بسم الله و بالله و على ملة رسول الله.
المستغاث بک یا حجت الله.
یه قطعه فیلمی پخش شده که حالا متاسفانه یه کسی در لباس روحانیت و ظاهراً وجیه المنظر مطالب ناشایستی رو پیرامون دین ائمه اطهار اینها بیان می‌کنند که دوستان خواستن بنده حقیر یه جوابیه ای داشته باشم.
اگرچه هر صاحب عقل و فهم انسان فهیمی متوجه زشتی این قبیل صحبت‌ها و بی پایه و اساس بودنش میشه.
حالا چون دوستان تقاضا کرده بودند بنده حقیر هم انجام وظیفه می‌کنم.
اولا ایشون بحث‌های تربیتی مطرح می‌کنند و وصلش می‌کنند به اینکه دین گاهی اوقات می‌بینید دین انسان رو وحشی میکنه و این دینی که ما داریم وحشی است.
اولا این بخش صحبت ایشون کاملاً مغایر با آیات الهی همونطور که میدونید "إن الدين عند الله الإسلام" دین نزد حضرت حق آل اسلام است و آنچه که از طرف حضرت حق به رسولانش ابلاغ شده و اون‌ها بیان کردن "إنه ولا وحي يوحى" هیچ چیزی نیست مگر اینکه وحی است و از سمت حضرت حق است و یک بسته ای است پیرامون سعادت دنیا و آخرت.
و اگر بخواهیم بگیم منظور ایشون این دینی است که داره پیاده میشه به اسم دین، خب ایشون باید تمیز قائل بشه باید بیان بکنه کسی که در لباس دینه نباید بیاد این چنین دین رو تخریب کنه.
خود شما در لباس دین قرار داری بعد میگی دین انسان رو وحشی میکنه.
در صورتی که دین سراسر همه اوامر و نواهییش بابت سعادت دنیوی و اخروی انسان‌هاست و این یه تخریب چهره دین است.
که البته دین را اگر شما بخواهید معنای حکمت فلسفیش رو به طور دقیق بخواهید بررسی کنید، همون پنهانی و ضمیر میشه گفت اون فطرتي است که در درون هر کسی است و خداجوست که "فطرت الله التي فطر الناس عليها" و هر کسی در درون خودش ما فض ضمیرشون سره‌ی سر و سر وجودش و حس وجودیش که ارتباط اون کانال وجودیش که ارتباط داره با دریای لایتناهی الوهیت نظام هستی اون دینشه که اسم اعظم هر کسی است و هر کسی رو به سمت حق میکشاند که و "و إن الیه راجعون" رخ بدهد.
اما بعد ایشون میاد جسارتی میکنه در خصوص ضریح اهل بیت و حالا این بارگاه‌هایی که این چنین با عظمت برافراشته شده و اینها که خیلی با کلمات خیلی زشتی متاسفانه اولا میگن که ما یک فقیر فقیه مثلا یک عالم، یک فقیه ماهری که شهادت شجاعت اینو داشته باشه که بگه این کمک رسانی و پول ریختن تو ضریح‌ها و بارگاه اهل بیت و این نذر و نذورات حرامه نداریم.
یک فقیه ماهری که شهامت داشته باشه.
خب اینم یک جسارتی است به علما، فقها و بزرگان اهل معرفت که وقتی اینها جلوی فراعنه زمان مستبدین زمان می‌ایستند، عین شهامته و عین جسارت بالاشونه.
و این عین فهم دقیق و به روزشون از دینه که دین رو در هر عصری از معاصر به بهترین وجه ممکن نسبت به از منه و امکنه پیاده کردن.
در حالی که ایشون میاد خط بطلان میکشه رو همه فق‌هامون که نه ماهren، نه شهامت دارن.
اینم یک جسارتیست به همه فق‌های ما.
