یا رب اعوذبک من همزات الشیاطین و من شر نفسي و من شر خلقک.
بسم الله الرحمن الرحیم.
لا حول و لا قوة إلا بالله العلی العظیم.
اللهم إیاک نعبد و إیاک نستعین.
الحمدلله علی کل نعمه و اسأل الله من فضله.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته.
السلام علیکم و رحمة الله.
ان شاء الله در این لحظات و آنات نورانی عزیز زهرا سلام الله علیها هر کجا تشریف دارند از دعای همه ما رو دعا کنند و خدای منّان غم از دل آقامون بردارد صلواتی خد بفرمایید.
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
با کسب اجازه از سرور عزیزم حضرت آقای رنجبر همچنین استاد عزیزمون حضرت آقای محمدی عزیز.
ادامه بحث دیروز رو اگرچه قول داده بودیم که ان شاء الله امروز دو تا از مقامات مهم حضرت ابا صالح رو بررسی کنیم که ربط به مقام سراللهی ایشون دارد.
اما چون دیروز ما تو مقدمه موندیم اجازه می‌خوام که همون رو فعلاً ادامه بدیم تا یارkra خواهد و میلش به که باشد.
به فضل الهی کتابی که امروز معرفی می‌کنم خلع النعلین و اقتباس النور من موضع القدمین.
آره مرحوم ابن قسی آندلسی است.
کتاب بسیار ظاهراً از اون فخلع نعلیک إنک بالواد المقدس توى الهام گرفتن و این کتاب رو نوشتن.
می‌خوام معرفیش کنم بخشیش رو ان شاء الله قرائت کنم که مرتبط با بحثمون هست.
کتابش خیلی شیرین است.
پیش از اینکه ورود کنم به بخشی از این کتاب عرض کنم محضر شما خوبان که بحث به مقام سراللهی حضرت به اینجا رسید که هر مقدار بهره از باطن ولایتی که ایشون کل ولایت رو دارا هستند و واسطه خیز هم-- واسطه فیض همه کائنات هستند من و شما اخذ کنیم رتبه ما اونجا مشخص میشه که مقام لقاءاللهی ماست.
دقت بفرمایید که وقتی ما اگه دقت کردید دیروز هم در بحثمون به حضرت زهرا سلام الله علیها گفتیم سر رو سر و از دل و سر المستودعه فيها حضرت صاحب رو گفتیم سرالله.
اگر بخواهیم درست قصه رو و موضوع رو باز کنیم اتفاقاً ایشون سر امام عسکری است.
امام عسکری سر امام هادی است.
امام هادی سر امام جواد همچنین تا پیغمبر عظیم الشأن.
اینچنین وقتی نگاه کنی اصلاً امام زمان چی میشه؟
میشه سر و سر و سر و سر همینطوری بگیر برو.
یعنی وجود ایشون به شدت حالت سریه دارد که زبان‌ها لال هست.
همون بحث ظاهر و باطنی که دیروز عرض کردیم آیه بیست سوره لقمان چه شیرین "أَلَمْ تَرَ أَنَّ" آیا نگاه نمی‌کنید که "أَنَّ السَّخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ" نگاه نمی‌کنید که خدا چگونه مسخر شما کرده آنچه تو آسمان‌ها و زمینه "وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ" فراوانی داده به شما چی رو؟
"نِعْمَةً ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً" اگر تفاسیر روایی اهل بیت رو دقت کنید، تفاسیر روایی مثل مثلاً صافی، برهان، نور الثقلین، در المنثور این‌ها یا خود تفسیر روا-روایی اهل بیت، اونجا داره که این نعمت ظاهره، نعمت ظاهره ولایت و امامت اهل بیت علیهم الصلاة و السلام بود که ظهور داشتند.
نعمت باطنه دیروز عرض کردیم هر چیزی ظاهر و باطنی دارد و ما الان داریم به رشحه ای، یک جلوه‌ای، یه قطره‌ای از اون بطون دریای موّاج ولایت ناحیه ولایت کلیه ه-- نگاه می‌کنیم و حرف می‌زنیم.
این "نِعْمَةً باط-- نِعْمَةً نَعَمَهُ ظَاهِرَةً" این نعمت ظاهره ولایت اهل بیته دیگه که ظهور کرد.
