بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته.
السلام علیکم و رحمة الله.
جای شکر و جبهه سپاس ساییدن در درگاه حضرت حق دارد که چنین قلوب متشتت مردم رو از اون تفرق به جماعت بدل کرد و البته که يد الله فوق أیدیهم.
این همه تلاش و کوششی که دشمنان و معاندین از داخل و خارج کردن که مردم رو مایوس کنند از شرکت در انتخابات.
ولی الحمد لله علی رغم این همه تلاش‌های مضبوحانه به فضل الهی با توجه به همه مشکلات نتیجه چشمگیری حاصل شد.
واقعا دست تک تک مردم رو باید بوسید.
عزیزانی که در این زمینه زحمت کشیدن و تلاش کردن، نفس زدن، تبیین کردن، رغبت ایجاد کردن و مردم رو دعوت کردن.
هر کسی در هر حالا شما وقتی نگاه می‌کنی به قصه این سیر الهیت نظام هستی رو که آنف آن در حال فعالیت است تا قابلیت چه باشد از همان ابتدای به منصه ظهور آمدن رسالت انبیا بگیر ببینید انبیا یک یک چه سختی‌هایی رو متحمل شدند.
فراعنه زمان چگونه حضرت نوح رو مسخره کردن؟
الاعوذ بالله که این پیرمرد تو خشکی داره کشتی می‌سازه و آنچنان خدا نجات داد قوم حضرت رو به اتفاق حضرت به صورت باور نکردنی.
چگونه حضرت موسی رو آنچنان دریا رو براش شکافت و معجزه کرد؟
چگونه حضرت ابراهیم خلیل رو کن و برد یا نار کن و برد و سلام و آتش رو براش برد و سلام کرد، خنک و سلامت کرد و او رو نجات داد.
همچنین می‌آید تا پیغمبر عزیز عالم که معروف بودند به یتیم عبدالله.
چگونه اون بزرگوار که سلام و صلوات و درود خدای منّان و ملائکه مقربش و اولیایش بر او و خاندانش باد.
چگونه با دست خالی بین اون جاهلیت عجیب و غریب اون زمان امپراتوری اسلام رو ایجاد کرد.
و اگرچه زمانه دست به دست هم دادن و فرزندان ایشون رو منتسبین به ایشون رو یک یک از لب تیغ گذروندن، زندان کردن، در حصر قرار دادن، اذیت کردن.
می‌بینید ابا عبدالله در اوج غربت همچنین به شهادت می‌رسه در حالی که به صغیر و کبیر حضرت رحم نمی‌شه.
به قول شیخ جعفر شوشتری در حالی علی اصغر امام حسین صلوات الله علیه مظلومانه رو دست‌های حضرت پرپر میشه که قریب به شش هزار فرزند شیرخوار در گهواره‌های طرای بنی امیه و اینها و آل مروان بودند در مواجهه با حضرت.
ولی باز يد الله فوق أیدیهم همچنین میاید جلو.
ما خیلی سال‌های پیش بود که مشرف بودیم حرم بی بی جانمون حضرت رقیه سلام الله علیها وقتی از اون ستاره درخشان نشان بلکه گیتی بیرون می‌آید از حرم بی بی جان وارد می‌شی که اون کوچه‌ای که سمت چپت مسجد امویست و روبروش کاخ یزید که کنگره‌هاش ریخته و هنوز نیمه کاره هم تو راه‌ها بغلش یه حالت زیرزمینی بوده.
اون یزید فرعون زمانش با اون تاج و تخت.
یادمه که یه پیرزنی اونجا دم در نشسته بود پول می‌گرفت راهنمایی می‌کرد.
ملت می‌رفتن جسارتا نجاست می‌کردن رو قبر یزید.
ببینید اون آمریکا زمان خودش بود.
صهیونیست زمان خودش بود.
فرعون زمان خودش بود.
الان وضعش چگونه است؟
بعد ابا عبدالله ما چگونه خورشید وجودش حسین نوری‌ست که هرگز خاموش نمی‌شود.
جهان رو تحت شعاع خودش قرار داده.
همچنین بیا تا امام زمان عزیزمون چگونه این همه اجدادشون رو کشتند.
اما حضرت به يد قدرت الهی باقی و برقرار.
الحمد لله و ان شاء الله روزی خواهد آمد و اون خلاصه و نتیجه دین الهی که لیظهره على الدين كله و لو کره المشركون رو ظهور خواهد داد و یکپارچه همه جهان رو پر از عدل و داد و نور این يد الله فوق أیدیهم این الهیت نظام رو شما وقتی نگاه می‌کنی دلت قوص محکم میشه.
