[صدای محیط] سلام علیکم و رحمة الله.
خب عزیزان در حال رفتن به این زیارت اربعین حسینی هستم.
بدرقه راه همه زوار امام حسین یه صلوات خط کنید.
اللهم صل على محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
خیلی سریع ادامه بحث روایت دوم کتاب الموت مرحوم مجلسی در بهار رو عرض کنیم.
عرض کردیم که در باب اول روایت دوم با باب صلوات الله علیه فرمودند الحیات و الموت خلقان.
این خلق که داره تصریح میکنه که هم حیات هم موت خلقند، خلقت‌ها با هم متفاوت‌اند.
بعضی خلقت‌ها هستند که شدت دارند و این شدت خلقت مثلاً به معنای در بعضی از جاهای قرآن به معنای یک خلق جدید یا خلق دیگری بیان شده.
مثلاً در آیه چهارده سوره مؤمنون اگر دقت کرده باشید میفرماید "ثم خلقنا نطفة".
وقتی این تطور خلقت رو در این پنج مرحله بیان میکنه، اون مرحله انتهایی یعنی جنین درست شدن رو میگه خلق آخر یعنی یک خلق دیگری.
چون شدت خلقت اینجا وجود داره.
"ثم خلقنا نطفة علقة" نطفه میشه علقه.
"فخلقنا العلقة مضغة" علقه میشه مضغه.
اون خونه بسته شده میشه مثل یک مثلاً تکه گوشت جویده شده.
"فخلقنا المضغة عظاما" بعد استخون میاد "فكسا آن العظام لحما" گوشت میاد "ثم أنشأناه خلقا آخر".
اینجا ببینید میفرماید بعد خدا ان شاء میکنه او رو ایجاد میکنه به یک صورت دیگری.
یعنی یک خلق جدیدی.
این خلق جدید به یک معنا یعنی شدت خلقت یا انتقال شدید.
همه این‌ها از یک مرحله دارن میرن تو این مراحل پنج گانه که در این آیه بیان شده میرن به مرحله جدید.
اما اون مرحله آخر که میفرماید "أنشأناه خلقا آخر" یک انتقال شدیده.
انتقالش خیلی متفاوت از اون‌های دیگه است.
مثل دقیقاً موت.
موت که وقتی حاصل میشه انتقال ما خیلی داریم.
اما اون موت انتقال یک خلق دیگریست.
یک حالت دیگری دارد لذا انتقال به شدت رخ میده.
قابل قیاس با مراحل دیگر خلقت نیست برای همین خیلی هم خطرناکه، خیلی شدیده، خیلی سخته.
لذا اون کسی هم می‌تونه این انتقال رو انجام بده که شدید القوی باشه.
اون ملکی که حضرت قابض الأرواح خیلی شدید القوی است، خیلی قدرت داره؛ چون انتقال، انتقال شدیدیه.
که البته یکی از معانی سكرات مرگ یا اون سختی و این‌هایی که در برزخ پیش میاد اصلاً همین شدت انتقاله، شدت انتقال این حالت عجیب.
یا حالا به یک معنا ملائکه‌ای که در دنیا هستند پس می‌زنن میت رو میگن آقا پیمانت تموم شد به سلامت.
رزقی دیگه اینجا نداری.
ملائکه عالم برزخ نگاه می‌کنند می‌بینند که حالا متاسفانه اکثریت مردم هم اینطورین لحظه مرگ.
نگاه می‌کنند می‌بینند که پیمانش پر شده از اون ور اما آمادگی ورود به برزخ هم نداشته و نداره.
یعنی این سیر استکمالی رو طی نکرده.
انقدر دلبستگی و تعلق به دنیا داره هنوز نکنده از دنیا.
برای همین ملائکه برزخ هم تحویلش نمی‌گیرن.
اصلاً معنای اون درد، اون ترس، اون ظلمت، اون غربت، اینا همینن.
این ور پسش زده، اون ور تحویلش نمی‌گیره؛ چون به تکامل نرسیده.
لذا قطعاً باید تکامل برزخی طی بشه.
حالا در این مسیر ما بعضی از آیات قرآن رو داریم و حتی روایاتی که نشون میدن ما دو بار می‌میریم.
دو بار موت اتفاق میفته.
اینم یه نکته خودشه.
یه توجه بهش بکنیم و برای امروز کفایت میکنه.
آیه یازده سوره غافر رو ببینید.
"ربنا أمَتنا صنتین" یعنی پروردگار ما تو دو بار ما رو مو-- اِاِاِ میراندی.
"أمتنا صنتین" دو بار.
و البته و "وأحييتنا صنتین" دو بارم ما رو زنده کردی.
خب این دو بار مردن و دو بار زنده شدن مال کجاست؟
یا مثلاً در شرح اصول کافی روایتم اگه بخوایم کنارش بگذاریم، داریم از حضرت عیسی در اون شرح اصول کافی ملاصدرا از حضرت عیسی علی نبينا و آله و عليه صلاة السلام یه روایت خیلی زیبایی هست که حضرت عیسی فرمودند "لم يلق الملكوت السماوات من لم يولد مرتين".
