بسم الله الرحمن الرحیم و به این استعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانیة آiate.
سلام علیکم و رحمة الله.
تبریک عرض می‌کنم این ایام بسیار فرخنده و مبارک رو.
شروع دهه کرامت هست و روز میلاد کریمه اهل بیت حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها که به تصریح حضرت ولی عصر زیارتشون مثل زیارت حضرت زهرا سلام الله علیهاست.
یه تعبیر بسیار جالبی حضرت آقای بهجت داشتند در خصوص حضرت معصومه سلام الله علیها که نشان‌دهنده جایگاه ویژه ایشون در ولایت هست.
این تعبیر رو به یادگار داشته باشید امروز که فرمودن آقا علی ابن موسی الرضا از مهمان‌های خصوصی و ویژه خودش در حرم خواهرشون حضرت معصومه سلام الله علیها پذیرایی می‌کنند.
چه اینکه حرم حضرت معصومه علیها سلام اندرونی حرم امام رضاست.
چقدر شیرین.
قدیما خونه‌ها اندرونی، بیرونی داشت.
مهمونای غریبه تو بیرونی می‌نشستن.
اونایی که محرم بودن می‌اومدن تو اندرونی.
مثل الان نبود که همه چی در معرض دید باشه و اینها.
معماری اسلامی متفاوت شده باشه به سمت معماری غربی و اینا که آشپزخونه‌ها هم دیگه در معرض-- مثلا دیگه الان اون دیوار نیم‌شت جلوشم دیگه کلاً برداشتن.
دیگه open هم بهش نمیشه گفت آشپزخونه‌ها.
اندرونی، بیرونی داشت.
چقدر مقام این خانم بالاست که یه عارف به الله مثل آقای بهجت می‌فرماید امام رضا از مهمون‌های خصوصی و محرم خودش در اندرونی حرمش که حرم حضرت معصومه است پذیرایی می‌کنه.
پس این نشون میده که چقدر جایگاه داره ایشون یک.
دو، هر کسی لیاقت ارتباط با ایشون، سر سفره نشستن ایشون و تماس با ایشون رو نخواهد داشت.
ایشون به یک معنا یکی از جلوه‌های اسمت الله کبراست، یکی از جلوه‌هاست.
که امیدوارم شروع دهه کرامت که به میمنت قدوم این کریمه هست برای همه ماها اهل ایمان و خصوصاً دخترانمون پر از خیر و برکت باشه که بهترین الگو براشون حضرت معصومه سلام الله علیهاست.
اما برگردیم به بحث کتاب الموت.
چون [مکث] یه مقدار از وقت گذشت من امروز فقط صورت حدیث بعدی رو براتون عرض کنم و انشاالله توضیحاتش، نکاتش جلسات بعد.
باب چهارم بودیم.
امروز میریم سراغ حدیث و روایت جدید که روایت چهارم است.
روایت چهارم، باب چهارم کتاب الموت.
عن ابی جعفر علیه السلام.
از امام باقر سلام الله علیه نقل شده که قال ایشون فرمودن قال رسول الله.
ایشون به نقل از پیغمبر عظیم الشأن اسلام دارن بیان می‌کنن صلى الله عليه وآله وسلم یه روایت خیلی [نفس عمیق] جون‌دار و پرمغز و کثیر الفروع، پرنکته.
پیغمبر فرمودن الموت، الموت.
دو بار پشت سر هم تکرار کردن.
این یک هشداری‌ست، یک توجه ویژه‌ست، یه آماده باش.
مرگ را، مرگ را حواستون باشه.
داره ت-تذکر میده دو بار تکرار می‌کنه که در این تکرار البته بخواهیم آنچه که بنده حقیر بی‌سواد از محضر اساتید و اینها اخذ کردیم، پیرامون اینکه چرا اینجا دو تا موت اومده بخواهیم حرف بزنیم خیلی حرف داریم.
منتها دیگه به اهلش واگذار می‌کنیم رد می‌شیم.
مثل معکم، معکم، انی معکم، معکم، لا مع غیرکم یا لا مع اعدائکم در یا عدوکم.
در زیارت جامعه کبیره دو بار معکم، معکم اومده که اون معکم اول یعنی در دنیا با شما معکم دو-دوم در آخرت هم با شما.
معکم اول در راحتی با شما معکم دوم در سختی هم با شما.
معکم اول در قنا با شمام، معکم دوم در فقر هم با شما.
همین طوری شما بگیر دیگه الا ما شاء الله تا قیامت می‌تونی بگی.
بی‌خود اینها تکرار نشده.
اینجا هم یه وجوه خاصی دارد بماند.
الموت، الموت چرا دو بار اومده؟
یه بخشش می‌تونه به این برگرده که ما دو بار می‌میریم.
امس متین.
ما دو ما-- دوبار می‌میریم.
امت مس متین.
دو بار می‌میریم، دو بار هم احیا می‌شیم.
حالا این یه هشداری.
پیغمبر بعد، بعد از اینکه دو بار تکرار کرد فرمود جا الموت.
موت اومد.
مرگ آمد.
آماده‌ای یا نه؟
خب چگونه آمد؟
بما فیه.
اینجا خیلی حرف داریم که بماند حالا روزای بعد انشاالله.
مرگ با اون چیزی که درشه اومد.
یعنی مرگ یه چیز تنها نیست، درش چیزهایی داره.
حالا به یک معنا از اینجا به بعد توضیح درون‌مایه مرگه.
مرگ آمد بما فیه، با اون چیزی که درشه.
خب چگونه میاد مرگ؟
یا اینکه جاء آمد بالروح والراه.
