[همهمه] بسم الله الرحمن الرحیم و به این استعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیات.
سلامٌ علیکم و رحمة الله.
در آستانه ماه شریف شعبان هستیم.
پیشاپیش تبریک میگیم.
ماهی است که یک شهادت هم درش نیست.
همه سراسر نور و سرور و بهجت و میلاده.
یکی از بهترین کارها بلکه میشه گفت بهترین دستوراتی که دادن در خصوص ماه شعبان صلواته.
تا میتونه انسان [همهمه] خدا رحمت کنه.
یه هدیه هم می‌خوایم خدمت شما تقدیم کنیم.
خواستیم فردا به خدمت عزیزان مسجد بلال در کلاس معرفت نفس بگیم.
حالا به دلمون افتاد به شما هم تقدیم کنیم.
دوست داشتید انجام بدید.
ما که انجام دادیم برکت خاصی دیدیم ازش.
محضر حضرت آیت الله آشیخ عبد القاسم شوشتری که رسیدیم اصفهان ما میرفتیم محضرشون درس می‌گرفتیم.
ایشون شاگرد بلا فصل مرحوم آقای حافظیان بود.
می‌دونید مرحوم آقای حافظیان هم شاگرد بلا فصل مرحوم آقای نخودکی اصفهانی بود.
مرحوم آ-آقای نخودکی هرچی که داشت بخشید به آقای حافظیان.
ایشون هم بخشید به آقای شوشتری.
اینو گفتم که بدونید از چه کسی دارم نقل قول می‌کنم.
ایشون فرمودن که از روز سوم شعبان شروع کنید.
یک دستور العملی هست که خدای نخودکی این دستور رو به شاگرداشون، خواص شاگرداشون می‌دادن.
از روز سوم شعبان تا نیمه شعبان.
شروع کنید روز اول هزار صلوات.
البته تسبیحی رو بردارید که این تسبیح تا حالا باهاش ذکر نگفته باشه کسی.
یعنی نو باشه.
خرید تازه بخرید.
روز سوم شعبان، ترجیحاً س-- مکان و زمان ثابت باشه اثرش بیشتره.
روز اول هزار تا صلوات هدیه می‌کنید به پیغمبر.
روز دوم که میشه چهارم شعبان هزار صلوات هدیه می‌کنید به امیرالمؤمنین.
همینطوری نیمه شعبان می‌رسه به امام عسکری.
امام عسکری هزار صلوات هدیه می‌کنید.
دیگه به امام عصر رو گرو نگه می‌دارید.
تسبیح رو جایی که رو به قبله باشه، یعنی الان میشه اینجا، اینجا رو به قبله می‌خوایم بگیم مثلا اینجا میشه رو به قبله، رو به قبله به میخی جایی آویزون می‌کنید.
دست بهش نمی‌زنید تا انشاالله حاجتتونو بگیرید.
هر وقت که حاجتتونو گرفتید تسبیح رو از اونجا برمی‌دارید و هزار تا صلوات هدیه به امام عصر می‌کنید.
خیلی دستور شیرین و قشنگیه.
اگر یه وقت کسی این کارو کرد سوم شعبان سال بعد رسید هنوز حاجت نگرفته، تسبیح رو برداره و هزار تا صلواتش رو سال حضرت صاحب الامر انجام بده.
به یک، به چه دلیلی؟
به دلیل اینکه یا صلاحش نبوده این رو بهش بدن یا وقتش نرسیده.
بنده خودم یه بار انجام دادم دو سال بعد حاجتمو گرفتم.
یعنی نشون داد که زمانش باید برسه.
اما در توحید افعالی هم نکته‌ای رو عرض کنیم.
بی‌بهره نباشیم.
آیه شصت و شش سوره حجر می‌فرماید و هو الذي احیاکم ثم یمیتکم ثم یحییکم.
پروردگار سبحان خودش رو در این آیه اینچنین معرفی کرده.
او کسیست که به شما حیات بخشید.
احیاکم.
مثلا حیات شما به دست اوست.
هو الذي احیاکم.
خب این حیات تا کیه؟
ثم یمیتکم.
