اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرج.
بسم الله الرحمن الرحيم و به این استعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیات.
سلام علیکم و رحمة الله.
تبریک عرض می‌کنم ایام رو.
[مکث] روز مبعث پیغمبر عزیز عالم به‌قدری تلألؤ نوری داره که اطراف خودش رو هم پر از نور می‌کنه.
فقط همون روزی-- سه دلیلی که عرفا قبل و بعد هر مناسبت خاصی رو هم تعظیم می‌کردن تلألؤ نورمونه.
مثل اینکه شما خورشید رو ببینی یک جا، چقدر فاصله داره اما تمام اطرافش رو روشن کرده.
فقط این نیست که همون روز شدت نور داشته باشه.
اینم خودش یک نکته‌ایه.
البته حضرت امام روحشون شاد، می‌فرمودن که ما بالاتر از این عید نداریم.
علتشم می‌فرمیدند.
ما مبعث رو بهترین و با عظمت‌ترین اعیاد باید بدونیم.
علتش هم اینه که اگر مبعث رو شما برداری، اصلا ملک و ملکوت ارتباطشون قطع میشه.
اگر ملک و ملکوت ارتباطش قطع بشه چه اتفاقی می‌افته؟
هیچ خبری از نور و نورانیت و عالم قدس نیست.
یعنی زندگی‌ها همه خاکی و مادی و حیوانی و بلهم ازل.
اینچنین میشه.
ما هرچی داریم از کجاست؟
هرچی داریم إنا أنزلناه في ليلة القدر.
همش از شب قدره.
خب چی؟
أنزلناه چی نازل شد در شب قدر؟
قرآن.
شما حالا پی-- بعثت پیغمبر رو بردار.
دیگه قرآنی وجود نداره.
هو الذي بعث في الأميين رسولا منهم يتلو عليهم آياته.
اول می‌فرمود او خدا خودش رو اینچنین معرفی می‌کنه دیگه.
او کسی‌ست که مبعوث کرد پیغمبری رو.
خیلی جالبه می‌فرمود منهم از خودشون.
این خیلی نکته‌ست توش.
پیغمبر از خودشونه.
یعنی چیز جدایی از ما نیست.
[مکث] جنس پیغمبر به گونه‌ایه که ما هم جنس اون هستیم.
یعنی اگر حواسمون نباشه، اگر همین جوری که هستیم باشیم به قول بزرگان فرمودن استعدادمون رو مضمحل نکنیم، این مقام شفاعته.
چون جنس ما از هم جنس پیغمبره.
رسولم منهم.
این یه نکته‌شه البته.
اما اگر رها کنیم خودمون رو، یله بار بیاییم، بی‌هیچ قید و بندی، اصطلاحا میگن لاغبالی.
این چنین جسارتا بار بیاییم چرا؟
ما دیگه از مقام شفاعت فاصله می‌گیریم و استعدادمون مضمحل میشه و شفاعتی هم در کار نیست.
رضا فرمودن شفاعت رو از همین جا باید با خودت ببری.
خب حالا اگر این بعثت نبود، چه اتفاقی می‌افتاد؟
بلافاصله بعد از بعثت پیغمبر می‌فرماید يتلو عليهم آياته.
اصلا پیغمبر مبعوث شد برای اینکه بیاد آیات الهی رو تلاوت کنه.
تلاوت هم قبلا عرض کردیم.
تلاوت خوردن یه چیزیه به همراه چیزی که شیرینش می‌کنه.
به این میگن تلاوت.
حتی اگر تو به هر دلیلی به آیه‌ای از آیات الهی می‌رسیدی که نمی‌رسیدی، اگر هم می‌رسیدی، اگر بعثت پیغمبر نبود، اون برای تو تلخ بود.
چون يتلو عليهم آياته.
شما چایی رو می‌خوری، قبلا هم عرض کردیم تلذ، تلذ یعنی بغل، کنار.
تلذ یعنی کنار.
این که میگه تلاوت یعنی کنار، کنار قرآن.
می‌خوای قرآن رو تلاوت کنی کنارش یه چیزی باید باشه تا شیرین باشه.
چون الحق مر.
حق تلخه.
باید شیرینش کنی.
