هایی که در این ایام میشه خوب انجام بدیم شیرینی [مکث] وصفیه که دشمنان انقلاب به اصطلاح نامحرمان به انقلاب به قول امام ربه عابدی‌ها در خصوص انقلاب و پیشرفت‌های کشور ما و به نوعی دستاوردهای ما دارند که آدم یه مطالعه‌ای اجمالی حتی بکنه یه تورقی کنه مقالات رو ببینه بالاخره اونا چی میگن که وقتی که داخلی‌ها تعریف می‌کنن ما نگیم دارن اغراق می‌کنن، بزرگ می‌کنن.
خارجی‌ها دارن میگن، دشمنان ما دارن میگن.
[نفس عمیق] یکی از بهترین مقالات رو در یک سلسله [نفس عمیق] حالا تقریباً زمان‌بندی شده در روزنامه کیهان اومد در خصوص نظرات مثلاً دشمنان ما در خصوص پیشرفت ایران یا انقلاب.
من چند تاشون رو با توجه به ضیق وقت براتون تندتند عرض کنم.
مثلاً آقای ابراهامیان رو دیگه می‌شناسید که مورخ مقیم آمریکا و استاد دانشگاه‌های آکسفورد و پرینستون و کالج باروک نیورو-- نیویورک و خیلی جاهای معروفی اینو تو مثلاً آکادمی اینا درس میده.
یه مصاحبه‌ای ازش می‌کنن سال نود و هشت، هفت فروردین.
بخشی‌شو من براتون می‌خونم.
ایشون میگه دستاوردهای انقلاب اغلب نادیده گرفته می‌شود.
[خنده] خیلی جالبه.
یه مورخه خارج از کشور که مسلمون هم نیست.
اینها در خصوص دستاوردهای انقلاب ما میگه اینا نادیده گرفته میشن.
برای نمونه برنامه‌های مبارزه با بی‌سوادی و احداث مدارس و دانشگاه‌ها، همچنین توسعه جاده‌های روستایی و همچنین خانه‌های بهداشت و مراکز سلامت در روستاها.
و اگر دوست داشتید آمار داخلیش رو هم من بعداً براتون میگم که چند تا بوده، چند تا شده اینها.
مدارس مثلاً مراکز سلامت در روستا و چه.
بعد میگن که بنابراین اگرچه اغلب افراد از لحاظ رفاه اقتصادی و مسائل اجتماعی مشکلاتی دارند، ایشون میگه، اما رژیم جمهوری اسلامی به نسبت رژیم شاه واقعاً در این زمینه کارنامه بهتری داشته است.
بنابراین اگر دو رژیم را مقایسه کنید ، اصلاً نمیگیم دشمن‌ها.
یه آدم بی‌تفاوت ولی تحصیل‌کرده چندین دانشگاه، مدرس در سطح بین‌المللی داره این نظر رو میده.
اگرچه نارضایتی‌های اقتصادی وجود دارد، رژیم کنونی در برنامه‌های رفاه اجتماعی بسیار خوب عمل کرده است.
شما ببینید نظر ایشون.
این یه نمونه.
البته طولانیه.
مصاحبه با ایشون طولانیه.
بخشی‌شو من براتون خوندم.
حالا بعضی جاهاشو من علامت زدم براتون عرض می‌کنم.
[نفس عمیق] در خصوص مثلاً نرخ بی‌سوادی و باسوادی و یه مقایسه‌ای کردن.
کجا؟
نه داخلی‌ها.
آماره‌ای که یونسکو داده.
یونسکو اوایل دهه پنجاه، ایشون توی یونسکو توی مقاله‌ای میگه-- گزارشی میگه در اواسط، اواسط دهه پنجاه یعنی که قبل انقلاب، یعنی در اوج به اصطلاح تمدن بزرگ شاه، میزان باسوادان در ایران حدود سی درصد بود.
اما بر اساس همین آمار تا سال هفتاد و شش بیش از هفتاد و پنج درصد از مردم ایران باسواد شدند و در سال دو هزار و شونزده حالا تازه یعنی نود و پنج ما، اون موقع رو میگه آمار باسوادان کشور رقم حدود نود درصد را نشان می‌دهد.
یعنی بعد حالا نتیجه می‌گیره که چه حالا مقایسه می‌کنه که طولانیه دیگه رد شیم.
