الحمد لله رب محمد و آل محمد وأجعل حياتنا.
بسم الله الرحمن الرحيم وبه نستعين.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیه.
سلام علیکم و رحمت الله.
در آیه صد و هفت سوره حضرت یونس علی النبي و آله و عليه الصلاة والسلام می فرماید: "و إن یمسسک الله بضر فلا كاشف له إلا هو".
اگه خدا به تو بخواد زیانی برسونه هیچکس نمی‌تونه اونو برطرف کنه مگر خودش.
إلا هو.
"و إن يردک بخیر فلا راد لفضله".
اگرم بخواد که به تو خیری رو برسونه هیچ کسی احدی نمی‌تونه این فضل الهی رو رد کنه.
"یصیب به من یشاء من عباده".
و به هر کدوم از بندگانش که بخواد این رو می‌رسونه، اصابت می‌کنه.
"و هو الغفور الرحیم".
قطعاً این ذیل اسم الغفور و الرحیم خدا تعریف میشه.
[نفس عمیق] جالبه که حالا در کافی جلد شش صفحه سیصد و هشتاد و هشت از امام صادق صلوات الله علیه روایت دیدم که البردو اونجا که می‌فرماید: "یصیب به من یشاء من عباده" به هرکی بخواد اصابت می‌کنه.
این رو امام صادق صلوات الله علیه به تگرگ تعبیر کردن.
این "یصیب به من یشاء" فرمودن: البردو لا یؤکل، لا یؤکل تگرگ خوردنی نیست.
لأن الله عز وجل يقول: "یصیب به من یشاء" اصابت می‌کنه به هرکی که بخواد.
اونجا تعبیر کردن به این.
حالا نکته‌ای که هست-- چند تا نکته عرض کنم.
یکی اینکه اگر دقت بفرمایید تو برطرف کردن ضر و پریشانی، پروردگار سبحان تعبیر إلا هو رو میاره و یعنی "یمسسک الله بضر فلا كاشف له إلا هو".
اما تو برطرف کردن و برداشتن فضل خدا یا خیر خدا اصلاً همچین حرفی نیست.
چرا؟
مفسرین فرمودن که این رحمت وسیع خدا رو می‌رسونه که خدا دوست داره پریشونی رو از بندگانش برداره.
و خدا برمی‌داره.
اما در خصوص خیرش و فضلاش نه.
خدا برای چی خیرش رو برداره؟
برای چی فضلاش رو قطع کنه؟
مگر خود اعمال بنده باعث بشه.
لذا اینجا دیگه إلا هو رو نمیاره.
در خصوص "و إن يردک بخیر فلا راد لفضله" این رو، اون تعبیر رو نمیاره.
که آیه هم داریم "أن الله لا یغیر ما بقوم حتى یغیروا ما بأنفسهم".
احوالات بندگان تا عوض نشه، اون مقدرات الهی هم تغییر نمی‌کنه.
همش بسته به اعمال خودشه.
پس اگر خیر و فضل الهی از کسی برداشته شد خودش رو سرزنش کنه.
ربطی به خدا نداره.
اتفاقا بنده دائم-- پروردگار سبحان نسبت به بنده‌ش دائم الفضل.
یا دائم الفضل علی البریه.
نکته دیگه اینکه اگر دقت بفرمایید در خصوص پریشانی و ضر لفظ یمسسک رو آورده.
در خصوص خیر یردک رو آورده.
یردک از اراده میاد.
یمسسک از مس میاد.
برخورد دو چیز با هم.
مس.
اراده مثل "إنما یرید الله لیهدم".
این اراده قطعی خداست.
اصلاً اراده قطعی خدا به اینه که دائماً به بندگانش خیر برسونه.
لذا در خصوص خیر از لفظ یردک استفاده می‌کنه.
"و إن یردک بخیر".
در خصوص ضر و پریشانی از لفظ لم و إن یمسسک.
مس، مس کردن.
یعنی اینکه کلمه این عارض میشه.
عارضیه، از بیرون میاد.
حواست باشه و الا از درون خودت خیر می‌جوشد.
اصلاً خدا تو رو به وظن خودش آفریده.
چرا خیر از درون تو نجوشد؟
نکته دیگر که قابل تامله.
فرمود: "فلا راد لفضله".
خیر رو اینجا خیررسانی خدا به بندگانش رو بر اساس فضل اسم الفاضل حضرت حق می‌گیره.
فضل جایی پیاده میشه که بنده استحقاقش رو نداره.
یعنی اصلاً ربطی به بنده نداره.
مستقیماً کرم حضرت حقه.
خدا فاضله از حیث اینکه به بندگانش می‌بخشه به غیر استحقاق.
خیلی شیرینه، خیلی عالیه.
