یادداشت: ترجمه‌های فارسیِ زیرِ عبارات عربی در این متن، توسط مدل افزوده شده‌اند و جزو سخنان استاد نیستند.
آغاز جلسه و ادامهٔ احراز و عوذات
بسم الله الرحمن الرحیم، و به او استعانت می‌جوییم.
«بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ» (سورهٔ فاتحه، آیهٔ ۱)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): به نام خداوند بخشندهٔ مهربان.
«ٱلسَّلَامُ عَلَيْكَ يَا دَاعِيَ ٱللَّهِ وَرَبَّانِيَّ آيَاتِهِ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): سلام بر تو، ای دعوت‌کننده به‌سوی خدا و ای ربّانیِ آیات او.
«سَلَامٌ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ ٱللَّهِ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): سلام و رحمت خدا بر شما باد.
در ادامهٔ بحث احراز و ادعیه و عوذات، چند نکتهٔ دیگر را به فضل الهی امروز تقدیم می‌کنم؛ هدیه‌ای از حضرت آیت‌الله بهجت علیه‌الرحمه. غالب این نکات را در کتاب «بهجت و دعا» می‌توانید ملاحظه کنید؛ همان‌جا هست. ان‌شاءالله به امید خدا از این بحث بگذریم و اگر بشود، به سراغ شرح ادامهٔ کتاب الموت مرحوم مجلسی برویم.
یافتن گمشده: ذکر امان و جوار
بعضی در خصوص گمشده پرسیده‌اند: آیا ذکری هست؟ هست. برای پیدا شدن گمشده، خود آقای بهجت می‌فرمودند که برای یافتن گمشده، با اعتقاد کامل، این ذکر را زیاد تکرار کنید:
«أَصْبَحْتُ فِى أَمَانِ ٱللَّهِ أَمْسَيْتُ فِى جِوَارِ ٱللَّهِ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): در امان خدا صبح کردم؛ در جوار خدا شب کردم.
این را زیاد بگویید. اعتقاد کامل شرط است؛ ذکر را نباید به‌صورت عادت تهی بر زبان آورد.
آیهٔ هفتاد سورهٔ حج، دویست‌ودو بار
دستورالعمل دیگری نیز داشتند. می‌فرمودند دویست‌ودو بار آیهٔ هفتاد سورهٔ حج را برای پیدا شدن گمشده بخوانید:
«أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِى ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۗ إِنَّ ذَٰلِكَ فِى كِتَـٰبٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌ» (سورهٔ حج، آیهٔ ۷۰)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): آیا ندانسته‌ای که خدا آنچه را در آسمان و زمین است می‌داند؟ این در کتابی است؛ و این بر خدا آسان است.
همین آیه را دویست‌ودو بار قرائت کنید برای پیدا شدن گمشده.
نذر حضرت ام‌البنین سلام‌الله‌علیها
نذر حضرت ام‌البنین سلام‌الله‌علیها نیز، که پیش‌تر خدمتتان عرض کرده بودم، بسیار مجرّب است. خود من چندین بار تجربه‌اش را کرده‌ام.
دستور امام باقر علیه‌السلام برای فرزنددار شدن
برای بچه‌دار شدن نیز بعضی پرسیده‌اند. آقای بهجت دستورالعملی دارند و همیشه به همان روایت شریف اشاره می‌کردند.
مردی شصت‌ساله از کمی فرزندانش به امام باقر علیه‌السلام شکایت کرد که صاحب فرزند نمی‌شوم. حضرت فرمودند به مدت سه روز، پس از نماز عشا و پس از نماز صبح، هفتاد مرتبه بگو:
«سُبْحَانَ ٱللَّهِ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): منزه است خدا.
و هفتاد مرتبه بگو:
«أَسْتَغْفِرُ ٱللَّهَ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): از خدا آمرزش می‌خواهم.
سپس این آیات را تکرار کن؛ آیات ده تا دوازده سورهٔ حضرت نوح علیه‌السلام:
«فَقُلْتُ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارًا يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًا وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَٰلٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّـٰتٍ وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَـٰرًا» (سورهٔ نوح، آیات ۱۰ تا ۱۲)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): پس گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهید، که او همواره آمرزنده است. تا آسمان را پی‌درپی بر شما ببارد، و شما را به مال‌ها و پسران یاری دهد، و برایتان باغ‌ها قرار دهد و برایتان جویبارها.
سه شب این کار را می‌کنید. فرمودند شب سوم با همسرت مجامعت کن. و ان‌شاءالله خدا پسری سالم به تو عطا می‌کند. راوی می‌گوید این کار را انجام دادم؛ هنوز یک سال نگذشته بود که خدا فرزندی به من عنایت کرد.
