بسم الله و بالله و علی ملة رسول الله.
المستغاث بکی یا حجت الله.
پرسیدن که آیا راهی وجود داره برای اینکه ما امواتمون و گذشته‌گانمون این‌ها رو در خواب ببینیم، با اون‌ها ارتباط بگیریم؟
اولا عرض کنم که بله در کتاب‌هایی مثل مصباح مرحوم کفعمی علیه الرحمه یا کتاب خلاصة الأفكار مرحوم محدث فیض این‌ها یا مثلاً کتاب آدام الحمیده از محمد بن طبری این‌ها روایات این چنینی اومده.
خود شیخ عباس قمی علیه الرحمه در انتهای مفاتیح الجنان یه چند تا دستور آوردن که البته اون که در حقیقت میشه گفت سبک‌تره و راحت‌تره برای عزیزان به این صورت هست که اول فرمودن که برای دیدن مطلق حالا یا پیامبران یا ائمه علیهم الصلاة والسلام یا والدین خودمونی به هر حال هر کدوم از رفتگان این‌ها رو بخوایم در خواب ببینیم با طهارت، با وضو و البته بستر پاک هم خیلی مهمه.
فراش و لحاف و بستر پاک.
بعد شروع می‌کنی این سوره‌ها رو یک بار می‌خونی.
سوره الشمس، لیل، قدر، کافرون، اخلاص و مؤوّدتین که همون ناس و فلق هستند.
خب بعد دو مرتبه بعد از که این‌ها رو یک بار خوندی صد بار سوره اخلاص رو می‌خونی که یک بارم البته سوره اخلاص تو اون دستور اول بود.
بعد اینجا که رسیدی صد بار سوره اخلاص "قل هو الله احد".
بعد صد مرتبه صلوات بر پیغمبر و آلش علیهم الصلاة والسلام.
بعد به جانب راست در بستر می‌خوابی.
ان شاء الله فرمودن که می‌بینی اونچه که مد نظره.
حالا بعضی از نسخ این دعا رو هم بعد از این آیات و این سور بیان کردن.
من آروم می‌خونم اگه کسی خواست بخونه که البته عرض کنم دعاها رو دقت بفرمایید.
من ندیدم هیچ کدوم از دعاهای معثور از اهل بیت علیهم الصلاة والسلام رو با بسم الله الرحمن الرحیم شروع بشه.
اینم ادب مع الله اوناست چون خدای منّان سوره‌های قرآن رو با بسم الله الرحمن الرحیم شروع کرده، اهل بیت ادب کردن و این‌ها دیگه بسم الله الرحمن الرحیم نیاوردن.
این البته یک علتشه و البته رجعاً اشکال نداره ابتدای دعاهای مر-معثور بسم الله الرحمن الرحیم بگی اما به قصد ورود نمیشه.
یعنی اینکه دستور امام معصوم این چنینه.
نه، اونطوری نمیشه.
این هم ادب اون‌هاست که معمولاً دعاهاشون با اللهم، الهی، ربه این‌ها شروع میشه.
اینجا هم با اللهم شروع شده به این صورت.
دعای بعد از این سوره‌ها.
اللهم انت الحي الذي لا یُصَفُ والإيمان یُعرف منك بدت الأشیاء وإلیک تعود فما أقبل منها كنت ملجأه ومنجاه و ما أدبر منها لم یکن له ملجأ ولا منجى منك إلا إلک فأسألک بلا إله إلا أنت وأسألک ببسم الله الرحمن الرحیم و بحق حبیبک محمد صلی الله عليه وآله سید النبيين و بحق علی خیر الوصیین و بحق فاطمة سیدة نساء العالمين و بحق الحسن والحسین الذين جعلتهما سیّدی شباب أهل الجنّة عليهم أجمعین السلام أن تصلی على محمد وآل محمد و أن ترینی میتی في الحال التي هو فيها.
بعد فرمودن که می‌خوابی و بعد از این دعا ان شاء الله می‌بینی.
البته اگر کسی بخواد امری رو در خواب براش باز کنن، موضوعی رو در خواب بهش بگن، اینجا یک روایت دیگه‌ای داره که برای همین منظور در یک همونطور که عرض شد طهارت داشته باشه در یک لحاف و بستر پاک بخوابه و بعد البته نباید کنار همسرش باشه.