مثل اینکه چایی رو می‌خوری چرا با قند می‌خوری؟
که شیرین بشه.
چایی رو با قند و شکر که می‌خوری یعنی تلاوتش کردی.
قرآن رو بدون پیغمبر، اصلا هر آیه‌ای از آیات الهی رو تو می‌تونی ادعا کنی منم آیت الله‌ام.
بله.
و في الأرض آيات للموقنين و في أنفسكم.
آیات الهی در این زمین هست و در جان‌های شما هم هست و خود شما هم آیت اللهی.
این قبول.
اما اولا اینو از کجا فهمیدی؟
این آیه‌ای که الان من خوندم کجاست منبعش؟
قرآنه.
در سوره ذاریاته.
اگر قرآن نبود نازل نمی‌شد چه می‌فهمیدی که تو آیت اللهی؟
بر فرض هم که خودت رو مسح می‌کردی که باز لا يمسه إلا المتحرون.
اون طهارت رو کی به تو آموخت؟
آموزش داد؟
بر فرض هم بگیم آقا من طهارت داشتم، خودمم آیت الله بودم و مسح کردم.
تا تلاوت نباشه این شیرین نیست.
یعنی تو خودت شیرینی خودتو و شیرینی آیات الهی رو، این نظام هستی رو نمی‌چشیدی.
یعنی چی؟
باید پیغمبری بیاد آیه رو کنار پیغمبر بچشی.
باید اینکه امام صادق ازش پرسیدن آقا چرا قرآن محکم و متشابه داره؟
فرمودن به جهت اینکه بیاید به ما رجوع کنید.
اگر شما به انسان کامل، به امام معصوم، به پیغمبر عزیز عالم که امیرالمؤمنین هم شاگرد او بوده رجوع نکنید، شیرینی‌ای در کار نیست.
همه‌چی تلخه.
حتی خدا هم در کام شما تلخ میشه.
الحق مر.
فرمایش مولاست.
حق تلخه.
کی شیرین میشه؟
وقتی تلاوتش کنی.
کی تلاوت می‌کنه؟
يتلو عليهم آياته.
پيغمبر تلاوت می‌کنه و در پس تلاوت پیغمبره که و یزکیه و یع- و يعلمهم الكتاب و الحكمة تا من و شما یاد بگیریم.
در پس تلاوت یاد بگیریم تزکیه رو، تزکیه نفس رو.
یاد بگیریم تعلیم کتاب و حکمت رو.
که اگر این تلاوت رو شما بردارید چی میمونه؟
نه تزکیه‌ای هست، نه تعلیمی هست.
شما تزکیه و تعلیم رو بگیر.
اولئک كالأنعام بل هم أضل.
همه حیوانی زندگی می‌کردن.
کما اینکه زندگی می‌کردن.
پیغمبر عزیز عالم اومد همه آدم‌ها رو نجات داد با اینکه صد و بیست و چهار هزار پیغمبر بودن.
حالا شما برنگردید بگید آقا یه دونه کم کن ازش.
این عدد رمزیه.
صد، صد و بیست و چهار.
یک رو دو برابر کن، دو.
دو رو دو برابر کن، چهار.
همینطور بزنش به عدد کثرت که هزاره.
یعنی هرچی دلت بخواد ما نبی فرستادیم، پیغمبر فرستادیم.
از هر قومی هم منهم از خودشون فرستادیم.
این نه یعنی که صد و بیست و چهار هزار پیغمبر رو منهای یک کن قبل از پیغمبر این تعداد اومده بودن.
نه، اینطوری اشتباه نکن.
این عدد خودش- همه چی حروف مقطعه‌ست.
به قول حضرت استاد خود شما تمام قرآن، تمام سوره‌ها، نه فقط اون خام میم مثلا مقطعه باشه، تمام سوره‌های قرآن، تمام کلمات وجودی و نظامی حروف- نظام هستی حروف مقطعه‌ست.
رمزه.
به قول حضرت استاد علامه حسن زاده علیه الرحمة والرضوان تمام کلمات وجودی نظام هستی رمزی هستند.
رمز و کنزند.
تا کی باشه این رمز رو فاش کنه و به این گنج پی ببره.
