بسم الله الرحمن الرحیم و به این استعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیات.
السلام علیکم و رحمة الله.
روایت سوم باب اول کتاب الموت مرحوم مجلسی.
عن محمد بن سکیت.
محمد بن سکیت روایت میکنه که قال میگه که ایشون گفت که سئل ابو عبدالله سؤال شده از امام صادق صلی الله علیه.
عن رجل یقول استعثر الله بفلان.
اینکه گفته بشه یه کسی که مثلاً مرد از دنیا رفت بگیم استعثر الله بفلان.
فلانی رو خدا برش داشت برای خودش.
این بعضاً مصطلحه بین ما.
یکی از دنیا میره میگن خدا مثلاً اون رو برای خودش برگزید.
اونو خدا برای خودش برداشت.
خدا بردش پیش خودش.
از اینجور چیزها الفاظی که بین ما هست.
خدا خواستش.
خدا برای خودش برش داشت.
انتخابش کرد از این حرفا.
آیا این حرف درسته در خصوص موت کسی بزنیم؟
حضرت فرمودند فقال وا مكروه.
این زشته، این حرف اشتباس.
فقيل فلان يجود بنفسه.
خب اگه بعد پرسید که حالا اگر بگیم که فلانی يجود بنفسه خودش جواد گونه يجود یعنی بخشید جانش رو خودش جانش رو بخشید.
این درسته؟
بگیم یعنی آمادگی رو پیدا کرد و بالاخره خ-فلانی خودش جون داد.
خودش جونش رو داد، بخشید.
ببینیم درسته یا نه.
فقال لا بأس.
نه اشکال نداره.
حضرت فرمود این اشکال نداره.
بعد توضیح حضرت.
اما تراه آیا ندیدی که يفتح این، این حالت برای همه ما پیش خواهد آمد.
ان‌شاءالله با عاقبت بخیری.
يفتح فاه عند موته مرتين أو ثلاثًا.
آیا ندیدی که وقتی شخص داره جون میده این دهانش رو دو بار یا سه بار باز و بسته میکنه؟
ناخودآگاه.
فذلك حين يجود بها لما يري من ثواب الله عز وجل.
این مال اون لحظه‌ایه که شخص داره ثواب الهی رو میبینه.
انگار که مثلاً بگیم دهانش باز میمونه از این عظمت.
یه چیزایی رو داره میبینه که کأنَّ دهانش باز میمونه.
تو بین ما این مصطلحه.
میگه اه یه چیزی دیدم دهون، دهنم وا موند.
ها؟
یه چیزایی نشون میدن به میت که دهانش هی باز و بسته میشه.
عجب!
حالا اینها تعویل باید بشه.
من الآن امروز هم فرصت نداریم.
خیلی هم قصد تفس-- از به تفصیل صحبت کردن نداریم.
روز شهادت امام عسکری صلوات الله علیه هم هست.
میخوایم یه اتصال کوتاهی هم داشته باشیم.
اینا باید تعویل بشه.
حالا میگذریم ازش که یعنی چی این دهان باز و بسته میشه، دیدن ثواب به چه شکله؟
یا چرا نمیتونیم بگیم کسی رو خدا انتخاب کرد؟
چون خدا انتخاب کرد نداره.
خدا اونو برای خودش برداشت نداره.
مگه خدا انفعال داره؟
همه چی مال خداست.
له ملك السماوات والأرض.
لمن اليوم؟
لمن الملك اليوم؟
امروز ملک مال کیه؟
خود خدا جواب میده.
لله الواحد القهار.
که این واحدیت کنار قهاریت که وقتی میاد مرتبه احدیت حضرت حقه.
فرق احدیت و واحدیت رو قبلاً گفتیم.
این یعنی دیگه اصلاً هرچی که هست خداست و ظهور حق.
اصلاً عالم اطوار وجودی حقه.
ظهور حقه.
شما هر کدومتون یک شأن و یک ظهوری از حضرت حق هستید که دائماً خدا دلش از شما تجلی میکنه.
چیزی جدای از حق نیست.
اینو ببینید یه نکته‌ای عرض کردم که الصاق بشه به مباحث قبلیمون.
چرا ما نمیتونیم بگیم کسی رو خدا انتخاب کرد، انتخاب کرد نداره، برداشت برای خودش نداره.