اینجا تنها باشه ترجیحاً و هفت مرتبه سوره الشمس رو و هفت مرتبه سوره لیل رو بخونه.
سپس بگه الله مجعل لی من امری هذا فرج و مخرجا.
حالا این دستورالعمل‌های این شکلی چندین نمونه هست که معمولاً البته این رو هم عرض کنم، توصیه شده که بعضی در بعضی از نسخه‌ها فرمودن هفت شب پشت سر هم انجام بشه.
در بعضی از نسخه‌ها فرمودن نه یک بار انجام بدید اما تا هفت شب صبر کنید.
اگه شب اول نشد دوم، سوم تا هفت شب هفتم ان شاء الله می‌بینید.
این‌ها مجرب است اما خب شروطش همون طهارتیه که قید شده.
یه دستور البته خیلی سنگین‌تری برای دیدن پیامبران و امامان به خصوص هست که خیلی هم مجرب اما چون خیلی سنگین هست حدود هزار بار باید یکی از سوره‌های قرآن خونده بشه تقریباً چهار ساعت طول می‌کشه.
اون دیگه خیلی عجیب غریب و خیلی مجرب، خیلی شیرین.
به هر حال عرض شود خدمتتون این نکته اول.
نکته دوم این که ما برای چی می‌خوایم مرتبط بشیم با امواتمون؟
ببینید یه وقت می‌خوایم مرتبط بشیم با ارواح بزرگان، اهل بیت ببینیم، امامان ببینیم، در خواب قرآن ببینیم، اولیاء الهی ببینیم.
این بحثی درش نیست.
خیلی هم شیرین و خوب.
اما اموات رو چرا؟
هیچ‌وقت فکر کردید که اساساً برزخ یعنی چی؟
برزخ که حد فاصله بین دنیا و آخرته.
اساساً چرا ما می‌گیم برزخ که حد فاصله یا چرا بعضیا حدیث داریم برزخ طولانی‌تری دارن بعضیا کمتر و بعضیا اصلاً برزخ ندارن.
چرا؟
مگر یک امر کلی نیست؟
یک حقیقت واقع نیست؟
چرا بعضیا دارن بعضیا ندارن، بعضیا کمتر و بیشتر.
اساساً برزخ علتش اینه که اون سیر تکامل بر-- تکامل یا استکمال سیر استکمالی نفس ناطقه این لطف خداست که بعد از مرگ هم ادامه پیدا کنه.
برای کی؟
برای اونایی که کامل نشدن.
اون نفوس مستعدی که استعداد رو از دنیا با خودشون بردن، با گناه پی‌در‌پی و اصرار بر معصیت استعداد رو نکشتن رو از بین نبردن اما کامل نبودن، سیر استکمالی‌شون در برزخ ادامه داره.
هر مقدار که این در حقیقت نقص‌شون در دنیا بیشتر بوده، برزخ‌شون بیشتره.
هر مقدار نقص‌شون کمتره، برزخ‌شون کمتره که چی بشه؟
که از نقص به سمت کمال برن.
به یک معنا از الغه ها بکنند.
در بحث قلب معروف چندین جلسه ما بحث کردیم.
خروج از عادت.
اساساً مرگ یعنی همین.
یعنی تکامل.
مرگ یعنی تکامل.
اما همون خروج از عادت است.
خروج از عادت چیه؟
چون ما تدریجاً عالم رو درک کردیم از بچگی تا سیر جمادی و نباتی و حیوانی و انسانیت‌مون.
این هم چون تدریجاً بوده خو کرده بودیم.
لذا اون نگاه دفعی رو به قول استاد تعلم حسن زاده حفظه الله تعالی نداشتیم به نظام هستی.
لذا جلال رو درک نکردیم.
بیشتر با جمال همه چی خو گرفتیم و این خطرناکه.
این باعث شده که ما تعلق خاطر پیدا کنیم.
از جسم‌مون گرفته تا همسر و فرزندان و پدر و مادر و خواهر و برادر و عاطفه یک چیزه.
عاطفه رو که نمیشه از انسان گرفت.
