یادداشت: ترجمههای فارسیِ زیرِ عبارات عربی در این متن، توسط مدل افزوده شدهاند و جزو سخنان استاد نیستند.
استعاذه و گشایش تلاوت
حجتالاسلام بیات جلسه را با پناه بردن به خدا از شیطان راندهشده میگشاید و به نام خداوند بخشندهٔ مهربان دهان به تلاوت میکند. آنچه در این نشست میآید شرح و تفسیر جداگانه نیست؛ قرائت پیدرپی آیاتی است از قرآن کریم که کلمهٔ توحید در آنها آمده است: «لا إله إلا هو»، و در مواضعی «لا إله إلا الله»، «لا إله إلا أنا» و «لا إله إلا أنت». استاد این آیات را به ترتیب سور میخواند.
«أَعُوذُ بِٱللَّهِ مِنَ ٱلشَّيْطَانِ ٱلرَّجِيمِ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): پناه میبرم به خدا از شیطان راندهشده.
«بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ» (سورهٔ فاتحه، آیهٔ ۱)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): به نام خداوند بخشندهٔ مهربان.
سورهٔ بقره: وحدانیت و آیةالکرسی
تلاوت از سورهٔ بقره آغاز میشود. نخست آیهٔ وحدانیت معبود را میخواند: معبود شما یکی است و جز او معبودی نیست. سپس آیةالکرسی را تمام میخواند؛ همان آیه که خدای زندهٔ پاینده را میشناساند و کرسی او را گسترانده بر آسمانها و زمین.
«وَإِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ ۖ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلرَّحْمَٰنُ ٱلرَّحِيمُ» (سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۶۳)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و معبود شما معبود یگانهای است؛ هیچ معبودی جز او نیست؛ او بخشندهٔ مهربان است.
«ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْحَىُّ ٱلْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُۥ سِنَةٌۭ وَلَا نَوْمٌۭ ۚ لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ مَن ذَا ٱلَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَىْءٍۢ مِّنْ عِلْمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۖ وَلَا يَـُٔودُهُۥ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْعَظِيمُ» (سورهٔ بقره، آیهٔ ۲۵۵)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): خداست که معبودی جز او نیست؛ زندهٔ پاینده است. نه چرت او را فراگیرد و نه خواب. آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آنِ اوست. کیست که نزد او جز به اذن او شفاعت کند؟ آنچه را پیش روی آنان است و آنچه را پشت سرشان است میداند؛ و به چیزی از علم او احاطه نمییابند مگر به آنچه خود بخواهد. کرسی او آسمانها و زمین را فراگرفته است، و نگهداری آن دو بر او گران نیست؛ و اوست بلندمرتبهٔ بزرگ.
سورهٔ آل عمران
از سورهٔ آل عمران حروف مقطعه را میخواند و همان زندهٔ پاینده را باز میآورد. سپس آیاتی را تلاوت میکند که هیچ چیز در زمین و آسمان بر او پوشیده نیست و صورتگری در رحمها را به مشیت او نسبت میدهد. گواهی خدا و فرشتگان و صاحبان علم بر توحید را میخواند، و دین نزد خدا را اسلام؛ و سرانجام داستان حق را با نفی هر معبودی جز خدا ختم میکند.
«الٓمٓ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْحَىُّ ٱلْقَيُّومُ» (سورهٔ آل عمران، آیات ۱ و ۲)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): الف، لام، میم. خداست که هیچ معبودی جز او نیست؛ زندهٔ پاینده است.
«إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَخْفَىٰ عَلَيْهِ شَىْءٌۭ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِى ٱلسَّمَآءِ هُوَ ٱلَّذِى يُصَوِّرُكُمْ فِى ٱلْأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَآءُ ۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ» (سورهٔ آل عمران، آیات ۵ و ۶)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): در حقیقت هیچ چیز در زمین و در آسمان بر خدا پوشیده نمیماند. اوست که شما را در رحمها هرگونه که بخواهد صورت میبخشد. هیچ معبودی جز او نیست؛ اوست توانای حکیم.
