ددرس‌گفتارها

اللهم صل علی محمد و آل محمد.

بسم الله الرحمن الرحیم و به این استعین.

السلام علیک ای داعی الله و ربانی آیاته.

سلام علیکم و رحمة الله.

رسیدیم به باب سوم روایت دهم از کتاب شریف ال Amott مرحوم مجلسی.

دیروز روایت رو براتون خوندیم.

دو تا نکته از این روایت عرض کنم و ازش رد شیم.

ابتدا به این متوجه شدیم که ملاک اینکه ما کسی رو حالا مثلا تنبیه کنیم نکنیم، قطع رابطه بکنیم نکنیم اینا همه در معصیته.

ملاک در معصیت کردن طرفه؛ نه اینکه بلا زده باشه، فقیر باشه، دشت پایین اجتماع باشه، ضعیف باشه.

اصلا اینا هیچ‌کدوم مهم نیست.

مریضی صعب العلاج داشته باشه، طاعون خورده باشه این حرفا نیست.

فقط ملاک چیه؟

در تبرّی جستن عصیان‌کار بودن طرفه.

عاصی.

خط قرمز خدا معصیته است.

لذا وقتی که امیرالمؤمنین علیه الصلاة والسلام چقدر زرنگ بوده آقا از پیغمبر سؤال کرد که در این ماه این همه اعمال هست بهترین کار در ماه مبارک رمضان چیه؟

همه می‌دونید پیغمبر چی جواب دادن؟

فرمودن [سرفه] افضل الأعمال في هذا الشهر الورع عن محارم الله.

ورع فرمودن نه تقوی.

ورع شدت تقواست.

یعنی حتی فکر گناه رو هم نکنین.

این بهترین کاریه که در این ماه صورت می‌گیره که انّə به یک وجه پیغمبر داره تصریح می‌کنه که قوای باطنی‌ت رو هم حتی قوه‌ی خیالت رو هم تو این ماه باید پاک‌سازی کنی.

این یه نکته که از تو دل بحث بیرون اومد.

نکته‌ی دوم متحرّیت بلاها و امراضه.

تو اصل تنحیص که اونجا حضرت فرمود تنحیص باعث بخشش و ریزش گناهان اهل بلاست، مریضی‌ها و سختی‌ها و اون صبری که می‌کنن بشارته و بشّر الصابرین این بشارته بر صبر می‌شه همون بخشش و غفران الهی.

این هم برای اهل ایمان که قضیه.

یعنی کسی اهل ایمان باشه هر نوع بلایی سرش بیاد این تنحیص گناهان و ذنون بشه.

گناهاشو می‌ریزه.

اما برای کفار چه تو-- چگونه است؟

کفار دو قسم‌اند.

یا کفار کافر اعتقادی‌اند یعنی زده‌ن به قول ما زیر میز.

اینا اصطلاحا می‌گیم جاهر بهشون می‌گن جاهل مقصر.

تقصیرکارن.

الانم که عص-عصر ارتباطات راحت می‌تونن ارتباط بگیرین، اطلاعات جمع کنن و به حقایق حقّه برسند.

اگر به اعتقاداتش نفوذ کرده کفر نه این هرچی بلا سرش بیاد تنحیص ذنونش نمی‌شه.

بلکه شرش دفع می‌شه از اهل ایمان.

اما اگر جاهل قاصر باشه، کوتاهی کرد-- کوتاهی نکرده بهش نرسیده.

اون مقصر کوتاهی کرده، این کوتاهی نکرده.

بهش نرسیده حقایق بهش نرسیده یا در اعتقاداتش قبول داره در عمل نماز نمی‌خونه مثلا قبول داره خدا رو ولی نماز نمی‌خونه.

این دیگه کافر اعتقادی نیست که.

کافر نجس که نیست که.

این چرا؟

این هر بلایی سرش بیاد این تنحیص ذنونش بزرگان فرمودن هست.