باطنه فرمود الامام الغائب امام عصر ما.
البته به یک معنا تمام آل الله غیبت داشتند.
شما فکر می‌کنید حضرت زهرا سلام الله علیها غیبت نداشت؟
یعنی همه حاضر بودند خودشان رو در حضور ایشون می‌دیدند مقام ایشون رو درک کردن.
همشون اگه اینطوری نگاه کنیم غیبت داشتند.
غائب بودند از نظر عقل ما از نظر عقلی مردم غائب بودند.
کسی درک نکرد اون‌ها رو اما حالا از حیث ظاهری این امام آخر باطن شده.
شده دیگه سر سر سر سر تو برو تا مقام اون صادر اول که واسطه‌ی فیض است.
به این شکل.
یعنی این، اینطوری نگاه کنیم قصه رو.
حالا هرچی که زمان میگذره و می‌رسیم به این عصر اعصار پشت اعصار بر اساس آیه‌ی رتق و فتق که حضرت علامه یک رساله‌ای براشون نوشتن و خیلی سر و صدا کرد بین اندیشمندان جهان این رساله، رساله‌ی رتق و فتق علامه و اونجا ایشون ثابت کردن بر اساس این آیه و روایاتی که همینطور هزاران هزار دوره، هزاران هزار عدد کثرت، عدد نمیشه گفت.
امام صادق علیه السلام فرمود ألف ألف آدم قبل از آدم زمان ما بود و بعد از زمان ما هم خواهد آمد.
هرچی که این دوره‌ها میان و میرن اشتداد وجودی و شدت ظهور و بروز اسماء بیشتره.
این نکته رو خوب دقت کنید.
الان مقدمه ورود من به این یک نکته‌ای از این کتابه.
اونجا که می‌فرماید الله ولی الذین آمنوا یخرجوهم من الظلمات الی النور این اخراج به سمت نور استمرار داره.
دائما الله اونم اسم جامع، اسم جامع دائما داره اخراج می‌کنه اهل ایمان رو به سمت نور.
و این حرکت آنی متوقف نمیشه.
اصلاً عالم در حال حرکته.
در کتاب شریف فسفاطمی که در فاطمیه اینجا آوردیم ازش بهره بردیم.
حضرت علامه از دو حرکت، یکی حرکت در ملکوت و یکی در ملک سخن میگن.
حرکت از در ملکوت، ملائکه، اون مبدعات، حالا ارواح، مرسلات، مفارقات.
اون‌ها حرکت ایجادیه دارن، ایجاد می‌کنن، ما رو به حرکت در می آورند.
اون‌ها حرکتشون تکمیلیه، می‌خوان ما رو تکمیل بکنن.
ما چگونه است حرکتمون؟
حرکت وجودیه داریم نه ایجادیه.
یعنی ما میریم به سمت اشتداد وجودی.
یعنی چی؟
شدت وجود پیدا کردن یعنی چی؟
یعنی اسماء خدا در ما بیشتر ظهور کنه، جلوه کنه.
منظورم از اسماء اون علم فکری نیست.
اون مفهوم اسم نیست، بلکه حقیقت اون اسمه.
مثل این که شما یک مثلاً میگی آقا اسم الرؤوف رو میشه بفرمایید یعنی چی؟
یعنی مهربان.
خب بله اینو که همه می‌دانیم.
ولی یه یتیم میاد بهش میگه آقا کمک من می‌کنی؟
می‌زنه تحت سینه این یتیم.
این چه می‌فهمه الرؤوف چیه چنین کسی؟
ولو علم فکری داره.
ولو ورزش فکری کرده.
اما اگر به گونه‌ای این اسم در او پیاده شد به قول علامه که یتیم دید دست و پاهاش لرزید.
این، این یعنی.
پیاده شدن اسم در او و این شدت می‌گیره.
یعنی شما اهل ایمان رو الان به مراتب باید بالاتر از اهل ایمان قدیم فرض کنید.
این‌هایی که میگن هر چیزی نمی‌دونم جدیدش خوبه یا چیزایی میگن جدید خوبه جدید، جدید.
حالا بعد میگن مگر رفاقت کلاً اصلاً این حرف غلطه.
این که مگر رفاقت، رفیق که اسم امامه.
