بسم الله و بالله و على ملة رسول الله.
المستغاث بك يا حجة الله.
پرسیده شده که [نفس عمیق] ما چگونه از توجه به خودمون فارغ بشیم و به خدا توجهمون معطوف بشه به گونه‌ای که هر اتفاقی برای ما می‌افته ابتدا به خدا توجه کنیم.
و ما معمولاً اینطوری گفتن که معمولاً وقتی اتفاق خیری می‌افته و یه حسنه خوبی برای ما پیش میاد سریع متوجه خودمون میشیم و ظاهراً دیگران اینطوری نیستن وقتی خیری براشون پیش میاد مثل یک جاده یک طرفه سریع متوجه خدا میشن اما ما نتونستیم پا رو دل خودمون بگذاریم و خوبی‌ها رو از خودمون می‌بینیم و از این قبیل صحبت‌ها.
ببینید عزیزان برای رسیدن به یه همچین مقامی که محل قیام و قائم بودن است، یک محلی است که دائم انسان در اون ثبوت داشته باشه، تثبت به خرج بده در اون و ثابت مقام و ثابت قدم باشد، نه یک حالی باشد که برود.
باید زحمت کشید، زمان گذاشت و تلاش کرد، توسل کرد، مطالعه کرد، تحقیق کرد، ذکر گفت، توجه کرد و خیلی باید زحمت کشید.
این رسیدن به یه همچین مقامی کار یکی دو شب و یکی دو ماه و یکی دو سال نیست.
نکته اول اینکه از کاری که برای رسیدن به این قبیل حقایق انسان به حقیقت لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم برسد بهترین ذکری که متأسفانه غالباً هم ما ازش غافل هستیم ذکر شریف تحلیل است.
همون لا اله الا الله.
بدون عدد خاصی تا میشه انسان برای اینکه برسه به یه همچین مقامی این ذکر رو لبش رو تر نگه داره.
و البته خواندن سوره توحید، اسمش رو خودشه دیگه توحید.
قل هو الله احد با توجه خاصه در سعی کنه در همه نمازهاش، نافله‌هاش، واجباتش این‌ها این سوره رو قرائت کنه تصفیه درون رخ میده.
[زنگ موبایل] و البته توجه به آیه هفتاد و شش سوره نساء خیلی مهمه که خیلی ترجمه زیبایی هم داره ظاهراً.
خداي منّان در این آیه می‌فرماید که ما اصابك من حسنه فمن الله.
هیچ حسنه ای به تو اصابت نمی‌کنه مگر اینکه مطلقاً من الله از خداست، از الله است.
و ما اصابك من سيئه فمن نفسك.
هر بدی که به تو می‌رسه اصلاً این بدی اصابت نمی‌کنه مگر اینکه از نفس خودته.
اینکه این رو انسان توجه کنه این آیه رو هر روز دقت کنه بهش مداومت کنه بخوانه قرائت کنه این‌ها بهش فکر کنه در خلوتش خیلی می‌تونه مؤثر واقع بشه.
و این یک گیر بزرگیه که ماها معمولاً در مسیر سیر و سلوکمون پیش میاد که غره میشیم به خودمون و گمان می‌کنیم که خیرات، توفیقات اینا از ماست.
در حالی که هندسه توفیقات از بالا به پایینه، نه از پایین به بالا.
اتفاقاً یکی از اسرار شکنندگی‌های مصائب و مشکلات و سختی‌هایی که در مسیر اهل ایمان معمولاً و غالباً پیش میاد همینه.
برای اینکه انسان متوجه به مبدع بشود و توجهش از خویشتن خویش برداشته بشه.
انا لله و انا الیه، این الیه بر می‌گرده به الله راجعون.
این اگر جا افتاد قص-- یعنی کار تمامه و اگر کسی برسه به حقیقت لا حول و لا قوه الا بالله کار تمامه.
این در بحث حالا ذکر و آیات و توجه به معارف اینا ول-- لکن به نظر می‌رسد که با توجه به آیه صد و نود و صد و نود و یک آل عمران که ذکر رو بین دو فکر قرار میده که قبلاً ما صحبت کردیم در رابطه باهاش و از علامه حسن زاده هم خیلی تأکید به این قصه دارن که اول اهل فکر بشید ذکر در پی خودش میاد.
تا اینکه بخواید بس بسی باشید هی تسبیح دستتون بگیرید، ذکر با کلام و صوت و تکان خوردن لب بگید و، و گمان کنید که به حقیقت ذکر رسیدید.
نه، وقتی اهل تفکر باشید نه فقط به ذکر بلکه به ذکر می‌رسید یعنی به حقیقت و به حق و حق ذکر.
و همیشه میگه خوشا آنان که دائم در نمازن.
دیگه دائمی میشه این قصه.
باید تلاش کرد.
برای همین به نظر می‌رسه که یکی در خصوص توحید صمدی قرآن که از ابتکارات از علامه حسن زاده هست، این استاد عظیم الشأن.
در این مورد خیلی تحقیق کنید، تفحص کنید، مطالعه کنید، حرف بشنوید، حرف‌های علامه رو که به جان انسان می‌شنوه سرچ کنید پیدا کنید یا شاگردان مبرز ایشون رو که پیرامون توحید صمدی زیان-- زیاد سخن گفتن.
[نفس عمیق] و عرض شود خدمتتون که اگر توحید صمدی جا بیفته باز همه این مطالبی که من عرض کردم در دلشه.
و نکته پایانی اینکه سیر معرفت نفس تا کسی خودش رو نشناسه به قول علامه خدا رو هم درست نشناخته، قیامت رو هم معاد رو هم درست نشناخته، پیغمبر و رسالت و امامت و ولایت و این‌ها رو هم درست نشناخته.
با سیر معرفت نفس که همیشه مورد تأکید حقیر بوده، اون کتاب سه جلدی حداقل سه جلدی علامه که صد و پنجاه و سه درس درش هست بر معرفت نفس و در یک مجلد اخیراً چاپ شده اونو بخونه تک به تک درس‌ها رو و اگر شرح قابلی پیدا کرد البته بعضی از مطالب خیلی قامض و پیچیده است یا اگر سهل درون مایه عجیبی داره این‌ها رو بررسی کنه.
یواش یواش این‌ها در جانش پیاده میشه این حقایق.
اینا مال یک شب و دو شب نیست.
باید تمرین کنه، بسوزه، سوز و گداز داشته باشه.
این آتش درون رفته، رفته، رفته، او رو به جایی می‌رسونه که اصلاً چیزی جز حق و خدا نمی‌بینه که "سنریهم آیاتنا في الآفاق وفي أنفسهم حتى يتبين لهم أنه الحق" همه چیز رو حق می‌بیند.
این هم آیه قرآن بود.
انشاالله که خدای منان ما رو به این حقایق برسونه.
صرفاً در الفاظ گیر نکنیم و به حقیقتش به باطنش انشاالله خودش ما رو برسونه که فهم، فهمیدن، چشیدن، رسیدن و دارا شدن، نه دانایی.
دارا شدن کار ملکوت نظام هستی، نوره دیگه.
"الله نور السماوات والأرض".
"العلم نور يلقفه الله في قلب من يشاء".
اینکه خدا بفهماند این رو توسل کنیم به امام عصر به عالم آل محمد صلى الله عليه وآله وسلم که آقامون علی بن موسی الرضا صلوات الله عليه هست توسل کنیم که حضرت به ما بچشاند این حقایق رو.
کی ضریح امام رضا رو بغل کردیم اشک ریختیم برای فهمیدن این حقایق و معارف؟
کی؟
والحمد لله رب العالمين.
[صدای محیط]