«شَهِدَ ٱللَّهُ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَأُو۟لُوا۟ ٱلْعِلْمِ قَآئِمًۢا بِٱلْقِسْطِ ۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ إِنَّ ٱلدِّينَ عِندَ ٱللَّهِ ٱلْإِسْلَٰمُ ۗ وَمَا ٱخْتَلَفَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلْعِلْمُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ ۗ وَمَن يَكْفُرْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ» (سورهٔ آل عمران، آیات ۱۸ و ۱۹)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): خدا گواهی داد که معبودی جز او نیست؛ و فرشتگان و صاحبان علم نیز، در حالی که به عدل ایستادهاند. هیچ معبودی جز او نیست؛ اوست توانای حکیم. دین نزد خدا اسلام است. و کسانی که کتاب به آنان داده شد اختلاف نکردند مگر پس از آنکه علم برایشان آمد، از روی ستم و رشک میان خود. و هر که به آیات خدا کفر ورزد، خدا زودشمار است.
«إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْقَصَصُ ٱلْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُ ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ» (سورهٔ آل عمران، آیهٔ ۶۲)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): این همان داستان راست است؛ و هیچ معبودی جز خدا نیست؛ و بهراستی خدا همان توانای حکیم است.
سورهٔ نساء
از سورهٔ نساء آیهٔ پاسخ به تحیت را میخواند و بیدرنگ آیهٔ پس از آن را: خدا معبودی جز او نیست و شما را به روز قیامت گرد میآورد، و از خدا راستگفتارتر کیست؟
«وَإِذَا حُيِّيتُم بِتَحِيَّةٍۢ فَحَيُّوا۟ بِأَحْسَنَ مِنْهَآ أَوْ رُدُّوهَآ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَسِيبًا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۗ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ ٱللَّهِ حَدِيثًۭا» (سورهٔ نساء، آیات ۸۶ و ۸۷)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و چون به شما درودی گفته شد، به نیکوتر از آن پاسخ دهید یا همان را بازگردانید؛ که خدا بر هر چیز حسابرس است. خداست که معبودی جز او نیست. هرآینه شما را به روز قیامت گرد میآورد که در آن تردیدی نیست؛ و چه کسی از خدا راستگفتارتر است؟
سورهٔ مائده
از سورهٔ مائده آیهٔ نفی تثلیث را میخواند: آنان که خدا را سومِ سه گفتند کافر شدند؛ و معبودی جز معبود یگانه نیست.
«لَّقَدْ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ ثَالِثُ ثَلَٰثَةٍۢ ۘ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّآ إِلَٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ ۚ وَإِن لَّمْ يَنتَهُوا۟ عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ» (سورهٔ مائده، آیهٔ ۷۳)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): بهراستی کافر شدند کسانی که گفتند خدا سومِ سه است. و هیچ معبودی نیست مگر معبود یگانه. و اگر از آنچه میگویند بازنایستند، آنان را که از ایشان کفر ورزیدهاند عذابی دردناک خواهد رسید.
سورهٔ انعام
از سورهٔ انعام دو آیه میخواند: پروردگار، آفریدگار هر چیز است پس او را بپرستید؛ و از آنچه به تو وحی شده پیروی کن و از مشرکان روی بگردان.
«ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ ۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ خَٰلِقُ كُلِّ شَىْءٍۢ فَٱعْبُدُوهُ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ وَكِيلٌۭ» (سورهٔ انعام، آیهٔ ۱۰۲)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): این است خدا، پروردگار شما؛ معبودی جز او نیست؛ آفریدگار هر چیز است، پس او را بپرستید؛ و او بر هر چیز کارساز و نگهبان است.
«ٱتَّبِعْ مَآ أُوحِىَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْمُشْرِكِينَ» (سورهٔ انعام، آیهٔ ۱۰۶)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): از آنچه از پروردگارت به تو وحی شده پیروی کن. معبودی جز او نیست؛ و از مشرکان روی بگردان.
سورهٔ اعراف
از سورهٔ اعراف خطاب پیامبر به همهٔ مردم را میخواند: من فرستادهٔ خدایم بهسوی همگی شما؛ فرمانروایی آسمانها و زمین از آنِ اوست؛ زنده میکند و میمیراند. پس به خدا و پیامبر درسنخواندهاش ایمان آورید و از او پیروی کنید، باشد که راه یابید.
«قُلْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّى رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ فَـَٔامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِىِّ ٱلْأُمِّىِّ ٱلَّذِى يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ» (سورهٔ اعراف، آیهٔ ۱۵۸)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): بگو: ای مردم، من فرستادهٔ خدا بهسوی همهٔ شمایم؛ همان که فرمانروایی آسمانها و زمین از آنِ اوست. معبودی جز او نیست؛ زنده میکند و میمیراند. پس به خدا و پیامبرش — پیامبر درسنخواندهای که به خدا و کلمات او ایمان دارد — ایمان آورید و از او پیروی کنید، باشد که راه یابید.
سورهٔ توبه
از سورهٔ توبه دو آیه میخواند. یکی نکوهش کسانی که دانشمندان و راهبان خود و مسیح پسر مریم را ارباب گرفتند، حال آنکه جز به پرستش معبود یگانه فرمان نیافته بودند. دیگری سخن پیامبر است اگر روی برتابند: خدا مرا بس است؛ بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است.
«ٱتَّخَذُوٓا۟ أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَٰنَهُمْ أَرْبَابًۭا مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَٱلْمَسِيحَ ٱبْنَ مَرْيَمَ وَمَآ أُمِرُوٓا۟ إِلَّا لِيَعْبُدُوٓا۟ إِلَٰهًۭا وَٰحِدًۭا ۖ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ سُبْحَٰنَهُۥ عَمَّا يُشْرِكُونَ» (سورهٔ توبه، آیهٔ ۳۱)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): دانشمندان و راهبان خود را و مسیح پسر مریم را بهجای خدا ارباب گرفتند؛ و فرمان نیافته بودند جز آنکه معبودی یگانه را بپرستند. هیچ معبودی جز او نیست. منزه است او از آنچه شریک میگیرند.
«فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُلْ حَسْبِىَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ» (سورهٔ توبه، آیهٔ ۱۲۹)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): پس اگر روی برتافتند، بگو: خدا مرا بس است؛ معبودی جز او نیست. بر او توکل کردم؛ و او پروردگار عرش بزرگ است.
سورهٔ یونس: ایمان فرعون هنگام غرق
از سورهٔ یونس گذر بنیاسرائیل از دریا را میخواند و دنبال کردن فرعون را از روی ستم، تا آنجا که غرق او را فراگرفت و گفت ایمان آوردم که معبودی نیست جز آنکه بنیاسرائیل به او ایمان آوردند، و من از تسلیمشدگانم.
«وَجَٰوَزْنَا بِبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱلْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُودُهُۥ بَغْيًۭا وَعَدْوًا ۖ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَدْرَكَهُ ٱلْغَرَقُ قَالَ ءَامَنتُ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱلَّذِىٓ ءَامَنَتْ بِهِۦ بَنُوٓا۟ إِسْرَٰٓءِيلَ وَأَنَا۠ مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ» (سورهٔ یونس، آیهٔ ۹۰)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و بنیاسرائیل را از دریا گذراندیم؛ پس فرعون و سپاهیانش از روی ستم و تجاوز آنان را دنبال کردند، تا چون غرق او را دریافت گفت: ایمان آوردم که معبودی نیست جز آنکه بنیاسرائیل به او ایمان آوردند، و من از مسلمانانم.
سورهٔ هود
از سورهٔ هود میخواند: اگر شما را اجابت نکردند، بدانید که آنچه نازل شده به علم خداست و اینکه معبودی جز او نیست؛ پس آیا تسلیم میشوید؟
«فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلْمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ» (سورهٔ هود، آیهٔ ۱۴)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): پس اگر شما را اجابت نکردند، بدانید که جز این نیست که به علم خدا نازل شده است، و اینکه معبودی جز او نیست؛ پس آیا شما تسلیماید؟
سورهٔ رعد
از سورهٔ رعد میخواند که پیامبر را در میان امتی فرستادهاند تا آنچه را به او وحی شده بر آنان بخواند، در حالی که به رحمان کفر میورزند. بگو: او پروردگار من است؛ معبودی جز او نیست؛ بر او توکل کردم و بازگشت من بهسوی اوست.
«كَذَٰلِكَ أَرْسَلْنَٰكَ فِىٓ أُمَّةٍۢ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَآ أُمَمٌۭ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ ٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِٱلرَّحْمَٰنِ ۚ قُلْ هُوَ رَبِّى لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ» (سورهٔ رعد، آیهٔ ۳۰)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): بدینسان تو را در میان امتی فرستادیم که پیش از آن امتهایی آمده بودند، تا آنچه را به تو وحی کردیم بر آنان بخوانی، در حالی که آنان به رحمان کفر میورزند. بگو: او پروردگار من است؛ معبودی جز او نیست؛ بر او توکل کردم و بازگشتم بهسوی اوست.