مخصوصا با توجه به آیه‌ی چهل و دو سوره انعام که صراحتا می‌فرماید و لقد ارسلنا الی امم من قبل که همونطور که قبل از این پیغمبر‌ها رو ارسال کردیم [paus] فاخذناهم بالبعثی و البرّی.

این سختی‌هایی که به سر اینا ریخته شد ما اینا رو گرفتیم به سختی‌ها، به بلاها و مشکلات که چی بشه؟

لعلهم يتورعون.

تذرّع، زاری.

بلکه اینا تذرّع کنند.

پس تذرّع اگر که، اگر بلاها و سختی‌ها سبب بشه که اون‌هایی که از خدا دور بودند برگردند حتی ظاهرا کافرند.

ظاهرا یعنی از جهت اعتقادی نه ها عرض کردم از جهت عملی کافرند حت-- اون‌ها هم اگر بلاها باعث، باعث بشه که برگردند متنبّه بشوند.

اینجا قرآن می‌فرماید لعلهم يتورعون به تذرّع و زاری بیفتند، بفهمند چه غلطی کردن برگردند به سمت خدا، خدا اینا رو می‌بخشه.

خیلی خدای خوبی داریم.

اونجایی که هفتاد بار میگن فرعون داشت غرق می‌شد یا از شاید داشت فرو می‌رفت تو زمین، اونجا موسی رو صدا زد.

همه اینو شنیدید حتما.

فرعون تا وقتی که اون رود نیل شکافته شد این داشت غرق می‌شد هفتاد بار حضرت موسی رو صدا زد.

بعد حضرت موسی جوابش نداد.

خدا بعدا به یک وجه گوش موسی رو پیچونده.

فرموده که اگر یک بار منو صدا می‌زد جوابشو می‌دادم.

اینطوریه یعنی این ولی خب به تذرّع به درگاه خدا نیفتاد.

البته در این روایت یک موضوعی هست، یه نکته‌ای هست که به جاش باید گفته بشه و ازش سوء برداشت نشه.

فرمایش امیرالمؤمنین هم ذیل این آیه براتون بخونم در تفسیر اهل بیت علیهم الصلاة والسلام جلد چهار صفحه‌ی سیصد و هشتاد و چهار.

حالا دیگه عبارت عربیشو نخونم فرصت نیست.

امیرالمؤمنین علیه الصلاة والسلام فرمودند اگر مردم هنگامی که عذاب‌ها بر آنها فرود می‌آید و نعمت‌ها از دستشان می‌رود، عذاب اومده نعمت رفته، با نیت‌های صادقانه‌ی خود و دل‌های مشتاق به پروردگارشان پناه می‌بردند، چی می‌شد؟

بلا اومده نعمت رفته حالا اینا پناه ببرن با نیت صادقشون.

آنچه از دست رفته به آنها باز می‌گردد.

عجب!

و هر فسادی را برایشان اصلاح می‌نمود خدا.

این یعنی بلا اومده نعمت هم برده اما اگر متذرّعانه برگردن خدا یه همچین خدایی داریم.

و نکته‌ی آخر رو هم عرض کردیم تمثیلی که امام سجاد علیه السلام از خورشید آورده ما دیروز گفتیم به چیزکی.

این نکته خیلی قابل تامله که حالا اونجا می‌فرماید خورشید همونطور که خورشید برای یه سری عذاب عقابه، برای یه سری رحمت و نع-نعمت مثلاً میوه رو می‌پزه این‌ها.

برای بعضیا کم آبی و قحطی و این‌ها به بار میاره.

تمثیلشو زدیم به انسان کامل بر اساس روایاتی که ذیل آیات هست گفتیم این منظور این شمس انسان کامله.

که مظهر جلالش میشد جهنم، مظهر جمالش میشد بهشت.

حالا انسان اینو خیلی باید توجه کنیم.

انسان کامل یعنی امام عصر ما الان هیچ گاه استعداد کسی رو ضایع نخواهد کرد.