یعنی اگر خدا بخواد به استحقاق بنده و امثال من نگاه کنه که باید اصلاً خیرش رو قطع کنه.
اما به کرم خودش، به جود و بخشش خودش نگاه می‌کنه و می‌بخشه.
اینم یه نکته.
[نفس عمیق] یه روایتی هست که من خیلی از این بهره بردم.
عزیزم که مسجد بلال چهارشنبه‌ها میام اونجا خدمتشون تقدیم کردم.
در کتاب کافی جلد دو صفحه پانصد و پنجاه و یک از امام صادق صلوات الله علیه این روایت رو آورده.
کسایی که می‌خوان انشاالله رزقشون زیاد بشه.
چون بحث اسم الفاضل حضرت حق و فضل الهی شد که مستقیماً هم فضل خدا با ولایت کلیه الهی یعنی با آل الله مرتبطه.
فضل خدا شامل شده که سایه اونا سر ماست یه روایتی رو اینجا امام صادق صلوات الله عليه میارن میفرمایند که برای طلب روزی در سجده نماز واجب این ذکر رو بگو.
خیلی تاثیر داره خیلی.
"یا خیر المسؤولین" خیلی هم شیرینه ذکرش.
ای بهترین سؤال شده‌ها و "یا خیر المعطین" بهترین عطا کننده.
خب حالا من چی می‌خوام؟
"ارزقنی" نه فقط خودم رو رزق بدی "وارزق عیالی، وارزق عیالی" هر کسی هم که تعلق به من داره و روزیش در، بر گردن منه و در حقیقت تحت تکفل منه به او هم "من فضلك" از فضلت روزی بده.
"فإنك ذو الفضل العظیم".
به درستی که تو دارای فضل عظیمی هستی.
اینو یاد بگیریم.
این دعا رو در سجده نمازهای واجبمون اون سجده آخر از حضرت فرمودن انجام بدیم.
و خیلی حواسمون جمع باشه به اینکه در سبب و اسباب و این‌ها "لا مؤثر فی الوجود إلا الله".
خدا رحمت کنه آقای قاضی رو.
شاگرد بلا فصلشون آقای حداد می‌فرمودن همیشه تو درس و بحث‌هاشون آقای قاضی این جمله رو می‌گفتن.
"الاسباب حجب علی الاغلب".
این اسباب که بهش توجه می‌کنیما برای اغلب مردم حجاب شده.
"و انما نافع و ضار قطعاً منحصراً" بدون برو برگشت فقط و فقط.
انما حصر دیگه.
فقط و فقط.
منفعت و ضرر.
خب "الله جل جلاله" از سمت و ناحیه حضرت حقه.
یعنی همه کارهای عالم اوست.
یعنی نهایت توحید افعالیه.
خدا رحمت کنه آقای حداد خاطره‌ای که از آقای قاضی میگن که میگن که شاید شنیده باشید می‌رفتن از نجف سمت کوفه سوار یه حلاق ساده‌ای.
بعد بارون شدید و رعد و برق می‌گیره.
گرداب همه جا رو می‌گیره.
خلاصه آب راه می‌فته.
سیلاب وحشتناکی.
طوری که دیگه نمی‌تونن حرکت کنن.
این شاگرد آقای قاضی میگه باید پناه ببریم به خونه‌ها.
خیلی خطرناک شده اینا.
آقای قاضی می‌فرما پناه به خونه‌ها، به مردم؟
ما پناهگاهی جز حضرت حق نداریم.
و عباشونو از دوششون میندازن.
بلند میشن دست بلند می‌کنن و یه دعای زیبایی رو می‌خونن که "یا دافع البری عن ایوب ادفع عنک البر فإنك أنت القادر المطلب".
بلافاصله اون سیلاب فروکش می‌کنه و اون رعد و برق و اینا از بین میره و به هر حال بارش باران قطع میشه و ایشون خیلی تعجب می‌کنه شاگرد ایشون.
بعد که سیلاب فروکش می‌کنه این جمله آقای قاضیه.
ختام الخطاب جلسه امروزمون باشه.
خیلی شیرینه.
میفرمایند ما اگر چشم دل‌مان باز شود، این رو ببینید کی بوده آقای قاضی، کی از دنیا رفته؟
امروز داره به شما، به من و شما میگه.
ما پای درس ایشون امروز نشستیم.
اگر چشم دل‌مان باز شود، در می‌یابیم که هر بلا نوری در لباس آزمایش است.
هر بلا نوری در لباس آزمایش است و هر دفع ضرری از جانب اوست.
پس جز به خدا نگاه کردن راهی به امن ندارد.
تنها امن ما و امان ما چیه؟
نگاه کردن به دست با-باسط الیدینی حضرت حق.
اللهم بارک لمولانا صاحب الزمان.
والحمد لله رب العالمين.
صلوات الله على محمد و آله الطاهرین