یادداشت: ترجمه‌های فارسیِ زیرِ عبارات عربی در این متن، توسط مدل افزوده شده‌اند و جزو سخنان استاد نیستند.
حدیث نبوی؛ احداث در مدینه و لعنت قتل
در کتاب کافی مرحوم کلینی اعلی‌الله‌مقامه‌الشریف، جلد چهار، صفحهٔ پانصد و شصت و پنج روایت نبوی آمده است. پیامبر در مدینه فرمودند: من احدث بالمدینة حدثاً او آوی محدثاً فعلیه لعنة الله — هر که حادثه‌ای در مدینه بیافریند یا حادثه‌گر را پناه دهد لعنت خدا بر او باد. پیامبر کسی را چنین لعن کند معلوم است چه خباثتی است. پرسیدند و ما الحدث؟ فرمود القتل؛ کشتن آدم‌های بی‌گناه.
یعنی همهٔ کسانی که در شهادت نزدیک به صد تن از عزیزان — پرپرشدنشان در حادثهٔ کرمان — نقش داشتند، چه آنان که پشتیبانی کردند و حتی آنان که رضایت دادند و خوشحال شدند، چه بدبخت‌اند. کسانی که نوشتند مردمی که حقشان است آمدند تا ساندیس و شربت بخورند؛ چه بدبخت‌اند. اینان در کشور نفس می‌کشند و از همین سفره ارتزاق می‌کنند؛ واقعاً ملعون‌اند.
سیاست‌زدگی و تحریف عاشورا
متأسفانه برخی سیاست‌مداران با سخنان بزک‌شده و اصلاح‌طلبانه می‌گویند کی می‌شود شعار مرگ بر و لعنت بر برچیده شود. این سخن یعنی کی آیات قرآن برچیده شود؛
«أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ» (هود/۱۸)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): آگاه باشید؛ لعنت خدا بر ستمکاران است.
مگر در قرآن نیست؟ چنان نافهم‌اند که کسی در دهانشان نمی‌زند. مانند آن ملعون که امام حسین را نیز تحریف کرد در تریبون‌های مهم کشور؛ امیرالمؤمنین را نیز تحریف کرد که گویا امام حسین با عمر سعد مذاکره کرده. به فرمودهٔ رهبر مذاکره نکرد؛ دعوتش کرد و برحذر داشت از آن کار. مذاکره چیست؟ باید آنان را دعوت و نصیحت کرد؛ این چه ربطی به مذاکرهٔ امروز دارد؟
داعش؛ زاییدهٔ قدرت و سرمایه
حدود دو سال کار محرمانه دربارهٔ داعش بود؛ هفته‌ای یک‌بار جلسات محرمانه با سیزده نفر و یکی از فرماندهان جبههٔ مقاومت که مستندات را پرده می‌افکند. صحنه‌هایی دیده شد که شنیدنش برخی همکاران را به گریه انداخت؛ چند وقت حال به‌هم‌خورده بود و تا یک هفته نه غذا و نه خواب راستین. اگر مردم می‌دانستند داعش چه بلایی می‌خواست بر سرشان بیاورد.
این‌ها جزو خاطرات هیلاری کلینتون در کتاب معروفش نیز هست که از صد کشور سفر کرد و داعش زاییدهٔ دست آمریکا و اسرائیل بود. مستنداتی از درون داعش — فیلم‌های خودشان که به دست نیروهای مقاومت افتاد؛ تیم حاج قاسم رحمة‌الله‌علیه — کودکان نابالغ را آموزش سربریدن می‌دادند؛ ویژه اگر ایرانی بود فرق می‌کرد. اسیر مقاومت را می‌خواباندند و کارد به دست کودک می‌نهادند و شیوه می‌آموختند. در حدود پنج سال حکومت داعش چنین گذشت.
برخی اشکال می‌کنند پس انتقام چه شد و پاسخ چه شد. بسیاری گفته نمی‌شود؛ سیاست‌های کلان نظام چنین است که گفته نشود. در یکی‌دو سال گذشته نیروهای ما آن‌سو کارهای بزرگی کردند که اهلش می‌دانند. وقتی می‌نگری سیاهی و پلیدی عجیبی دنیا را گرفته؛ ظلمت‌سرا شده. آن ملئت ظلماً و جوراً را علامه حسن‌زاده با ذره‌بین طهارت نفس تشخیص می‌داد: سردمداران کت‌و‌کلفت که بر مردم سخت ستم می‌کنند؛ تعدادشان کم است اما حاکم‌اند. مشکلات اخلاقی و سیاسی و اجتماعی؛ کی اینان را سر کار آورده؟ قدرت و سرمایه؛ نظام سرمایه‌داری حرف اول را می‌زند.
