ددرس‌گفتارها
بازگشت به پخش
متن کاملخلاصهنسخه کتابی · جلسه 027

یادداشت: ترجمه‌های فارسیِ زیرِ عبارات عربی در این متن، توسط مدل افزوده شده‌اند و جزو سخنان استاد نیستند.

از کار فکری تا واردات قلبی

از ملزومات کار شما در مسیر سیر و سلوک این است که ان‌شاءالله حقایق در ثقل نفس شما، در آن مکمن غیبی‌تان، بنشیند؛ و کار صرفاً فکری نباشد. عرفان نظری بسیار نیک است. حکمت نظری بسیار نیک است. عقل نظری بسیار نیک است. یکدیگر را به حق سفارش کردن نیز بسیار نیک است. اما باید یکدیگر را به صبر نیز سفارش کرد. باید عقل عملی شود؛ عرفان و حکمت عملی گردد.

«إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْحَقِّ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ» (سورهٔ عصر، آیهٔ ۳)

ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند و یکدیگر را به حق سفارش کردند و یکدیگر را به صبر سفارش کردند.

برای آنکه این تبدیل صورت گیرد و واردات قلبی برای شما پدید آید، و ان‌شاءالله مورد تفضلات وسائط فیض الهی قرار بگیرید، باید آن وسائط فیض بر شما فرود آید؛ به عنایت همان آیه که از تنزّل ملائکه و روح سخن می‌گوید. این‌ها را همه را ان‌شاءالله در آینده با هم بررسی می‌کنیم که یعنی چه.

«تَنَزَّلُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍۢ» (سورهٔ قدر، آیهٔ ۴)

ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): فرشتگان و روح در آن [شب] به اذن پروردگارشان، از برای هر امری، فرود می‌آیند.

دستور صبحگاهی: ده بار سورهٔ قدر

شما یک کار را حتماً باید هر روز صبح، پس از نماز صبح خود، انجام دهید. اکنون یک سرّ آن را می‌گویم.

این کاری که می‌گویم مورد تأکید حضرت استاد بود؛ و البته روایت نیز برای آن هست. مرحوم شیخ عباس در مفاتیح آورده است. اما مورد تأکید علامه حسن‌زاده علیه‌الرحمه نیز همین کار بود؛ و می‌فرمودند به فرمایش معصوم، شما این کار را بکنید تا قدرت خدا را در رزق‌بخشی‌اش ببینید.

منتها شما که دانش‌آموز و حکمت‌آموز هستید، و ان‌شاءالله عرفان‌آموز هستید یا می‌شوید، رزقتان رزق حکمت و عرفان می‌شود. و این کار بسیار آسان است؛ بسیار ساده است. اگر کسی بگوید من دیگر حتی این را نمی‌توانم انجام دهم، من شرمنده‌ام.

پس از نماز صبح، تعقیباتتان که تمام شد، کارهایی که می‌خواهید انجام دهید تمام شد، هرچه می‌خواهید بکنید تمام شد — حتی اگر خواستید باز چرتی بزنید، یا نه، بیدار بمانید — حتماً، حتماً ده بار سورهٔ قدر را قرائت کنید.


سرّ بیان امام معصوم

این وجه بیان امام معصوم به کجا برمی‌گردد؟ سرّش کجاست؟ چه ربطی دارد به اینکه من و شما ده بار سورهٔ قدر را پس از نماز صبح قرائت کنیم و قدرت خدا را در رزق‌بخشی‌اش ببینیم؟ شگفت است.

اگر کسی دنبال دنیای خود است، اشکالی ندارد؛ او نیز می‌تواند استفاده کند؛ او نیز می‌تواند بهره ببرد. و برای شما اهل معرفت، سرّش کجاست؟ در همان تنزّل ملائکه و روح.


فیض جز با وساطت وسائط نمی‌رسد

اصلاً و ابداً رزقی — بگوییم فیضی — از هر حیث به من و شما نمی‌رسد: چه فیض علم و حکمت باشد، چه فیض مال و املاک باشد، هرچه باشد، نمی‌رسد مگر با وساطت وسائط فیض. این از لوازم فیض است؛ و برای سنّت خدا تبدیل و تحویلی نخواهید یافت.

«فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ ٱللَّهِ تَبْدِيلًۭا ۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ ٱللَّهِ تَحْوِيلًا» (سورهٔ فاطر، آیهٔ ۴۳)

ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): پس هرگز برای سنّت خدا جایگزینی نخواهی یافت، و هرگز برای سنّت خدا گرداندنی نخواهی یافت.

این وسائط فیض کیان‌اند؟ ملائکه‌اند. چه کسانی ملائکه را با هم، همراه خود، می‌آورند؟ روح است؛ روح اعظم است. می‌آیند و در وجود ما یک به‌روزرسانی پدید می‌آورند. مخصوصاً توسط روح، روح اعظم، که شب قدر نیز بر امام معصوم نازل می‌شوند.


مثال صدا زدن از آن سوی عالم

تصور کنید صدای کسی آن‌ور عالم هم باشد. گمان کنید: شاید قدیم‌ها می‌گفتند کسی باور نمی‌کرد؛ اما اکنون باورش سخت نیست که شما از اینجا صدایتان با این بُعد مسافت به آن‌ور عالم برسد، به وسیلهٔ یک گوشی همراه یا هرچه.

کسی را پی‌درپی صدا بزنید. یک بار، دو بار. علی آقا، علی آقا، علی آقا. اصلاً بگویید علی، علی، علی. آن کسی که هم‌نام اوست متوجه شما می‌شود یا نمی‌شود؟

اگر با «یا»ی منادا صدا بزنید که قطعاً همان بار اول بله؛ دیگر جای «نه» چیست. اما اگر بدون «یا» باشد، در این‌ها حرف داریم؛ بحث داریم. من بیهوده نمی‌گویم «با یا» و «بی یا». این را بعداً می‌گوییم که یعنی چه.

اگر بدون «یا» مخاطب باشد و فقط نام همان یک نفر را صدا بزنند — بگویند حسین، حسین، حسین — آیا شما متوجه‌اش می‌شوید یا نمی‌شوید؟ اگر صدا به گوشتان برسد، می‌شوید.

حالا شما بگویید همان آیه را؛ ده بار بگویید که ملائکه تنزّل می‌کنند. و آن «الملائکه» همه است؛ همهٔ ملائکه. آنان به اتفاق روح — الروح — متوجه شما می‌شوند. قطعاً به شما رو می‌کنند و می‌گویند چه می‌خواهید؟ چه می‌گویید؟

مثالی بسیار خودمانی زدم تا همه بفهمند. سخن این است: توجه وسائط فیض به ما.

یادداشت پایانی: متن حاضر از پیاده‌سازی ماشینی گفتار (ASR) تهیه و برای مطالعهٔ کتابی ویرایش شده است. ترجمه‌های فارسیِ زیر عبارات عربی توسط مدل افزوده شده‌اند و جزو سخنان استاد نیستند. گفتار حاضران، پرسش‌وپاسخ‌های پس از درس و صداهای جانبی حذف شده‌اند. تقسیم‌بندی‌های فنی Segments در متن نهایی آورده نشده است.