بسم الله الرحمن الرحیم و به این استعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیات.
سلام علیکم و رحمة الله.
تبریک عرض می‌کنم میلاد بسیار با عظمت امام چهارم حضرت علی ابن الحسین زین العابدین و زينت عبادت کنندگان.
سید و آقای سجده کنندگان.
الله اکبر از عظمت ایشون که خیلی عجیب که فرمودن در بهشت کسی که منبری اهل بهشته از اون طبقات اعلی‌ا بگیر تا انزل مراتب بهشت، اون کسی که منبر میره و معارف رو انتقال میده ایشونه.
خیلی عجیب.
حالا چرا؟
دیگه سرش در چیه؟
چون بر اساس آیه "وَعِدَ رَبِّهِمْ يُرْزُقُونَه" که مرحوم سید بحر العلوم تو رساله سیر و سلوکش میاره، اونچه که اونجا رزق هست دیگه به قول حالا متعارف میگن سیب و گلابی و این‌ها به این شکل نیست.
اونجا رزق، رزق عقلی‌ست، معارف است، علم است.
حالا اون کسی که به یک معنا رزاق اهل بهشته که منبر میره و معارف رو انتقال میده ایشونه، امام سجاد.
چه عظمتی داشته و داره ایشون که حالا میشه به یک معنا هم گفت سرش در همون سید الساجدين بودنش है، سجده، سجده.
که خدای منان به حضرت موسی علی نبی و آله و علیه الصلاة والسلام فرمود که میدونی چرا تو رو اختیار کردم به کلیم الله بودن؟
به جهت اینکه دیدم در میان خلایقم تو بیشتر از همه بعد از فرائضت می‌شینی سجده می‌کنی با من گفت‌وگو می‌کنی.
بعضیا رو دیدی تا نمازشون در میره، تموم میشه دِ فرار.
سریع.
یه تسبیحاتم به زور میگن.
اما نه بعضیا دلشون نمیاد به سرعت برن.
می‌شینن تعقیبات عقب نمازه.
عقبه داره نمازشون.
می‌شینن دعا می‌کنن، ذکر میگن، سجده خصوصاً سجده‌های طولانی.
اتفاقاً بحث ما چون احراز و اوضات و ادعیه و این‌ها به صورت خاص بود، به هر حال صاحبش هم امروزه دیگه.
زينتش امروزه.
که تا جایی که اون صحیفه ایشون رو زبور اهل بیت فرمودن.
یادمه ما بچه که بودیم خدا رحمت کنه هم واتون مادرم رو خدا بیامرزد می‌گفت پسرم قرآن یه خواهر برادر هم داره.
می‌فرمود که خواهر قرآن صحیفه سجادیه است برادرش نهج‌البلاغه است.
و واقعاً هم چنین هست.
چه عظمتی در صحیفه هست.
به قول حضرت استاد علامه حسن زاده علیه الرحمه که می‌فرمودند در روایات و احادیث اهل بیت نسبت به صعه‌ی وجودی مخاطبشون و مستمعشون حرف زدن.
یعنی مخاطب رو در نظر گرفتن.
اون حقایق عرشی رو ریختن روی کلمات، الفاظی که هر کسی متوجه نمی‌شه و مت-- نمی‌تونست یعنی ظرفیتشو نداشتن.
اما مقامات انشایی‌شون در ادعیه است.
یعنی در ادعیه امام سجاد صلوات الله علیه غوغا کرده.
یعنی دقیق‌ترین، لطیف‌ترین و شریف‌ترین معارف رو شما می‌تونی در میان ادعیه پیدا کنی.
همین دعاها، همین احراز، اوضات، تعویذ، حرز، دعاها.
اینا همینان.
اینا مقامات انشایی اونان که با اه-- با خدای منان به سخن افتادن دیگه ربطی به مستمع نداره.
با خدا داره صحبت می‌کنه لذا مقامات انشایی‌شونه.
ظهور وجودی‌شونه.
اینا خیلی عظمت داره.
به عنوان نمونه حالا برای اینکه الصاق کنیم، سنجاق کنیم بحث رو به مباحث هر روزمون.