دیگه شما ببینید این آمار رو با هم مق-- تازه مال سال نود و پنج، نه الان که خیلی این آمار بیشتر شد.
یا در خصوص مثلاً عرض شود خدمتتون امید به زندگی.
یه نمونه‌ای.
یه گزارش سالانه سازمان ملل میده در خصوص متوسط عمود-- امور-- امید به زندگی در کشورهای مختلف.
در رابطه با ایران پروفسور همین آبراهامیان که براتون عرض کردم کیه.
در رابطه با شاخص توسعه انسانی و عامل امید به زندگی در این، در این شاخص در همون مصاحبه این رو بیان می‌کنه که در گزارش سالانه سازمان ملل هم میاد.
چی رو؟
میگه من یک شاخص اجتماعی رو ذکر می‌کنم که امید به زندگی‌ست.
پیش از انقلاب امید به زندگی در ایران به نسبت دیگر کشورهای جهان سوم، تازه نسبت به جهان سوم، در واقع آمار بدی داشت.
در حال حاضر نرخ امید به زندگی واقعاً بالا رفته است و اینو توصیف می‌کنه که حالا [نفس عمیق] به نقل از بعضی از نشریه‌های انگلیسی و اینا مطالب دیگه‌ای میگه که بماند.
[نفس عمیق] در خصوص اینکه چگونه بتونن جلوی رشد ایران رو بگیرن.
یه پایگاه اینترنتی هست که [نفس عمیق] خیلی معروفه و میگه که در اون یادداشتی که داره میگه در واقع مردم ایران این افسانه غربی‌ها را، افسانه غربی‌ها چیه؟
که از زمان انقلاب اسلامی سال هفتاد و نه، هزار و نهصد و هفتاد و نه می‌گوین کشور آیت‌الله‌ها نمی‌تواند در هیچ زمینه‌ای پیشرفت داشته باشد، نقش بر آب کرده‌اند میگه این رو نقش بر آب کردن.
بعد میاد عنوان می‌کنه که توضیح میده مفصل خلاصه‌اش اینه که باید با تحریم و اغتشاش جلوی رشد علمی ایران گرفته بشه.
راهش اینه.
اجازه بدید این تیکش هم شیرینه براتون بخونم.
سردبیر مجله nature با اشاره به پیشرفت‌های ایران اینو می‌نویسه.
اینم بخشی‌ش رو من می‌خونم.
«تعالی علمی در ایران در حال بازسازی دوباره است، مگر اینکه با اغتشاشات یا تحریم‌های بیشتر جلوی آن گرفته شود و، و، و، و، و ایرانیان می‌دانند چه کسانی هستند.
خودشون می‌دونند کی‌اند و از سابقه تمدن و علمی‌شان به خوبی آگاه هستند.
در چند سال گذشته این کشور پول بیشتری را در علم سرمایه‌گذاری کرده است.
حتی آیت الله علی خامنه‌ای که به طور مؤثر مسئولیت این کشور را بر عهده دارد، برای علم صحبت کرده و از کشور خود خواسته است تا اعتماد به نفس در تمامی زمینه‌های علمی را توسعه دهند.
این فراخوان درون یک جامعه، این فراخوانی درون یک جامعه دانشگاهی کوچک است که به شدت از میراث غنی و باستانی پیشرفت علمی ایران آگاه است.» اینم مال این سردبیر.
مثلاً در Fox News دیگه آگاه هستید دیگه.
در رابطه با بحث مثلاً مؤسسه رویان و اینها.
میگه «در حالی که بخشی از دانشمندان آمریکایی از نظر برخی محدودیت‌ها به کشورهای غربی آماده پذیرش ایران در باشگاه کشورهای هسته‌ای بودند.» میگه «در اواخر سال نود و یک که هنوز چشم‌انداز روشنی از پیروزی مدعیان اصلاحات و تدبیر و امید در انتخابات یازدهم ریاست جمهوری رویت نمی‌شد، یک مرکز» مربوط به اوایل دولت امید به خیال خودشون.
«یک مرکز مطالعاتی امنیتی رژیم صهیونیستی اعلام کرد در چالش هسته‌ای با غرب موفقیتی بزرگ در انتظار ایران است.» اون اعلام می‌کنه.
بعد «به گزارش وبسایت Institute مطالعات امنیتی ملی اسرائیل، تو همون زمان پروفسور افرایم» ایشون نقل می‌کنه که «وابسته به دانشگاه تلاویو هم هست».
