نیت کردیم که هدیه امروز ما به شما ابتدای جلسه از لسان خود حضرت استاد باشه.
اینطوری خیلی قشنگ‌تره و برکتش هم بیشتره.
یک صوتی از حضرت استاد کمتر از سه دقیقه است پخش میشه دوستان گوش بدن بهره ببرن با دقت.
بله.
خب حالا خواستم این جمله را عرض کنم که یه جوری باشه هموار ملکوک عالم و چه خوش، چه خوب که سوره مبارکه جاصیه رو، سوره جاصیه را باز که می‌کنیم منتهی می‌شود سوره جاصیه به این آیه آخرین آیه سوره جاصیه میاد که رب السماوات بله فلله الحمد فلله الحمد رب السماوات ورب الارض رب العالمين.
و له الكبرياء السماوات والأرض وله الكبرياء السماوات والأرض.
فلله الحمد.
فلله الحمد رب السماوات ورب الارض رب العالمين.
دو تا اولی همون دو رب آخر دیگه واو نداره.
فلله الحمد رب السماوات رب را دیگه بنای رب را تکرار نکنیم.
فلله الحمد رب السماوات ورب الارض رب العالمين وله الكبرياء السماوات والأرض وهو العزيز الحكيم سوره تمام میشه.
بله این طوری باشه که شما در تمام حالاتتون بله این آیه کریمه در پیش چشم‌تون خودشو نشون بدهد.
یعنی تار و پود جانتون، دلتون، حالتون، همه حال، همه حال که مربوبید.
فلله هرچی رو می‌بینید، هرچی که هستن، بارشون ادبارشون همه رو مشاهده می‌فرمایید.
بله اینطور باشه که الا که وقتی به زبان آوردی چه بهتر.
کسی نیست، بیگانه نیست، خودت هستی.
به زبان آوردی چه بهتر.
بله عرض می‌کنم که پیش مردم همان‌طوری که در باب کتمان کافی ائمه ما به شاگردانشون، به خواصشون فرمودن که بله باید دهن بسته باشید، کتم باشید.
بله باب داره در کافی.
کتم باشید.
بله خودتون رو حفظ کنید.
هر حرفی رو پیش هر کسی نمیشه زد.
یه جوری حال یک معنویتی، روحانیتی بله مثل فرشته ماوراء، ملکوک عالم، ماورای طبیعت.
بله انسان آگاه باید ببیند خداست دارد خدایی می‌کند.
فلله الحمد رب السماوات ورب الارض رب العالمين وله الكبرياء السماوات والأرض وهو العزيز الحكيم.
اینو ذکر همیشگی تون، ذکر قلبی تون، سری تون، نهاد تون.
همچین طور تار و پود وجودتون خداگو بوده باشه، خداجو بوده باشه، خداخوا بوده باشه.
این طور.
این نحوه خداوند انشاالله شرح صدر عطا کند.
فلله الحمد رب السماوات ورب الارض رب العالمين وله الكبرياء السماوات والأرض وهو العزيز الحكيم.
به سار روح الله صلوات بفرستید.
اللهم صل على محمد و آل محمد.
بله سوره جاصیه البته این آیه که حضرت استاد فرمودن آیات سی و شش و سی و هفت دو تا آیه آخر سوره است و خود سوره جاصیه.
ابتدای سوره با دو اسم شریف العزيز الحكيم شروع میشه، با این دو اسم هم تموم میشه.
یه بحثی هست که انشاالله به وقتش بشه بهش بپردازیم به توفیق الهی.
ربط مضامین سوره‌ها با اسماییه که در اون سوره‌ها واقع شده و به قول خود حضرت استاد محتوای هر آیه حتی محتوای آیه و ربط اون محتوا رو با اسمی که آیه اتمام پیدا کرده با اون رو یه ربطی هست.
میشه از این‌ها به خیلی از محتواهای عالی رسید.