یکی دیگه از دعاهایی که خیلی تأکید شده روش دعای مکنونه.
البته تو مفاتیح هست.
تو قسمت تعقیبات مشترکه می‌تونید ببینید.
ابن بابویه و شیخ طوسی و غیره زیاد این رو نقل کردن به سندهای معتبری از امیرالمؤمنین علیه الصلاة والسلام که هر که بخواهد حالا اثرش چیه؟
هر که بخواهد که بیرون رود از دنیا و حال آنکه پاک شده باشد از گناهان چنانکه پاک می‌شود طلا از غش.
کی دوست داره به گونه‌ای از دنیا بره که از همه گناها پاک شده باشه؟
و از او اینجاش خیلی شیرینه و از او عهدی بازخواست مظلمه ننماید.
این مظالم عباد.
اون چیزی که گردنش هست یعنی حق الناس حتی.
حالا چه ارتباطی هست بین این دعا و برداشته شدن حق الناس.
حالا توی روایت دیگه اونو بخوایم به این الصاق کنیم حضرت ابا عبدالله الحسین صلوات الله علیه فرمودند که ما در این مقام میایم به شفاعت دوستانمون حتی حقوق مالیشون رو هم ما از جیب خودمون می‌پردازیم و صاحبان حق رو راضی می‌کنیم.
این البته به گوش هرکسی نباید برسه.
بعد ادعا می‌کنند هیتیا خب دیگه کلا اعوذ بالله حالا به هرکی بدهکاریم و این‌ها دیگه ولش کن دیگه امام حسین هست مثل اون هیت که ما می‌رفتیم ماشاالله چه جوونای گریه‌کن و خودشونو می‌کشتن.
لطم‌زنان، مویه کنان با سر تو دیوار رفتنان روضه که ما می‌خوندیم.
بعد مداح اونه یاد که رفیقمونه گفت هفتاد درصد این بچه‌ها رو-- نماز نمی‌خونن.
باهاشون که صحبت کردیم می‌گفتن نماز ما رو امام حسین تو کربلا خونده.
حالا این حدیثم بشنون دیگه هیچی دیگه.
بگیم آقا کلاه اینو اونم ورداریم و دیگه ارباب داریم دیگه.
نه اینطوری نیست.
یه سری دارد که حالا به بختش دیگه که امروز روزیه نفوس شما شده اون هم نه هر کسی.
پس فرمود که در قیامت این چنین وارد میشه در حالی که مظلمه‌ای به گردنش نیست.
حالا میشه تو همین دنیا اهل بیت کمک کنن این مظالم عبادشو بتونه بده، بدهکاری‌هاشو بده، حق الناس رو رضایت بگیره اینا یا خب اون ور حالا اهل بیت بالاخره دست به کار می‌شن.
خب چه کنه؟
چیز کمی نیست این‌ها.
چه کنه؟
فرمود که بخواند بعد از نمازهای پنج گانه نسبت پروردگارا.
بدونید توی کتاب‌ها هر کجا فرمود نسبت پروردگارو بخون سوره قل هوالله احده.
این شناسنامه خداست.
تنها surه ای است که درش از هیچ کسی جز خدا سخن نگفته.
حتی آیه سه سوره حدید هو الاول.
اون هو قل هوالله احد.
حالا اینجا هو الاول والاخر والظاهر والباطن باز درسته همش هو است.
اول آخر ظاهر باطن همه هواند.
اما و هو بكل شيء عليم باز شی توش داره.
به غیر از حق توش اومده.
حق اون ذات غیبی.
توش باز شی اومده.
اون surه ای که هیچ چیزی جز حق توش نیست، ذات غیبی چیه؟
surه قل هوالله.
بهش میگن نسبت.
خب این رو فرمودن دوازده مرتبه بعد از نمازهای پنج گانه بخونه بعد دستش رو به دعا بلند کنه بیاره بالا که این دعا از راز-- امیرالمؤمنین داره می‌فرمادا رازهای مکنون است که رسول خدا مکنون ااا بر وزن مفعول از کن میاد.