این روایت هم در «بهجت و دعا» هست از قول آقای بهجت؛ و هم در مستدرک الوسائل، جلد پانزده، صفحهٔ صدوبیست، می‌توانید روایت را ملاحظه کنید. روایت دیگری نیز در همین موضوع هست.
انگشتر فیروزه با آیهٔ زکریا علیه‌السلام
یکی دیگر از توصیه‌های حضرت آقای بهجت در مورد بچه‌دار شدن این بود که هم خانم و هم شوهر، هر دو، انگشتر فیروزه‌ای به دست کنند که روی آن این آیه حک شده باشد:
«وَزَكَرِيَّآ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرْنِى فَرْدًا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْوَٰرِثِينَ» (سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۸۹)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و زکریا را یاد کن، آن‌گاه که پروردگارش را ندا داد: پروردگارا، مرا تنها مگذار، و تو بهترین وارثانی.
آیهٔ هشتادونه سورهٔ انبیاء است. نقش انگشتر همان فقرهٔ دعای زکریا علیه‌السلام است که در این آیه آمده.
شفا با آب زمزم و تربت سیدالشهدا
در خصوص شفای بیمار نیز، با آنکه چند دستورالعمل داده‌ایم، باز بعضی خواسته‌اند. دستور دیگری از آقای بهجت خدمتتان عرض کنیم.
در خصوص آب زمزم و تربت سیدالشهدا علیه‌السلام فرمودند این دو را با هم مخلوط کنید و هر روز مقدار اندکی، به نیت شفا، منظم میل کنید؛ یعنی هر روز، تا ان‌شاءالله بهبودی حاصل شود.
در کنار این کار فرمودند به نیت صدقه، هر مقدار که باشد — اگرچه کم باشد؛ زیاد باشد که چه بهتر، اما اگر توان ندارید اگرچه کم باشد — به افراد مختلف و متعدد صدقه بدهید.
همچنین فرمودند هفتاد بار سورهٔ حمد را به مخلوط آب زمزم و تربت بخوانید و به بیمار بدهید که بخورد. و این کار را به صورت مرتب، هر روز، بدهید بخورد تا ان‌شاءالله شفا حاصل شود.
حمد هر روز و عیادت بیمار
می‌فرمودند به نیت شفا، هر روز، هفت بار سورهٔ حمد را قرائت کنید؛ هر روز. آنان که بیمارند یا بیمار دارند.
حتی فرمودند وقتی به عیادت بیماری می‌روید، به نیت شفا سورهٔ حمد را بخوانید. نمی‌نشینید خوش‌وبش و گفت‌وگوی بی‌حاصل؛ می‌نشینید و سورهٔ حمد را به نیت شفا می‌خوانید.
دو رکعت نماز حاجت و دعای شفا به حرمت امام کاظم
باز ایشان فرمودند برای شفا، پس از نماز صبح، خود بیمار دو رکعت نماز حاجت بخواند. سپس سه مرتبه این دعا را بخواند:
«ٱللَّهُمَّ ٱشْفِنِى بِشِفَائِكَ وَدَاوِنِى بِدَوَائِكَ وَعَافِنِى بِعَافِيَتِكَ مِن بَلَائِكَ فَإِنِّى عَبْدُكَ وَٱبْنُ عَبْدِكَ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): خدایا، به شفای خود شفایم ده، و به داروی خود مداوایم کن، و به عافیت خود از بلایت عافیتم بخش؛ که من بندهٔ تو و فرزند بندهٔ توام.
و چون دعا تمام شد بگوید:
«بِحُرْمَةِ ٱلْإِمَامِ ٱلْكَاظِمِ عَلَيْهِ ٱلسَّلَامُ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): به حرمت امام کاظم علیه‌السلام.
این نیز دستوری از ایشان بود بر شفای بیماری‌ها.
تسبیح امام سجاد علیه‌السلام در مجلس یزید
اما دستورالعمل دیگری نیز بسیار هست. جالب است این دستور را در مقاتل دیده‌ام. وقتی حضرت امام سجاد علیه‌السلام وارد مجلس آن ملعون خبیث شد، در شام، آن خبیث — یزید علیه‌اللعنه — به حضرت عرض کرد این چیست به دست گرفته‌ای و بیهوده می‌چرخانی؟ حضرت تسبیحی به دست داشت و ماجرایش را تعریف می‌کند.