الرفیق و الأنیس الرفیق.
امام رضا در اون حدیث شریفش امام که معرفی کرد از، از اسامی امامه.
اتفاقاً رفیق هرچی جدیدتره شدت رفاقتش بیشتره.
از این حیث که دارم میگما، از این حیث پیاده شدن اسماء.
هرچه جلوتر میریم شدت ظهور اسماء بیشتره، جلوه‌ی الهیه بیشتره.
لذا این عصر، این عصر حضرت علامه فرمود نبی اکرم و نبی اعظم این عصر و جانشینانش اوصیا او تا امام عصر ما همه اولی و اعلی و اشمع و برترند از جمیع انبیا و اولیای پیشین.
لذا در سلام آخر نمازش السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
علامه می‌فرماید کیا را در نظر داری؟
بله، همه انبیا دوره‌های قبل و بعد رو هم اولیاء الهی رو هم مدنظر دارم.
حتی اون سه موالیدی که بر اثر تناکح بین آبا سبعه و أمهات أربعه ایجاد میشه که معدن هست یا جماد و نبات و حیوان.
این سه تا حتی به اون‌ها اشکال نداره سلام تو به همه بزنه.
همه رو به آرزوی سلامتی برای همه بکنی و همه دست به دست هم میدن که تو رو به سلامت بدارن.
اما اول به کی؟
اول به اون وجود سر الله که واسطه‌ی فیض است.
سلام آخر امام عصر رو در نظر بگیر که ورودت به عالم کثراته از واحد، از احدیت که قل هو الله احد میای تا برسی به مرتبه واحدیت که کثرته و همه‌ی این‌ها رو ظل الله بدونی، آیات و تشئونات الهی ببونی.
نه جدایی از خدا که بگی حالا این آسمان، این هم زمین.
حالا بگردیم ببینیم خدا کجاست.
چنین نیست که الله صمد هیچ کجا نیست که از او خالی باشد.
هو معکم أینما کنتم فأینما تولوا فثم وجه الله ممنون.
وقتی اینطوری نگاه می‌کنی میگه امام عصر تو اول در نظر بگیر.
اون از همه برتره و تنها عزیزیست از بین اولیاء الله که به وجود عنصری در این عصر و در این زمان و در این مقتل و در این دوره الان ایشون تشریف دارن.
درسته نعمت، نعمت باطنی‌ست.
اما اولی و ارجح است بر همه اولیاء الله.
او واسطه‌ی فیض است.
درسته امام عصر هم از نبی اکرم اسلام کسب فیض شب‌های جمعه می‌کنه.
اما وقتی نبی اکرم اسلام هم بخواهد به من و شما در این عصر توجه کند از واسطه‌ی فیض امام انصری زمان یعنی امام عصر توجه می‌کند و نگاه می‌کند.
لذا اینجا یعنی علامه می‌فرماید تمام عالم در حرکت از بالا حرکت ایجادی از پایین حرکت وجودی همه به سمت شدت نور در حرکت‌اند.
این حرکت مثل مشک زنی ایشون تعبیر ایشونه مثل مشکی که می‌زنن تکونش میدن تا اون خامه، اون زبده، اون چکیده و اون خلاصه بیاد روی مشک.
اون اصلشه.
زبده‌ست.
خلاصه است.
درسته؟
می‌فرماید تمام عالم در حرکت‌اند که خلاصه‌ی این خلقت بشود چی؟
انسان.
ثمره‌ی درخت وجود انسان است و او که انسان کامل است دیگه تک محصول ثمره‌ی درخت وجود است.
خب اون دیگه میشه برتر از همه.
لذا این عصر رو که ولعصر قسم به عصر می‌خوره اصطلاحاً گفتن عصر محمدی صلی الله علیه و آله و سلم [صدای فرد از پشت زمینه].
صاحب این عصر کیست؟
ما ضل صاحبکم و ما غوی.
آیه‌ی قرآن.
صاحب این عصر همین سر الله است.
حضرت ميم حاء ميم دال ابن العسکری صلوات الله علیک همه.
حالا ایشون در عصری واقع شدند که شدت ظهور اسماء و تجلی اسماء بیش از هر مرحله و هر دوره‌ی دیگریست.
