د
درسگفتارها
بپرس
جستجو
فهرست من
بازگشت به فهرست جلسات
جلسه ۶۰
دارای متن همگام
بازگشت به کتاب الموت؛ روایت دهم
بحار. کتاب الموت ۸۱
در انتظار شروع گفتار…
۰:۰۰
۱۰:۳۴
15
15
۱×
فهرست من
اشتراک
دانلود
متن کامل
نسخه کتابی
خلاصه
فهرست مطالب
۵ سرفصل
## بازگشت به کتاب الموت؛ روایت دهم
۰:۲۲
## طاعون؛ تبری از عاصی و تمحیص مطیع
۱:۱۸
## مثال خورشید؛ یک فاعل و دو اثر
۴:۳۶
پرسش این است که قیامت چگونه با خورشید معذب میکند حال آنکه خورشید از آنِ دنیاست؟ قرآن میفرماید:
۷:۲۹
## جهنم؛ تجلی جلال شمس نبی
۹:۲۱
متن جلسه
دنبالکردن خودکار
بدون ترجمه
اللهم صل علی محمد و آل محمد و
عجل فرجهم. بسم الله الرحمن الرحيم و به نستعين.
السلام علیک یا داعی الله
و ربانی آیه. سلام علیکم و رحمة الله.
اجازه بفرمایید که بحث احراز و ادعیه و
دستورالعملها رو دیگه ادامه ندهیم چون هرچی ما میریم جلو هی سؤالاتی پیش میاد و
حقیقتش خیلی دعوی ما نیست این چنین صحبت کنیم.
اونها باشه انشاالله موردی به وقتش اونها.
ما ادامه شرح کتاب
شریف الموت مرحوم مجلسی رو
بریم به امید خدا رسیده بودیم به
روایت دهم. ما در
تشریح روایت دوم تا نهم
خیلی توقف کردیم. بعد بحث
اون کشیده شد به بحث ادعیه،
اجنه و اینها. بعد راههای دفعشون رفت به سمت احراز و اینها.
اینقدر طول کشید فکر میکنم بیست و یک، دو جلسه این حدودا ما صحبت کردیم.
حالا اجازه بدید که روایت دهم رو براتون قرائت کنم ببینید چقدر
پرنکتهست. مرحوم مجلسی این روایت رو از دعوات مرحوم راوندی میاره.
سئل زین العابدین علیه السلام سؤال شد از امام سجاد علیه السلام عن الطاعون
از مریضی به نام طاعون حضر-- از حضرت سؤال شد.
که سؤال کردن که عن برأ من می الحق هو فإنه معذب.
آیا ما دوری بجوییم؟
بیزاری بجوییم از کسی که گرفتار طاعون شده و معذب شده
یعنی طاعون زدهست.
فقال علیه السلام حضرت فرمود إن کان عاصیا
فبرأ منه. اگه
عاصیه، اگه طرف گناهکاره ازش تبری بجوی.
حالا طوعاً أو لم یطع بخواد طاعون بهش زده باشه
یا نزده باشه اصلاً ربطی نداره.
حالا چون عذابی ظاهراً عذابه.
ظاهراً مریضی
امیکرون کروناست، چیه؟
زلزلهست، سیله
اینا بهش زده.
شما برگردی بگی خب خدا زدش.
این یه متأسفانه در عرف اجتماع ما خیلی بد جا افتاده که یه کسی
یه اتفاق بدی ظاهراً ناگواری براش میفته همه میگن خدا زدش.
در صورتی که ما قبلاً بحث کردیم که این
بس-بسیار نگاه غلطیست و اصلاً دینی نیست.
این، این نوع نگاه داشتن و باید اصلاح بشه.
حضرت فرمود اگر گناهکاره
ازش تبری بجوی. چه کار داری که طاعون زدهست یا نه.
