الله و بالله و على ملة رسول الله المستغاث بك يا حجة الله.
عزیزی پرسیدن که آیا کسی که عادت کرده به ذکر شریف یونسیه یه مدتی مستمر این رو می‌گفته بعد به دلش بیفته که این ذکر رو بدل کنه به ذکر صلوات، نشانه خوبی هست یا نه؟
یا اینکه پرسیدن همینطور به دلش بیفته که ذکر اللهم العن قتلة امیر المؤمنین علیه السلام رو به نیابت از بی بی حضرت زهرا سلام الله علیها بگه.
به صورت کلی عرض کنم که اولا ما باید تا اونجایی که امکان داره ذکر رو ذکر معثور بگیم یعنی ذکری رو که اهل بیت علیهم الصلاة و السلام فرمودن.
چون اون‌ها آگاه به سر القدر بندگان هستند لذا از کاری رو که برای هر منظور و هر مقصود و هر مطلوبی بیان می‌کنند کارساز است و انسان رو به اون مطلوب و مقصود و منظور می‌رسونه و خیلی خوبه مخصوصاً حالا از کار و عرض شود اون ادعیه قرآنی که اساساً توسط حضرت حق در قرآن ما بر سر این سفره و معاده آسمانی دعوت شدیم دیگه.
به هر حال این هرچه انسان سعی کنه که اونچه که از این از کار بهره می‌گیره معثور باشه از سر اهل بیت علیهم الصلاة و السلام باشد یا در نهایت دیگه حالا خیلی بگیم حالا انزل مراتب ممکن اینه که یکی از تالی تل به معصوم مثلاً علما، مراجع، بزرگان، عرفا اینها که اون‌ها در جدول وجودی‌شون اخذ کرده باشن از حضرت معصوم صلوات الله عليه که ما مطمئن باشیم یک عالم مورد وثوقی این ذکر رو توصیه کرده.
این یه نکته که اگر غیر از این باشه شاید در ابتدای تاثیراتی ما ببینیم تاثیراتی رو اخذ کنیم اما در ادامه مشکلاتی در وجود انسان ایجاد میشه در مسیر بندگی، تعادل وجودی انسان به هم می‌ریزه و اصلاً اون ذکری رو که نه معصوم فرموده نه از اولیاء خدا تاکید شده انسان خودش نباید به هیچ عنوان ذکری رو خودش درست کنه، ترکیب کنه و یا ذکر رو ابداع کنه.
خصوصاً در حد تکرار یعنی یه ذکر رو بخواد تکرار کنه.
اما در این خصوصی که حالا موردی که سؤال پیش اومده، اولا ذکر یوس-یونسیه یکی از شریف‌ترین از کاره که انسان رو از ظلمات ثلاث بیرون می‌کشه که این ذکر همونطور که حضرت یونس سلام الله عليه رو از ظلمات ثلاث شکم ماهی و دل دریا و دل شب بیرون کشید کسی که بر این ذکر مداومت کنه خصوصاً سحرها بتونه اینها رو این ذکر رو مداومت کنه رفته رفته از عالم طبیعت خارج میشه با مداومتش و akثار این ذکر برای اون‌هایی که در مسیر سیر و سلوک هستند نه بقیه که حداقل چهارصد بار در سجده در دل شب گفتن انسان رو به موت طبیعی نزدیک می‌کنه و از ظلمات ثلاث که یکیش دنیاست، یکیش کالبد جسم ماست و یکی هم نفس است خارج می‌کنه.
بسیار ذکر شریفی‌ست.
اما اینکه اولا انسان بیاد این ذکر رو ترک کنه و به صلوات پناه ببره این به نظرم اولا اینکه به دل بیفته حالا من متوجه دقیق این سؤال نمیشم اما اگه منظورشون اینه که به دلشون می‌افته یا خواب نما میشن نمی‌دونم که مثلاً این ذکر رو رها کنن و به صلوات پناه ببرن.