بالاخره فرعون‌ها میرن.
عاقبت سیاهی بر دل زغال می‌مونه و می‌بینید حتی تا انقلاب خودمون کی باورش می‌شد که واقعا خون بر شمشیر یک بار دیگه پیروز بشه؟
کی باور می‌کرد اینو؟
خود انقلابیون وقتی تو زندان‌ها تحت شکنجه ساواک بودند می‌گفتند ما امیدی به پیروزی نداشتیم فقط وظیفه خودمون رو انجام می‌دادیم.
وقتی هم که انقلاب با ناباورi پیروز شد و تاج و تخت سلطنت س-ستم شاهی آن چنین ویران شد.
امام عزیز اون بی هیچ ادعایی فرمودند که نه من این انقلاب رو پیروز کردم، نه شما.
خدا بود که پیروز کرد.
انقلاب انفجار نور بود.
ببینید ید الله، این الهیت توجه به الهیت، الهیت نظام و بعد از او هم فرزند خلفش، جانشین صالح و خلفش، رهبر عزیزمون هر بار بحث انتخابات میشه به یک ل-لسان خاصی به همین مضمون، حالا با الفاظ متعدد اما به یک مضمون که تا ببینیم خدا قلوب مردم را چگونه هدایت میکنه.
شما دقت بفرمایید که چگونه بیش از یک سال تمام دشمنان از داخل و خارج سعی در م-مأیوس کردن و ناامید کردن مردم، بدبین کردن مردم به نظام و به داشته هاشون و اینها که دچار خود تحقیرشون کنه با تمام تجهیزات و قوا، سیصد کانال فارسی زبان بر علیه انقلاب و دین و ارزش‌های نظام ما و کشورمون و ایران قوی و مقتدر و اینها عرض شود.
چقدر پول‌ها خرج کردند، چقدر امپراتوری دروغ در رسانه‌هاشون داشتند که بزرگ‌ترین سلاح امروز که همون رسانه است دست اونا بود.
ما رسانه‌ای نداریم.
یه رسانه ملی داریم اونم اگرچه خیلی زحمت کشیدند اما در قیاس با رسانه‌های اون‌ها اصلا به حساب نمیاد.
رسانه دست اون‌هاست.
ابزار اصلی از جهت سلاح روز و سلاح حالا نه بحث معنوی و الهی، نه بحث طبیعیش رو داریم مادیش فرض می‌کنیم دست اون‌هاست.
یه اپلیکیشن اون‌ها به نام مثلا اینستا یا تلگرام چه اینها سر از همه اپلیکیشن‌های ما رو رو هم جمع کنی از همه حیثش، از حیث قدرتش، نفوذش، از شود آنتن دهیش، اون برنامه‌های اگرچه به دروغ اما اقناعی‌ش و سرورش و، و، و.
با تمام این تجهیزات و قوا با خیانت‌هایی که از داخل بعضی از مسئولین مرعوب ما کردن، با این همه تحریم، با این همه فشارهای اقتصادی و سیاسی و هجمه‌ها، آشوب‌ها، آشوب‌های خیابانی، شما هرچی فکر می‌کنی چیزی نگذشته از آخرین آشوب‌ها.
این همه زحمت، تلاش، این همه کار تو برای مجلس خودشون در آمریکا، مجلس سنا قریب به نه میلیارد دلار هزینه کردن تا مشارکت رو بکشن بالا.
نهایت به بیست و پنج درصد رسید.
در کشورهای مختلف اروپایی و غربی همچنین اینها می‌بینی میلیاردها دلار خرج می‌کنند.
تو خود هر کدوم از اون‌ها دست بگذاری کشورهای غربی حالا که ادعای دموکراسی و اینها می‌کنند می‌بینی حداکثر مشارکت مردمشون مثلا به سی درصد، سی و پنج درصد نهایت برسه.
اما داخل این کشوری که این همه تحت نفوذ بیگانه و این همه تحت عرض شود دروغ پردازی، برنامه‌سازی و دشمنی از داخل و خارج.
ولی باز می‌بینیم با این علیرغم اینکه خودشون مدعی بودند که دیگه خیلی بخواد مردم مشارکت کنند بیست درصد نهایت بیست و پنج درصد اما باز تقریباً حدود چهل و سه درصد چیزی که اعلام کردن مشارکت مردمی حدوداً مثل دفعه پیش شده.
یعنی این همه زحماتشون به باد فنا رفته.
و شما می‌بینید که با اینکه ساختار شکنی‌ها شد این چند ساله، تو این چهار سال ما عجیب اصلاً سابقه نداشته این چنین خطوط قرمز نظام رو بشکنند.