همه چی اصلاً خداست.
ظهور خداست.
برای اوست، مال اوست، از اوست، به اوست، در اوست.
و اینکه دهان چرا باز و بسته میشه دیروز حالا یه نکته‌ای عرض کردیم که مخصوصاً اهل ایمان وقت مرگ بالاخره خدا راضیشون میکنه میبرشون.
این دهانی که باز میشه حالا از یه جهت هم میشه اینچه-اینچنین ف-گفت که روایت هم داریم زیاد که وقتی که انسان میخواد جون بده روح از ته شروع میشه وقتی حضرت قابض الارواح میاد از نوک انگشتای پا شروع میکنه از شست پا شروع میکنه هی روح رو بیرون میکشه.
البته روح تجزیه‌بردار نیست که یک حقیقت کلیه است برای تقریب به ذهن به ضرب من البيان ما عرض میکنیم.
و الا یک حقیقت کلیه است اما اون قسمت‌هایی از بدن که خالی میشه از این حقیقت کلیه از پا شروع میشه تا آخرین جا میرسه به سر دیگه.
اینکه دهان باز میشه یعنی دیگه کأنَّ تا گلوگاه تا زیر دهان دیگه بی روح شده.
بعد اون لحظه سر فقط روح داره که بعد آخرین جا دیگه بینیه.
عجیبه که روح از بینی خارج میشه.
حالا، حالا اینجا خیلی حرفا ما داریم خیلی صحبت‌ها داریم که بماند وقت مرگ، وقت خواب خیلیامون میبینی اتفاقاتی برای بینیمون و دهنمون، دهانمون میفته.
خرخر که میکنه یا از دهانه یا از بینیه که برای مؤمن مرگش فرمود مثل خرخره.
یه خ اینطوری میکنه تموم میکنه.
ااا اینم حدیث داریم.
اینها تعویل باید بشه.
یعنی چی اینها؟
برای چی این اتفاق میفته؟
خیلی حرفای گفتنی هست بماند و در هر حال این مهمه که اونچه که نشونش میدن بعضیا مراتب بهشتی رو نشونش میدن، بعضیا رو پیغمبر عزّ عالم رو نشون میدن.
"مَن یَمُت یَلْقَنی" هر کس بمیره میبینه منو، مولا علی رو میبینه.
امام عصرش رو قطعاً هر کسی میبینه.
حالا مؤمن باشه یا کافر فرق نمی‌کنه.
این دهان باز موندن یه وجهش دیدن وجه خداست.
وجه خدا رو میبینن و چه جالب که حضرت اینچنین می‌فرمود "وَقَدْ کانَ بها وَ نِینا".
قبل از این، قبل از اون لحظه‌ای که دهانش رو باز میکنه مدنون بود به موت.
یعنی بدش میومد از مرگ.
دوست نداشت بمیره.
الان که دهنش باز موند دوست داره با شوق بمیره.
این واقعاً اون طرف غوغاست.
عجیبه.
خـ این خیلی روایت عجیبیه بارها شنیدیم از این روایات به راحتی نگذریم که خدا فرمود در جواهر الثنیه شیخ حر عاملیه فرمود که خداوند رحمتش رو صد قسمت کرده یک قسمتش در قالب رحمت این دنیاست که حتی جاذبه بین قطبت، قطب‌های قطبین مثبت و منفی از همین رحمته.
حتی حیوانات به هم علاقه‌مند می‌شن از همین رحمته.
رح، این علاقه بین زن و شوهر، پدر و فرزند، مادر و-- اصلاً رفیق به فقر رفیق.
اینا همه جذب جذب عالم همین نظام جاذبه عالم همه شقوق این رحمته.
غوغاست.
بعد حالا این یک قسمت از رحمت خداست نود و نه تاشو گذاشته اون ور.
میخواد چه کنه که لحظه‌ی مرگ دهان طرف باز میمونه.
عجیبه.
حالا این یه وجه یه قصه‌ایه خودش که حالا بعد برای همین میان شؤون تعیین می‌کنن.
شرع دین حتی ما بر اساس اینکه خیلی خوبه فرزند بیاد کنار پسر، پ-پدر.
فرزند خیلی توصیه شده فرزند بیاد کنار پدر یا مادر.