اولا این به چه اصلی، به چه مؤیدی، به چه ملاکی مثلاً همینطور به دل بیفته این ذکر رها بشه یه ذکر جدید، اینطور که نباید باشه باید با دستورالعمل بزرگان پیش رفت.
اما این رو در حالا تغییر از کار توجه داشته باشید.
اولا از کار در مداومت اثر اون فضیلت اصلی خودشون رو نشون میدن که در حدیث داریم حداقل یک سال باید مداومت بشه.
این یک نکته.
نکته بعد این که هر ذکری کاربرد خودش رو داره.
این ذکر یونسیه یک کاربردی داره صلوات کاربرد دیگری دارد.
البته در میان از کار دو تا سه- دو تا ذکر هستند که اینها مولتی ویتامین‌اند به قول عرفا و بزرگان یعنی همه کار ازشون برمیاد.
یکیش ذکر شریف صلوات است و یکی هم ذکر شریف استغفار است و انحاءش و اما اینکه ما بخواهیم ذکر یونسیه رو رها کنیم و به دل صلوات بریم اولا بدون اذن همینطوری قلباً اینها این اشتباه است به نظر بنده حقیر و اینکه اصلاً یک ذکر رو رها کنیم به ذکر دیگری رو بدون دستور این هم در حقیقت ما باید همه از کار رو به جاش و به موقعش در خصوص اون موضوعی که مترتب شده استفاده کنیم.
یعنی به موقعش صلوات را داشته باشیم.
هیچوقت از صلوات فارغ نشیم و به موقعش ذکر شریف یونسیه رو داشته باشیم و هیچوقت از او فارغ نشیم.
حداقل این ذکر یونسیه رو در سجده‌ها یک بار حداقل داشته باشیم.
حالا یا در سجده آخر یا بعد از نمازهامون یک بار در سجده حداقل اتصال و ارتباطمون رو با این ذکر داشته باشیم که با صاحبان این ذکر محشور بشیم.
صلوات هم همچنین که البته صلوات اعظمه دیگه اجلله جایگاهش.
خب اینم از این.
اما اینکه باز فرمودن به دل بیفته مثلاً ذکری مثل اللهم العن قتلة أمیر المؤمنین سلام الله علیه و به نیابت بی بی زهرا.
باز این اولا این ذکر مربوطه به شب ضربت خوردن مولامون علی علیه الصلاة والسلامه.
مربوط به ش-شب نوزدهم ماه مبارک رمضانه.
اهل بیت دستور دادن اون موقع بگید صد بار.
اینکه ما بیاییم از خودمون همینطوری به دلمون بیفته بعداً این رو مثلاً تکرار کنیم وقت‌های دیگه، خب چه لزومی داره؟
ما باید را-- پامونو جای پای اهل بیت بگذاریم در همه موارد.
این همه دستورات دیگه اهل بیت دارن.
اگر کسی وقت داره، فراغت داره، حوصله داره، حال داره و توفیق داره می‌خواد ذکر بگه، خب از کار مثروه دیگه رو بهره بگیره، جامع کبیره رو بهره بگیره، نافله سحر رو بهره بگیره، زیارت عاشورا رو بهره بگیره، زیارت آل یاسین رو بهره بگیره، کثر ذکر صلوات و استغفار رو بهره بگیره، ذکر یونسیه رو، این‌هایی که خیلی سفارش شده که اینها بعضیاشون واقعاً ما دائماً به اینها نیاز داریم.
مثل یک نفسی‌اند که ما دائماً ممد حیات ما هستند.
اما اون بخش انتهای سال که به نیابت از بی بی دو عالم چه اشکالی داره؟
خیلی هم خوبه.
اتفاقاً خوبه که انسان کارهایی رو که می‌کنه، حالا اگر واجب بود واجبو که نمیشه در عین انجامش نیت کرد.
شما مثلاً نماز واجبت رو به نیت مثلاً حضرت زهرا سلام الله علیها بخونی، نه نمیشه.
اما وقتی تموم شد نماز واجبت می‌تونی ثواب نماز واجبت رو اهدا کنی به مثلاً حضرت زهرا سلام الله علیها.