حالا شما پیغمبر رو وردار.
امروز بعثت رو بردار.
یعنی آیه‌ای بر کسی نازل نشه دیگه.
یتلو عليهم آياته رو بردار.
چه شیرینی، چه لذتی، چه آرامشی، چه علا به ذکر الله تطمئن القلوب.
چی میمونه؟
این حالا یه ذره من فراموش از tema رو براتون یه کمی جسارتا باز کردم.
یه مقدار درون مایه یه جمله این عارف و این حکیم و متأله رو بدونید چرا می‌فرماید مبعث بزرگترین عید جهان اسلامه.
چرا واقعا؟
حتی اهل بیت دیگه هم بیومنه اومدن.
این بیومنه روز غدیر اول به پیغمبر می‌خوره.
اگر شما بگی آقا نفر اول، اول عالم امیرالمؤمنین علی علیه الصلاة والسلام ایشونه.
کما اینکه بعضیا متأسفانه نفهمیدن امیرالمؤمنین رو مقامشو بردن بالاتر از پیغمبر.
اگر اینطوری بگی که خود امیرالمؤمنین علیه الصلاة والسلام فرمود چون وقتی به پیغمبر گفت: «یا رسول الله!
منو دعا کن» دیگه شنیدید حدیث شریف رو.
پیغمبر سجده کردن و عرضه کردن در محضر حضرت حق که اللهم اغفر لعلی بحق علی.
امیرالمؤمنین تعجب کرد.
اغفر لعلی بحق علی.
پیغمبر فرمود: «نگاه کردم در کائنات، در پایین و بالا، مادون و مافوق، در تمام عوالم هستی چشم انداختم.
دیدم اهدی، اهدی محبوب‌تر از تو پیش خدای منان نیست.» اون چون جان پیغمبر بود شد محبوب‌ترین.
حواسمون باشه.
اون أنفسنا و أنفسکم تو قرآن چون شد جان پیغمبر محبوب‌ترین بود.
و الا خود امیرالمؤمنین ادعاش چیه؟
می‌فرماید أنا عبد من عبید محمد صلی الله عليه و آله و سلم.
صلی الله علی محمد و آله...
عبید هم عبد من عبید.
اصلاً بری این بشکافی این جملات مولا رو متوجه میشی جایگاه شوخی نکرده امیرالمؤمنین.
شکست نفسی نکرده عزیز دلم.
جایگاه پیغمبر عزیز عالم را اگر کسی متوجه بشه می‌فهمه که به حق فرموده امیرالمؤمنین.
من عبدیم از، اونم از.
یعنی عبد زیاد داره این آقا.
یکیش منم.
اونم عبید.
حالا من یکی از اونهاهام.
می‌خوای بدونی من کیم؟
عبیدم.
یعنی به شدت بنده او هستم.
الله اکبر.
یعنی به فرمایش حضرت استاد تمام اولیاء خدا حتی امیرالمؤمنین رفت به اون مقامات.
اگر بگیریم عارف عربی درست گفته در فصوصش و در فتوحاتش که دو نفر به مقام صادر اول رسیدن.
صادر نخستین.
نفس الرحمن که ما یعنی در حقیقت برزخ بین حق و خلقه.
هر فیضی به خلائق می‌رسه از صادر اول می‌رسه.
بهش میگن وجود منبسط یا فیض منبسط.
الذ الممدود.
ألم تر إلى ربك كيف مد الظل.
آیا ندیدی پروردگارت این سایه رو چگونه می‌کشه؟
مد الظل.
این الذ الممدود سایه کشیده شده چیه؟
همون برزخ بین حق و خلقه.
واسطه فیض حق و خلقه.
هرچی به خلائق رسیده از حق رسیده دیگه.
خب کی واسطه بوده؟
صادر اول.
درسته؟
عارف عربی فرمود دو کس رسیدن به اون مقام که اسمش یکی دیگه از اسمای دیگش بوده، صد تا اسم داره.
یکی دیگه از اسماش هست أما با عین.
از پیغمبر عزیز عالم پرسیدن خداوند متعال قبل از خلقت کجا بود؟
فرمود در عما بود.
عما در عربی ابرهای متراکم و در هم فشرده رو میگن.