این که درسته ملأ الظلم و الجورا.
اما اساتید ما فرمودند که حاکمان بسیار اهل مثل نتانیاهو مثلاً سی هزار زن و کودک رو می‌کشه عین خیالش هم نیست.
نه که همه‌ی مردم، نه که همه‌ی مردم به سمت ظلمت بروند.
کل مولود یولد علی الفطره.
فطرت الله التي فطر الناس عليها.
همه به سمت خدا در حرکت‌اند.
خب پس همه به سمت اشتداد وجودند.
این، این عصر سر الله بیش از هر عصر دیگری خودش رو نمایان می‌کنه.
باید آماده شد برای اخذ فیض از سر الله خیلی ظرفیت می‌خواد چون شدت نور خیلی زیاد شده.
مثل اون آیاتی که ملا صدرا گریه کرد فرمود این‌ها ذخیره‌ی عقول آخرالزمانه.
چرا ذخیره‌ی عقول آخرالزمان؟
چون اینجا اشتداد نور بیشتره.
حالا برگردیم به متن کتاب که می‌دونید این ابن قسی آندلسی مثلاً در سال پونصد و نود هجری، ابن عربی عارف عربی، حضرت محی الدین که امام از ایشون به عظمت یاد می‌کرد و آثار ایشون رو معرفی کردن به اندیشمندان شرق و غرب عالم، ایشون این کتاب رو که بهترین میگن معروف‌ترین کتاب ایشونه، کتاب زیاد داشتن.
ابن عربی اون سال، سال پونصد و نود هجری خوند و شرحش داد این کتاب رو.
می‌دونید که عثمان یحیی نزدیک به هزار عنوان جلد کتاب در ابن عربی می‌نویسه، یکی شرح این کتابی که دست منه.
خیلی حالا ابوالعلاء حنیفی اونجا می‌فرماید که در شرح فسوسش می‌فرماید که ایشون اونچه که در این کتاب، این کتابی که دست منه که میدم بعد منبر ببینید خواستید عکس بگیرید، بگیریدش.
اونچه که بر اساس آیات و روایات و استنباطش در این کتاب آورده، همون القاءات و اشراقات الهیه است.
یعنی القاءات صبوحی حضرت حق بر قلب ایشون بوده.
بزرگان خیلی تکریم کردن.
ببینید چی می‌فرماید.
خودمون رو دست کم نگیریم.
حرف من اینه وقتی توجه به سر الله می‌کنی عجب زمانه‌ای و عجب کلاه عزتی، تاج عزتی بهتره.
عجب تاج عزتی خدا بر سر ما گذاشته.
بدان که هر زانو به زمین زدن یا هر حمد و ستایشی که انسان در پایان عمر انجام دهد برعکس متعارف میگن آقا این پیرمرد، این پیرزن فرتوت از پا افتاده ولش کنید دیگه به درد نمی‌خوره.
ایشون می‌فرماید اونچه که عبادتی که زمین می‌زنی، پا می‌کوبی حالا در آخر عمرت انجام میدی، چکیده‌ی دوران عمر اوست.
مثل این عصر که چکیده‌ی همه‌ی اعصار است و معادل عبادات سراسر زندگی‌اش می‌باشد که آن حیات باطنی و انوار نشاط آخرت است.
بر همین قیاس می‌توان گفت یک نماز محمدی صلی الله علیه و آله و سلم [صدای فرد از پشت زمینه] یعنی پیغمبر بخواند؟
نخیر که امت اُمّی یعنی شما به‌جا آورده شود معادل عبادت انس و جن از آدم تا عیسی علیهم السلام است.
همان‌طور که نبوت او صلی الله علیه و آله و سلم بر نبوت‌های دیگر برتری دارد، کتاب او نیز هم‌سنگ تمام کتب انبیاست.
همه‌ی کتاب‌ها رو بریزی رو هم.
تازه کتاب پیغمبر به یک معنا ثمد است.
پره پره.
همچنین امت او که هم‌سنگ تمام امت‌های پیشین، تمام امت‌ها یعنی همه‌ی امت‌ها رو بریزی رو هم، میشه میگه این امت پیغمبر هم‌سنگ اونا و برابر با فرقه‌ها و ملت‌هاست.