البته در کتاب شریف دعوات راوندی، صفحهٔ شصت‌ویک، نیز این روایت هست. در کتاب بهجت دو هم آمده است. خود آقای بهجت مکرر می‌فرمودند؛ شاگردانی که از نزدیک با ایشان حشر و نشر داشتند نقل کرده‌اند که مکرر این را می‌فرموده است.
ذکری از امام سجاد علیه‌السلام هست که اگر گفته شود و تسبیح را بدون ذکر بچرخانی، ثواب گفتن ذکر را به تو می‌دهند. و می‌فرمودند این کار برای این شخص مایهٔ فرج و گشایش است.
ذکر صبحگاهی تسبیح و نهادن آن زیر سر
امام سجاد علیه‌السلام از پدرانشان تا رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله این موضوع را نقل کرده‌اند. فرموده‌اند نماز صبح را که تمام کردید و خواندید، با کسی سخن نگویید. تسبیح خود را به دست بگیرید و بگویید:
«ٱللَّهُمَّ إِنِّى أَصْبَحْتُ أُسَبِّحُكَ وَأُحَمِّدُكَ وَأُهَلِّلُكَ وَأُكَبِّرُكَ وَأُمَجِّدُكَ بِعَدَدِ مَا أُدِيرُ بِهِ سُبْحَتِى»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): خدایا، همانا صبح کردم در حالی که تو را تسبیح می‌گویم و ستایش می‌کنم و تهلیل می‌گویم و تکبیر می‌گویم و تمجید می‌کنم، به شمار آنچه تسبیحم را با آن می‌چرخانم.
یعنی خدایا، همانا من صبح می‌کنم در حالی که تو را تسبیح می‌گویم، تنزیه می‌کنم، ستایش می‌کنم، تهلیل می‌گویم — همان کلمهٔ توحید — به عدد آنچه تسبیحم را می‌چرخانم.
«لَا إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): هیچ معبودی جز خدا نیست.
پس تسبیح را به دست می‌گیرد و همان‌طور که دست را می‌چرخاند، همان‌طور ثواب ذکر را برایش می‌نویسند.
ایشان می‌فرمودند امام سجاد علیه‌السلام تا شب همچنین بودند؛ تا وقتی که به رختخواب می‌رفتند دوباره آن ذکر را تکرار می‌کردند و تسبیح را زیر سرشان می‌گذاشتند.
اصرار آیت‌الله بهجت بر اکثار صلوات
اما یکی از ذکرهایی که خیلی خیلی خیلی آقای بهجت به شدت به آن اصرار داشتند صلوات بود. صلوات؛ این ذکر. پیش‌تر نیز مطالبی در همین خصوص عرض کرده‌ایم.
روایت شریفی هست که در مستدرک الوسائل هست، در بحار هست، در جامع الاخبار هست. پیامبر عزیز عالم فرموده‌اند: هر کس یک بار بر من صلوات بفرستد، یک ذره از گناهانش باقی نمی‌ماند.
«مَن صَلَّىٰ عَلَيَّ مَرَّةً لَمْ يَبْقَ لَهُ مِن ذُنُوبِهِ ذَرَّةٌ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): هر که یک بار بر من صلوات فرستد، ذره‌ای از گناهانش برای او باقی نماند.
البته با اعتقاد، با عشق، با توجه؛ باید با محبت باشد، محبت زیاد؛ به شرط عقیده باید انجام دهد.
ثمرات صلوات: حلم، خواطر، عصبانیت، محبت، مشکلات، اعتیاد
در موارد بسیار زیادی آقای بهجت توصیه به اکثار صلوات فرستادن داشتند. برای نمونه، در قبیل تحصیل حلم و بردباری: آنان که صبرشان کم است و زود عصبانی می‌شوند.
برای نفی خواطر: آنان که خاطرات یا افکار بسیار زشت و پلید به ذهنشان می‌آید. اکثار صلوات.
درمان عصبانیت فرمودند.
ایجاد مهر و محبت میان زن و شوهر؛ آنان که پرسیده بودند، راهش همین است.
برطرف شدن مشکلات زندگی.
حتی جالب است که در کتاب بهجت دو، من دو مرتبه رجوع کردم؛ چون بعضی پیرامون راه درمان اعتیاد پرسیده بودند. دیدم آقای بهجت پیرامون رهایی از اعتیاد نیز سفارش به اکثار بر صلوات داشتند؛ که کارها را آسان می‌کند.
حکایت کربلا و ضریح حضرت عباس علیه‌السلام
حتی ایشان فرموده بودند یک‌بار در ایام زیارتی به کربلا رفته بودند. حرم حضرت اباالفضل علیه‌السلام خیلی شلوغ بوده، ظاهراً، که به هیچ وجه نمی‌شده نزدیک ضریح شد. ایشان چند صلوات می‌فرستند؛ بعد می‌گویند جلو رفتم، دیدم به ضریح چسبیده‌ام.