بعد شما رو می‌میرانه.
به حقیقت موت شما رو می‌رسونه که ب-برید به نشئه بعدی.
برید به مرحله یا رتبه بعدی که قیامتتون آغاز بشه.
اون قوس نزول که ان الله اومد که ملا صدرا از اون [مکث] در رساله مبدأ و معادش از اون به لیلة القدر یاد می‌کنه، از اومدنتون به این دنیا.
و شروع قوس صعود رو می‌گیره قیامت، قیامت صغری رو.
الان ما درشیم.
قیامت کبرا هم که وقت موت حاصل میشه.
ثم ی-یمیتکم.
پس ما می‌میریم.
قطعاً می‌میریم.
حال اینکه تمام اولیا و انبیا مردن، رفتن و موت رو چشیدن.
کل نفس ذائقة الموت.
کی این موت رو در ما پیاده می‌کنه؟
هو الذي.
این توحید افعالیه.
یعنی خداست که می‌میرانه.
بله.
الله يتوفى الأنفاس حين موتها.
الله.
حضرت عزرائیل خادمه.
جزو خدمه و صدنه حضرت حقه.
الله می‌میرانه.
بعد دو مرتبه ثم یحییکم.
باز هم شما رو احیا می‌کنه، حیات می‌بخشه، زنده‌تون می‌کنه.
عزیزان بعد از این دنبال آیه شایسته هم باشید.
شصت و شش سوره حجر.
ان الله.
حالا با-- اینجا خدای من ان الانسان خدای من اینجا یه آهی که ان از دل خدا بلند میشه.
با اینکه شما می‌بینید خداست که به دنیا میاره، خداست که می‌میرانه و دو مرتبه خداست که شما رو زنده می‌کنه باز چی؟
ان الانسان لکفور.
اون لامش که تأکیده.
لکفور حتما اینطوریه.
کفور هم که نمی‌فرماید کافر نه کفور یعنی به شدت ناسپاس.
آدم باید سر به بیابون بگذاره از این آه خدا حالا دارید می‌بینید اینو که با چشم خودتون دارید می‌بینید که همه کارهای عالم خداست.
همه چی به- م-موت و حیات دست اونه.
و البته این موت و حیات همیشه هست دیگه.
کل یوم نحن نشفیش هم قبلاً گفتیم اسم محی و اسم ممیت آنفآن در ما داره پیاده میشه که قبلاً بحثش رو کردیم.
که آنفآن پروردگار سبحان داره تجلی می‌کنه که ما هستیم.
حالا تجلیاتش متفاوت میشه.
الان در نشئه طبیعت یه طور تجلی می‌کنه، وقت موت ما هم خدا تجلی می‌کنه که ما می‌میریم.
طورمون عوض میشه.
انما تنتقلون من دار الی دار.
میریم به یه دار دیگه‌ای.
باز خدا داره اونجا به گونه‌ی دیگه‌ای تجلی می‌کنه.
همه عالم اطوار وجودی حقه.
باز هم موت البته داریم ما.
و امت مثلتاً اینکه تو قرآن میگه اونا قیامت میگن ما دو بار مردیم.
پیداست که انتهای عالم برزخ هم موتی هست.
اونجا هم دوباره پوست اندازی می‌کنیم.
انتهای عالم برزخ می‌میریم، میریم برای قیامت.
قیامت کبرا.
از جهت فلسفی که آنفآن وقتی اسم م-ممت در ما بعد از محی ممیت پیاده میشه پس ما آنفآن داریم می‌میریم.
از طوری به طور دیگه‌ای حرکت می‌کنیم.
چه‌شیرین که در نماز هم که همه حقایق درش جمعه.
نماز.
همه چی درش هست.
دو تا سجده، این فلسفه سجدتین، یکی از معارفی که بزرگان پیاده کردن همین هستن.
سجده اول سرتون که به خاک می‌گذارید لحظه‌ایست که شما عدمید.
از خاک می‌خوایم تازه از کتم عدم یا از خاک طورمون عوض بشه بیاییم به این دنیا.
سرمون به سجده‌ست، به خاکه.