اما مستحبات رو چرا مستحبات رو در حین انجام دو روش داره، یا انسان انجام بده ثوابشو هدیه کنه بالاتر از اینه که اصلاً به نیابت انجام بده حتی از یک نفر تا بی‌نهایت.
میشه همه انسان‌هایی که بودند، هستند و خواهند آمد از اهل ایمان میشه انسان هدیه کنه حتی این شکلی هم بعضی از بزرگان فرمودن میشه که مثلاً شما بگی این صلوات رو، این ذکر رو، این نماز و اینو استغفار رو مثلاً هدیه می‌کنم به همه اهل ایمان از طرف حضرت زهرا سلام الله علیها.
مثلاً این صلوات رو، این ذکر رو، این وردو، این کار خیر رو هدیه می‌کنم به امام زمان از طرف همه اهل ایمان یا به همه اهل ایمان از طرف مثلاً شهید قاسم سلیمانی اینطوری.
این هم هست.
باز ثواب اینکه شما یعنی یک یک اینکه به همه اینها این ثواب میرسه برای شما منظور میشه خیلی هم خوب هست.
پس نتیجه اینکه ما محشور-- مانوس باشیم با ادعیه و از کار و عوراد مثروه خصوصاً کتاب شریف مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی یکی دریایی‌ست دیگه.
دریای متلاطمی‌ست.
خدا رحمت کنه آقای برجست رو.
ما خیلی سفارش به مفاتیح می‌کردن.
فرمودن آنچه که در این مفاتیح هست به نیت امام عصر بخونید و هدیه کنید.
هم محبت شما تو دل آقا زیاد میشه هم محبت آقا تو دل شما.
البته اگر کسی سعی وقت دارد، حوصله دارد، توفیقاتش بیشتر از این‌هاست.
خواهشم این هستش که این خواهش البته پشتوانه قوی از علما و بزرگان دارد.
یعنی اون‌ها این مطالبه رو داشتند از اهل ایمان که قطعاً اهل ایمان به هر کتابی رجوع نکنند، به هر مشربی رجوع نکنند.
اگر کسی حوصله بیشتری داشت بیشتر از مفاتیح الجنان خواست رجوع کنه، می‌تونه کتاب شریف عُدَّة الداعی ابن فهد حلی رو بگیره.
بسیار کتاب شریف، وزین، سنگین و عزیزانی که در سیر و سلوک قدم می‌گذارند این کتاب خیلی به درد بخوره.
کتاب مفتاح الفلاح في عمل الیوم واللیلة من الواجبات و المستحبات.
این کتاب، کتاب البته عربی بوده اصلش اما ترجمه فارسی شده.
شیخ بها علیه الرحمة این کتاب رو نوشتن در همین موضوع، همین منظور و همین مقصود و مطلوب.
خیلی کتاب خوب به درد بخور که می‌تونه انسان اعمال شب و روزش رو تقسیم کنه و بر اساس اون برنامه پیش بره.
کتاب شریف فلاح السائل و نجاح المسائل في عمل اليوم والليل سید ابن طاووس علیه الرحمة.
اونم البته به عربی بوده ترجمه فارسی شده.
یا کتاب نامه‌ها بر نامه‌های حضرت آلامه که البته نامه‌هایی بهشون نوشتن.
ایشون جواب نامه‌هاشون رو با نامه دادن.
لذا شد نامه‌ها بر نامه‌ها.
و اونجا هم حضرت آلامه به ذکرای بسیار شریف و وزینی سفارش فرمودن.
خب نسبت به جدول وجودی هر کسی می‌تونه انسان انتخاب کنه.
با مداومت هم مهمه که اینها.
یکی تقوا خیلی مهمه.
زیربنای اینکه این از کار تاثیر خاص و ویژه خودش رو بگذاره تقواست و مداومت.
این دو.
ان شا الله که ما رو هم از دعای خیرتون بهره‌مند کنید.
والحمد لله رب العالمين.