به شخص اول مملکت علناً توهین کنند تو کوچه خیابون هشتگ اون‌ها چه و چه.
به الله اکبر ما اونطوری جسارت کنند، فحش بدن، ناسزا بگن و، و، و.
ولی باز می‌بینید که خنثی میشه.
اینها واقعاً تبیین نمی‌خواد.
باریکلا گفتن به مردم نمی‌خواد.
جشن ملی نمی‌خواد.
واقعاً دست خدا در کار نیست.
خدا نیست که این نظام رو داره مدیریت میکنه.
خدا نیست که جلوه کرده، تجلی کرده، ظهور کرده، قلب مردم رو متمایل کرده.
اگرچه ما تهرانی‌ها شرمنده شدیم.
هرچی نگاه می‌کنیم بین شهرهای مختلف هر شهری که کم برخوردار تره می‌بینی عجیبه که مشارکتش تو انتخابات بیشتره.
بعضی از شهرها بیش از شصت درصد نزدیک هفتاد درصد.
شهر‌هایی که کم برخوردارن به قول اصطلاح امروزی‌ها.
اما تهران که با این همه امکانات می‌بینی که متأسفانه کمترین مشارکت‌ها رو حدود بیست درصد، بیست و خرده‌ای درصد ظاهراً داشته.
این شرمندگی ما تهرانی‌هاست.
و این جواب اوناییه که فکر می‌کنند پول و مادیات و رفاه این چیزا مثلاً حرف اول رو می‌زنه در خوشبختی و دینداری و اینها حرفای عوامانه است.
کسی مخالف با رفاه نیست، کسی موافق با فقر نیست.
اما این چنین نیست که شما بگید کسی که از جهت مالی وضعش توپ شد، خوب شد، عالی شد، دیگه دینش هم درستو، نه.
اتفاقاً شما هرچی میری بالا شهر تهران می‌بینی دین کم رنگ‌تره.
عرق ملی، بومی، عرق ایرانی بودن کمتره، خودتحقیر بیشتره.
اتفاقاً اون کسایی که مخالف نظامند بیشتر می‌بینی که از جهت دارایی هزار تا آدم انقلابی و طرفدار نظام و مذهبی رو بذاری دارایی‌ش می‌بینی یک هزارم یه نفر از اون‌ها نمی‌شه.
باز همش مینالن، نق می‌زنن، فحش میدن، ناسزا میگن و و و.
بماند، درد دل نکنیم.
اما در هر حال واقعاً این نتیجه معجزه است.
جز دست الهی چیز دیگری نیست.
باید تشکر کرد.
باید هم از خدای منان تشکر کرد، نماز شکر خوند و عقیده بنده باید الان رسانه ملی بیش از آنکه تلاش کرد تا مردم را به مشارکت حداکثری دعوت کنه، خدا خیرشون هم بده.
اما بیش از اون باید الان جشن ملی رو بولد کنه، برجسته کنه.
به ذائقه‌ی مردم این شیرینی بنشینه.
بدونن، متوجه باشن که چه حماسه‌ای آفریدن.
که البته نفس رهبر عزیزمون هم خدا سایه‌شون رو بر سر ما مستدام بداره که او هم دست خدا واقعاً بر سر ماست.
که اگر خدای منان این جانشین خالی از هرگونه دغدغه دنیایی و هوای نفسانی و چه چه بر سر ما قرار نمی‌داد کنار ما و واقعاً سایه‌اش سر ما بعد از حضرت امام نبود، ما چه خاکی بر سرمون می‌کردیم؟
انشاالله که چه ما باشیم عزیزان، چه نباشیم.
این پرچم طبق قول خود حضرت حق که ولایت دست اوست؛ الله ولی الذین آمنو یخرجهم من الظلمات الی النور.
انشاالله این پرچم یه روزی به دست صاحب اصلیش خواهد رسید و چه ما باشیم چه نباشیم روسیاهی به زغال خواهد نشست و و اون که الهیت نظامه بیش از هر وقت دیگری جلوه خواهد کرد و تابناک‌تر از هر وقتی.
دعای سلامتی وجود نازنین رهبر عزیزمون و همه اونایی که در مسیر این انتخاب موفق عمل کردن، زحمت کشیدن، تلاش کردن در هر حیثه مخصوصاً اون‌هایی که تبیین کردن و شادی روح امام عزیز و شهدامون و اساتید و اون‌هایی که گردن ما حق داشتن محبت کنید از صمیم قلبتون صلوات قشنگی ختم