آماری از جفری اپستین و جزیره‌اش که کودکان زیر هجده را می‌خرید؛ نام‌های سرشناس در تیترها: جو بایدن، باراک اوباما، میشل اوباما، بیل کلینتون، هیلاری کلینتون — که خود گفت از صد کشور داعش را جمع کردیم؛ نطفه را آنان بستند — و دیکاپریو و شارلیز ترون و بن افلک و جیمی کیمل و لیدی گاگا و بیل گیتس و دیگر نام‌های آشنا. تأسف آنکه در برخی فضاهای مذهبی و هیئت‌ها و مساجد و چهره‌های انقلابی نیز نداشتن قدرت تحلیل باعث شده اینان در برابر تصمیمات کلان چون رهبر عزیز قرار گیرند.
مقاومت و فرسایش دشمن
در بلندی‌های جولان آتشی اشتباهاً به سمت اسرائیل رفت و سریع عذرخواهی کردند. مجروحان داعش در اسرائیل مداوا می‌شدند. خیال‌بافی است که بگویند چند مزدور خارجی نفوذ کرده و ربطی به آمریکا و اسرائیل ندارد. نطفه‌شان را آمریکا و اسرائیل بستند. تحلیل‌گرانی که می‌توان بر تحلیلشان تکیه کرد می‌گویند جنگ اسرائیل و غزه و حماس چنان فرسایشی شده که به هزاران خودرو و تانک مرکاوا آسیب رسیده؛ با دست خالی. شهدای مقاومت و حزب‌الله در برابر آمار رسمی کشتگان و مجروحان دشمن ناچیز می‌نماید؛ دشمن خود می‌داند. فرسایشی شده و در پی راه فرار است؛ ترسش از آن است که ایران وارد شود. آنچه رخ داد نوعی ترساندن ایران بود که وارد نشود.
کسانی رفته‌اند بارها در آن سرزمین ملعون دلارها خرج کرده‌اند؛ برخی صریحاً گفته‌اند ما نمایندهٔ خدا روی زمینیم و به ما وحی می‌شود و آمده‌ایم برای نجات مردم؛ مردم را چنان نادان فرض کرده‌اند. عصر، عصر حضور مردم و ظهور آقاست ان‌شاءالله؛ واقعاً ملئت ظلماً و جوراً. ان‌شاءالله عاقبت ختم به خیر به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
جزئیات جنایت و آموزش کودک‌سرباز
در مستنداتی که نیروهای مقاومت از درون داعش به دست آوردند، نه فقط صحنهٔ قتل که شیوهٔ آموزش آن به کودکان نابالغ دیده می‌شد. کودک هنوز به سن تکلیف نرسیده؛ کارد در دستش می‌گذارند و اسیر را پیش او می‌خوابانند و می‌گویند چنین ببر نه چنان. اگر قربانی ایرانی باشد آموزش فرق می‌کند. کودک چه می‌فهمد؟ از همان کودکی جنایت در روانش حک می‌شود. پنج سال تقریباً چنین حکومتی بر پهنه‌ای سایه انداخت. آنکه این فیلم‌ها را دید تا روزها خواب و خوراک نداشت؛ همکارانی با شنیدن گریستند.
هیلاری کلینتون در خاطراتش نوشته از صد کشور نیرو جمع کردند؛ نطفهٔ داعش را قدرت‌های مستکبر بستند. انکار این پیوند و فروکاستن حادثه به چند مزدور سرگردان، سطحی‌نگری است. مجروحان داعش در اسرائیل مداوا می‌شدند؛ آتش اشتباهاً به بلندی‌های جولان که رسید فوری عذرخواهی کردند. این نشانه‌ها تصادفی نیست.