و حالا چرا شهامت ندارن از نگاه ایشون فق‌های ما؟
به جهت اینکه نیومدن بگن کمک کردن و پول ریختن تو ضریح‌ها و اینا حرامه.
بعد خیلی عجیب‌تر از اون اینکه تأویل آیه "يسدون عن سبيل الله" رو میاد "سد عن سبيل الله" رو بیان میکنه تأویلش رو میزنه به همین کمک کردن به حرم‌های اهل بیت.
که حالا ما کأنّ حالا ایشون میگه که این همه ما فقیر داریم، بیچاره داریم، مشکل‌دار داریم، بعد بیایم مثلا پول بریزیم.
بعد با یک عبارات زشت و سخیفی که مثلا میگه پولمون رو بمالونیم به پشت بوم امام حسین علیه السلام یا بریزیم تو این سوراخ سنبه‌های ضریح و این حرفای زشت.
که حالا کأنَّ تمام مشکلات جهان اسلام حل شده.
هیچ معضل و مشکلی ما نداریم.
تنها مشکل ما فقط و فقط همینه که مردم میرن پول میریزن تو این ضریح‌ها.
انقدر انسان متاسفانه کوته فکر باشه و آب بریزه به آسیاب دشمن.
و اولا "فمن يعظم شعائر الله فانها من تقى القلوب" صریح آیه قرآن می‌فرماید هر کسی که شعائر الهی رو تعظیم کنه این از تقوای علم میشه.
و چه شعائری بالاتر از حرم‌های اهل بیت قرآن حتی اون ابل و اون شترهایی رو که بار و بنه حاجیان سوارش میشن، اینا بار و بنه‌شون رو سوارش می‌کنن تا ببرن به سمت حجر، اونو شعائر الهی می‌دونن.
چه برسه به جایگاهی که نشان از اهل بیت دارد و بدن پاک و مطهر و عرشی اهل بیت اونجا آرمیده است.
و پیغمبر عزیز عالم فرمود حق منه پیغمبره از حقوق من بر امت اینه که اون‌ها دائماً به زیارت ذریه من و اهل بیت من بعد از شهادتشون حتی بروند.
و این از حقوق ماست.
حقوق پیغمبر بر گردن امت زیارت فرزندانشه.
و ایشون میگه که کمک نکنید.
حالا مثلاً چه اشکالی داره گنبد حضرت معصومه سلام الله علیها خشت و گلی باشه؟
حتما باید طلا ببری بمالونی به مثلاً حرم ایشون.
از این حرفای زشت.
من سؤال می‌کنم که اولاً چه کسی سردمدار نجات فقرا و محرومین و چه کسی پیشتاز کمک به مستضعفینه طی ادوار روزگار بوده جز این خانواده؟
آیا بهتر از این خانواده در اینکه به فکر فقرا و مستمندان باشن سراغ دارید؟
تا جایی که بگه بفرما انما نطعمکم لوجه الله لا نرید منکم جزاء اول و شکورا.
ما این سه شبی که افطار نکردیم افطار خودمونو دادیم به شما فقط برای رضای خدا بود.
احدی هم از شما توقعی ندارد.
این ببینید فرهنگ این خانواده چگونه است.
خب هر چقدر که شما به این خانواده نزدیک بشید به زیارتشون برید.
زیارت هم که یعنی حضور ظاهر عند المظهور.
حاضر شدن ظاهر نزد زیارت شونده می‌شود زیارت.
وقتی حاضر میشی المجالسه مؤثره.
همنشینی با او در تو تأثیر میگذاره و او فرهنگش به تو القاء پیدا میکنه و منتقل میشه و تو هم دوست داری مثل اون‌ها زندگی کنی.
و بالاخره وقتی میری به زیارت اون‌ها از معرفت اون‌ها در حرم‌ها با این همه مراسم‌ها و برنامه‌هایی که هست نماز جماعت و مناسبت‌ها، سخنرانی‌ها، جلسات معارفی، نشست و برخاست‌ها که در این حرم‌ها صورت می‌گیره انتقال معارف هم رخ میده.