کرامت و ولایت پیامبران پیشین در نبوت او جمع شده است.
هم کرامت هم ولایت.
یعنی همه‌ی ولایت‌ها رو جمع کنی تازه یک شعبه‌اند از چی؟
ولایت کلیه‌ی الهیه‌ی این پیغمبر.
این امر پس از او در خویشاوندان و نسل او آشکار شد.
آنان که غریبان امت بودند.
حالا اینجا خیلی حرف داریم بماند.
غریبا.
چرا غریبان امت آگاه این را می‌داند و جاهل به آن نادان است.
بعد اشاره به آیه بیست و پنج و بیست و شش سوره قاشیه می‌کنه که ان الینا ایابهم ثم علینا حسابهم.
دیروز عرض کردیم تو جامع کبیر ایاب الخلق الیکم و حسابهم علیکم.
برگشت خلق به سوی شماست و ثابت کردیم برگشت ما به سمت انسان کامل است.
این آیه اش.
بعد از شرف الدین حسینی یا نجفی ذیل این آیه یک روایتی میاره از جمیل بن دراج که ابالحسن صلوات الله علیه فرمود که حالا یه سوالی از حضرت فرمود که من اینو حقیقتو بگم برای همه فرمود برای هر کسی نگو.
و بعد حضرت فرمودند که این اشاره به این آیه کردند که اونجا دیگه حساب و کتاب با ماست.
قسیم الجنة و الناران.
حساب و کتاب اصلاً همه به سمت او برگشت می‌کنند.
اما بین همه این‌ها یک نفر شده طاووس اهل الجنة.
الله اکبر.
سر اللهی به تمام معنا.
شوخی نیست، درکه.
شما ببین از این متنی که دارم می‌خونم متوجه این اشتداد و شدت و این حرکت می‌شید که همه ما رو داره سیر می‌ده حضرت با خودش.
چه دست بوسی باید از این سر الله بکنیم که ما رو با باطن عالم داره آشکار می‌کنه، آشکا، آشنا می‌کنه با ولایتش.
ادامه.
بعد ایشون ادامه میدن که با این وجود نمی‌توان آنها را با هم قیاس کرد و همانندی یا برتری قا، بر، یا برتری قائل شد.
یعنی بین چهارده معصوم علیهم السلام.
این‌ها جملگی فضل الهی است و به هرکس که بخواهد دهد مقام و شرافت نبوی و آقایی و سروری علوی در برادری و جوانمردی بی‌غل و غشی است که به دو آموخت.
بنابراین حکمت نبوی و دایره فلکی در عیسی علیه السلام به اتمام رسید.
خیلی با رمز داره میگه.
ای کاش ما وقت داشتیم اینو باز می‌کردیم.
دایره فلکی عیسی و قطب در وسط دایره قرار دارد که او کیست؟
پیغمبر من و شما.
او قطبه.
قطب الاقطاب بلکه.
جهاتی که در نشئه آخر ظاهر می‌شود، این نشئه آخر یعنی اینجا، چه بسا مجموعه‌ای از سنت‌های تبلیغ و دعوت و ازدیاد بشریت و زاد و ولد در زمین و برقراری نبوت و برادری و قاعده ساله‌هاست.
ضروریست که اصل و فرع، اصل سر الله، فرع تمام خلائق، اصل و فرع یا ریشه و شاخه‌ها مشارکت کنند.
اصلها ثابت و فرعها فی السماء.
ریشه و ثابت، شاخه‌ها مشارکت کنند.
این ضروریه.
یعنی من و شما باید مشارکت داشته باشیم.
مشاکلت داشته باشیم، مناسبت داشته باشیم، مشابهت داشته باشیم.
دارم ترجمه‌اش می‌کنم.
با کی؟
با سر الله، با امام زمان خودمون.
یعنی وظیفه ما خیلی سنگین‌تره و ما مقاممون به مراتب اگر بتونیم این رابطه رو درست با سر الله برقرار کنیم به مراتب بالاتر است از قبلی‌هامون.
اینکه پیغمبر به نسل سرمن اشاره کرد فرمود اینا ده‌ها برابر شما مقام و رتبه دارن یعنی همین.
این، این داره الان داره به همین اشارات تصریح می‌کنه.