این‌ها فرمایش خودشان است. و امیدوارم که ما این‌ها را جدی بگیریم.
تهلیل برای وسواس و حوقله برای غرور
باز برای درمان وسواس بسیاری پرسیده بودند. وسوسه؛ وسواس. آنان که دچار وسواس و اضطراب و وسوسه‌های اعتقادی‌اند، و مهار خیال و وهم. اکثار ذکر
«لَا إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): هیچ معبودی جز خدا نیست.
تهلیل، بدون عدد، تا می‌تواند. آقای بهجت بسیار سفارش داشتند.
یا برای درمان غرور: بعضی گفته‌اند چه کنیم از تکبر و غرور، یا حتی از ریا، نجات پیدا کنیم. آقای بهجت بسیار به ذکر شریف حوقله اصرار داشتند؛ همان:
«لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): هیچ نیرو و توانی نیست مگر به خدا.
تأکید به این ذکر داشتند. البته دستورالعمل‌های ایشان بسیار است؛ به همین مقدار اکتفا می‌کنیم.
خواهش استاد: گوش‌دادن به آنچه گفته شد
خواهشم از دوستان این است که چون بعضی می‌پرسند، یا به مدیر کانال پیام می‌دهند، در خصوص مشکلاتشان، می‌بینم دقیقاً همان مشکلی که دارند، همان مسئله‌ای که مد نظرشان است، راهکارش را در این چند جلسه گفته‌ایم. و برایم عجیب است که گوش نمی‌دهند مگر.
غالب آن چیزهایی را که عزیزان پیش روی داشتند و دنبالش بودند، عرض کرده‌ایم.
ذکر عملی، اعتدال مزاج و عسل
فقط یک موضوع ماند؛ ان‌شاءالله به وقتش: بحث ذکر عملی. ذکر عملی را نیز ان‌شاءالله باید در جلسه‌ای درباره‌اش صحبت کنیم.
فارغ از این اذکار و اوراد — وردی که بر زبان جاری می‌شود — اعمال عملی است که اجمالاً عرض کنم و بگذرم. مثل اینکه شما در عملیات بندگی، در زندگی، در خورد و خوراک، در پوشاک — آنان که البته پیش‌تر نیز عرض کرده بودیم — به گونه‌ای عمل کنی که مزاجت به سمت اعتدال برود. این‌ها خودش ذکر عملی است.
یا عسل. عسل‌درمانی؛ که قرآن دو چیز را شفا ذکر فرموده است: یکی خود قرآن، یکی هم عسل.
«وَنُنَزِّلُ مِنَ ٱلْقُرْءَانِ مَا هُوَ شِفَآءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا خَسَارًا» (سورهٔ اسراء، آیهٔ ۸۲)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): و از قرآن آنچه را که برای مؤمنان شفا و رحمت است فرو می‌فرستیم؛ و ستمگران را جز زیان نمی‌افزاید.
«ثُمَّ كُلِى مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ فَٱسْلُكِى سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا ۚ يَخْرُجُ مِنۢ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَٰنُهُۥ فِيهِ شِفَآءٌ لِّلنَّاسِ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ» (سورهٔ نحل، آیهٔ ۶۹)
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): سپس از همهٔ میوه‌ها بخور، آن‌گاه راه‌های پروردگارت را فرمانبردار بپوی. از شکم‌هایشان نوشیدنی رنگارنگ بیرون می‌آید که در آن برای مردم شفاست. به‌راستی در این، برای گروهی که می‌اندیشند نشانه‌ای است.
شاید در جلسه‌ای در خصوص عسل و اثر شفابخشش صحبت کرده باشیم؛ که فرمایش خداست. این‌ها را باید جدی بگیریم.
ان‌شاءالله که عاقبتمان ختم به خیر شود؛ به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
«ٱللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ»
ترجمهٔ فارسی (توسط مدل، نه استاد): خدایا، بر محمد و خاندان محمد درود فرست.
یادداشت پایانی: متن حاضر از پیاده‌سازی ماشینی گفتار (ASR) تهیه و برای مطالعهٔ کتابی ویرایش شده است. ترجمه‌های فارسیِ زیر عبارات عربی توسط مدل افزوده شده‌اند و جزو سخنان استاد نیستند. گفتار حاضران، پرسش‌وپاسخ‌های پس از درس و صداهای جانبی حذف شده‌اند. تقسیم‌بندی‌های فنی Segments در متن نهایی آورده نشده است.