می‌شنوی که مثلاً [مکث] امام رضا صلوات الله علیه که به زیارتش میری به پسرش امام جواد صلوات الله علیه فرمود که پسرم شنیدم از در پشتی می‌برنت بیرون که فقرا و مستمندان اونا نیستن.
در حالی که تو از دری بیا بیرون حرف اونا رو گوش نده از دری بیا بیرون که فقرا و مردم اونا تجمع کردن و جیبت هم پر کن که وقتی برخورد می‌کنی به مردم به اون‌ها هبه بدی کمک کنی.
خب شما وقتی این معرفت را از امام اخذ می‌کنی تو هم در مسیر او حرکت می‌کنی.
ضمن اینکه [مکث] این دو هر دو باید با هم باشن.
هم تعظیم شعائر یعنی رسیدگی به حرم‌های اهل بیت علیهم الصلاة و السلام که بهترین جایگاه خدمت به انسانیت و انسان است و بهترین جایگاه علم و معرفت و آگاهی و بهترین جایگاه سعادت دنیوی و اخروی است.
هم رسیدگی به اون‌ها لازمه و اصلاً واجبه، واجب شرعی است که ایشون متأسفانه نمی‌دونم با چه استنباطی میگه حرامه.
هم البته رسیدگی به فقرا.
من از این‌هایی که اینجور مسائل سریع می‌لرزوندشون، می‌ترسوندشون این قبیل شبهات سؤال می‌کنم آیا سراغ دارید آستانی، منزلی، معوایی پر خیر و برکت‌تر از مثلاً آستان قدس رضوی؟
میدونید چقدر آستان قدس به فقرا و محرومین نه فقط شهر مشهد و استان خراسان بلکه شهر‌های دیگه خیررسانی کرده؟
چقدر خیریه‌ها، صندوق‌های قرض‌الحسنه، زمین‌های کشاورز و مراتعی که اینها رو بازسازی کنند به دست جوون‌ها بدن به دست کشاورزها بدن.
چقدر مناطق روستایی رو رسیدگی کنند.
چقدر از اون عرض شود نذورات و اون موقوفات رووی در این مسیر کمک برسونن به مردم از اونا استفاده کنن برای خدمت رسانی به فقرا.
حالا شما برید مشهد حومه شهر مشهد ببینید آستان قدس چقدر خدمت رسانی کرده به فقرا در اونجا.
چقدر برای ظاهرهایی که می‌خوان برای اولین بار بیان مشهد جانمایی کرده مثلاً ظاهر سرا درست کرده بدون یک قرون دریافتی.
و چقدر خود آستان قدس که الان شده مثلاً پایگاه معنوی و فرهنگی یا پایتخت معنوی و فرهنگی جهان اسلام چقدر خدمت رسانی به نه فقط کشور خودمون و شهر‌های خودمون بلکه به جهان اسلام دارد.
حالا آستان قدس رضوی حتی خیلی از این نهادها و سازمان‌ها مثل سازمان صدا و سیما که به قول رهبر عزیزمون خط مقدم جبهه فرهنگی نظامه‌ست وقتی کمبود بودجه پیدا میکنه و مشکلات پیدا میکنه آستان قدس بهش کمک می‌رسونه.
حالا یا به طریق استقراض و وام و قرض و اینها یا بلاعوض بالاخره کمک میکنه.
آیا این همه خدماتی که الان داره صورت می‌گیره از ناحیه اصلاً همین یاران اهل بیت، زوار اهل بیت علیهم الصلاة والسلام را باید نابوده بگیری؟
بعد بالاخره چگونه می‌خواهی شما عشق و محبتت را نسبت به این خاندان نشان بدی؟
بعد چقدر زشت که ایشون میگه پول‌هایی که می‌ریزید تو این سوراخ سنبه‌های مثلاً ضریح و اینا، اینا مصرف‌های فانتزیه.