سورهٔ نحل
از سورهٔ نحل نزول فرشتگان را با روح، از امر خدا، بر هر که از بندگانش بخواهد میخواند: بیم دهید که معبودی جز من نیست؛ پس از من پروا کنید.
«يُنَزِّلُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ بِٱلرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦٓ أَنْ أَنذِرُوٓا۟ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱتَّقُونِ» (سورهٔ نحل، آیهٔ ۲)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): فرشتگان را با روح، از امر خویش، بر هر که از بندگانش بخواهد فرو میفرستد که بیم دهید: معبودی جز من نیست؛ پس از من پروا کنید.
سورهٔ طه
از سورهٔ طه چند فقره میخواند. نخست آنکه اگر سخن را به آواز گویی، او نهان و نهانتر را میداند؛ و خدا معبودی جز او نیست و نامهای نیکو از آنِ اوست. سپس خطاب به موسی در وادی مقدس طوی: من پروردگار توام؛ نعلین برگیر؛ تو را برگزیدم؛ گوش به وحی بسپار. من خدا هستم؛ معبودی جز من نیست؛ پس مرا بپرست و نماز را برای یاد من برپا دار. قیامت آمدنی است. و سرانجام: معبود شما همان خداست که معبودی جز او نیست و دانش او همه چیز را فراگرفته است.
«وَإِن تَجْهَرْ بِٱلْقَوْلِ فَإِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلسِّرَّ وَأَخْفَى ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ» (سورهٔ طه، آیات ۷ و ۸)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و اگر سخن را به آواز گویی، او نهان و نهانتر را میداند. خداست که معبودی جز او نیست؛ نامهای نیکو از آنِ اوست.
«إِنِّىٓ أَنَا۠ رَبُّكَ فَٱخْلَعْ نَعْلَيْكَ ۖ إِنَّكَ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًۭى وَأَنَا ٱخْتَرْتُكَ فَٱسْتَمِعْ لِمَا يُوحَىٰٓ إِنَّنِىٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعْبُدْنِى وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكْرِىٓ إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا تَسْعَىٰ» (سورهٔ طه، آیات ۱۲ تا ۱۵)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): من پروردگار توام؛ پس نعلین خود را برگیر که تو در وادی مقدس طوی هستی. و من تو را برگزیدم؛ پس به آنچه وحی میشود گوش فرا دار. بهراستی من خدا هستم؛ معبودی جز من نیست؛ پس مرا بپرست و نماز را برای یاد من برپا دار. قیامت آمدنی است؛ نزدیک است آن را پنهان دارم، تا هر کس به آنچه میکوشد پاداش یابد.
«إِنَّمَآ إِلَٰهُكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَسِعَ كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًۭا» (سورهٔ طه، آیهٔ ۹۸)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): معبود شما تنها همان خداست که معبودی جز او نیست؛ دانش او همه چیز را فراگرفته است.
سورهٔ انبیاء: وحی توحید و ندای ذوالنون
از سورهٔ انبیاء دو آیه میخواند. یکی آنکه هیچ پیامبری پیش از تو نفرستادیم مگر آنکه به او وحی کردیم که معبودی جز من نیست پس مرا بپرستید. دیگری یاد ذوالنون است که خشمگین رفت و پنداشت هرگز بر او تنگ نمیگیریم؛ پس در تاریکیها ندا داد: معبودی جز تو نیست؛ منزهای تو؛ من از ستمکاران بودم.
«وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِىٓ إِلَيْهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعْبُدُونِ» (سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۲۵)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و پیش از تو هیچ پیامبری نفرستادیم مگر آنکه به او وحی کردیم که معبودی جز من نیست؛ پس مرا بپرستید.
«وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبًۭا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَىٰ فِى ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبْحَٰنَكَ إِنِّى كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ» (سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۸۷)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و یاد کن صاحب ماهی را، آنگاه که خشمگین رفت و پنداشت که هرگز بر او تنگ نمیگیریم؛ پس در تاریکیها ندا داد که معبودی جز تو نیست؛ منزهای تو؛ من از ستمکاران بودم.
