسان بین دو تا بیانه.
دو تا ببخشید تعلیمه.
"علم القرآن خلق الإنسان علمه البيان" دو تا تعلیم.
اصلاً خلقت انسان اومده برای کتابت، برای نویسندگی، برای تفکر، برای تعقل.
"اقرأ باسم ربك الذي خلق.
خلق الإنسان من علق.
اقرأ".
دوباره بین "اقرأ وربك الأكرم".
بین دو تا اقرأ خلقت انسان واقع شده.
قرائت.
هیچ حیوانی قرائت نداره، انسان داره.
اگر قرار باشه قرائت حقایق نظام هستی رو بیان تو گوش امثال من و شماها بکنن، مام بگیم، مام پس بزنیم یعنی قلب اغلف دیگه.
خب ما چه فرقی با حیوان می‌کنیم؟
ختم کلام اینکه عزیزان دلم قربونتون برم، خیلی خطر عزی-- عجیبی بر اساس قرآن وجود انسان رو در برگرفته و انسان در یک غلافی از غفلت قرار داره.
در حالی که خدا با شصت نوع قلب در حد فکر من بیچاره تو قرآن به نهیب ما اومده.
هی نهیب می‌زنه میگه این قلبت دچار غفلت نشه.
قلبت دچار غفلت نشه، تو غلاف نره.
تو فرقت با حیوان خیلی بالاست.
اصلاً تو-- حالا این رو باید مراقبت کرد و وظیفه ما اینه که هر روز با هم چیکار کنیم؟
پند و اندرز بدیم بر اساس قرآن.
انشالله که عاقبتمون ختم بخیر بشه.
به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
اللهم صل على محمد و آل محمد.