ازش مصرف‌های فانتزی میشه یا استعماری.
خیلی جالبه.
افکار پوچ و نخ‌نما و پوسیده‌ی شما فان-- استعماریه که آب به آسیاب دشمن می‌ریزید و مردم رو از تعظیم جایگاه و مقام عظیم ابا عبدالله الحسین سلام الله علیه وامی‌دارید و دور می‌دارید و برحذر می‌دارید و اینها.
یعنی شما افکارتون استعماریه یا عرض شود اون‌هایی که نه، در حین زیارت به همان میزانی که خرج زیارت اهل بیت می‌کنند بلکه چندین برابرش تو این همایش‌های اااه عرض شود انسان دوستانه و اااه بسته‌های غذایی که در سرتاسر کشور به وفور و دائم خصوصاً در ایام کرونا داره تقسیم میشه.
اینها بالاخره وقتی قیاس می‌گیری می‌بینی افکار شما استعماریه یا نحوه‌ی تعظیم مردم از این مقابر یا نحوه‌ی استفاده از نزولات مردم در این بارگاه‌ها؟
کدومش استعماریه؟
شما داری بیشتر به افکار دشمنان اهل بیت کمک می‌کنی یا اون‌هایی که تعظیم می‌کنند این-- و ضمن اینکه اصلاً به چه-- به کسی چه ربطی داره اگر کسی نذر کرد نیازش این بود که آقا از رو عشقش به امام حسین یه خشت طلا تقدیم مثلاً حرم امام حسین.
اهدی نمی‌تونه از این پول جای دیگه‌ای استفاده کنه.
این حرامه.
شما معلومه که اصلاً از فقه هیچ بویی نبردی که میگی اصلاً کمک کردن به این، این پولی که می‌خوای بدی به ضریح امام حسین و اینا برو بده به فقیر.
خب پولی که کسی ز-- نذر حرم ابا عبدالله کرد، نذر حرم رضوی کرد، الا و لابد باید همونجا هزینه بشه.
مطلقاً شما اینو نمی‌تونی ببری جای دیگه.
مگر نذر عام باشه بسپارن مثلاً به متولیان امر آستان که دستشون باز باشه هر کجا در مسیر حالا ولایت بتونن ازش استفاده کنن.
و الا اگر کسی هر چیزی رو مثلاً وقف خود امام حسین بکنه هیچ کجای دیگه نمی‌شه ازش استفاده کرد از جهت فقهی.
بعد ایشون با متاسفانه زشت‌ترین الفاظ میگه پول جن و انس رو میرن می‌مالن به این ضریح‌ها و اینا.
این چه ط-- شما مثلاً لباس دین بر تن داری.
شما واقعاً باید خجالت بکشی.
این لباس را از تنت در بیار روی این حرفا رو بزنی.
لباس پیغمبر تنت و این حرفا رو می‌زنی.
و اتفاقاً بیشترین مشکلی که مردم ما دارن متاسفانه از همین آب به آسیاب دشمن ریختن توسط دوستانه یا جاهله یا با چهره‌ی متاسفانه نفاق، منافق.
کسایی که ظاهراً لباس دین بر تن‌شونه اما باطناً دارن به نفع دشمنان دین عمل می‌کنند.
انشاالله که خدا هممون رو آگاه کنه.
دردی بود عزیزان به ما گفتن اگرچه [نفس عمیق] به نظرم می‌رسه که حتی عزیزانی که کمترین بهره رو از معارف الهی در سر سفره‌ی آل الله بردن می‌تونند جواب امثال ایشون رو بدن.
اما بنده هم گفتم توفیقی داشته باشم و چیزکی عرض کرده باشم.
ان شا الله که عاقبتمون ختم بخیر باشد.
والحمد لله رب العالمين