سورهٔ مؤمنون
از سورهٔ مؤمنون میخواند: پس والاست خدا، فرمانروای حق؛ معبودی جز او نیست؛ پروردگار عرش کریم.
«فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ ٱلْمَلِكُ ٱلْحَقُّ ۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْكَرِيمِ» (سورهٔ مؤمنون، آیهٔ ۱۱۶)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): پس والاست خدا، فرمانروای حق؛ معبودی جز او نیست؛ پروردگار عرش کریم.
سورهٔ نمل
از سورهٔ نمل دو آیه میخواند: سجده برای خدایی که نهان آسمانها و زمین را بیرون میآورد و آنچه را پنهان میدارید و آشکار میکنید میداند؛ خدا معبودی جز او نیست، پروردگار عرش عظیم.
«أَلَّا يَسْجُدُوا۟ لِلَّهِ ٱلَّذِى يُخْرِجُ ٱلْخَبْءَ فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ» (سورهٔ نمل، آیات ۲۵ و ۲۶)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): تا برای خدایی که نهان را در آسمانها و زمین بیرون میآورد و آنچه را پنهان میدارید و آنچه را آشکار میکنید میداند سجده نکنند. خداست که معبودی جز او نیست؛ پروردگار عرش بزرگ.
سورهٔ قصص
از سورهٔ قصص دو آیه میخواند. ستایش در دنیا و آخرت از آنِ اوست و حکم از آنِ او، و بهسوی او بازمیگردید. و با خدا معبودی دیگر مخوان؛ هر چیز جز وجه او هلاکشونده است.
«وَهُوَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ ٱلْحَمْدُ فِى ٱلْأُولَىٰ وَٱلْءَاخِرَةِ ۖ وَلَهُ ٱلْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ» (سورهٔ قصص، آیهٔ ۷۰)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و اوست خدا؛ معبودی جز او نیست. ستایش در دنیا و آخرت از آنِ اوست؛ و حکم از آنِ اوست؛ و بهسوی او بازگردانده میشوید.
«وَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ ۘ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ كُلُّ شَىْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُۥ ۚ لَهُ ٱلْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ» (سورهٔ قصص، آیهٔ ۸۸)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و با خدا معبودی دیگر مخوان. معبودی جز او نیست. هر چیز هلاکشونده است جز وجه او. حکم از آنِ اوست و بهسوی او بازگردانده میشوید.
سورهٔ فاطر
از سورهٔ فاطر خطاب به مردم را میخواند: نعمت خدا را بر خود یاد کنید. آیا جز خدا آفریدگاری هست که از آسمان و زمین روزیتان دهد؟ پس به کجا بازگردانده میشوید؟
«يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ ۚ هَلْ مِنْ خَٰلِقٍ غَيْرُ ٱللَّهِ يَرْزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ» (سورهٔ فاطر، آیهٔ ۳)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): ای مردم، نعمت خدا را بر خود یاد کنید. آیا آفریدگاری جز خدا هست که شما را از آسمان و زمین روزی دهد؟ معبودی جز او نیست؛ پس به کجا بازگردانده میشوید؟
سورهٔ صافات
از سورهٔ صافات میخواند که با مجرمان چنین رفتار میشود؛ زیرا چون به آنان گفته میشد «لا إله إلا الله» تکبر میورزیدند و میگفتند آیا برای شاعری دیوانه خدایان خود را وامیگذاریم. نه؛ او حق را آورد و پیامبران را تصدیق کرد.
«إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ» (سورهٔ صافات، آیات ۳۴ تا ۳۷)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): ما با مجرمان چنین میکنیم. آنان چون به ایشان گفته میشد معبودی جز خدا نیست، تکبر میورزیدند. و میگفتند: آیا ما خدایان خود را برای شاعری دیوانه وامیگذاریم؟ نه؛ او حق را آورد و پیامبران را تصدیق کرد.
سورهٔ ص
از سورهٔ ص میخواند: بگو من تنها هشداردهندهام؛ و هیچ معبودی نیست جز خدای یگانهٔ قهار.
«قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ مُنذِرٌۭ ۖ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ» (سورهٔ ص، آیهٔ ۶۵)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): بگو: من تنها هشداردهندهام؛ و هیچ معبودی نیست جز خدای یگانهٔ قهار.
