بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته.
سلام علیکم و رحمة الله.
کلمه سی و پنجم آنکه خطاب محمدی را [ص] که منظور قرآن است، منظور از این خطاب قرآن است درست فهم کند که انسان‌ها برای اقتضای از این سفره الهی دعوت شده‌اند.
یعنی غذای انسان‌ها در این قرآن جمع شده است.
اگر کسی اینو دقت کنه قدر و مرتبت خود را شناسد.
تازه می‌فهمه چه قدر و منزلتی دارد و در راه استکمالش پویا و جویا گردد.
اگر ما در مسیر استکمال نفس ناطقمون و سیر استکمالی‌مون حرکتی، جهشی، جنبشی، تلاشی نداریم که [سخنگوی با تلفظ عربی] اون سعی و تلاش رو نداریم به جهت اینکه بی‌خبریم از اینکه مقتضای ما اون غذاییه که خدا برای ما سر سفره‌ش گذاشته که [سخنگوی با تلفظ عربی] اون سفره هم قرآنه.
قرآن که برای حیوانات نازل نشده، برای جمادات و نباتات و اینها حتی ملائکه.
نه.
قرآن فقط برای انسان اومده.
انسان این ظرفیت رو داره که به قرآن توجه کنه و از قرآن بهره بگیره.
چرا؟
چون تمام حکما من جمله این استاد عزیز می‌فرمود غذای جان ما در قرآنه.
همونطور که ما فمی، دهانی داریم که غذای بدن ازش برمی‌داریم، نان و آب می‌خوریم، دهان روح ما هم قبلاً عرض کردیم و اون کتاب شریف دهان روح رو هم توصیه کردیم.
الحمدالله بعضی دوستان گرفتن خیلی به دردشون خورده بود.
خیلی جالب بود براشون.
میگه دهان روح گوشه، گوش.
گوش بدی، گوش جان بدی به آیات.
و ما چون ندادیم، گوش جان ندادیم برای همین اینا رو خیلی شاید توجه و درک نکنیم که این قرآن چگونه [سخنگوی با تلفظ عربی] است.
ببینید عالم، عالم ترکیبه.
یه مثال من بزنم.
اصلاً نظام هستی، نظام ترکیبه.
قرآن می‌فرماید [سخنگوی با تلفظ عربی].
همه چی رو خدا زوج زوج [سخنگوی با تلفظ عربی] خلق کرده یا [سخنگوی با تلفظ عربی] شما رو هم زوج زوج آفریدیم.
همه چی تزویرجه، ممزوجه، مزاج داره عالم.
همه چی ترکیبه.
منظور از این مزاج نه یعنی زن و شوهری.
منظور ترکیبه.
همه عالم ترکیبه.
خدا این چنین خواسته.
خب؟
بهترین ترکیب‌ها رو صاحب این ترکیب‌ها خلق کرده یعنی به بهترین نوع این ازدواج رو، مزاج رو.
انسان هم وقتی به قول شیخ الرئیس در نمت اشاراتش و وقتی که شما مزاجت به سمت اعتدال میره، کیفت کوک میشه به قول ماها.
می‌بینی همه چی درسته، تنظیمه، حالت خوشه.
چرا؟
ترکیباتت درست به هم مرکب شدن، ترکیب شدن.
حتی ساعات عمرت، انا آنات عمرت داره با هم ترکیب میشه.
داره با تو ترکیب میشه.
حالا بحث مبثوثیه الان حوصله شما شاید نداشته باشید.
اما خیلی بحث شیرینیه البته.
همه چی مرکبه.
الان همه آی-- همین آیات قرآن برگرفته شده از چیه؟
حروف.
ما یه حدیثی داریم اگر اشتباه نکنم در باب بیست و نه کتاب شریف توحید شیخ صدوق که شب‌های جمعه در بحث لقاء الله در هیئت یا زهرا شرق تهران مبحثش رو باز کردیم که اونجا امام رضا از قول جدشون امیرالمؤمنین شروع می‌کنن این باطن و تأویل و خاصیت حروف رو بیان می‌کنند.
مثلاً شأن نزول الف چیه؟
شأن نزول به چیه؟
اصلاً به برای چی اومده تو این عالم؟
حرف به.
ف برای چی اومده؟
تا برای چی؟
بعد خیلی شیرین، خیلی جالب که بعد می‌فهمیم که چرا بزرگان به حروف هم احترام می‌ذاشتن.