أو الله عز وجل مطیعاً
حالا اگر اطاعت کننده حضرت حق بود
اینجا فرمودند که فإن الطاعنه
مما تمه– تمحص
یا تمحص به ذنوبه، تمحص درسته.
تمحص به ذنوبه. اگر تازه آدم خوبی بود، مؤمن بود و گرفتار شده بود
مثلاً طاعون بهش زده بود یا هر گرفتاری
بدون که این اصل تمحیص دربارهش پیاده میشه که چی؟
که گناه هاش بخشیده بشه.
یعنی این هم یه لطف خدا به اوست
که إن الله عز وجل
أولب بهی قوما.
خدای منان با این بلاها
با این گرفتاریها حالا یه نمونهش طاعون
عدهای رو، قومی رو معذب میکنه و یرحم بهی آخرین عدهای رو هم بهشون رحم میکنه.
اون ربط به خدا داره. من و شما نمیتونیم تشخیص بدیم.
خدا داره میگه با همین مریضی
خدای عده رو تعقیب میکنه، عقاب میکنه.
یه عده رو رحمت میکنه، مغفرتشو براشون نازل میکنه، تمحیص ذنوبشون میشه.
اصلاً شما در اون حدی نیستید که تشخیص بدید این کسی که عذاب بهش وارد شده، این کسی که بدجوری مرده حتی
از کتاب الموت اینطوری بگیم.
اون کسی که بدجوری مرده یا ظاهراً خیلی خوب راحت جون داده اصلاً من و شما
نمیتونیم تشخیص بدیم. این حرفا رو واگذار کنیم به خدا و اهل بیت.
بعد فرمودند که بله واسعت قدرته لم یشأ خدا،
خداییست که قدرتش برای هر کسی بخواد وسعت میگیره.
هرچی هست دست اوست.
ما ترعون بعد برای اینکه حضرت بخواد اثبات کنه این صحبتشو برای این شخص دلیل میاره.
چه دلیلی میاره؟ خیلی دلیل همه فهم.
آیا ندیدی ما ترعون انه جعل الشمس ضياء للعباده؟
آیا ندیدی که خدا این شمس و خورشید رو
نور قرار داده برای اهلش، برای بندگانش؟
و منوجا لفمارهم
و باعث رسیدگی
ثمارهم ثمرات. این
منوجا یعنی اه
از کجاست؟ پختگی، رسیدگی.
میگه همون خورشیدو سبب پختگی
ثمرات و میوههاشون قرار میده.
برای کیا؟ برای بندگانش.
اما و و مبلغ الاقواتهم جمع اقوته
و محل رسیدگی به روزیهاشون قرار میده که اگر این خورشید نبود،
روزیها قطع میشد. همه بیچاره میشدن اصلاً زندگی مختل میشد.
و قد يعذب بها این های ضمیر برمیگرده به الشمس
و به تحقیق خدا معذب میکنه عدهای رو بها با خورشید.
یعنی با همون یک وجود واحد
عدهای رو بهشون کمک میکنه
به میوههاشون میرسه، روزیشونو میگیرن، نور و رحمته براشون.
برای عدهای هم عذابه
بها قوما يبتليهم
بحر عجب به اون آتیش سوزاننده خورشید اینا رو
مبتلا میکنه خدا. حالا حضرت میفرماید يوم القيامة بذنوبهم و في الدنيا بسوء اعمالهم.
هم بحث خورشید رو حضرت میزنه به دنیا هم قیامت
که هرچی هست به خاطر گناهاشونه بسوء اعمالشونه.
یعنی در دنیا هم خورشید میتونه عدهای رو بیچاره کنه، قحطی بیاره، داغی خورشید، حرارت و قحطی و
خشکی و بیآبی و اینا بیاره
که باز عرض میکنیم هر قحطی و بیآبی دلالت بر گناه نیست.
اینا عوامل طبیعیه که همش هم ابتلاءاته.