بعد ادامه میدن که تا جویبار والی شاخه‌های کوچک و پس از آن ثمر دهد.
این اشاره به آدمیت و آغاز کرامت انسانیست و ادامه میدن در بحث آرامش روحی و این‌ها که کتاب بسیار خوبی‌ست رجوع کنید ان شا الله بگیرید که در اول از صحيفة الاولىش در رابطه با ملکوتیاته، از صحيفة الثانیه اش در رابطه الفردوسیاته، از ثالثه‌اش المحمدیاته، از رابعة‌اش الرحمانیاته.
بسیار عالی، شیرین، خوب.
خب پس نتیجه، نتیجه اینکه این سر الله سر الله دیگریست.
این سر مگو سر مگوی دیگریست.
کل یومنذ او کل اناس به امامهم.
هرکس پشت سر امام خودش حرکت می‌کنه.
خب این شدت نور به حدی زیاد شده که هرکسی تاب و توان مأموم شدن این امام رو ندارد.
خیلی باید رو خودمون کار کنیم.
خیلی باید خودمون رو بسازیم که او الان در همه نشئه‌ها واسطه فیض از شما بگیر ذیل صادر اول یا نفس الرحمن از عقل اول که قلم اعلی است بگیر بیار پایین تا هیولای اولی.
در، می‌دونید در یونان چوب نتراشیده رو میگن هیولا.
این دیگه انزل مراتب که دیگه یک قوه و یک منّه و یک استعداد محضه.
دیگه پایین انزل مراتب خلقته که از اینجا دیگه می‌خواد شروع کنه قوس صعودش و ان الی ربهم حرکت کنه بره بالا.
چه میزان خودت رو تراشیدی؟
به چه شکلی خودت رو درآوردی؟
به چه شکلی قل کل يعمل علی شاکلته.
به چه شکلی خودت رو درآوردی که بحث و شفع الوتر شفاعت رو علامه می‌فرمود در جلسه صد و یازده مصباح و صد و دوازده می‌فرمود انقدر شفاعت رو بد برای مردم بیان نکنید که بعضیا دست به قلم گرفتن و شروع کردن یه به گونه‌ای ش-- عین تعبیر ایشون شفاعت رو بیان می‌کنند که انگار حضرت حق مثلاً جلوس کرده بر کرسی سلطنت پیغمبر عظیم الشأن اسلام تشریف میارن، دست امتشو می‌گیره میاره محضر خدا و میگه یا حضرت حق این مثلاً به خاطر من ایشون غلط کرد، اشتباه کرد، ببخشش.
به خاطر من ریش گرو بذار، به خاطر من ببخش.
این که میشه پارتی بازی، این چه حرفیه؟
شفع، جفت شدن قطعا استاد عزیرم اینجا مطالب بسیار ارزنده‌ای رو شنیدم از ایشون پیرامون همین موضوع.
باید هم سنخ اون‌ها بود، هم شکل اون‌ها بود، مناسبت با اون‌ها داشت.
بین مدرک و مدرک مناسبت باید باشه، مشاکلت باید باشه.
نمیشه بین من و شما و سر الله مشاکلت و مشابهت و مناسبت نباشد.
بعد ما ارتباط با امام عصر بگیریم.
اصلا نشدنیه چنین چیزی.
حالا ظاهر رو نگاه کن من دم می‌زنم، من ولایت دارم.
خب ولایت داری یعنی چی؟
اصلا اِ-- حقیقت ولایت به یک معنا غربه.
چهار رکعت نماز عصر خواندم قربتاً الی الله.
اونم الرحمن نه، الرحیم نه، باطله بگی.
الله اسم جامع.
راه به سمت ما بازه.
خب این قربت یعنی چی؟
نزدیکی.
فرمودن تلبس به اسماء الله.
ببین هر طرف میریم بر می‌خوریم به اسماء الله.
یعنی لباس اسماء رو پوشیدن.
آقا میشه اینو یه ذره بازترش کنی؟
این لباس اسماء پوشیدن یعنی چی؟
یعنی این‌ها در تو پیاده بشن.
تو هم بشی رشه ای، وجهه ای، جلوه‌ای از رحمانیت حق، رحیمیت حق، کریمیت حق، هبه و منه-- هبات و منه الهی.