هیچوقت مثلاً روزنامه نمی‌انداختن زیرشون نماز بخونن.
حرمت قائل بودند.
که همین آیات قرآن از تزویرج همین حروف به وجود اومده دیگه از ترکیب این حروف.
یعنی مزاج قرآن از ترکیب این حروفه.
اما به بهترین وجه ممکن، به بهترین شکل.
انسان هم از، از ترکیب عناصر چهارتاست.
یه عالم آب و خاک و هوا و گرمای آفتاب.
این چهار تا با هم ترکیب شده.
هرکی به بهترین وجه ترکیب شده یعنی برمی‌گرده بعد از غص نزول ان لله که همه [سخنگوی با تلفظ عربی]، همه مفتورن به فسرת الله که همه یک شکلن، یک قسمن.
اما اونجا دیگه برمی‌گردن مثل آبی که از آسمون اومد نازل شد برخورد می‌کنه به این هوای مابین به خودش رنگ و بو میگیره.
از رحم و سول به پدرها و مادرها و اجدادمون این رنگ و بو شروع شد.
یعنی ترکیبات دقت بفرمایید ترکیبات اونجا شروع شد.
چگونه ترکیب شد؟
چرا یکی سریع قرآن رو کلشو احص می‌کنه، یکی سختشه، یکی زود وصل میشه، یکی دیر وصل میشه.
اینا همه برمی‌گرده به ترکیبات.
même مزاج انسان که حیات مزاجی رو قبلاً فکر می‌کنم هشت جلسه درباره‌ش حرف زدیم.
تو کانال هست هنوزم از سرویس سرور اینتا پاک نشده اگر دوستان رجوع کنن.
خیلی بحث مهمیه حتی در سیر و سلوک و تهذیب نفس همین‌ها تأثیرگذارن که چون بحثش رو گفتیم دیگه من ورود نمی‌کنم.
همین حروف و آیات قرآن هم از تزویرج و مزاج این حروف، این حروف به همدیگه شده آیات قرآن، شده کلمات، جملات، آیات.
اما به بهترین وجه ممکن طوری که قرآن میگه محکمه.
یٰس [سین] والقرآن الحکیم.
از حکم و استحکام میاد.
حکیمه، محکمه.
اهکم از آیات و کاملاً استحکام داره.
محکم محکمه.
بنا کاملاً استحکام داره.
مولای درزش به قول ماها نمیره [مکث] و همه چی به تفصیل درش بیان شده.
چه در نشئہ طبيعت که کل، کل شیء احصیناه فی امام مبین ای فی کتاب مبین یا ولا رتب ولا یا بسن الله فی کتاب مبین.
چه در نشئہ طبیعت، چه اون بالا بالاها، لوح محفوظ، کتاب کریم، کتاب مکنون، فی کتاب مکنون، چه در ثغاء ذات حضرت حق که این علم از او گرفته شده.
همه، همه و همه به بهترین وجه ممکن ترکیب شدن.
اومدن دست من و شما.
شما الان غذایی که میخوای بخوری ترکیبه.
این ترکیبیه از چند تا مثلاً برنج و روغن و ادویه و چی و اینا رو میزنی به هم.
ببین اینم ترکیبه.
غذای روح ما هم که تو قرآنه ترکیبه اما به بهترین وجه ممکن.
لذا اونجا که امیرالمؤمنین علیه الصلاة والسلام فرمود «علیکم بحسن الخط، علیکم بحسن الخط» بر شما باد به زیبایی خط.
حالا اتفاقاً از تعالمه هم این حدیث رو در آثارشون شرح دادن که من مفاتیح الرزق این حسن خط از مفاتیح الرزقه.
حضرت عالمهم اتفاقاً خیلی زیبا می فرمایند دو تا وجه داره.
یکی وجه ظاهرشه که مثال میزنن از، از استادشون حضرت فاضل تونی علیه الرحمة می فرماد که ایشون از شرح حال میر عماد حسنی که یه مقدار فقیر بودن، مشکلات داشتن نقل کرد.
کی؟
استاد ما مثلاً مرحوم فاضل تونی.
میگفت ایشون افتاد به خط نوشتن.
افتاد به خط نوشتن، خط زیبا نوشتن.
اینجا امیرالمؤمنین فرمود «علیکم بحسن الخط فإنّه من مفاتیح الرزق».