فرزند باشه، نزدیکان باشن حتی وقتی از دنیا رفت میگن اون جایی که بیشتر پدر یا مادر حاضر بوده فرزند بره اونجا بشینه و اونجا براش نماز بخونه.
اینا عجیبه حرف‌هایی درش هست.
بزرگان رمزگشایی‌هایی کردن که حالا حوصله‌ش باید باشه و چه عجیب که امشب هم که شهادت، شهادت امام عسکری، پدر امام عصر ماست همین اتفاق افتاد.
برای همه اهل بیت شما دقت کنی پسر آمد به بالین پدر.
امام عصر ما تشریف آوردن و سر مبارک پدرشون رو به آغوش گرفتن.
عجیبه دیدن پدر تشنه است و رفتن یه دمنوشی به قول ما مستکی دمنوشی روایت میگه تهیه کردن که کام پدر رو بردارن آقا پدر با عطش از دنیا نره.
حالا چه سریه فرمودن این رو دستورات هست که میت اگر تشنه شه حتما آب بهش برسونید.
آقا سر امام عسکری رو به آغوش گرفت خودش با دست مبارک این حالا بگیم لیوان و جام رو هرچی بود نزدیک آورد به دهان پدر تلاش کرد که پدر کامش عطشان نمونه.
میگن انقدر حضرت حالش نزار بود دندان‌های حضرت اصابت می‌کرد به این لیوان و صدا بلند می‌شد.
ولی سعی‌شو کرد امام عصر که پدر رو سیراب کنه اگرچه یکی دو جرعه ظاهراً بیشتر نشد.
بعد شروع کردن دو تایی با هم گریه کردن [خنده].
به نظر شما این گریه آخر برای چی بود؟
میشه خودشون توصیه کنن "شیعتی ما شربت ماء عذبی فاذکرونی" شیعه ما هر وقت آب گوارا خوند، خوردید یاد عطش من و حسین باشید.
بعد خودشون این رو انجام ندن.
قطعاً دو تایی اون لحظه با هم شروع کردن زیر لب "السلام علـ [grunting] السلام علی من السلام علی ساكن كربلا.
السلام علی من بكتہ ملائكت السماء".
با هم گریه کردن بعد آقا رو چقدر قشنگ تشییع کردن.
کفن خیلی خوب و قیمتی آوردن.
شیعیان جمع شدن اگرچه در محاصره بودن اما تشییع قشنگی بالاخره آقا برش نماز خوند امام عصر پنج ساله.
کفن کردن، غسل دادن، تدفین کردن با عظمت.
"السلام علی من دفله اهل القری [grunting]".
سلام بر اون آقایی که [grunting] انقدر غریب بود مردم دهات اومدن بدنش رو برداره [grunting].
"السلام علی مقطع الاعضاء.
السلام علی الرأس المرفوع [grunting].
یا أبا محمد.
یا حسن بن علی.
ای جا-- ای جا زکی ال عسکری ابن رسول الله.
یا حجة الله علی الخلقه.
یا سیدنا و مولانا.
انا توجهنا و استشفعنا و توسط الله کرم الله و قدمنا کبدنا فاجعلنا.
یا وجیها عند الله اشفع لنا عند".
این اشکی که یکباره تو شادون جر شد هدیه کنید مدرد راه پسرش مهدی.
خدا رحمت کنه آیه بن جزمی می‌فرمود هر وقت ناخودآگاه اشکت جاری شد بدون امام زمانت یادت کرده، نگاحت کرده، توجه بت کرده.
نمی‌شکنه دل.
مگر اینکه امام عصر توجه کنه.
دست آقا رو تو ببوس.
حالا که حالت خوشه بگو سلام ما هم تحویل کنیم به یاد اربعین حسین و هر any قشنگتر عبدالله.
"السلام علیک، السلام علیک یا أبا عبد الله و علی روحک التي هللت بها الفناء".
یادم تن تن.
"عليك مني سلام الله أبدا ما بقيته و بقي الليل والنهار ولا جعلنا آخر العهد من لزيارتك شفعنا يوم القيامة بين الزاني و الزني و بي".
السلام على الحسين و على علي ابن الحسين و على اولاد الحسين و على اصحاب الحسين.
سه sid شهدا یاران شهیدش.
سه تا برای امام عصرون برای سلامتی آقامون صلوات بفرست.