همون مقام نفس الرحمن.
یعنی هنوز خلق نیست.
خب عماس.
عما واسطه بین حق حضرت حق و خلقه.
پیغمبر به اون مقام رفته رسیده.
بله.
دیگه کی؟
به قول عارف عربی امیرالمؤمنین هم رسیده به اون مقام که واسطه فیض بشه.
اما خود امیرالمؤمنین می‌فرماد من بنده‌ای هستم از اون بندگان به شدت بنده پیغمبر.
اینجاست که حضرت استاد زبان پاکش رو باز می‌کنه.
دهان علوی بلکه علوی‌ش رو باز می‌کنه.
می‌فرماد که امیرالمؤمنین هم به تبع پیغمبر به اون مقام رسیده.
تنها یک نفر در عالم وجود بلا صله این تمام این قوس صعود رو رفته به عالی‌ترین مراتب که مقام عماس رسیده.
اون هم پیغمبر عزیز عالمه.
یعنی بی‌هیچ واسطه‌ای.
بقیه حتی امیرالمؤمنین بله، حتی حضرت فاطمه زهرا بله، همه حتی امام عصر ما بله، تمام انبیا و اولیا و ائمه همه به تبع پیغمبر رفتن رسیدن.
نه الان در تمام ادوار یعنی دوره‌های پیش از ما و دوره‌های بعد از ما.
ما الان در دو-- کدوم دوره هستیم؟
عددشو کی می‌تونه بگه؟
چه می‌دونیم.
امام صادق صلوات الله علیه فرمود: "الف الف آدم بوده و خواهد آمد." یعنی دوره‌های پشت سر هم.
دوره‌های کره‌هایی.
کتاب رسخ و فتق حضرت استاد رو بخونید حیرت‌زده می‌شید، حیران می‌شید واقعاً.
محیر العقول کتاب.
دانشمندای شرق و غرب عالم رو ریخته به هم.
با یک آیه قرآن این رساله رو نوشتن.
آیه رسخ و فتق.
خیلی حرف زدم.
ببخشید.
خواستم فقط همین یه فرمایش حضرت امام رو عرض کنم که چه خبره تو مبعث.
حالا ما در مبعث چه کردیم؟
در هیئتمون، در اداره مون که نمی‌دونم کلاً که تعطیل بود.
همین طوری‌ش تعطیله چه برسه روز تعطیلی رسمی.
در منزلمون با اهل بیتمون چه کردیم؟
بالاترین کار در مبعث چی بود اصلاً؟
اون کار رو انجام دادیم یا ندادیم.
دو تا کار بالاترین کار بود.
یکی زیارت امیرالمؤمنین ولو از راه دور، یکی زیارت امام رئوف.
یعنی آدم دست و پا باید بشکنه و لو از راه دور و لو از راه دور.
چه کردیم؟
این سؤال رو از خودمون-- وایستید نکته آخرم برمی‌گردم سنجاقش کنم به همون نکته اول.
اون تلألؤ نوری، اون خورشید نور پراکنده میشه انوارش، پرتوهاش همه جا رو می‌گیره.
یعنی فقط روز قبل و رو-- عین روز مبعث و یه روز بعدش نه، همه ع-عقیده بنده رو اگر بخواید بشنوید به عقیده بنده تمام، تمام نه سال ما، تمام ادوار ما.
اینطوری بگیم با فر-- صحبت‌هایی که عرض کردیم تمام دوره‌ها به نور مبعث روشنند.
نه فقط دوره ما.
حالا شما می‌خوای بگی اِ یه روز؟
می‌خوای بگی یک سال؟
می‌خوای بگی کل عمر من؟
تمام دوره‌ها.
حالا با این، با این معرفتی که الان به ما حاصل شد، رزق ما، ما شد که وفسما رزقکم و ما تو از، از آسمان نازل شد بر ملکوت وجود شما.
حالا با این معرفت چه شیرین انسان خدمت پیغمبر عزیز عالم و آلش صلوات بفرسته.
اللهم صل على محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
اللهم بارک لمولانا صاحب الزمان.
والحمد لله رب العالمين.
صلوات.
اللهم صل على محمد و آل محمد و عجل فرجهم.