یادداشت: ترجمه‌های فارسیِ زیرِ عبارات عربی در این متن، توسط مدل افزوده شده‌اند و جزو سخنان استاد نیستند.
میلاد امام هادی و زیارت جامعهٔ کبیره
روز میلاد امام هادی صلوات‌الله‌علیه است؛ پرچمدار هدایت و پرچمدار امام‌شناسی. هدیهٔ بزرگ او به امت زیارت جامعهٔ کبیره است — یک دورهٔ کامل امام‌شناسی که معارف امامت را منظوم می‌کند. در هشت‌سالگی امام شد و سی‌وسه سال زحمت امامت را بر دوش کشید؛ امتحانی سخت برای شیعیان آن روزگار که الحمدلله نمرهٔ خوب آوردند و بر امامت کودک هشت‌ساله ایستادند. او از جملهٔ امامانی است که در خردسالی امام شدند؛ چون امام جواد و خود امام عصر علیه‌السلام. همچنین ایام دههٔ ولایت — یا هفتهٔ ولایت — مبارک است؛ اگر سه روز پس از عید غدیر را نیز که علما گفته‌اند حداقل سه روز جشن غدیر بگیرید — چون پیامبر سه روز قافله را نگه داشت — در شمار آوریم، ده روز می‌شود و اختلاف عنوان دهه یا هفته چندان محل نزاع نیست.
نخستین حکومت علوی پس از حسن؛ ثمرهٔ خون اولیا
برای هشدار و هوشیاری باید گفت: این حکومت نخستین حکومت علوی و شیعی پس از حکومت امیرالمؤمنین و دورهٔ کوتاه حدود پنج‌شش‌ماههٔ امام حسن صلوات‌الله‌علیهما است؛ پس از آن همهٔ حکومت‌ها مشوب به باطل شد. این دولت ثمرهٔ خون حضرت زهرا، خون سیدالشهدا و بیابان‌گردی‌های امام عصر است — همان که امیرالمؤمنین او را طرید و شرید و فرید و وحید خوانده؛ هر کلمه بار معنوی سنگین دارد و شوخی نیست. ماحصل آن زحمات این دولت شیعی و ولایی است. شگفت است که برخی که ادعای پیروی خط شهدا و امام دارند قصد رأی‌دادن ندارند؛ منطق این موضع روشن نیست و با ادعای خط ولایت نمی‌خواند.
سؤال از ولایت؛ نعیم در تفاسیر شیعه
آیه با لام تأکید و نون ثقیله می‌گوید قطعاً از شما سؤال می‌کنند. تمام تفاسیر شیعه فرموده‌اند مقصود از نعیم، ولایت است؛ نه خواب و خوراک و مسکن و مرکب. هنگام موت و پس از آن فقط از نماز و روزه نمی‌پرسند؛ اول اتفاقاً از ولایت می‌پرسند. برخی بزرگان اهل معرفت معتقدند هنگام موت شیعیان مخصوصاً حضرت زهرا می‌آید؛ با آن‌سویی‌ها کاری ندارد چون به باطل رفته‌اند — چنان‌که شیطان نیز با باطل‌رفتگان کاری ندارد و مترصد اغوای اهل کسوت دینی‌تر است، به‌ویژه آنان که لباس پیامبر بر تن دارند. چرا زهرا می‌آید؟ سؤال است: می‌آید بپرسد با آخرین یادگار من — ولایت زمان من — چه کردی؛ که ثمرهٔ خون همهٔ اولیاءالله همین حکومت است. نسبت ما با این حکومت چگونه است؟ نه نسبت دیگران، نسبت خود باید سنجیده شود: برای این حکومت ولایی و شیعی چه کرده‌ام — از آبرو گذشتم، از پول، از نفس، از جوانی؟ پیشکسوتان جهاد و شهادت در جمع‌ها فیض‌رسان‌اند؛ اما امروز چه کرده‌ایم وقتی زعیم عالم اسلام می‌فرماید؟
انتخابات به مثابهٔ واجب و تجدید میثاق با ولایت
وقتی پرچمدار و زعیم عالم اسلام می‌فرماید انتخابات از واجبات است، واجب فقط نماز نیست. نسبت با آن فرمان چیست؟ اگر شرکت نشود شور انتخاباتی کم شود یا بدتر غیر اصلح بالا آید، تبعات همه در نامهٔ عمل ثبت می‌شود. این فقط آن پنجاه موقف قیامت نیست که از نماز و روزه و خمس و زکات و امر به معروف و نهی از منکر بپرسند؛ باطن همهٔ این‌ها ولایت است. برای ولایت چه کرده‌ایم؟ بازار غدیر الحمدلله کمی داغ است اما نه آن‌گونه که باید — مانند محرم و اربعین. برخی از آن سوی بام افتاده‌اند و از اکنون به فکر اربعین‌اند در حالی که غدیر را نمی‌پایند. علامه امینی فرمود یک‌بار کلاه بر سر ما رفت و نسبت به غدیر بی‌تفاوت شدیم؛ آنجا ریاست ظاهریه غصب شد نه امامت و وصایت و ولایت. بس است؛ مبادا در کربلای زمان نیز چنین شود. در مقطع کنونی با انتخابات تجدید میثاق با ولایت می‌کنیم.