هیچکس نمی‌تونه به ملکوت یعنی به باطن آسمان‌ها دسترسی پیدا کنه مگر اینکه دو بار بمیره.
ببین اینجا باز تو این روایت دو بار مردن میگه.
تو آیه قرآن هم آیه یازده سوره غافر دو بار مردن رو میگه.
آیا به راستی ما دو بار می‌میریم؟
اینجا مثلاً حضرت علامه طباطبایی اومدن فرمودن که تعبیر علامه اینه.
عليه الرحمة میفرمایند یک بار مرگ در دنیا اتفاق میفته.
اینجا این موتی که اینجا اتفاق میفته موت اول.
موت دوم که در برزخه.
یعنی ما در برزخ هم می‌میریم؟
بله.
در سی-- اون سیر تکاملی که داریم به سمت نشئه آخرت که دیگه شدیدترین خلق جدید خداست.
لذا میگن خلق آخرت مثل اینجا که "أنشأناه خلقا آخر" میگه.
اونجا دو مرتبه در برزخ موت اتفاق میفته.
یک انتقال به شدت که اصلاً قابل قیاس به انتقال از دنیا به برزخ نیست.
مثل انتقال جنین از رحم مادر به این دنیا چقدر سخته که مادر چه دردی رو تحمل میکنه.
خود بچه هم درد رو تحمل میکنه.
ن-نافشو که بندشو که می‌خوان ببرن خیلی بچه درد می‌کشه اونجا.
ولی اینجا دیگه مادری در کار نیست.
خودe انتقال که میدن تو رو وقتی موت ما رو منتقل می‌کنند، درد شدیدی وجود رو می‌گیره.
اونجا هم در برزخ هم دو مرتبه ما می‌میریم.
این بار دومه.
آخه حیات چگونه است؟
یک بار حیات برزخی پیدا می‌کنیم.
در برزخ ورود می‌کنیم، حیات برزخی میشه.
یه بار هم حیات آخرتیه.
چون در برزخ هم موت اتفاق می‌افته بعدش دوباره حیاته.
حالا اون کجا گفته اون رو؟
در آیه شصت و هشت سوره زمر "و نفخ في الصور فصعق من في السماوات ومن في الأرض".
میگه هرچی در آسمان‌ها و زمینه هرکه هست صعق، صعقه می‌زنه.
یعنی یک فریاد بلند.
صعق.
همه می‌زنن.
این مال کیه؟
مال اون لحظه‌ی ه-- مرگ دومه.
در برزخ وقتی صعقه می‌زنن همه در صور دمیده میشه.
دو مرتبه همه می‌میرن.
بعد حیات آخرت دیگه خلق جدید شدیده که دیگه اون دیگه مرحله نهایی دیگه خیلی بالای بالای خلقت و این تطورات خلقت ماست که همه قراره بریم اونجا برسیم.
حالا انسان کامل همه این مراحل رو اینجا رفته، انسان کامل.
همه این مراحل رو رفته و اینجا براش رخ داده.
اون موت قبل ان تموتوا هم اگر امکانش نبود ما تو این دنیا بمیریم نمی‌گفتن بمیرید قبل از اینکه شما رو بمیرانند که بحثش گذشت.
پس این مراقب اون لحظه انتقال شدیدمون از این عالم به اون عالم باشیم که حالا اینجا اختلافاتی رخ داده.
بعضیا اومدن مثلا بحث تناسخ و تماسخ و تراسخ و تفاسخ رو گفتن که یه بحث بسیار باطلیه.
ما تناسخ رو قبول داریم.
اونا چی میگن؟
میگن تنا-- اینم خوب گوش بدید و رو بحث‌هاتون پیش میاد امروزه تو شبهات.
تناسخ مثلا اونا میگن انسان میره، روحش میره تو بدن یک انسان دیگه.
این تناسخ بهش میگن.
در تر-تماسخ میگن روح انسان میره تو بدن یه حیوان.
در تراسخ میگن میره تو بدن یک نبات، یه درخت مثلا.
در تفاسخ میگن میره تو هیکل یه سنگ مثلا.
اینطور میگن.
ولی در صورتی که اسلام اینو قبول نداره.
اسلام میگه ما تناسخ رو به این شکل قبول داریم.
مثل اینکه ما می‌خوابیم میریم تو بدن برزخیمون.
الان وقتی می‌خوابیم میریم تو قالب مثالی‌مون.
همینطورم وقتی موت حاصل میشه ما میریم در بدنی که خودمون با اعمالمون اینجا ساختیم.
این تناسخ رو قبول داریم نه اون به این شکلی که اونا میگن.
ان‌شاءالله عاقبتمون ختم به خیر بشه.
به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
اللهم صل على محمد و آل