سورهٔ زمر
از سورهٔ زمر آفرینش از نفس واحد و همسر از همان نفس را میخواند، و هشت جفت از دامها، و آفرینش پیاپی در شکم مادران در تاریکیهای سهگانه. این است خدا پروردگار شما؛ فرمانروایی از آنِ اوست؛ پس به کجا گردانده میشوید؟
«خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلْأَنْعَٰمِ ثَمَٰنِيَةَ أَزْوَٰجٍۢ ۚ يَخْلُقُكُمْ فِى بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمْ خَلْقًۭا مِّنۢ بَعْدِ خَلْقٍۢ فِى ظُلُمَٰتٍۢ ثَلَٰثٍۢ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ ٱلْمُلْكُ ۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُصْرَفُونَ» (سورهٔ زمر، آیهٔ ۶)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): شما را از نفسی یگانه آفرید، سپس جفتش را از آن قرار داد، و برای شما از دامها هشت جفت فروفرستاد. شما را در شکم مادرانتان آفرینشی پس از آفرینشی، در تاریکیهای سهگانه، میآفریند. این است خدا، پروردگار شما؛ فرمانروایی از آنِ اوست؛ معبودی جز او نیست؛ پس به کجا گردانده میشوید؟
سورهٔ غافر
از سورهٔ غافر سه آیه میخواند: آمرزندهٔ گناه و پذیرندهٔ توبه، سختکیفر و صاحب فضل؛ بازگشت بهسوی اوست. پروردگار شما آفریدگار هر چیز است. او زنده است؛ پس او را بخوانید در حالی که دین را برای او خالص کردهاید؛ ستایش خدا را، پروردگار جهانیان.
«غَافِرِ ٱلذَّنۢبِ وَقَابِلِ ٱلتَّوْبِ شَدِيدِ ٱلْعِقَابِ ذِى ٱلطَّوْلِ ۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ إِلَيْهِ ٱلْمَصِيرُ» (سورهٔ غافر، آیهٔ ۳)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): آمرزندهٔ گناه و پذیرندهٔ توبه، سختکیفر، صاحب فضل و نعمت؛ معبودی جز او نیست؛ بازگشت بهسوی اوست.
«ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ خَٰلِقُ كُلِّ شَىْءٍۢ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ» (سورهٔ غافر، آیهٔ ۶۲)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): این است خدا، پروردگار شما، آفریدگار هر چیز؛ معبودی جز او نیست؛ پس به کجا بازگردانده میشوید؟
«هُوَ ٱلْحَىُّ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱدْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ ۗ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ» (سورهٔ غافر، آیهٔ ۶۵)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): او زنده است؛ معبودی جز او نیست؛ پس او را بخوانید در حالی که دین را برای او خالص کردهاید. ستایش از آنِ خداست، پروردگار جهانیان.
سورهٔ دخان
از سورهٔ دخان میخواند: پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، اگر اهل یقین باشید. معبودی جز او نیست؛ زنده میکند و میمیراند؛ پروردگار شما و پروردگار پدران پیشینتان.
«رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ» (سورهٔ دخان، آیات ۷ و ۸)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، اگر اهل یقین باشید. معبودی جز او نیست؛ زنده میکند و میمیراند؛ پروردگار شما و پروردگار پدران نخستینتان.
سورهٔ محمد
از سورهٔ محمد میخواند: آیا جز این انتظار میبرند که ساعت ناگهان بیاید، حال آنکه نشانههایش آمده است؟ پس بدان که معبودی جز خدا نیست، و برای گناه خود و برای مردان و زنان مؤمن آمرزش بخواه؛ و خدا رفتوآمد و قرارگاه شما را میداند.
«فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا ٱلسَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ ۖ فَقَدْ جَآءَ أَشْرَاطُهَا ۚ فَأَنَّىٰ لَهُمْ إِذَا جَآءَتْهُمْ ذِكْرَىٰهُمْ فَٱعْلَمْ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ وَٱسْتَغْفِرْ لِذَنۢبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتِ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوَىٰكُمْ» (سورهٔ محمد، آیات ۱۸ و ۱۹)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): پس آیا جز این انتظار میبرند که ساعت ناگهان بر آنان درآید؟ نشانههای آن آمده است؛ پس چون یادآوریشان برسد، از کجا برایشان سودی خواهد داشت؟ پس بدان که معبودی جز خدا نیست، و برای گناه خود و برای مردان و زنان مؤمن آمرزش بخواه؛ و خدا گردش و قرارگاه شما را میداند.