مثلا جاهایی که چه جاهایی اسم الحکیم حق میاد، اسم العزيز میاد، اسم العلیم میاد.
این‌ها اسماییه که شما در دانش‌آموزان دروس معرفت نفس استاد حضرت علامه باید با این اسماء خو کنید.
دلایلش هم قبلاً عرض کردیم.
یکی از اون آیات همین آیه است که اتفاقاً کل این سوره اصلاً به برکت نفس استاد من یه چند تا روایت تقدیم کنم.
اولاً که جزو حوا میم دیگه این آیه، این سوره که با حامیم شروع میشه و اولین آیه بعد از حروف مقطعه فلله، فلله اولین آیه می‌فرماید: وهو العزيز الحكيم.
بله اولین آیه، اولین آیه‌ای که تنزيل الكتاب من الله العزيز الحكيم.
اولین آیه بعد از سوره حامیم با چی تموم شد؟
بحث تنزیل کتابه.
تنزيل الكتاب.
این کتاب از کی نازل شده؟
من الله.
کدوم الله؟
کدوم خدا؟
مثل این که در سوره اخلاص می‌خوای حق رو بیان کنی به لسانت.
به تو دستور میدن بگو.
خب چی بگم؟
او باید دستور بده.
من که لالم.
میگی بر اساس اون صحبتی که یه جلسه پیاده کردیم که بالاخره اینا همه اسماء حق‌اند.
وجود صمدی حضرت حق که الله نیست که.
الله درسته اسم جامعه اما ظهور اون وجود صمدیه.
خب حالا اون چیه؟
اون کیه؟
لالیم.
همونطور که در خصوص خودمون لالیم.
من کی‌ام؟
من چی‌ام؟
میگیم هو.
دستور خودشونه.
قل.
چی بگم؟
خدایا چگونه تو رو معرفی کنم؟
بگو هو.
چشم میگم هو.
خب حالا کدوم هو؟
خدا رو، اون هو رو، اون هویت ذاتی رو چگونه بشناسم؟
با اسماءش.
که به یک معنا حجاب‌اند.
این‌ها حجاب بین حق و خلق‌اند که اگر اینا نباشند اصلاً خلق نمی‌تونه دوام پیدا کنه.
اصلاً نمی‌تونه پیاده بشه.
چون بهرته الموجودات اسم الله الرحمن الرحیم همه ظهور اون اسماء‌اند.
شما هم اسم الله‌اید.
اشیاء همه اسم الله‌اند.
علم Adam الاسماء كلها ای الاشیاء كلها.
شما هم یک شی‌اید.
خب حالا این اسماء که ظهور حق هستند، کدومش اول میاد؟
قل.
بگو.
چی بگم؟
بگو هو.
چشم.
هو.
حالا کدوم هو؟
الله.
حالا میشه الله.
می‌خوام بشناسم، می‌خوام ببینمش، می‌خوام بچشمش.
اون هو رو از الله میشه شناخت که اسم جامعه.
دیگه بقیه همه ظهور این الله‌اند.
خب حالا کدوم الله؟
احد.
از مقام احدیت قوس نزول شروع میشه از اون بالا میای به وحدیت.
احدیت توحید محضه.
وحدیت کثرته.
اینجا وحدته اینجا کثرته.
خب پس قل هو الله احد.
که حالا این فرق می‌کنه الله یا خود هو.
هو قبل از الله بیاد یا بعد از الله بیاد.
قبلاً هم عرض کردیم دیگه یادآوریه.
کجا مثلاً در قرآن بعد از الله اومده؟
و الله هو الغنی الحمید.
و ایها الانسان انکم انتم الفقراء الى الله.
اونجا بعد الله هو بعد از الله اومده.
هو الغنی الحمید.
اینو بحث در خصوص اسماء الحسنی داریم که انشاالله به وقتش عرض می‌کنیم.
بعظاً هم چیزهایی گفتیم.