یا با روح و ریحان و راحتی و آرا- آسایش و اینها آمد با روح و ریحان و خوشی و اینها آمد.
والکرة المبارکه.
این کرّه به یه معنا رجوعه.
برگشتی مبارک.
این برگشت رو [مکث] اگر به معنای رجوع بگیریم که باز اینجا هم حرف‌هایی داریم باشه بعداً، می‌شه انگار که ما دو مرتبه داریم برمی‌گردیم به یه جایی که قبلاً بودیم.
این معنا از توش در میاد.
حالا فعلاً باشه.
الکرة المبارکه.
این برگشت یا مبارکه، به کجا؟
الی جنت عالیه.
به اون بهشت‌های بسیار بالا، عالی که دست هر کسی نمی‌رسه.
برای چه کسانیه؟
لأهل دار الخلود.
برای اون‌هایی که به خلد برین میرن.
یعنی همتشون اینه که به اون درجات عالیه برن و همیشه هم اونجا مستقر باشن.
نوسان در عبادتشون نیست.
اینطوری نیست یه روز کافر باشن، یه روز مؤمن.
دائماً مراقبن.
الذین کان لها اینا چه جو- چه جور آدمایین؟
بازش کن برای ما پیغمبر.
لها سعيهم و فيها رغبتهم.
خیلی پرنکته‌ست اینجا.
سعی و تلاششون اصلاً اینا برای همون جا بوده و رغبتهم.
در کنار عمل و سعیشون رغبتشون هم به بهشت بوده.
اینا اصلاً بهشتی زندگی کردن.
بهشتی زندگی کردن که به بهشت میرن.
به قول شهید [مکث] سلیمانی بارها فرمود شهید زندگی کنی شهید می‌شی یعنی همین.
بهشتی زندگی کنی بهشت می‌شی.
می‌گه رغبتشون اونه، سعیشون هم به اون بوده.
جز این نیست.
لذا به همون سمت هم میرن.
این یک نوع.
بما فيه.
اونچه که در موته.
بعدیش.
و جاء الموت باز هم موت اومد.
اما این دفعه چی توشه بما فيه؟
جاء اومد بشقوة و نغامه-- و ندامه.
با پری- پریشانی، بدبختی، سختی.
یه معنای شقوه.
سختیه، یک معناش بدبختیه.
و الندامه، پشیمونی.
والکرة الخاسرة.
دوباره الکرّه میاره.
الکرّه که رجوعه، بازگشته اما این دفعه با خسرانه، با زیانه.
به چه سمتی میرن؟
اونا به سمت جنت عالیه، اینا الی نار خامیه.
اینا به سمت آتش میرن.
اینا باز به-- چون بعدش می‌فرماد که لأهل دار الغرور الذین کان لها سعيهم و فيها رغبتهم.
دوباره همین رو برای اهل جهنم استفاده می‌کنه، پیداست به سمت خودشون دارن میرن.
چون سعی و تلاششون همین بوده، رغبتشون همین بوده و اتحاد وجودی برقرار کردن با قول و فعلشون، با علم و عملشون به همون سمت هم دارن میرن.
یعنی اگر به سمت جهنمی-- جهنم میرن چون خودشون جهنن.
اگر به سمت بهشت میرن چون خودشون بهشتن.
این صورت روایت که خیلی نو-- پرنکته‌ست، خیلی.
از همون کلمه‌ی اولش.
الموت، الموت.
تکرارش، بگیر دوباره جاء الموت.
می‌شه به یک معنا گفت سه بار.
بگیر برو تا اون آخر رغبتهم، سعيهم.
اینا همه سعی و تلاش و رغبتشون در اون چیزی بوده که به سمتش دارن میرن.
حالا [مکث] یه سؤال رو جواب بدیم برای امروز بسه.
به نظر شما با توجه به صورت این حدیث، حالا باطنشو که ما اهلش نیستیم، ما داریم به چه سمتی میریم؟
جهنم یا بهشت؟
تک تک خودمون، خودمون الان خودمون رو محک بزنیم.
با توجه به صورت این حدیث به چه سمتی داریم میریم؟
جهنمه یا بهشته؟
اون سمتی که ما داریم میریم.
انشاالله بهشته.
اما با توجه به صورت حدیث جواب بدیم.
در رابطه با هر دو گروه، اگر یه گروه رو می‌گفت حرفی نداشتیم بزنیم.
اما در رابطه با هر دو گروه می‌فرماید کان لها سعيهم برای همون جایی که دارن میرن سعی کردن و فيها رغبه تو همون هم رغبت داشتن.
به همون هم رغبت داشتن.
پس الان ما از رغبت‌هامون، لیلة الرغائب، میلمون، شب لیلة الرغائب شب خیلی مهمیه.
کسی بفهمه بهشتیه یا جهنمه.
از میل دلمون، رغبتمون که سعی و تلاشمون بر بستر اون بنا شده.
از اینجا می‌تونیم بفهمیم کجا داریم میریم.
الان رغبت ما به چیه؟
میل دل ما به چه سمتیه؟
به کجا سو داریم؟
رخ، رخ ما، وجه ما به چه سمتیه؟
از چی کیف می‌کنیم؟
از چی خوشمون میاد؟
به چی، چی-- خیره می‌شیم، دقت می‌کنیم، چی نگاه ما رو به خودش جلب می‌کند؟
ما اهل همونیم.
به همین راحتی.
حالا تا انشاالله توضیحاتش.
انشاالله عاقبتمون ختم بخیر بشود به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
اللهم صل على محمد و آل محمد و عجل فرجهم