فی کتاب مکنون.
تو surه واقع می‌گه.
کن، کن یعنی توی پرده‌ایه، پوشیده شده‌ست.
هر کسی به سرش هست، هر کسی دسترسی به این دعا پیدا نمی‌کنه.
الان بعضی جاها ما اینا رو می‌گیم طرف ریشاش سفید شده اولین باره داره این دعا رو می‌شنوه.
اع یه همچین دعایی هم هست؟
رزق باید باشه، باید توفیق باشه.
اینطوری نیست هر کسی بهش برسه.
تازه بهش هم برسی به سرش هر کسی نمی‌رسه.
فرمود پیغمبر من رو تعلیم کرد که من این دعا رو باز به من تاکید کرد به حسنین هم تعلیم بده.
یعنی جزو دعاهاییه که دست‌به‌دست شده.
که حضرت امام فرمود مناجات شعبانیه رو من ندیدم.
جان؟
surه قل هوالله رو دوازده بار.
بله دوازده بار surه قل هوالله رو می‌خونی بعد این دعا رو.
دستم بلند می‌کنی.
حالا اونجا حضرت امام فرمودن در خصوص مناج-- مناجات شعبانیه فرمودن که من ندیدم حضرت امام عین صحبتشون فرمودن من ندیدم دعایی که همه اهل بیت خونده باشن جز مناجات شعبانیه.
چیزی که بنده حقیر متوجه شدم اینم ظاهراً همه اهل بیت داشتن و خوندن چون مکنونه و دست‌به‌دست شده.
خب این رو وقتی که دستو بلند کردی اینو حالا اگه کسی عبارت عربیشو خب حالا نمی‌تونید حس کنید که پنج شش خطه.
توی مفاتیح عرض کردم تعقیبات مشترکه.
ببینید دعای مکنون از امیرالمؤمنین هست.
عبارتش جهت حالا تبرکی از نور لفظ هم برخوردار بشیم.
"اللهم إنی أسألك باسمك المکنون المخزون الطاهر الطهر" به به مبارک.
اون اسمی که مکنونه، مخزونه، طاهره، متهره، مبارکه.
"وأسألك باسمك العظيم".
پیداست که اسم عظیم، اسم اعظم حق تو این دعا هست "وسلطانك القديم يا واهب العطايا".
اینجا پای حضرت شیس در کاره.
همه منح و عطایای الهی به وساطت حضرت شیس می‌باره سر بندگانش.
"وأسألك باسمك العظيم، وسلطانك القديم، يا واهب العطايا، يا مطلق العصارة، يا فكاك الرقاب من النار، صل على محمد وآل محمد وفك رقبتي من النار، وأخرجني من الدنيا آمنا، وأدخلني الجنة سالما، واجعل دعائي أوله فلاحا، وأوسطه نجاحا، وآخره صلاحا، إنك أنت علام الغيوب" که دیدم سید ابن طاووس فرموده در خصوص قل هوالله که تو اینجا ده، دوازده بار اومده خوبه اینم بدونید که از رسول خدا روایت آورده سید ابن طاووس که هر کس یه بار فقط حالا اینجا که دوازده بار، یه بار surه قل هوالله رو بعد از نمازش بخونه رحمت از آسمان پیغمبر فرمود به سرش می‌ریزه.
سکینه بر او نازل میشه.
آرامش.
خدا نظر رحمت بهش می‌افکنه.
گناهاش رو می‌بخشه و هر حاجتی که در پی قل هوالله احد سؤال کنه برآورده‌ست و در امان خداست.
الله اکبر.
اینه که بعضی از بزرگان من دیدم فرمودن بعد از نمازهای واجب‌تون یه surه قل هوالله هدیه کنید به مادر امام زمان حضرت نرگس خاتون.
شاید سرش در اینه.
دعای دیگه‌ای هم بود.
دیگه فرصت گذشت.
انشاالله روزهای بعد.
انشاالله عاقبتمون ختم به خیر بشه.
به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
اللهم صل على محمد وآل محمد