خب حالا کدوم، کدوم احد رو، کدوم احد رو من بخوانم؟
دوباره میگه الله حواست باشه الله.
از الله فارغ نشی.
الهیت نظام.
مثلاً همونجا اومدی که البته اون الله، الله اول با این الله یه فرقی می‌کنه.
باشه فعلاً طلبتم.
که اون الله‌ای که بعد از هو آمده و این اللهی که در سوره بعد اون در حقیقت بعد از الله اول اومده.
[سرفه] حالا کدوم الله رو بخون؟
کدوم احد رو بخونم دوباره میگه الله.
کدوم الله؟
الصمد.
الصمد.
اینو بخون.
حالا همون، همون حضرت حق که تو سوره قل هوالله که شناسنامه حق و تنها سوره ای است که به جز خدا درش حرفی زده نشده حتی در آیه هو الاول والآخر والظاهر والباطن وهو بكل شيء عليم.
این شيء بكل شيء عليم دیگه باز زده به کثرت و به خ-به خلائق.
باز اون وحدت اتم نیست به یک معنا.
ولی قل هوالله احد دیگه تمامه فقط حرف خدا توشه و اون همون حضرت حقی که اونجا اینچنین خودش رو معرفی کرده در سوره جاصیه تنزيل الكتاب از کی نازل شده این کتاب؟
همه این کتاب من الله.
کدوم الله؟
العزيز.
به به، به به.
کدوم العزيز؟
که شما باید زیر چتر و سایه العزيز باشید که جز با عزت نمیشه اصلاً انسان زندگی مؤمنانه داشته باشد.
حالا بحث داره بماند.
حالا کدوم العزيز؟
الحکیم.
می‌خوای محکم بار بیای؟
باید پناه ببری به اسم الحکیم.
حکمت هم که از، از الحکیم بود گفتیم علم به احوال اعیان موجودات به قدر طاقت بشری بود.
می‌خوای به باطن عالم پی ببری باید پناه ببری به این اسم.
الحکیم.
البته حکمت عزت‌مندانه که زیر سایه اسم العزيزه.
خلاصه که اذیتتون نکنم چون بحث چیز دیگری‌ست.
هی ما رو می‌کشونن.
الكلام یجر الکلام.
این سوره اینچنین شروع میشه میره تا همین آیه سی و شش و سی و هفت انتهای سوره که الان، الان توصیه فرمودن به من و شما.
حی و حاضر که البته تو جلسه ایشون نشستید رزق شما شده امروز.
روح بلند ایشون اشراقاتشون ادامه‌دار رو به شما افاضه فرمودن امروز به برکت عید غدیر این ذکر شریف قرآنی رو.
آخرش هم همینطور.
فلله الحمد، فلله الحمد.
اصلاً خود فلله، فلله الحمد.
همه حمد مال الله.
چقدر حرف اینجا هست.
خب کدوم الله که همه حمد مال اونه؟
رب السماوات و رب الارض.
اصلاً بحث توحید صمدیه دیگه.
آسمون بری همین الله رب توئه.
زمین بیای باز الله رب السماوات و رب الارض.
واو میاره.
همون ربه.
الذي في السماء اله و في الارض اله.
این توحید صمدیه.
یعنی در آسمان بری همون الهه، زمین هم بیای همین الهه.
فکر نکن که شما از این زمین فارغ بشی بری به سماء وجود که اولین رتبه‌ش ملکوته.
به عالم رتبه ملکوت یا مثال منفصل که بیرون از توئه یا مثال مطلق بخوای به اون برسی که برزخه.
مثلاً اونجا یه اله دیگه، یه الله دیگه رو زیارت می‌کنی.
اینطوری نیست‌ها.
اشتباه نکنیم‌ها.
یه اشتباه راهبردی عجیب بدی‌ها.
فاحشم هست.
نه، همون اله، همون اله و في الارض اله.
تو زمین هم همون الهه.
این توحید صمدیه