سورهٔ حشر: اسماء الحسنی
از سورهٔ حشر چهار آیهٔ پیوسته میخواند. اگر این قرآن را بر کوهی فرو میفرستادیم آن را خاشع و شکافته از خشیت خدا میدیدی. سپس اسماء الحسنی را تلاوت میکند: دانای غیب و شهادت؛ فرمانروای قدوسِ سلامِ مؤمنِ مهیمنِ عزیزِ جبّارِ متکبر؛ آفریدگارِ پدیدآورندهٔ صورتگر؛ و آنچه در آسمانها و زمین است او را تسبیح میگوید.
«لَوْ أَنزَلْنَا هَٰذَا ٱلْقُرْءَانَ عَلَىٰ جَبَلٍۢ لَّرَأَيْتَهُۥ خَٰشِعًۭا مُّتَصَدِّعًۭا مِّنْ خَشْيَةِ ٱللَّهِ ۚ وَتِلْكَ ٱلْأَمْثَٰلُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ ۖ هُوَ ٱلرَّحْمَٰنُ ٱلرَّحِيمُ هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْمَلِكُ ٱلْقُدُّوسُ ٱلسَّلَٰمُ ٱلْمُؤْمِنُ ٱلْمُهَيْمِنُ ٱلْعَزِيزُ ٱلْجَبَّارُ ٱلْمُتَكَبِّرُ ۚ سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ هُوَ ٱللَّهُ ٱلْخَٰلِقُ ٱلْبَارِئُ ٱلْمُصَوِّرُ ۖ لَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ» (سورهٔ حشر، آیات ۲۱ تا ۲۴)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): اگر این قرآن را بر کوهی فرو میفرستادیم، آن را از خشیت خدا خاشع و شکافته میدیدی. و این مثلها را برای مردم میزنیم، باشد که بیندیشند. اوست خدا که معبودی جز او نیست؛ دانای غیب و شهادت است؛ او بخشندهٔ مهربان است. اوست خدا که معبودی جز او نیست؛ فرمانروا، قدوس، سلام، مؤمن، مهیمن، عزیز، جبّار، متکبر. منزه است خدا از آنچه شریک میگیرند. اوست خدا، آفریدگار، پدیدآورنده، صورتگر؛ نامهای نیکو از آنِ اوست. آنچه در آسمانها و زمین است او را تسبیح میگوید؛ و اوست توانای حکیم.
سورهٔ تغابن
از سورهٔ تغابن میخواند: خدا را فرمان برید و پیامبر را فرمان برید؛ و اگر روی برتابید، بر پیامبر ما جز ابلاغ آشکار نیست. خدا معبودی جز او نیست؛ و مؤمنان باید بر خدا توکل کنند.
«وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُوا۟ ٱلرَّسُولَ ۚ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا ٱلْبَلَٰغُ ٱلْمُبِينُ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ» (سورهٔ تغابن، آیات ۱۲ و ۱۳)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و خدا را فرمان برید و پیامبر را فرمان برید؛ پس اگر روی برتابید، بر پیامبر ما جز ابلاغ آشکار نیست. خداست که معبودی جز او نیست؛ و مؤمنان باید بر خدا توکل کنند.
سورهٔ مزمل: وکیل گرفتن پروردگار مشرق و مغرب
تلاوت با آیهٔ پایانی این نشست از سورهٔ مزمل بسته میشود: پروردگار مشرق و مغرب؛ معبودی جز او نیست؛ پس او را وکیل خود بگیر.
«رَّبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱتَّخِذْهُ وَكِيلًۭا» (سورهٔ مزمل، آیهٔ ۹)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): پروردگار مشرق و مغرب؛ معبودی جز او نیست؛ پس او را وکیل خود بگیر.
یادداشت پایانی: متن حاضر از پیادهسازی ماشینی گفتار (ASR) تهیه و برای مطالعهٔ کتابی ویرایش شده است. ترجمههای فارسیِ زیر عبارات عربی توسط مدل افزوده شدهاند و جزو سخنان استاد نیستند. گفتار حاضران، پرسشوپاسخهای پس از درس و صداهای جانبی حذف شدهاند. تقسیمبندیهای فنی Segments در متن نهایی آورده نشده است.