تو هم ببخشی، تو هم سخی باشی، تو هم کریم باشی، تو هم علیم باش-- حالا حضرت حق در نشئه اولی یا این نشئه از این مرتبه مادون بگیریم بخوایم قفس صعودی بریم بالا، اینجا در نشئه مادون که دنیاست، اینجا خدا چیه اسمش؟
قبلا عرض کردیم فکر می‌کنم فاطمیه خدمتتون عرض کردیم.
اسم خدا اینجا علیم است.
به شدت داناست که اون قرب تلبس به اسماء الله.
به یک معنای دیگه فرمودند عالم شدن یعنی قرب.
هرچه علم برداشتی همون مقدار نزدیک شدی.
المعرفة بدر المشاهده.
می‌خوای به شهود برسی؟
أشهد أن لا إله إلا الله.
این شهود نیازش معرفته.
حالا می‌خوای بری بالا بسم الله.
همون معرفت می‌خواد، علم می‌خواد.
اینجا علیم.
بری به ملکوت عالم خدا أعلم است.
اونجا جبروته بر وزن فعلوت.
جبر محض.
سلطنت دست خداست.
اینجا تو می‌تونی بگی نظر من خدا اینو فرموده اما البته نظر من چیز دیگریست.
غلط کردی که اینو میگی.
حالا گفتی در ملکوت لام تا کام حرفی نداری بزنی.
اونجا جبروت است.
شدت حقه.
شدت سلطنت حقه.
لذا اونجا أعلم است.
بالاتر از اون چی؟
یه ق-- ورقه دیگه بخوان بالا برو.
برو به سر سر سر سر نظام هستی برس.
اونجا دیگه خدا چیه؟
اگه گفتی خدا چیه اونجا، خدا اونجا دیگه اسمش چیه؟
اصلا خود علمه.
خدا علمه.
دیگه بعد علامه حسن زاده می‌فرماد عالم، علم انباشته شده روی هم است.
الله اکبر.
[صدای میز] هر چقدر ما عالم بشیم، قرب پیدا کردیم و لباس اسماء به تن کردیم و همون مقدار رابطه‌ی ما با امام عصر تنظیم میشه با سر الله.
تا جایی که ما هم سری از اسرار زمان خودمون خواهیم شد.
باز هم می‌دونم ما حرفمون نپخته، مون جمع نشد.
چه کنم؟
بحث سنگینه و من خیلی دوست دارم که شما آشنا بشید و لذت ببرید و ان شا الله از ما هم جلو بزنید.
کتاب‌ها هم که من معرفی می‌کنم یا الله دعا کنیم.
یه دو سه خط، دو سه تا بند سرود هم می‌خواستم بخونم.
ان شا الله باشه فردا اگر فرصت شد ایام خاصی است.
دو سه تا بند سرود هم فردا ان شا الله انتهای بحثمون بخونیم.
بسمک العظیم الاعظم الهی بمولانا صاحب العصر والزمان یا الله.
یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا الله، یا رحمن، یا رحیم، یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک.
اللهم عجل لولیک الفرج.
سلام نا قابل ما از صاع محضر حضرتش برسان.
عاقبت جمع ما با شهادت ختم بخیر فرما.
خدایا تو رو به آبروی آقامون امام عصر شر اسرائیل و آمریکا و استکبار به خودشون برگردان.
ای خدا از مردم مظلوم فلسطین و غزه و رفح دفع بلا بگردان.
دست عزت و تایید و حمایت و شوکت و عزتت بر دوش رهبر عزیزمون قرار بده.
پدر و مادر ما هر کجا هستند از فیض این جلسه بیش از ما از صاع بهره‌مند گردان.
خدایا فرزندان ما نسل در نسل ما تا قیام قیامت ای خدا همشون رو در خدمت قرآن عترت قرار بده.
دعای آخرم معرفت کنیم برای اونا که سفارش کردن.
خدایا هر کسی به ما سفارش کرده التماس دعا گفته خاصه مریض‌ها به حرمت این جلسات و این صاحب این جلسات از صاع شفای عاجل و کامل مرحمت فرما.
اللهم اغفر وارحم من يقرأ الفاتحة مع الصلوات.
اللهم اغفر وارحم من يقرأ الفاتحة مع الصلوات