اما دلبستگی چیز دیگه است.
این دلبستن‌ها که مخالف با زهده یا به عبارتی زهد مقابل دلبستنه، اینا مشکله.
برزخ اومده که چه-- چیکار کنه؟
ما رو خروج از عادت بده.
ما رو از این در حقیقت تعلق‌ها بکنه که به قول قرآن [مکث] و إنا له راجعون به نحو احسن رخ بده.
که هر مقدار این نقص به سمت کمال رفتن و این سیر استکمالی سنگین‌تر باشه عذابش هم سنگین تره.
اساساً این تعبیر شده، این سختیش تعبیر شده به چی؟
به عذاب برزخی.
حالا شما هیچ‌وقت دقت کردید که چرا عزیزانمون معمولاً وقتی میان خبری می‌خوان به ما بدن، اطلاعی، پیامی برای ما چیزی دارن معمولاً به خواب خود ما نمیان.
کمتر اتفاق می‌افته که بیان.
مگر از اولیاء خدا باشن، از بزرگان و کمالین باشن که سیر استکمالی‌شون رو طی کرده باشن.
چرا؟
چرا اونایی که نفوس ضعیف‌ن نمیان؟
چرا عزیزان ما معمولاً به خواب ما نمیان؟
و اگرم اون اوایل از دنیا رفتنشون هر از چندگاهی بیان بعد رفته، رفته دیگه نمیان.
چرا؟
چون دیگه تعلق‌شون از این دنیا کنده میشه و اصلاً اگر بیان به خواب ما به ضررشونه.
یعنی دوباره تعلق‌ها زنده میشه.
وقتی میان به خواب ما مثل این که شما یه مدتی از یه کسی دوری وقتی به محض این که دیدیش دوباره اون خاطره‌ها و اینا زنده میشه، تعلقات کار دستت میده.
دوباره می مونی تو تعلق.
دوباره می-می مونی در عادت.
مگر عرض کردم کمال باشن، کامل باشن، سیر رو طی کرده باشن.
در غیر این صورت برای همین.
سرش در یکی از اسرارش در اینه که بزرگان-- اموات ما معمولاً برای ما پیام دارن، میان به خواب دیگران، فامیل‌ها، همسایه ها، اینایی که اون‌ها خیلی بهشون تعلقی نداشتن.
میگن به فلانی، به پسرم، به خواهرم، به مادرم.
اینا این خبرو بده به همسرم اینو بگو.
حتی خیلی از مادران شهدا وقتی شهدا خواستن پیغامی رو بهشون برسونن توسط دوستانشون، دیگران، همسایه‌ها، فامیل‌ها و حتی غریبه‌ها پیام به مادرشون رسوندن.
چرا؟
اینا سر داره دیگه عزیزان رو دارن.
در حقیقت ما نباید راضی باشیم که اونا دوباره گرفتار تعلق بشن و سیر برزخی‌شون ادامه پیدا کنه.
اگر می‌خوایم ارتباطی بگیریم، موضوعی برای ما حل بشود مثل اللهم اجعل لي من امري هذا فرجا و مخرجا بفهمیم چگونه فرج و خروجی در مشکلات برای ما ایجاد بشه و اینا، ما دستور العمل‌هایی رو انجام بدیم که مرتبط بشیم با اولیاء خدا خصوصاً به پیغمبر عظیم الشأن اسلام.
چقدر شیرین بود اما می‌شناختیم کسایی که حتی تو نوجوانی و جوانی‌شون اون دستورالعمل سنگین رو هزار مرتبه سوره رو انجام دادن و پیامبر رو چندین بار دیدن.
میشه.
راهش هست در هر حال.
و همین دستوری هم که شیخ عباس در مفاتیح آورده به بنده عرض کردم برای دیدن پیامبران و امامان هم وارد شده است و کفایت می‌کنه.
خب این نکته‌ای بود که در دلش خواستم هم تذکری داده باشم که حواسمون جمع باشه به چه جهت می‌خوایم مرتبط بشیم.
هم این که در حقیقت لبیکی گفته باشیم به سؤال اعضای کانال که در این خصوص پرسیده بودند.
والحمد لله رب العالمين.