احکام از مراجع؛ وجوب شرکت آگاهانه
فروع شرعی — کیفیت نماز و روزه و وضو — را از امام عصر مستقیم نگرفته‌ایم. سیدابن‌طاووس می‌فرمود هرگاه در مطلبی به شک و تردید افتادم حضور مبارک امام عصر رسیدم و پرسیدم. کی گفته باب علم و یقین مسدود است؟ باز است؛ اما برای سیدابن‌طاووس‌ها و سید بحرالعلوم‌ها. عموم احکام را از مراجع می‌گیرند که علمدار دین‌اند. همان که نماز را از او آموخته‌ای می‌گوید واجب شرعی است در انتخابات شرکت کنی و چشم باز کنی. شگفت‌تر آنکه برخی می‌گویند رأی می‌دهیم اما به صحبت‌ها و مناظرات توجه نمی‌کنند و نمی‌نشینند گوش دهند. کسی که ایران و کشور و انقلاب را دوست دارد نمی‌تواند غیر از این باشد که با دقت بشنود؛ هرقدر دل پر باشد و گلایه باشد، دههٔ ولایت و فضای انتخابات فرصت مراقبت است.
لایمسه إلا المطهرون؛ تشنگی معرفت و سؤال زهرا
این سخنان را کمتر کسی می‌گوید چون این روایات ـ مثلاً آمدن حضرت زهرا ـ در هر کتابی نیست؛ متون عربی ثقیل است و بزرگان گاه با کلمات پیچیده و غامض نوشته‌اند — چون علامه حسن‌زاده‌ها ـ تا شرح هم گیج شود و قصه روشن نگردد مگر آنکه زانو بزند؛ علت آن است که تشنه بیاید. لا یمسه إلا المطهرون. این‌ها را هر کسی نمی‌گوید. باید مراقب سؤال حضرت صدیقهٔ شهیده صلوات‌الله‌علیها لب موت از خود بود پیرامون این حکومت که خلاصهٔ زحمات تمام فرزندان اوست حتی بیابان‌گردی امام عصر. برای این حکومت، برای این انقلاب، برای این مردم چه کرده‌ایم؟ امید که عاقبت ختم به خیر شود به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
«لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ» (واقعه، ۷۹)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): جز پاک‌شدگان آن را مس نمی‌کنند.
«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): خدایا بر محمد و خاندان محمد درود فرست و فرجشان را شتاب ده.
غدیر و پرهیز از غفلت تاریخی
علامه امینی هشدار داد که یک‌بار کلاه بر سر امت رفت و نسبت به غدیر بی‌تفاوت شدیم؛ ریاست ظاهری غصب شد اما حقیقت امامت و وصایت برجاست. امروز تجدید بیعت با ولایت در قالب حضور آگاهانه در انتخابات معنای عملی همان هشدار است؛ نه رأی بی‌توجه و نه قهر از صندوق، هر دو با مسئولیت ولایی ناسازگار است. گلایه‌ها مانع ادای تکلیف نمی‌شود؛ دههٔ ولایت ظرف مراقبت از همان سؤال زهراست.
یادداشت پایانی: متن حاضر از پیاده‌سازی ماشینی گفتار (ASR) تهیه و برای مطالعهٔ کتابی ویرایش شده است. ترجمه‌های فارسیِ زیر عبارات عربی توسط مدل افزوده شده‌اند و جزو سخنان استاد نیستند. گفتار حاضران، پرسش‌وپاسخ‌های پس از درس و صداهای جانبی حذف شده‌اند. تقسیم‌بندی‌های فنی Segments در متن نهایی آورده نشده است.