یعنی طرف بدترین آدم باشه اگر امام عصر تشخیص بده یه سر سوزن این احتمال راه نجات براش هست، استعدادی در درونش هنوز باقی مونده، مزمحل نکرده همه قوای درونیش رو حضرت این رو پرورش می‌ده.

مثالش تو اون روایتی که خیلی عجیبه این روایت چند جور روایت به این معنا اومده.

یکی در رابطه با سید و شهدا تو کربلاست.

که ابالفضل می‌زد دو رو می‌کرد سلام الله علیه ولی ابی عبدالله با تأمل می‌زد.

و در جنگ نهروان هم دیدن که امیرالمؤمنین با بعضیا اینطوری می‌کنه.

شمشیرو میاره از بغل طرف رد می‌کنه یا زخمی‌ش می‌کنه، نمی‌زنه کارشو تموم کنه.

اما مالک نه دو رو می‌کرد.

اتفاقاً توی داستان شیرینی روایتی هست که وقتی جنگ تموم شد دوتایی با هم امیرالمؤمنین و مالک رفتن کشته‌هاشون رو شمردند.

دیدن به یک اندازه کشتند.

هم امیرالمؤمنین این تعداد کشته هم مالک به یک اندازه کشتند.

بعد امیرالمؤمنین یه جمله‌ی خیلی معناداری فرمود.

فرمود مالک درسته که تو هم به اندازه‌ی من کشتی اما کشته‌های تو کجا، کشته‌های من کجا؟

درسته همه‌ی این‌ها بر علیه امام به حق قیام کردند حقشون بود قتل و کشتن و قاتلوهم حتی لاتکون فسن آیه‌ی قرآنه بکشید اینا رو.

اما من توجه می‌کردم به نسل در نسل‌شون.

بعضی از روایات فرموده به هفت نسل.

بعضی از روایات هم مطلق آورده به نسل در نسل‌شون.

اگر یک امیرالمؤمنین به مالک میگه اگر یه نفر تو نسل اینا پیدا می‌کردم که عبد صالح خدا بشه، ایمان بیاره اون استعدادشو بروز بده، من اینو نمی‌کشتم.

اما تو زدی کشتی.

اصلاً محال انسان کامل استعداد کسی رو از بین ببره، مزمحل کنه.

لذا این بلاها، این مشکلات این‌ها میاد می‌ریزه سر دیگران که اینجا به تمثیل به شمس زده.

شمسو بگیرید انسان کامل.

اون اشعه شدید خورشید می‌زنه اون میوه‌ای که استعدادش رویدنه، درختی که رویدنه، میوه‌ای که رسیدنه می‌رسه.

استعدادش اینه هنوز تو وجودش استعداد داره خراب نیست.

اما اون کسی که نه هیچ استعدادی در وجودش ایجاد نکرده و همه رو از بین برده، قوای وجودیش رو به تعالی نرسونده، خورشید می‌زنه داغونش می‌کنه، می‌سوزونتش.

قحطی و بی‌آبی براش میاره و بیچاره‌ش می‌کنه.

یه همچین تمثیلی چقدر قشنگ امام سجاد علیه السلام آورده.

بس به دامن امام عزیز، امام زمان عزیزمون پناه ببریم.

امروز هم روز قدر بود.

به اندازه‌ی شب قدر حدیث داریم قدر و قیمت داره روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان.

تو تمام ادعیه روزهای ماه مبارک رمضان هم دقت کنید فقط تو دعای امروز میگه خدایا درک لیلة القدر رو نصیبم کن.

یه سری درشه که حالا ما دیشب حدود نیم ساعت پیرامون لیالی سلسله‌ی طولی لیالی قدر حرف زدیم.

انشاالله بچه‌ها تو کانال گذاشتن توصیه می‌کنم اونو حتما به دردتون می‌خوره که چشم و گوشمون باز بشه نسبت به لیالی قدر.

فکر نکنیم یه شب بود تموم شد رفت.

انشاالله عاقبتمون ختم به خیر بشه به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.

اللهم صل على محمد و آل محمد و عجل فرجهم.