و هم اینکه قیامت خورشید رو
چیکار میکنه؟ سبب معذب شدن
آدمهای بد و کفار و مشرکین و نافرمانی قرار میده.
حالا اینجا سؤال پیش میاد. خب مگه ما قیامت خورشید داریم؟
خورشید مال این دنیاست. اونجا چگونه خورشید معذب میکنه؟
در حالا مطالب اینجا باید بگیم مقدار فلسفی خشک به وقتش.
فقط یه نکته عرض کنم که حالا شاید ما دیگه
شما رو ندیدیم یا شما ما رو ندیدید حداقل این رو هم عرض کنیم.
قرآن میفرماید و الشمس يبها و القمر اذا تلاها.
زی-- اون ظهور و شدت نور رو میزنه به شمس.
بعد میفرماید القمر اذا تلاها.
قمر که ماهه دنبال رو
خورشیده. یعنی ماه نورش از خودش نیست.
هرچه نور هست تو چیه؟
هرچه درخشندگی است در خورشیده.
خورشید کیه؟ طبق تمام
تفاسیر امامیه این و حتی
فریقین یعنی اهل تسنن هم دارن که این شمس وجود مقدس پیامبره.
اون صلی الله علیه و آله و سلم.
اون خ-- اون ماه کیه؟
فرمودن ائمه و جانشینان و خلفای بعد از او هستن
که پیرو او هستن. تبعیت از او میکنند.
پس اینجا که امام سجاد علیه السلام داره میفرماید این خورشید قیامت معذب میکنه بدها رو،
میتونه به یک معنا پیغمبر باشه.
اونجا که در آیه پنج سوره یونس میفرماید هو الذي جعل الشمس ضياءا.
اون شدت نور مال خورشیده.
نمیشه، میشه دیدش به نظر شما خورشیدو؟
همینجوری نگاه کنی کور میشی. اصلا دیدنی نیست.
اما القمر نورا.
تو همون آیه پنج سوره یونس میفرماید
نور مال چیه؟ مال ماهه.
القمر نورا. قمر نور داره که بتونی ببینیش.
یعنی شما ماه رو میتونی ببینی و به وسیلهی ماه
میفهمی که خورشید چه نوری داره که ماه رو اینچنین روشن کرده.
یعنی طریق رسیدن به شمس میشه چی؟
ماه. که تمام مفسرین باز اینجا فرمودن امام و ائمه علیهم الصلاة والسلام اینجا حکم قمر رو دارن.
اونا اومدن که بشه پیغمبر رو دید.
اونا اومدن که بشه خدا رو دید
و الا نمیشد دید. شدت انقدر زیاده.
تلألؤ نور انقدر تجلیش اعظمه.
حالا پس حرف اینجاست که اگر شمس پیغمبره،
قیامت یعنی چیه عده معذب میشن از گرمای شمس؟
یعنی از گرمای پیغمبر؟
یعنی بحث اینکه همون بحثی که قبلاً داشتیم آقا جان.
تو یه جمله عرض کنیم جهنم که همه در اون معذباند تجلی چی بود؟
یادتونه؟ تجلی
جلال پیغمبر بود.
تجلی جلال سید الشهدا بود.
تجلی جلال امام عصر.
تجلی جلال حضرت حق.
بهشت هم تجلی چی بود؟
احسنت. جمال حضرت حق.
پس اگر میفرمود خورشید اینا رو معذب میکنه به خاطر گناهانشون در قیامت یعنی میرن در تجلیات جلالیه
پیغمبر که خورشید شمسه قرار میگیرن.
یعنی جهنم. انقدر زیبا و قشنگ امام
سجاد با مثالی یه طوری مثال زده که هم آدمای عامی بفهمند هم فلاسفه و عرفا و حکاممون بتونن قشنگ مطلب رو بگیرن.
انشاالله که عاقبتمون ختم به خیر بشه.
به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
اللهم صل على
محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
جلسه قبل
جلسه بعد