ظلمت سردمداران و جزیرهٔ اپستین
علامه حسن‌زاده با طهارت نفس می‌دید که «ملئت ظلماً و جوراً» یعنی سردمداران کت‌و‌کلفت که بر ملت‌ها ستم می‌کنند؛ کم‌شمارند اما حاکم‌اند. کی آنان را آورده؟ سرمایه و قدرت در نظام سرمایه‌داری. جدول‌هایی از مرتبطان جفری اپستین و جزیره‌اش که کودکان زیر هجده را می‌خرید در فضای عمومی دیده شد؛ نام‌های سیاست و هنر و ثروت در کنار هم. تأسف آنکه در برخی هیئت‌ها و محافل مذهبی نیز فقدان قدرت تحلیل، افراد را در تقابل با تصمیمات کلان رهبری می‌نشاند.
میدان مقاومت و پیام ترساندن
جنگ غزه و مقاومت چنان فرسایشی شده که هزاران خودرو و مرکاوا آسیب دیده؛ با دست خالی در برابر ماشین جنگی. آمار شهدای مقاومت در برابر کشتگان و مجروحان دشمن که خود رسماً می‌دهد فاصله دارد. دشمن راه خروج می‌جوید اما از ورود ایران می‌ترسد. حادثه‌ای که رخ داد در تحلیل درست نوعی پیام ترساندن بود که ایران وارد نشود. در چنین فضایی حفظ بصیرت و دوری از تحریف عاشورا و از بازی با آیهٔ لعنت ظالمان، پارهٔ همان جهاد فکری است که حدیث مدینه بر قتل بی‌گناه لعنت فرستاد.
لعنت الهی و مرز اصلاح‌طلبی واژگونه
آیهٔ ألا لعنة الله على الظالمین مرز روشنی می‌کشد میان نهی از ستم و بازی با واژه‌های نرم. آنکه می‌خواهد شعار مرگ بر ستمگر را از ادبیات دینی بزداید در حقیقت با آیه درمی‌افتد. تحریف عاشورا در قالب «مذاکرهٔ حسین با عمر سعد» همان بازی است: دعوت و انذار را مذاکرهٔ سیاسی امروز خواندن، تحریف تاریخ و دین با هم است. رهبری تأکید کرد دعوت بود نه مذاکره؛ باید طرف را نصیحت و برحذر داشت، نه آنکه منطق سازش بر منطق اتمام حجت سایه اندازد.
پیوند میدان و بصیرت داخلی
آنچه در غزه و لبنان می‌گذرد با آنچه در تحلیل داخلی گفته می‌شود پیوند دارد. اگر کسی فرسایش مرکاوا و خودروهای زرهی و فاصلهٔ آمار رسمی دشمن با شهدای مقاومت را نبیند، به‌آسانی فریب روایت «چند مزدور بی‌ربط» را می‌خورد. نطفهٔ داعش را قدرت‌های بزرگ بستند؛ مجروحشان در بیمارستان دشمن مداوا شد؛ عذرخواهی فوری پس از آتش جولان نشانهٔ همان پیوند است. در چنین صحنه‌ای حفظ وحدت حول ولیّ امر و پرهیز از تضعیف تصمیمات کلان، امتداد همان نهی نبوی از پناه دادن به قاتل است: زبان و رسانه نیز می‌تواند محدث را آوی دهد یا رسوا کند.
مسئولیت رسانه و زبان
حدیث آوی محدثاً فقط پناه فیزیکی قاتل نیست؛ امروز پناه زبانی و رسانه‌ای نیز مصداق می‌یابد. تبرئهٔ قاتلان با طنز و تحقیر شهید، یا تحریف عاشورا برای نرم‌کردن جبهه، از همان باب است. مؤمن موظف است حقیقت قتل و ستم را پوشاندن نکند و آیهٔ لعنت را تاویل به «خشونت زبانی» نسپارد.
یادداشت پایانی: متن حاضر از پیاده‌سازی ماشینی گفتار (ASR) تهیه و برای مطالعهٔ کتابی ویرایش شده است. ترجمه‌های فارسیِ زیر عبارات عربی توسط مدل افزوده شده‌اند و جزو سخنان استاد نیستند. گفتار حاضران، پرسش‌وپاسخ‌های پس از درس و صداهای جانبی حذف شده‌اند. تقسیم‌بندی‌های فنی Segments در متن نهایی آورده نشده است.