بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آياته.
سلام علیکم و رحمة الله.
ما این چند روز رو به لطف خدا سعی می‌کنیم احکام ماه مبارک رمضان رو بیان کنیم.
امروز عرض کنیم که [اه] بعضیا گمانشون اینه که هنوز ماه مبارک رمضان امسال نرسیده باید [اه] کفاره روزه‌های سال گذشته‌شون رو بدن.
یعنی این الزامه و باید قبل از رسیدن این ماه مبارک رمضان کفاره‌ی روزه‌های نگرفته سال قبلشونو بدن.
در صورتی که این چنین نیست.
الزام نیست.
باید نداره.
ضمن اینکه اصلا ما باید صبر کنیم تا ماه مبارک رمضان امسال برسه که اگر ما سال قبل عذر داشتیم و نتونستیم روزه رو بگیریم باید [اه] عرض شود خدمتتون که قضای اون روزه‌ها رو بگیریم.
حالا اگر قضای اون روزه‌ها رو این عذر بر ما باقی موند، مریضی باقی موند نتونستیم بگیریم یا دائماً سفر بودیم نتونستیم بگیریم به هر دلیلی، ماه مبارک رمضان امسال که رسید دیگه قضا از گردن ما ساقط میشه و باید کفاره بدیم.
ضمن اینکه مراجع غالباً فرمودن که اینطور نیست که حالا حتماً همین الان باید کفاره رو بدید.
خب بدهکارید دیگه هرچی زودتر بدید بهتره.
اما الزام و بایدی وجود نداره.
البته دفتر آقام [اه] امسال هم کفاره رو، کفاره روزه عذر رو دو هزار و پونصد تومن برای هر روز در نظر گرفتن.
خب به لطف خدا ما بحث قلب منافق رو منعطف می‌کنیم، منصرف میشیم ازش میایم سمت اسراری و از ماه مبارک رمضان و پیرامون اسرار روزه با هم گفتگو کنیم.
یکی از نکات بسیار مهمی که تقریباً می‌تونم بگم ماحصل حدود چهار جلسه درس استاد هست به شما عرض می‌کنم امروز و از اسرار خیلی مهم روزه داریست این هستش که خب برای ما معمولاً سؤال میشه که چرا انقدر روزه عظمت پیدا کرده که در میان عبادات هیچ کدوم از [اه] عبادات رو خدا به خودش نسبت نداده.
مثلاً فرموده "أَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي" نماز بخونید برای یاد من.
اما به روزه که میرسه می‌فرماید "الصَّوْمُ لِي" روزه مال منه.
حالا یا این فعل رو اگر مجهول بگیریم یا معلوم معناش متفاوت میشه.
حالا یا اینه که أنا أجزيه یعنی من جزاشو میدم یا اینکه أنا أجزاه یعنی اون چیزی که بهش پاداش میدن من هستم.
منو بهش پاداش میدن.
که بسیاری از بزرگان اهل معرفت فرمودن که درستش اینه که [اه] جزا روزه دار خود من هستم.
خب چرا انقدر عظمت پیدا کرده؟
دقت بفرمایید نکته‌ای رو من عرض کنم.
اگر چنانچه شما روزه باشید، خب با توجه عرفانی و حضور نفستون متوجه این هستید که نباید اکل و شرب کنید.
نباید بخورید و بیاشامید.
اون مبتلا‌ت روزه رو نباید انجام بدید.
حالا اگر احیاناً انسان یادش رفت یعنی اون توجه نفس از دستش رفت، حضور نداشت، حواسش نبود، خورد.
اصلاً یه پرس غذا خورد، یه پارچ آبم روش.
یه دفعه متوجه شد.
اینجا آیا روزه‌ش باطله؟
همه مراجع می‌فرمایند چون یادش رفته بوده و اینجا کف نفس نداشته از روی بی‌توجهی یا در حقیقت نفسش حضور نداشته، توجه عرفانی نداشته، اینجا روزه‌ش صحیحه.
عمداً نخورده که.
به شرط اینکه وقتی متوجه شد دو مرتبه حال و حس حضور پیدا کرد، نفس، نفسش حاضر شد دیگه [اه] اون مبتلا‌ت روزه رو مفطرات رو انجام نده.
حالا ما از شما سؤال می‌کنیم آقا اینشون که خورد اگر [اه] روزه دار بودن و صائم بودن به صرف نخوردن و نیاشامیدن ظاهریه که البته اون هم [اه] در باطن‌ش هست، اون هم از واجباتشه.
اما ما میگیم اینجا آقا ایشون خورد هم آب خورد هم غذا.
پس چرا دوباره ما میگیم صائمه؟
ببینید این نکته‌ست.