تلاویو اسرائیل.
اینم براتون بخونم.
بعد حالا بریم آخر مقاله.
یه تیکه هم از آخرش بخونم بسه.
عین گزارش رو دارم براتون می‌خونم.
«گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نشان می‌دهد که ایران تا چه اندازه در تولید اورانیوم غنی شده موفق بوده و چه توانایی‌های بالایی در تکنولوژی برخورداری از انرژی هسته‌ای به دست آورده است.
رسیدن به این مرحله این نکته رو به ما یادآور می‌شود.
این نکته رو دقت کنید که ایران به نقطه غیر قابل بازگشت در برنامه هسته‌ای‌اش رسیده است.
یعنی شما نمی‌تونید دیگه جلوش رو بگیرید.
این بدان معناست» خودشم داره تحلیل می‌کنه.
«این بدان معناست که ایرانی‌ها به پیر-پیروزی بزرگی دست یافته‌اند.
از اظهارات مقام‌های مذاکره‌کننده با ایران نیز می‌توان چنین چیزی را دریافت.
این در ذات خود پیروزی بزرگی برای ایران محسوب می‌شود.
بدین ترتیب ایران ثابت کرد که می‌تواند تحریم‌های بین‌المللی را تحمل کند و همزمان به پیشرفت هسته‌ش، هسته‌ای‌اش بپردازد.» روزنامه فیگارو سرتیترش میگه «اکنون ایران می‌تواند مرکز نظامی و هسته‌ای اسرائیل رو رصد کند».
لوموند تیتر می‌زنه «ایران با پرتاب نخستین موشک بالستیک نظامی خود گام دیگری در راه تقابل برمی‌دارد.
بعد از عرصه تعجب دانشمندان و سیاستمداران جهان در خصوص پرتاب موشک ایران» میگه خیلی مفصله.
من قسمت آخر مقاله رو براتون بخونم.
ببینید خیلی شیرینه این قسمت.
وقت نیست و الا اینو باز می‌کردیم.
خیلی شیرین بود.
روبین تو مرکز دفتر مطالعات نظامی خارجی.
یه هم شخصیت میشه گفت نظامی داره هم اطلاعاتی، هم امنیتی، هم مثلاً از حیث خبرگزاری اینها.
هم شخصیت دانشگاهی داره تو رشته‌های نظامی.
یه چهار پنج خط از صحبت‌های ایشون هم براتون بخونم.
شیرینه.
میگه «رویکرد ایران به قدرت نرم، ماهرانه و متنوع است.
برای درک قدرت نرم ایران باید سابقه امپرا-امپراتوری، تحولات مذهبی، زبان و فرهنگ فارسی و تاریخ این کشور را به رسمیت شناخت.» میگه همه اینا رو باید به رسمیت بشناسیم.
دیگه «اگر تاریخ یکی از ستون‌های نفوذ ایران و یکی از نقاط اشتراکی باشد که مقامات این کشور استراژ-استراتژی‌های قدرت نرم را حول آن شکل می‌دهند» یعنی اگه تاریخ ایران، تاریخ تمدن ایران که الان چندتاش رو شمرد، اگه اینا یه ستون باشه که قدرت ایران حول اونه، اینجاش خیلی شیرینه.
«دین ستون دیگر جنگ نرم ایران است.» این آقا داره اقرار می‌کنه.
دین.
اون داره.
بعد مردم خودمون یه سری داخل استهلال فرهنگی و دینی بهشون رخ داده که احساس می‌کنن مثلاً عقب موندگیه همه از دینه.
اون داره اقرار می‌کنه که از معجزات رشد ایران، پیشرفت چشمگیر ایران در همه صنعت‌ها، در همه حوزه‌ها اصلاً دینه.
خود دین‌داری و مذهب‌مداریه.
بعد اینا می‌ره حالا به سمت رهبری و اینا که دیگه فرصت ما گذشته.
من سعی می‌کنم هر روز بخشی از این از شاید دستاوردها رو براتون بخونم یه مقدار کیف کنیم.
انشاالله اگر دوست داشتن بچه‌ها بذارن تو کانال دیگران هم بشنون.
یه ذره از این چیزا گوششون بشنوه.
انقدر دچار خودتحقیر نباشیم.
انشاالله عاقبت ما ختم به خیر بشه.
به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
سلام بر محمد و آل محمد