اون لحظه‌ایست که پروردگار سبحان می‌خواد اراده خلقت کنه و ما رو بیاره به این دنیا.
الان هنوز به دنیا وارد نشدیم.
در گل خلقتیم.
سرتون که به سجده اوله.
وقتی بلند شدید وارد دنیا می‌شید.
ذکر بین دو سجده چیه؟
استغفرالله.
استغفرالله والتوبت الیه.
چرا؟
چون اومدی به نشئه غفلت، ظلمت.
ش- خیر و شر، حق و باطل با هم مشوب شدن، قاطی شدن.
استغفار اونجا باید انجام بشه.
م-مرحله دنیاست.
اون لحظه وقتی که سر از سجده بلند کردی میشه چی؟
احیاکم.
شما رو احیا کرد.
تو این آیه داره می‌فرماید دیگه.
هو الذي احیاکم.
بعد دو مرتبه سر به سجده می‌گذاری.
اون موت انتهای این دنیاست.
ثم یمیتکم.
تو این آیه داره میگه.
سرت رو دو مرتبه بر می‌گردی می‌گذاری رو خاک میشه در حقیقت موت اول.
یعنی میری به نشئه برزخ.
که میشه سجده دوم.
در-- میگه سجده دوم را طولانی‌تر کن.
چرا؟
یه وجهش البته اینه.
وجوه متعدد داره به وقتش باید بیان کنیم.
الان حوصله شما نمی‌کشه.
یه وجهش اینه که عالم برزخ به مراتب بسیار طولانی‌تر از نشئه طبیعته.
و از اونجا که برگشتی میشه ثم یحییکم.
دو مرتبه احیا میشی به در حقیقت نشئه قیامت.
ثم یحییکم.
این حالا بعد شما اونجا تو قیامت چی به دردت می‌خوره؟
بهترین چیزی که در قیامت به درد من و شما می‌خوره اونجا چیه؟
وقتی شما از سجده دوم بلند شدی قیامتت به پا شد، چی به لسانت باید جاری بشه؟
شهادتین دیگه.
مستحبه که البته الله اکبر و الحمدلله بگی.
ولی شهادتین اصلشه دیگه.
اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له واشهد ان محمدا عبده ورسوله.
الصلاة محمد و آله.
دو مرتبه به کثرت قیامتی بر می‌گردی و شروع می‌کنی پیغمبر رو می‌بینی همه کارهای عالمه.
السلام علیک ای النبی ورحمة الله.
همه کار، اول پیغمبر رو می‌بینی در قیامت.
می‌بینی اصلاً قیامت کهاتن.
فرمود ان اول قیام این دو تا انگشت مبارک رو به هم چسبوند فرمود کهاتن.
مثل این.
اصلاً من خود ان القيامه هستم.
بهترش یعنی حرف عمیق‌ترش اینه که امیرالمؤمنین فرمودن.
بعد اونجا سلام به پیغمبر.
بعد می‌بینی بعد پیغمبر شؤون داره.
شؤونش ا همه اولیا و اهل ایمانن.
لذا خودت رو هم جزو اون شؤون می‌بینی.
السلام علینا و علی عباد الله الصالحین.
سفره گسترده میشه.
یعنی همه سر سفره پیغمبرن.
بعد دیگه همه از آدم تا خاتم رو همه رو می‌بینی به یک باره السلام علیکم ورحمة الله وبركاته.
از خدا می‌خوای به همه این‌ها برکاتش رو برسونه.
برکتش رو به همه تسلیم کنه.
حرف اینجا البته زیاد داشتیم، چیزای دیگه می‌خواستیم بگیم.
فرصت دیگه نیست.
اسم الحي رو غافل نباشیم.
اسم الحي بسیار اسم شریفیست.
حالا عدد داره، عددش چیه؟
بعد از هر نماز کسی بگه چه اتفاقاتی می‌افته؟
می‌خواستیم تعقیّم کنیم فرصت رفت.
اللهم باریک لمولانا صاحب الزمان والحمد لله رب العالمين.
صلوات.
اللهم صل علی محمد و آل محمد