خط رو زیبا بر شما باد و به چی؟
به زیبایی خط که این از کلیدهای رزقه.
ایشون فقیر بود.
اومد دو تا نون نوشت.
دو تا نون حالا با خط.
برد پیش مادرش گفت مادر کدوم یکی از اینا به نظرت خوشگل تره؟
مادر داد زد سرش گفت ولمون کن بابا حالا به قول ما تو هم گیر آوردی ما رو.
نه این نون نان میشه برا ما، نه این نون نان میشه.
برو دنبال نون، نان باش.
این نونا چیه؟
خلاصه داد زد سرشو.
اما علامه فرمود به مرور نون و سرش هم خیلی عجیبه حالا انشاالله فرصت های بعدی.
نون والقلم.
اینجا خدا نون رو آورده کنار چی؟
قلم.
تو قرآن.
نون والقلم وما یسترون.
اون صد صدری که نوشته میشه رزق تو وقتیه که نون میاد کنار قلم قرار میگیره.
اینا حالا اسراره که.
خدا نون حالا اینطوری بگم آب و نون اهل قلم رو تضمین کرده.
اونم وما یسترون.
صد صد نوشته از قبل.
ایشون میگه به همون وجه ادامه داد و خطش رو زیبا کرد و از تعالمی فرمود به برکت مفتاح سر رو اینجا بیان کنه علامه.
به برکت مفتاح و ما یسترون که خدا صد صد مینویسه رزق و وقتی نون میاد کنار قلم اینا با هم میاد رزقشو زیاد کرد.
بعد علامه فرمود این وجه باطنشو توجه کن.
وجه باطنش حسن الخط رو یعنی بهترین خط رو، بهترین ترکیب رو، نه ظاهرشو، باطنش رو.
همه چی هر چیزی در این عالم هست، خود حضرت علی، یه ظاهر داره یه باطن.
چرا؟
چون هو الاول والآخر والظاهر والباطن.
چون او ظاهر و باطن دارد، همه چی کل شی، همه چی ظاهر و باطن دارد.
یه پشه هم ظاهر باطن داره.
خطی هم که مینویسی این جوهر مرکب رو کاغذ اینم ظاهر و باطن داره.
ان من شیء ان دیگه فص الخطاب هیچ چیزی نیست الا عندنا خزائنه.
بارها این آیه رو تلاوت کردیم قرآنه.
خزانه‌اش نزد ماست و ما نازله الا بقدر معلوم.
ما نازل نکردیم مگر به قدر به اندازه های معلومی که اون صعه وجودی تون میشه.
این خط‌های قرآن هم، آیه های قرآن هم عزیزان دلم اینها هم اون ترکیباتشون یه باطنی رو مشخص کرده.
ما متاسفانه دستمون چون از باطن قرآن که ولی الله الاعظم اون اصل و سرچشمه و منبع این قرآن صورت کتبیه اونه، عالم آفاقی صورت عینی اونه.
چون دستمون از او کوتاهه است، متوجه این باطن نیستیم.
و الا این اصلاً حقیقت و باطن قرآن همون غذای ماست.
منتها چون دست ما کوتاهه است از همین ظاهر باید شروع کنیم.
خستتون نکنم ملاصدرا در کتاب مفاتیح الغیبش می فرمود توجه داشته باشید.
درسته که باید بریم از ظاهر عبور کنیم به باطن قرآن برسیم و غذای اصلی جان و روح ما در باطن قرآنه.
اما حواستون باشه همون نور لمعات و جمال الهی که در ذات ثغاء ذات کمون ذات حضرت حق است کشیده شده و ما نازله دیگه قرآن هم تا نازل شده است دیگه.
انا انزلناه فی لیلة القدر.
اینم نازل شده.
میگه همون نور، همون لمعات جمال کشیده شده اومده، اومده، اومده تا همین خط قرآن که ظاهراً میبینیم.
یکی مثل حاج سید احمد کربلایی میبی-- میدید نور قرآن رو میگفت این قرآن، این قرآن نیست.
چون طهارت نفس داشت که لا یمسّه الا المتهرون.
یه کم مثل من نداره خستتون نکنم.
پس باید دیگه هرچی غذای واقعی برای وجودمون هست از قرآن اخذ کنیم والسلام.
انشاالله که با قرآن مأنوس شیم.
صلوات بفرستیم.
سلام بر محمد