در حقیقت اصل روزه درسته ظاهر روزه، پوست روزه یا اون شریعت روزه، شرع روزه، نخوردن و نیاشامیدن و این‌هاست.
لکن این‌ها یک پوسته‌ایست.
این ظاهر است که ما رو برسونه به اون باطن.
در حقیقت میشه گفت که [اه] از این ظاهر باید به اون باطن رسید.
باطن حضوره.
توجه عرفانیه.
حضور نفسه.
چطور شما تا حالا شده به حضور نفس خودت شک کنی؟
اصلاً شک کنی که آیا من هستم یا نیستم؟
تا حالا همچین اتفاقی نیفتاده.
روزه چنان عظمتی داره که حالا انشاالله به مرور ما این اسرار رو عرض می‌کنیم.
چنان عظمتی داره که سبب توجه عرفانی میشه.
توجه-- در حقیقت حس حضور رو چنان تقویت میکنه که انسان خودش رو در محضر تام خدا ببینه و پای روی همه امیال نفسانی و درونی خودش بگذاره.
این‌ها رو از همون شهوت و غضب شروع میکنه تا امیال بیخودی درونی، فکر و خیال‌ها، خیال‌های نازشایست و این‌ها.
پس این رو توجه بفرمایید که خودش یک نکته‌ست.
حالا اگر کسی بپرسه آقا تو این ماه ما چه کنیم؟
عرض می‌کنیم که هر کاری که از میان همه این دستوراتی که واقع شده که ما که نمی‌تونیم همه رو انجام بدیم که بسیار زیادن.
هرکس با هر کدوم بیشتر توجه عرفانی پیدا میکنه و حس حضور داره اونو انجام بده.
امکان داره کسی بگه آقا من می‌خوام هر شب هزار سوره ان انزلناه رو بخونم.
خب نوش جونت که من معتقدم تجربه شده‌ست دیگه.
متق-- معتقدم که حتی کمترین از جهت توجهی کمترین آدم‌ها از جهت صعه وجودی یا عرض شود این‌هایی که حتی شاخک‌هاشون هم تیز نیست تو سیر و سلوک، حداقل یه چیزکی گیرشون میاد.
چون فرمودن اگه کسی هر شب هزار مرتبه سوره قدر رو بخونه در ماه مبارک رمضان بعد ااا پرده‌ها براش کنار میره ماه که تموم شه.
حالا یه کسی شاید بگه من می‌خوام شبی صد رکعت نماز رو بخونم.
کسی بگه من می‌خوام پنج ختم قرآن تو این ماه انجام بدم.
کسی بگه من دعاهای سحر رو دوست دارم انجام بدم، بخونم.
ابو حمزه بخونم، دعای سحر بخونم، افتتاح بخونم.
کسی بگه استغفار روزی هزار تا رو.
حالا هرچی که هست اگرچه روزه اصل است اینجا.
لکن در کنار این روزه اونچه که حس حضور ما رو تقویت میکنه، توجه ما رو تکمیل میکنه، اون خیلی بهتره.
در خصوص این دعای اللهم ادخل على اهل القبور السرور هم نکته‌ای رو عرض کنم.
کی میشه که همه مرده‌ها شاد بشن، همه مریض‌ها شفا بگیرن، همه کروب و پریشانی‌ها برطرف شه، همه دربندها آزاد بشن، همه مفاسد اصلاح بشه.
این کل، کل، کل.
بزرگان فرمودن این اشاره به زمان ظهور داره.
شما غیرمستقیم دارید برای ظهور حضرت دعا می‌کنید.
لذا این دعا از این حیث خیلی با عظمت هست.
حیث دیگه‌ش اینه که همه رو دعا می‌کنی خودت رو فراموش می‌کنی یا خودتم تو دل جمع پنهان می‌کنی.
در حقیقت دیگران رو می‌بینی خیرت به دیگران میرسه.
برای همه دیگه.
ما نداریم، من ندیدم دعایی که ااا بگه هم گناهاتو می‌بخشم هم آثارش رو برطرف می‌کنیم.
در روایت داریم که این دعا رو هرکس در ماه مبارک رمضان بعد از هر نماز واجبش مداومت کنه، خدا گناه‌هاشو می‌بخشه.
آثار گناه‌هاشم برطرف میشه.
این خیلی عظیمه.
خب ما میگیم آقا فلان کار حدیث داریم انجام بدی گناهاتو خدا می‌بخشه.
خب می‌بخشه.
اما اینکه آثار گناه برطرف بشه نداریم.
لذا این دعا خیلی مهمه.
سعی کنید این رو مداومت کنید.
انشاالله که عاقبتمون ختم به خیر بشه.
به برکت صلوات بر محمد و آل محمد